Partager

บทที่ 3

last update Date de publication: 2025-01-11 01:01:31

เมื่อถึงปลายยามโหย่ว หลังจากที่ทุกคนทานมื้อเย็นเสร็จ และเก็บจานชามไปทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว ก็กลับมารวมตัวกันอยู่ที่โต๊ะทานข้าวอีกครั้ง และเป็นท่านพ่อที่เอ่ยถาม เรื่องที่ลู่ชิงอยากจะพูดคุยกับพวกเขาขึ้นมา ซึ่งนี่เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจ สำหรับทุกคนในครอบครัวอย่างมาก เพราะเมื่อก่อนลู่ชิงจะพูดน้อยและทำตัวเงียบ ๆ หากไม่มีผู้ใดถามนาง ก็จะทำงานของตนไม่เคยมีข้อสงสัยใด ๆ

“ชิงเอ๋อร์ ท่านแม่ของเจ้าบอกพ่อว่า เจ้ามีเรื่องอยากจะพูดคุยกับพวกเราเช่นนั้นหรือ” ลู่เวินเอ่ยถามบุตรสาว

“เจ้าค่ะท่านพ่อ ข้ามีเรื่องสำคัญมาก อยากจะบอกความจริงบางอย่างกับพวกท่านทุกคน ก่อนที่จะเล่าข้าอยากขอให้พวกท่านตั้งสติและทำความเข้าใจกับสิ่งที่จะได้ยิน เพราะเรื่องที่จะพูดต่อไปนี้อาจจะเหลือเชื่อจนเกินไป หรือจะเรียกว่าเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติก็ว่าได้ แต่มันเกี่ยวข้องกับบุตรสาวคนนี้ของท่าน รวมถึงน้องสาวของพวกท่านสองคนด้วยเจ้าค่ะ” ที่ลู่ชิงพูดเช่นนั้นเพราะอยากให้พวกเขามีสติ กับความจริงที่นางกำลังจะพูดออกไป

“เอาเถอะ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร พวกเราทุกคนยินดีที่จะรับฟังทั้งสิ้น เจ้าพูดมันออกมาได้เลยนะชิงเอ๋อร์” เขาอยากจะรู้ว่าบุตรสาวมีเรื่องหนักใจอันใดกันถึงได้ทำสีหน้ากังวลเช่นนั้น

“ลู่ชิงที่ยืนอยู่ต่อหน้าพวกท่านในตอนนี้ ด้วยรูปลักษณ์ภายนอกยังคงเป็นบุตรสาวของท่านพ่อท่านแม่ และเป็นน้องสาวของพี่ชายทั้งสอง แต่ดวงจิตที่อยู่ในร่างกายนี้ กลับไม่ใช่บุตรสาวตัวจริงของท่าน สวีลู่ชิงตัวจริงได้ตายจากไป ตั้งแต่เมื่อเช้ามืดของวันนี้แล้วเจ้าค่ะ และข้าที่เป็นดวงวิญญาณที่ตายจากโลกคู่ขนานอีกโลกหนึ่งอันห่างไกล ถูกท่านเทพชะตาพามาอยู่ในร่างบุตรสาวของพวกท่าน ซึ่งข้าเองได้ให้สัญญากับสวีลู่ชิงไว้แล้วว่า จะช่วยดูแลพวกท่านแทนนางนับจากนี้เป็นต้นไปเจ้าค่ะ” ข้าเล่าออกไปและสังเกตอาการของทุกคนว่าเป็นอย่างไร แน่นอนว่าท่านแม่ร้องไห้ออกมา ตั้งแต่บอกว่าลู่ชิงตัวจริงนั้นได้ตายไปแล้ว ท่านพ่อกับพี่ชายดูจะเสียใจไม่น้อยแต่ไม่มีน้ำตาให้เห็น

“ขอบอกพวกท่านตามตรง ตัวข้าในโลกแห่งนั้นไม่เป็นที่รักของครอบครัวสักเท่าใดนัก พ่อแม่รักพี่ชายมากถึงมากที่สุด ไม่ว่าพี่ชายอยากได้อะไรต้องการอะไร ล้วนได้ตามที่ต้องการเสมอ แต่กับข้าอยากได้อะไรต้องหามันมา ด้วยกำลังของตนเองเท่านั้น ในใจลึก ๆ ข้าใฝ่ฝันมาตลอดว่า อยากมีครอบครัวที่พ่อแม่รักลูกทุกคน ไม่ว่าจะสตรีหรือบุรุษ

ขอแค่มีครอบครัวที่อบอุ่น ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขก็เพียงพอ ดังนั้นข้าที่ได้มาเกิดใหม่ ในร่างของบุตรสาวพวกท่าน หากจะขอความเมตตาฝากตัวเป็นบุตรสาว เป็นน้องสาวของพวกท่านจะได้หรือไม่เจ้าคะ” ลู่ชิงคนใหม่พูดถึงเรื่องครอบครัวที่นางใฝ่ฝัน และอยากมีในชีวิตสักครั้งให้กับทุกคนได้ฟัง

“เป็นเพราะพ่ออย่างข้าที่ไม่เอาไหน ปล่อยให้บุตรสาวต้องล้มป่วยจนตาย นี่คงเป็นลิขิตของสวรรค์ ที่บุตรสาวของข้าได้ใช้ชีวิตเพียงแค่สิบสองหนาว ส่วนตัวพวกเราก็ไม่อาจรู้ได้ว่า จะมีชีวิตอยู่ยืนยาวหรือไม่ ไหน ๆ เรื่องราวมันก็เกิดขึ้นแล้ว ไม่สามารถย้อนกลับไปแก้อะไรได้ ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใครก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้เจ้าคือสวีลู่ชิงบุตรสาวคนเล็กของครอบครัวตระกูลสวี” แม้จะเสียใจอยู่ลึก ๆ แต่อย่างน้อยร่างของบุตรสาว ก็ยังได้ทำความดีให้อีกคน ได้เกิดใหม่มีโอกาสใช้ชีวิต

ที่เหลือแทนนาง

“โธ่ชิงเอ๋อร์ลูกแม่ ฮือ ๆ เพราะพวกเราดูแลลูกได้ไม่ดี ทำให้เจ้าต้องจากไปเร็วเช่นนี้ ฮือ ๆ ๆ” ฟางซินเองไม่อยากเชื่อว่าบุตรสาวของนางได้จากโลกนี้ไปแล้ว จึงยังทำใจไม่ได้ขอตัวกลับเข้าห้องไปก่อน

“เจ้าช่วยให้เวลาท่านแม่ได้ทำใจสักพักเถิดนะ พวกเราเองก็เสียใจไม่น้อย แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อทุกอย่างมันเกิดขึ้นแล้ว พวกเราคงต้องยอมรับความจริง เจ้าเองอย่าได้กังวล ขอเพียงไม่ทำร้ายคนในครอบครัว พวกเราก็อยู่ร่วมกันได้ต่อไป และเจ้าก็เกิดอยู่ในร่างของชิงเอ๋อร์ เจ้ายังเป็นน้องสาวของพวกเราสองคนอยู่ดี” ลู่จื้อพูดขึ้นมาอย่างจริงจังและลู่เสียนก็พยักหน้าเห็นด้วยกับพี่ชาย

“อืม อาจื้อพูดถูกแล้วล่ะ พวกเรายังต้องใช้ชีวิตต่อไป ค่อย ๆ ทำความรู้จักนิสัยใจคอกันไป อย่างไรเสียพวกเราก็ตัดใจทิ้งเจ้าไม่ได้อยู่ดี” ลู่เวินยังเคยแอบคิดว่าจะได้เห็นลู่ชิงร่าเริงสดใสบ้าง

“ฮึก ขอบคุณพวกท่านที่ไม่รังเกียจข้า ที่เป็นคนแปลกหน้ามาจากที่อื่น ข้าขอสัญญาว่าต่อจากนี้ไป ความรู้ใดที่ติดตัวมาจากโลกเดิมจะนำทุกอย่างมาใช้ให้เกิดประโยชน์ เพื่อให้ทุกคนได้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นในอนาคตอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ” ลู่ชิงคุกเข่าลงและก้มหัวคำนับให้กับพวกเขา

“ข้ายังมีอีกเรื่องที่อยากจะบอกพวกท่านเจ้าค่ะ ถือว่าข้าบริสุทธิ์ใจไม่คิดมีความลับกับพวกท่าน ที่จะให้ข้าอยู่ที่นี่ในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของครอบครัวตระกูลสวี และเรื่องนี้มันสำคัญมาก หากข้าบอกไปแล้วพวกท่านต้องเก็บเป็นความลับ จะบอกให้คนอื่นรู้ไม่ได้เด็ดขาดนะเจ้าคะ” ลู่ชิงไม่ลืมที่จะบอกพวกเขาเรื่องมิติวิเศษนั่น

“เรื่องสำคัญที่ต้องเก็บเป็นความลับเลยรึ ถ้าเช่นนั้นเจ้าไม่ต้องบอกพวกเราก็ได้” ท่านพ่อถามข้าด้วยความสงสัย ว่าเป็นเรื่องสำคัญอันใด แต่ก็ยังคิดเผื่อว่าไม่ต้องบอกและเก็บไว้กับตัวดีกว่า

“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ บอกพวกท่านให้รู้ไว้ย่อมดีที่สุด ยามที่พวกท่านเห็นสิ่งแปลก ๆ จะได้ไม่ตกใจจนจับไข้อย่างไรเล่า ตอนนี้จับมือกันไว้และหลับตานะเจ้าคะ หายใจเข้าลึก ๆ ด้วยเจ้าค่ะ ข้าจะพาพวกท่านไปยังที่แห่งหนึ่ง ขอให้พวกท่านมีสติยามที่บอกให้ลืมตา ถ้ามีข้อสงสัยอันใดสามารถถามข้าได้ทันทีเจ้าค่ะ” ทุกคนทำตามที่ลู่ชิงบอกแล้วก็พูดคำว่าเข้ามิติ เพียงวูบเดียวก็พาทุกคนมาโผล่ด้านในของมิติแล้ว

“พวกท่านลืมตาได้แล้วเจ้าค่ะ” ลู่ชิงบอกให้พวกเขาลืมตาทันทีที่เข้ามาในมิติของตน

“ชิงเอ๋อร์!!! นะ นี่เจ้าพาพวกเรามาที่ใดกัน เมื่อครู่ยังอยู่ในบ้านอยู่เลยถ้าท่านแม่ออกมาไม่เจอเล่า” ลู่เสียนตกใจว่าตนเองมาอยู่ที่ใด

“ชิงเอ๋อร์!! เจ้าอาคารนั่นคือสิ่งใด ทำไมมันถึงมีขนาดใหญ่เช่นนั้น ที่เมืองหลวงไม่เคยเห็นมีอาคารเช่นนี้นะ” ลู่จื้อมองดูอาคารรูปร่างแปลกตาไปรอบ ๆ

“ชิงเอ๋อร์!! ที่เจ้าบอกว่าเป็นเรื่องสำคัญ หรือว่าเจ้าจะได้รับพรวิเศษมาจากท่านเทพใช่หรือไม่” ลู่เวินนึกขึ้นได้ว่านี่น่าจะเป็นสิ่งที่ลู่ชิงบอกไว้ก่อนหน้านี้

ทุกคนลืมตาขึ้นก็พากันตกใจ หันมองซ้ายทีขวาที ถามคำถามจนไม่เว้นช่องให้ลู่ชิงได้ตอบ นางจึงแอบอมยิ้มขำขันเล็กน้อย ก่อนที่ทุกคนจะตั้งคำถามอีกลู่ชิงรีบอธิบายให้ทุกคนฟังทันที

“ท่านพ่อที่นี่เป็นมิติวิเศษ ที่ท่านเทพชะตามอบเป็นของตอบแทนให้ข้าเจ้าค่ะ หากมีมิติแห่งนี้จะได้นำของต่าง ๆ ไปสร้างอาชีพให้กับพวกเรา อาคารขนาดใหญ่ที่พวกท่านเห็น มันเรียกว่าห้างสรรพสินค้า ทุกอย่างในนั้นล้วนเป็นสินค้า ที่ต้องใช้ในชีวิตประจำวันเจ้าค่ะ มีข้าวสาร เนื้อสัตว์ อาหารแห้ง ผักผลไม้ แป้งที่ใช้ทำอาหารหรือทำขนมก็มีครบ ร้านเครื่องประดับ อุปกรณ์ตัดเย็บ เครื่องครัว และมีอีกมากมาย

ประเดี๋ยวพวกเราค่อยไปเดินสำรวจด้วยกัน จะได้เลือกของที่อยากจะนำไปทำเป็นมื้อเช้าวันพรุ่งนี้ด้วย แต่ว่าตอนนี้ข้าอยากให้พวกท่านได้ดื่มน้ำจากบ่อวิเศษนี่ก่อนเจ้าค่ะ

ที่ข้าหายป่วยเร็วก็เพราะดื่มน้ำจากในบ่อน้ำ แม้ว่าพวกท่านจะไม่ได้เจ็บป่วย แต่เมื่อดื่มมันไปแล้ว จะช่วยให้ร่างกายแข็งแรงมากขึ้นกว่าเดิมนะเจ้าคะ”

ลู่ชิงอธิบายเรื่องห้างสรรพสินค้าไปแล้ว จึงพาบิดาและพี่ชายทั้งสองไปยังบ่อน้ำวิเศษ และตักขึ้นมาใส่แก้วให้พวกเขาได้ดื่ม พี่ชายทั้งสองดื่มแล้วไม่มีอาการผิดปกติใด ๆ แต่คนที่มีอาการผิดปกติกลับเป็นท่านพ่อที่ตอนนี้มีคราบของเหลวสีดำ ซึมออกมาตามเสื้อผ้า จากที่เคยอ่านนิยายแนวกำลังภายในมาบ้างลักษณะเช่นนี้ มันเป็นอาการของคนที่ถูกวางยาพิษอย่างแน่นอน

“ท่านพ่อ!!!” ทั้งสามคนพี่น้องต่างเรียกลู่เวินขึ้นพร้อมกัน

“ท่านพ่อ อาการของท่านเช่นนี้ ข้าคิดว่าตอนที่ท่านอยู่ที่เมืองหลวง มีคนแอบวางยาพิษท่านเป็นแน่เจ้าค่ะแต่ไม่ได้ใส่ในจำนวนที่มากนัก เหมือนอยากให้ท่านค่อย ๆ มีอาการเจ็บป่วย และตายไปเองในที่สุดมากกว่าเจ้าค่ะ” ลู่ชิงรีบอธิบายความผิดปกติให้ทุกคนฟังจะได้ไม่ตกใจจนเกินไป เมื่อเห็นสิ่งแปลกจากร่างกายของบิดา ที่ยามนี้ทำให้เสื้อผ้าที่สวมอยู่กลายเป็นสีดำต่อหน้าพวกเขา

“พวกสารเลว!! แค่ใส่ร้ายท่านพ่อ จนพวกเราถูกไล่ออกจากตระกูลแล้วยังไม่พอใจ ถึงกับวางยาพิษท่านพ่ออีก” ลู่จื้อพอได้ฟังสิ่งที่ลู่ชิงพูดก็โมโหเป็นอย่างมาก

“สมมติว่าพวกเรายังใช้ชีวิตปกติ จนท่านพ่อจากไป ก็คงคิดว่าท่านพ่อป่วยจนรักษาไม่ได้ ทั้งที่จริงแล้วเป็นยาพิษที่ทำให้ท่านพ่อต้องตาย ช่างโชคดีจริง ๆ ที่ได้ดื่มน้ำจากบ่อน้ำวิเศษ จึงได้รู้ความจริงเร็วเช่นนี้ และยาพิษนั่นก็ถูกขับออกมาหมดแล้ว” พี่รองตั้งสมมติฐานได้ตรงประเด็น

“ใช่แล้วเจ้าค่ะ ตอนนี้ท่านพ่อไม่มีพิษตกค้างในร่างกายอีกแล้ว จากนี้มีแต่จะแข็งแรงสุขภาพดีอายุยืนยาว รวมถึงพวกเราทุกคนด้วยนะเจ้าคะ ข้าจะตักน้ำในบ่อวิเศษนี้ไปใส่ในถังน้ำในบ้าน พวกเราจะได้ดื่มทุกวัน เพื่อบำรุงร่างกายจนแข็งแรง แล้วพอหิมะละลายอากาศเริ่มอุ่นขึ้นกว่านี้ พวกเราค่อยมาคิดกันว่า จะทำอาชีพอะไรเพื่อหาเงินดีหรือไม่เจ้าคะ” ลู่ชิงถามความคิดเห็นจากทุกคนขึ้นมา

“พ่อเห็นด้วยกับชิงเอ๋อร์ช่วงที่รอหิมะละลาย พวกเราก็ดูแลร่างกายให้ดี จากนั้นค่อยปรึกษากันเรื่องอาชีพที่จะใช้หาเงินกันอีกที” ลู่เวินเห็นด้วยกับสิ่งที่บุตรสาวพูดมา

“พวกพี่สองคนก็เห็นด้วยกับเจ้า หากมีอาชีพประจำที่สามารถหาเงินได้ พวกเราย่อมมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นกว่านี้แน่นอน” ลู่จื้อและลู่เสียนย่อมไม่ขัดใจน้องสาวของพวกเขาอยู่แล้ว

“ขอบคุณพวกท่านที่เชื่อใจข้าเจ้าค่ะ รับรองว่าในอนาคตอันใกล้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น ถ้าท่านแม่รู้สึกสบายใจแล้ว เรื่องนี้คงต้องรบกวนท่านพ่อ อธิบายกับท่านแม่อีกครั้งนะเจ้าคะ” ลู่ชิงรู้สึกมีความสุขมากที่ได้มาอยู่ในครอบครัวนี้

“อืม พ่อจะช่วยอธิบายกับแม่ของเจ้าเอง ให้เวลานางหน่อยนะ” ลู่เวินอยากจะคิดว่าบางทีลู่ชิงคนใหม่นี้ อาจเป็นดวงจิตเสี้ยวหนึ่งของบุตรสาว ที่ขาดหายไปทำให้ร่างกายเจ็บป่วยบ่อย ๆ และมันได้กลับมาอยู่ในร่างเดิมของเจ้าของแล้ว

“ขอบคุณท่านพ่อเจ้าค่ะ”

จากนั้นลู่ชิงก็ชวนทุกคน เข้าไปเดินสำรวจในห้างสรรพสินค้า และให้ท่านพ่อเปลี่ยนเสื้อผ้าด้านในไปก่อน ทุกคนล้วนตื่นตาตื่นใจกับสิ่งของที่มีหลากหลาย ลู่ชิงแยกไปส่วนของอาหารสดและอาหารแห้ง ส่วนท่านพ่อและพี่ชายให้ไปดูฟูกนอน เพื่อจะได้นำออกไปวางในห้องของแต่ละคน

‘สวีลู่ชิงเจ้าคงวางใจได้แล้วนะว่า ข้าผู้นี้สามารถดูแลบิดามารดา รวมถึงพี่ชายทั้งสองคนของเจ้าได้จริง ๆ’

ขอแค่ทุกคนมีความสุขนั่นถือว่าเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับข้าแล้ว
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Commentaires (1)
goodnovel comment avatar
ອິດ ພັນນະວົງ
บทเขียนไม่ค่อยเมกเช้นเท่าไหร่เรื่องความตายนางเอกนั้น,ความจริงควรโกหกชักหน่อยว่าตายแล้วได้ไปท่องโลกอนาคตมาน่าจะโอเคกว่านี้,อันนี้ดันบอกไปโต้งๆว่าไม่ใช่ตัวจริงเลย555
VOIR TOUS LES COMMENTAIRES

Dernier chapitre

  • ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย   บทที่ 1085

    ซ่า!! แค่ก ๆ ๆ“เทียนเอ๋อร์ลูกแม่ เจ้าเป็นเยี่ยงไรบ้างมาให้แม่ดูหน่อยสิ”“ท่านแม่ข้าเจ็บไปทั้งหน้าเลย แล้วนี่ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ใดกันหรือขอรับ”“ตอนนี้พวกเจ้าสองคนแม่ลูกอยู่ที่จวนของพวกข้าเอง เป็นอย่างไร ดูใหญ่โตโอ่อ่าน่าอยู่มากหรือไม่เล่า ฮึ” เซียวเฟยเจินเป็นคนตอบคำถามของหยวนจื่อเทียนแทนแม่ของเขา“

  • ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย   บทที่ 1084

    แต่เขาจะเอาคนทั้งตระกูลหยวน แลกกับคนสองคนที่พระปนัดดาของฮ่องเต้ต้องการตัวได้อย่างไร และการรับบุตรเขยแต่งเข้าตระกูลใช่ว่าจะไม่เคยเกิดขึ้น เนื่องจากมีครอบครัวที่รักและหวงแหนบุตรสาวมาก เขาต้องตัดใจส่งนางออกไปอยู่ห่างไกลตนไม่ได้ จึงให้บุรุษแต่งเข้าตระกูลก็ได้เช่นกัน เมื่อคิดได้ดังนั้นหยวนเฝิงห้าวจึงยินย

  • ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย   บทที่ 1083

    วันนี้ที่พวกเราตระกูลสวีและตระกูลเซียว พาสวีอันผิงมาเยือนตระกูลหยวนในแคว้นหนานซวิ่น เพราะต้องการลงโทษสตรีชั่วช้าอย่างจูชุนลี่ผู้นี้ เพื่อเป็นการปลอบขวัญดวงวิญญาณเสี่ยวฮูหยินที่อยู่ในปรโลก นางจะได้นอนตายตาหลับอย่างแท้จริง และหมดห่วงในตัวบุตรชายของนางเสียที พวกเราทั้งสองตระกูลรักและดูแลสวีอันผิงอย่างท

  • ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย   บทที่ 1082

    “เอามันมาให้ข้าเดี๋ยวนี้” พรึ่บ! วูบ…ผัวะ!! โอ๊ย ตุบ“ไร้มารยาท!! มารดาเจ้าอบรมสั่งสอนได้ดีไม่น้อยเลยนี่ ไม่ต้องห่วงเรื่องชั่ว ๆ ที่เจ้าแอบทำลับหลังบิดา ข้ายังมีพยานอีกหลายคน”“โอ๊ย ท่านแม่เจ้าบ้านี่มันทำร้ายข้า ท่านต้องให้คนจัดการมันเดี๋ยวนี้เลยนะขอรับ หากใบหน้าเสียโฉมขึ้นมาเหล่าองค์หญิงต้องเลิกสน

  • ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย   บทที่ 1081

    จึงให้พ่อบ้านไปเชิญทุกคนตามคำขอของแขกทั้งเจ็ดคน เมื่อเจ้าของจวนรวมถึงทุกคนในครอบครัวมาถึงห้องรับแขก ก็แปลกใจกับการจัดห้องใหม่และแขกที่นั่งรอมีอยู่สองแถวด้วยกัน แต่มีอยู่หนึ่งคนที่ใช้สายตาโลมเลียหญิงสาวกับเด็กสาว ที่นั่งรออยู่อย่างเปิดเผย โดยไม่เกรงกลัวสายตาคมกริบที่จ้องมองเขาเป็นตาเดียวกัน“นะ นะ นี

  • ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย   บทที่ 1080

    และเป็นอย่างที่ม่อเหยียนเป่าเตือนกับท่านชาย ท่านหญิงทั้งหลายไว้ ทุกคนมาพร้อมกันด้านหน้าห้องโถงใหญ่ในต้นยามเฉิน ซึ่งก้งคุนได้สั่งการให้ขู่เหอแบ่งกำลัง คอยดูแลความเรียบร้อยรอบจวนตระกูลหยวน เผื่อมีคนแปลกหน้ามีพิรุธปะปนเข้ามาสร้างความวุ่นวายส่วนคนที่จะติดตามเจ้านายน้อยทั้งหลายเข้าไปด้านในจวน คงมีเพียงอ

  • ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย   บทที่ 928

    “ขอบพระทัยท่านอ๋องที่เมตตา เช่นนั้นโทษของเจินเฟิงหลินกระหม่อมจะชะลอไว้ก่อน ภายหลังจากที่นางคลอดแล้ว ถึงจะดำเนินการลงโทษต่อไปพ่ะย่ะค่ะ”“ขอบใจท่านมากที่เข้าใจสิ่งที่เปิ่นหวางพูดไป ต่งซวิน ต่งไช่ พวกเจ้าสองคนให้เหมยอิ๋งกับเหมยอ้าย เข้าไปเป็นผู้ช่วยทำคลอดเด็กในท้องให้นาง จำไว้เด็กต้องคลอดอย่างปลอดภัยเท

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-03
  • ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย   บทที่ 920

    ด้านลู่จื้อที่วันนี้ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ เขาจะบอกเรื่องของตนเองกับเซียวเยว่เล่อว่ารู้สึกอย่างไรต่อกัน และจะให้บิดามารดายกขบวนสินสอดไปสู่ขอหมั้นหมายเซียวเยว่เล่อ ก่อนที่จะออกเดินทางไปแดนใต้“ท่านพ่อท่านแม่ขอรับ ข้ามีเรื่องอยากจะขอให้พวกท่านช่วย มีบางเรื่องที่ต้องทำก่อนเดินทางขอรับ”“หืม อาจื้อมีอะไรจ

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-02
  • ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย   บทที่ 890

    แม่ทัพยุ่นฉานนำเรื่องที่ตรวจสอบเข้าไปรายงานต่อเย่ฉางเหยียน เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของการตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรต่อไปจากนี้ “เรียนท่านหัวหน้าเมื่อกลางวันที่ผ่านมา ข้าให้เจี้ยเสียพาทหารไปตรวจสอบเส้นทางด้านหน้าแล้ว พวกแคว้นฉู่ไม่ได้วางกับดักใด ๆ ทั้งสิ้น คล้ายกับว่าทหารแคว้นฉู่ต้องการต่อสู้ด้วยกำลังมากกว่าขอ

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-02
  • ข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย   บทที่ 921

    ดีหรือไม่เล่า” ชินอ๋องเข้าใจสิ่งที่ทุกคนกังวล“พ่ะย่ะค่ะ /เพคะ”จนกระทั่งมาถึงวันเดินทาง เมื่อทุกคนมารวมตัวกันจึงกลายเป็นขบวนขนาดใหญ่ ครั้งนี้ลู่ชิงได้พาไป๋เซ่อไปด้วยเพราะไม่อยากปล่อยมันอยู่ลำพัง แม่ทัพหลี่แบ่งทหารบางส่วนไปช่วยหน่วยลับอารักขาอาวุธ ที่จะนำไปติดตั้งบนเรือรบจำนวนหลายหีบ เนื่องจากพวกมัน

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-02
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status