LOGINซ่า!! แค่ก ๆ ๆ“เทียนเอ๋อร์ลูกแม่ เจ้าเป็นเยี่ยงไรบ้างมาให้แม่ดูหน่อยสิ”“ท่านแม่ข้าเจ็บไปทั้งหน้าเลย แล้วนี่ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ใดกันหรือขอรับ”“ตอนนี้พวกเจ้าสองคนแม่ลูกอยู่ที่จวนของพวกข้าเอง เป็นอย่างไร ดูใหญ่โตโอ่อ่าน่าอยู่มากหรือไม่เล่า ฮึ” เซียวเฟยเจินเป็นคนตอบคำถามของหยวนจื่อเทียนแทนแม่ของเขา“
แต่เขาจะเอาคนทั้งตระกูลหยวน แลกกับคนสองคนที่พระปนัดดาของฮ่องเต้ต้องการตัวได้อย่างไร และการรับบุตรเขยแต่งเข้าตระกูลใช่ว่าจะไม่เคยเกิดขึ้น เนื่องจากมีครอบครัวที่รักและหวงแหนบุตรสาวมาก เขาต้องตัดใจส่งนางออกไปอยู่ห่างไกลตนไม่ได้ จึงให้บุรุษแต่งเข้าตระกูลก็ได้เช่นกัน เมื่อคิดได้ดังนั้นหยวนเฝิงห้าวจึงยินย
วันนี้ที่พวกเราตระกูลสวีและตระกูลเซียว พาสวีอันผิงมาเยือนตระกูลหยวนในแคว้นหนานซวิ่น เพราะต้องการลงโทษสตรีชั่วช้าอย่างจูชุนลี่ผู้นี้ เพื่อเป็นการปลอบขวัญดวงวิญญาณเสี่ยวฮูหยินที่อยู่ในปรโลก นางจะได้นอนตายตาหลับอย่างแท้จริง และหมดห่วงในตัวบุตรชายของนางเสียที พวกเราทั้งสองตระกูลรักและดูแลสวีอันผิงอย่างท
“เอามันมาให้ข้าเดี๋ยวนี้” พรึ่บ! วูบ…ผัวะ!! โอ๊ย ตุบ“ไร้มารยาท!! มารดาเจ้าอบรมสั่งสอนได้ดีไม่น้อยเลยนี่ ไม่ต้องห่วงเรื่องชั่ว ๆ ที่เจ้าแอบทำลับหลังบิดา ข้ายังมีพยานอีกหลายคน”“โอ๊ย ท่านแม่เจ้าบ้านี่มันทำร้ายข้า ท่านต้องให้คนจัดการมันเดี๋ยวนี้เลยนะขอรับ หากใบหน้าเสียโฉมขึ้นมาเหล่าองค์หญิงต้องเลิกสน
จึงให้พ่อบ้านไปเชิญทุกคนตามคำขอของแขกทั้งเจ็ดคน เมื่อเจ้าของจวนรวมถึงทุกคนในครอบครัวมาถึงห้องรับแขก ก็แปลกใจกับการจัดห้องใหม่และแขกที่นั่งรอมีอยู่สองแถวด้วยกัน แต่มีอยู่หนึ่งคนที่ใช้สายตาโลมเลียหญิงสาวกับเด็กสาว ที่นั่งรออยู่อย่างเปิดเผย โดยไม่เกรงกลัวสายตาคมกริบที่จ้องมองเขาเป็นตาเดียวกัน“นะ นะ นี
และเป็นอย่างที่ม่อเหยียนเป่าเตือนกับท่านชาย ท่านหญิงทั้งหลายไว้ ทุกคนมาพร้อมกันด้านหน้าห้องโถงใหญ่ในต้นยามเฉิน ซึ่งก้งคุนได้สั่งการให้ขู่เหอแบ่งกำลัง คอยดูแลความเรียบร้อยรอบจวนตระกูลหยวน เผื่อมีคนแปลกหน้ามีพิรุธปะปนเข้ามาสร้างความวุ่นวายส่วนคนที่จะติดตามเจ้านายน้อยทั้งหลายเข้าไปด้านในจวน คงมีเพียงอ
ส่วนถัดมาคือหมู่บ้านที่ทุกคนจะต้องพบเจอเป็นที่แรก ควรให้ชาวบ้านปรับปรุงพื้นที่ในหมู่บ้าน อนุญาตให้เปิดเป็นร้านค้าเล็ก ๆ เพื่อวางขายอาหารและน้ำชา หรือขนมกินเล่นต่าง ๆ พวกชาวบ้านจะได้มีอาชีพหาเลี้ยงครอบครัว และคอยดูแลเฝ้าระวังบ่อน้ำพุร้อนให้กับทางการด้วยเจ้าค่ะ เมื่อสร้างเสร็จผู้คนจะเดินทางมาที่นี่ไม่
อ้านรุ่ยและจูฮวาคนของฮูหยินผู้เฒ่าหลี่ คอยสืบจากพวกบ่าวไพร่แต่ไม่มีใครปริปากพูด ทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ตนเองเป็นแค่บ่าวจะรู้เรื่องของเจ้านายได้อย่างไร ดังนั้นข่าวในจวนจึงไม่อาจสืบเสาะได้ยิ่งนอกจวนพวกเขาสองคนยิ่งไม่มีความสามารถ เพราะถูกหลี่จือหลินจำกัดเวลาในการเข้าออกจวน ฮูหยินผู้เฒ่าหลี่จ
ขณะที่ลู่ชิงกับเล่อเล่อเกิดการถกเถียงกับโจวเยี่ยนฟางอยู่นั้น ได้มีเสียงกีบเท้าของม้าที่กระทบพื้นดังเข้ามาใกล้ทุกคนขึ้นเรื่อย ๆ ชาวบ้านต่างพากันเปิดทางอย่างรวดเร็วเพราะคนที่มาคือแม่ทัพเหล่ยผู้คอยดูแลความสงบของเมืองหลวง ซึ่งเขาได้รับพระบัญชาจากฮ่องเต้ ที่ยามนี้ทรงกริ้วเป็นอย่างมาก โดยมีรับสั่งให้ตนนำ
“หึ ถ้าข้าบอกว่าใช่ล่ะ หนึ่งในนั้นนางคือฮูหยินของข้า และอีกหนึ่งคือน้องสาวของข้า เหตุผลแค่นี้พอจะเข้าใจหรือยังว่าทำไมข้าถึงต้องทำเช่นนี้กับเจ้า จับมันนอนลงไปกับพื้น”“ขอรับ /ขอรับ”ตึ้งง!! “จะ จะ เจ้าจะทำอะไรอีก อึก แค่นี้เปิ่นหวางก็เจ็บมากพอแล้ว ไม่ฆ่าเปิ่นหวางไปเสียจะได้สาแก่ใจของเจ้า”“อ่อ ข้าทำแ







