Share

ตอนที่9 ไป๋ชินเยว่

last update Tanggal publikasi: 2025-08-26 16:03:30

ตอนที่12ไป๋ซินเยว่

ดวงตาคมกริบฉายแว่นครุ่นคิด ก่อนจะสะบัดชายอาภรณ์ ก้าวออกจากถ้ำ สายลมยามเช้าพัดผ่านเส้นผมดำขลับสะบัดไหว ร่างสูงสง่าหยุดยืนเบื้องหน้า ขององค์รักษ์ทั้งสอง

“เฉิงอวิ๋น”

เสียงทุ้มเยียบเย็นดังขึ้น

“ขอรับ”

องค์รักษ์หนุ่มเงยหน้าขึ้น คารวะรับคำสั่ง

“เจ้าออกไปตามหาเซี่ยเหมยลี่ ส่งนางกลับจวนอย่างปลอดภัย”

“ขอรับ”

เฉิงอวิ๋นรับคำสั่งก่อนจะรีบพุ่งกายออกไปทันที

….

ณ จวนแม่ทัพไป๋เหวินหลง…

บรรยายกาศในเรือนหลักอึมครึม ราวกับเมฆดำปกคลุมท้องฟ้ายามรัตติกาล ไป๋ซิ่นเยว่ คุกเข่าอยู่ท่ามกลางโถงใหญ่ ใบหน้าของนางแดงก่ำจากรอยฝ่ามือ มารดาของนาง ไป๋ซูเหม่ย ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว

“อกตัญญูนัก! เจ้ากล้าวางยาพิษพี่สาวของเจ้าได้เยี่ยงไร?!”

น้ำเสียงของนางเฉียบขาดดุจคมดาบ หอบหายใจหนักด้วยความขุ่นเคือง

ไป๋ซิ่นเยว่เงยหน้าขึ้น ดวงตาสั่นระริก เปล่งเสียงปฏิเสธด้วยความเจ็บปวด

“ไม่ใช่ข้า…ท่านแม่โปรดเชื่อข้าด้วยเถิด!…ข้าไม่ได้เป็นคนวางยานางจริง ๆ เจ้าค่ะ”

เพียะ!

ฝ่ามือของไป๋ซูเหม่ยฟาดลงมาอีกครา เสียงดังสะท้อนก้องไปทั่วโถง นางกัดริมฝีปากแน่น หยาดน้ำตารื้นขึ้นแต่ยังฝืนกลั้นไว้

แม่ทัพไป๋เหวินหลงนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แกะสลัก สายตาคมกริบดุจคมดาบกวาดมองภาพตรงหน้าอย่างเอือมระอา บรรยายกาศภายในห้องโถงเรือนหลักหนักอึ้งดุจพายุที่กำลังจะก่อตัว

“พอได้แล้ว”

เสียงตวาดดังก้องสะเทือนทั่วทั้งเรือน ดุจสายฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ

ไป๋ซูเหม่ยและ ไป๋ซิ่นเยว่สองแม่ลูกนั่งคุกเข่าลงตัวสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว สีหน้าซีดเผือกราวกับโลหิตถูกสูบหายไปสิ้น แม้จะยังไม่ได้สบสายตาของบุรุษเบื้องหน้า แต่เพียงแรงกดดันจากคำพูดเพียงประโยคเดียว ก็ทำให้นางทั้งสองถึงกับยืนมิอยู่

แม่ทัพไป๋เหวินหลงลุกขึ้นยืน รัศมีแห่งอำนาจแผ่ซ่านไปทั่วห้อง สายตาดุดันประหนึ่งคมดาบเย็นเยียบ กวาดมองสองแม่ลูกที่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้า ร่างของไป๋ซูเหม่ยและไป๋ซิ่นเยว่ สั่นระริกด้วยความหวาดกลัว มิกล้าเงยหน้าสบตาบุรุษผู้เป็นใหญ่ในจวน

แม่ทัพไป๋ก้าวเดินมาหยุดลงตรงหน้าของทั้งสอง ก่อนที่กระดาษแผ่นหนึ่งจะถูกโยนลงพื้น ร่วงหล่นอยู่ตรงหน้าพวกนาง เสียงกระดาษปลิวไหวยามกระทบพื้นนั้นดังก้องในความเงียบสงัด

“ดูซะ”

เสียงทรงอำนาจของแม่ทัพไป๋ เอ่ยขึ้นก่อนจะกล่าวต่อ

“หลักฐานทุกอย่างล้วนชี้จัดว่าเป็นฝีมือเจ้า”

ไป๋ซิ่นเยว่เหลือบมองกระดาษแผ่นนั้น ก่อนจะยื่นมือเล็กเรียวไปหยิบมาดูอย่างถี่ถ้วน ด้วยใบหน้าซีดเผือก ในนั้นบันทึกหลักฐานทุกอย่างละเอียดราวกับตรึงนางให้ดิ้นไม่หลุด หัวใจของนางเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่นแล่นริ้วไปทั่วร่าง นางเงยหน้าขึ้นสบตาผู้เป็นบิดาด้วยความตื่นตระหนก แต่กลับพบเพียงสายตาเย็นชาที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง

“เรื่องอัปยศเช่นนี้ อย่าให้เกิดขึ้นอีก หากข้าได้ยินอีกอย่าหาว่าข้าไร้ความปรานี!”

สิ้นคำ สองแม่ลูกต่างรีบก้มศรีษะแนบพื้นโดยมิกล้าเอ่ยอันใดอีก

แม่ทัพไป๋สูดลมหายใจลึก ข่มอารมณ์กรุ่นโทสะที่แล่นพุ่งขึ้นมาอีกระลอก ดวงตาดุดันกวาดมองสองแม่ลูกที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่างเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะสะบัดแขนเสื้ออย่างแรงจนเกิดเสียงดัง

ฟึบ!

ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะหมุนกายก้าวเดินออกจากห้องโถงไป เหล่าบ่าวไพร่ที่ยืนตัวลีบอยู่สองฝากทางล้วนแต่ก้มหน้ามิกล้าสบตา ได้แต่ภาวนาในใจมิให้เพลิงโทสะของเจ้าของจวนลุกลามมาถึงตน

ไป๋ซิ่นเยว่ทรุดฮวบลงกับพื้น หัวใจคลายถูกซีกฉีกทึ้งด้วยความงุนงงและขุ่นแค้น ดวงตากลมโตรื้นไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความอัดอั้น นางมิได้เป็นผู้ลงมือ เหตุใดหลักฐานทั้งมวลพุ่งเป้ามาที่นาง?

มือเรียวกำแน่นจนเล็บจิกลงบนเนื้อ นางขบกรามแน่น ความโกรธแล่นริ้วอยู่ในอกราวกับมีเปลวเพลิงโหมกระพืออยู่ภายในแต่ยิ่งคิดตรอง ความสงสัยก็ยิ่งถาโถม ‘ใครกัน…ใครเป็นผู้วางหมากครั้งนี้ ใครกันที่ต้องการให้ข้ารับโทษแทน!’

ไป๋ซิ่นเยว่เงยหน้าขึ้น สายตาสั่นระริกด้วยอารมณ์ปั่นป่วน พร้อมกับหยาดน้ำตาแห่งความขุ่นเคืองไหลรินออกมา

…

ภายในจวนแม่ทัพไป๋ ยามราตรีทอดเงาทอดยาวไปทั่วบริเวณ ทว่าในห้องหนึ่ง แสงโคมยังคงวูบไหวไม่ดับลง

“ยาถอนพิษเจ้าค่ะ”

เสียงบ่าวรับใช้ดังขึ้นอย่างนอบน้อม ก่อนจะก้าวไปข้างหน้า แล้วยื่นขวดยาให้หญิงสาวที่นั่งหันหลังอยู่บนเตียง

เงาร่างในอาภรณ์บางเบาเหยียดตรง แม้มิได้เอ่ยวาจา แต่บรรยายกาศรอบตัวกลับเย็นเยียบราวน้ำค้างยามดึก

นางเอื้อมมือเรียวไปรับขวดยามา เปิดจุกออก ก่อนยกขึ้นแนบริมฝีปาก ดื่มรวดเดียวจนหมดโดยไร้ซึ่งความลังเล

เมื่อของเหลวไหลผ่านลำคอ หญิงสาวจึงยื่นขวดยาคืนแก่บ่าวรับใช้โดยไม่แม้แต่จะหันไปมอง พลางเอ่ยเสียงเรียบ

“เรื่องที่ข้าสั่งให้ไปทำ ไปถึงไหนแล้ว?”

บ่าวรับใช้ก้มศรีษะต่ำ ก่อนเอ่ยตอบ

“บ่าวจัดการเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ”

หญิงสาวได้ฟังเช่นนั้น รอยยิ้มจาง ๆ ก็คลี่ออกบนริมฝีปาก นัยน์ตาทอแววพึงพอใจ นางเอื้อมมือหยิบถุงเงินที่อยู่บนโต๊ะ ก่อนจะโยนให้บ่าวรับใช้

“เพิ่มเงินให้พวกนางอีก”

บ่าวรับใช้รับถุงเงินไว้แน่น ขานรับเสียงเบา ก่อนจะถอยกายออกไปอย่างนอบน้อม

ภายในห้องยังคงเงียบสงัด มีเพียงเปลวเทียนที่ส่องประกายวูบไหว ราวกับส่องสะท้อนความคิดลึกล้ำของหญิงสาวที่นั่งอยู่บนเตียง นางยกถ้วยชาขึ้นมาจิบ รอยยิ้มบนหน้ายังมิจางหายคล้ายกับกำลังพึงพอใจกับเป้าหมายของตนเองที่เริ่มต้นได้ไม่เลวเลยทีเดียว

…………

sds

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   31 จบ

    จวนตระกูลไป๋ จวนตระกูลไป๋ ภายในห้องหนังสือ แสงโคมส่องกระทบชายสูงวัยที่นั่งอยู่หลังโต๊ะไม้จันทร์หอม มือจับพู่กันลากลายอักษรบนกระดาษ เงาร่างบางของไป๋ซินอวี้ปรากฏขึ้นที่หน้าประตู นางก้าวเข้ามาเงียบ ๆ ในมือถือตะกร้าบรรจุถ้วยน้ำแกงไก่ “ท่านพ่อ ลูกต้มน้ำแกงมาให้ ท่านดื่มเถิดเจ้าค่ะ” แม่ทัพไป๋เหวินหลงละสายตาจากงานในมือ หันไปมองบุตรสาว แววตาฉายความอ่อนโยน ก่อนจะเผยรอยยิ้มบาง ๆ “ขอบใจเจ้ามากนะ” ไป๋ซินอวี้ก้มศีรษะรับ ก่อนจะวางถ้วยน้ำแกงไก่ลงบนโต๊ะ นางค่อย ๆ ทรุดกายลงนั่งข้างบิดา ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเรียบ “ท่านพ่อ หากลูกอยากเข้าร่วมกองทัพด้วย ท่านจะยินยอมหรือไม่” แม่ทัพไป๋เหวินหลงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนหัวเราะในลำคอ “เจ้าคือสตรี แม้จะใจกล้าหาญ แต่มิอาจอยู่ท่ามกลางชายฉกรรจ์ได้หรอก” ไป๋ซินอวี้จ้องมองผู้เป็นบิดา แววตาแน่วแน่ “แต่ลูกอยากองอาจสง่างามกลางสนามรบเช่นเดียวท่าน!” แม่ทัพไป๋เหวินหลงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเผยรอยยิ้มจาง ๆ ดึงตราแม่ทัพออกมาวางบนโต๊ะ “หากเจ้าปรารถนาจะควบคุมกองทัพ ก็มีเพียงสิ่งนี้เท่านั้นที่ทำให้เจ้าอยู่เหนือทหารทั้งปวง” ไป๋ซินอวี้มองตราแม่ทัพที่สะท้อนแสงตะเกียง น

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   30 เกิดอะไรขึ้น

    เกิดอะไรขึ้นจวนตระกูลเซี่ยภายในห้องที่เงียบสงบ มีเพียงแสงตะเกียงริบหรี่ที่ไหวไปตามสายลม เซี่ยเหมยลี่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น นางรู้สึกถึงกลิ่นสมุนไพรจาง ๆ ในอากาศ นางกระพริบตาเล็กน้อย ก่อนจะพบว่าตนเองกำลังนอนอยู่บนเตียงไม้หอมอันคุ้นเคย“คุณหนูฟื้นแล้วหรือเจ้าคะ!”เสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างยินดี ลี่จิ่นถือถ้วยยาเดินเข้ามา ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความโล่งใจเซี่ยเหมยลี่หันไปมองลี่จิ่น ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่ว“ลี่จิ่น…ข้ากลับมาได้อย่างไร?”ลี่จิ่นนั่งลงข้างเตียง ยื่นถ้วยยาให้ก่อนจะตอบ“คุณชายใหญ่เป็นผู้พาท่านกลับมาเจ้าค่ะ”เซี่ยเหมยลี่นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงใบหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน“แล้วองค์รัชทายาทเล่า? เขาอยู่ที่ใด”ลี่จิ่นอ้ำอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“องค์รัชทายาทเสด็จเข้าวังหลวงไปปราบกบฏแล้วเจ้าค่ะ”ดวงตาของเซี่ยเหมยลี่เบิกกว้าง นางตกตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนจะรีบผลักประตูห้อง วิ่งพรวดออกไป“คุณหนู! คุณหนูเจ้าค่ะ!”ลี่จิ่นร้องเรียกไล่หลัง แต่ไม่อาจหยุดยั้งร่างของนางได้ จึงทำได้เพียงเร่งฝีเท้าวิ่งตามไป…ณ วังหลวงกลิ่นคาวเลือดอวลคลุ้งไปทั่ว ท่ามกลางกอ

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   29 กบฏ2

    ตอนที่32 หลินกุ้ยเฟยก่อกบฏ2ณ วังหลวงตำหนักพระสนมหลินกุ้ยเฟยภายในห้องบรรทมที่ตกแต่งอย่างวิจิตร หลินกุ้ยเฟยยืนอยู่กลางห้องในอาภรณ์แพรไหมล้ำค่า เส้นผมดำขลับถูกรวบเกล้าอย่างประณีต แววตาของนางเปล่งประกายเจิดจ้าเสียงฝีเท้าเร่งร้อนดังขึ้น แม่นมคนสนิทรีบก้าวเข้ามาพร้อมกระดาษแผ่นเล็กในมือ หลินกุ้ยเฟยรับมาเปิดอ่าน สายตาของนาง พลันริมฝีปากเผยรอยยิ้มแห่งความหวังออกมานางหันไปเหลือบสายตามองไปยังร่างขององค์ชายรองหลี่จิ้งอวิ๋นบุตรชายของตนที่ยังคงนอนหมดสติอยู่บนเตียง ก่อนจะพยักหน้าให้แม่นมคนสนิทเป็นสัญญาณโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยวาจาใดหลินกุ้ยเฟยก้าวเดินออกจากห้องอย่างสง่างาม ผ้าคลุมสะบัดไหวไปตามสายลม….ณ ตำหนักของฮ่องเต้หลินกุ้ยเฟยก้าวเดินเข้ามาอย่างสง่างามพร้อมกับเหล่าทหารที่ตนเองฝึกมาเป็นอย่างดีเพื่อใช้ในการนี้ประกายคมดาบสะท้อนแสงวูบวาบ สังหารผู้คนที่ขว้างทางนางโดยไร้ความปรานี เสียงร่ำให้กรีดร้องดังระงมทั่วบริเวณ ร่างขององค์รักที่ยืนเฝ้าหน้าตำหนักล้มลงราวใบไม้ล่วงเพราะไม่ทันได้ตั้งตัวจากการก่อกบฏในครั้งนี้ท่ามกลางกลิ่นคาวโลหิต หลินกุ้ยเฟยก้าวเดินเข้ามาอย่างองอาจ นางยกมือขึ้นเบา ๆ เหล่าทหารที่ต

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   28 ก่อกบฏ

    ตอนที่ 28 สนมหลินกุ้ยเฟยก่อกบฏ1 ณ วังหลวง ตำหนักพระสนมหลินกุ้ยเฟย แสงอาทิตย์ยามเย็นทอดเงาจาง ๆ ลงบนผืนพรมลายวิจิตรงดงาม ภายในตำหนักอบอวลด้วยกลิ่นกำยานอ่อนจาง พระสนมหลินกุ้ยเฟยนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ มือเรียวจับเข็มปักลวดลายลงบนผ้าเช็ดหน้าเนื้อดี เส้นไหมสีทองร้อยเรียงกันเป็นลวดลายหงส์ทอง เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังขึ้นจากเบื้องหลัง ไม่นานนัก แม่นมคนสนิทก็ก้าวเข้ามา ค้อมกายลงพลางเอ่ยรายงานด้วยน้ำเสียงเคารพ “องค์ชายรองยังคงคุกเข่าอยู่หน้าตำหนัก บัดนี้ล่วงเลยไปสองชั่วยามแล้วเพคะ” มือที่กำลังปักเข็มชะงักไปครู่หนึ่ง พระสนมหลินกุ้ยเฟยปรายตามองด้ายทองที่พันปลายนิ้ว ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ “ให้เขารอต่อไป” นางวางผ้าปักลงบนโต๊ะหินอ่อนเบื้องหน้า ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเรียบ “จัดการเรียบร้อยหรือยัง” แม่นมพยักหน้ารับ ก่อนจะก้าวไปเบื้องหน้ายื่นกระดาษแผ่นเล็กออกมา หลินกุ้ยเฟยรับมา คลี่ออกอ่านเนื้อความบนกระดาษก่อนจะเผยรอยยิ้มแห่งความหวังออกมา …. จวนตระกูลไป๋ภายในของไป๋ซินอวี้สายลมเย็นพัดโชยกระทบผ้าม่านสีอ่อนพลิ้วไหวตามแรงลม ภายในห้องเงียบสงบ จนได้ยินเสียงลมพัดแผ่วเบา ไป๋ซินอวี้นั่งตัวตรงอยู่ข้างโต๊ะไม้

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   27 วางยา

    ฮ่องเต้ถูกวางยาณ วังหลวงภายในตำหนักบรรทมบรรยากาศเยียบเย็นราวลมวสันต์ที่ไร้ไออุ่น ฮ่องเต้ทรงบรรทมอยู่บนเตียง ร่างกายนิ่งสนิทราวไร้ลมหายใจ มีเพียงลมหายใจแผ่วเบาที่บ่งบอกว่ายังมีชีวิตอยู่ม่านบางไหวกระเพื่อมเมื่อร่างหนึ่งก้าวเข้ามาอย่างเงียบเชียบ หลินกุ้ยเฟยประดับอาภรณ์งามสง่า ดวงตาคู่งามนั้นแฝงไปด้วยประกายเย้ยหยันนางเดินมาหยุดที่ข้างเตียง จ้องมองใบหน้าบุรุษที่ครั้งหนึ่งเคยรักสุดหัวใจ แต่บัดนี้กลับกลายเป็นเพียงร่างไร้สติใต้ฤทธิ์ยาที่นางมอบให้หลินกุ้ยเฟยแค่นหัวเราะเบา ๆ ริมฝีปากแต้มรอยยิ้มเยียบเย็น ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่วเต็มไปแฝงไปด้วยความโกรธแค้นในครั้งอดีตอันแสนขมขื่น“ฝ่าบาท…ทรงหลับใหลเช่นนี้ต่อไปเถิดเพคะ อีกเพียงไม่นานพระองค์ก็ทรงจะได้ลงไปพบกับนางในนรกแล้วเพคะ”หลินกุ้ยเฟยหลับตาลง หยาดน้ำตาหยดหนึ่งร่วงหล่นบนหลังฝ่ามือขาวผ่อง ก่อนที่จะหัวเราะออกมาเบา ๆ แต่เป็นเสียงหัวเราะที่เจือไปด้วยความขมขื่น พลันคิดย้อนไปในครั้งอดีต เมื่อยังคงเป็นเพียงหญิงสาวที่ใสซื่อไร้เดียงสานางกับเขาเคยเป็นดั่งเงาแห่งกันและกัน ครั้งหนึ่งเคยร่วมผ่านความเป็นความตาย นางช่วยชีวิตเขาเอาไว้ ทั้งสองรักมั่นในกันและกัน

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   26 ใต้น้ำตก

    ใต้น้ำตกก่อนจะแทรกมือใหญ่เข้าไปยังจุดอ่อนไหวกลางกาย นิ้วยาวแตะสัมผัสกับกลีบเกสรที่เริ่มเยิ้มด้วยหยาดน้ำรัก ปลายนิ้วลูบไล้ขึ้นลงอย่างแผ่วเบา นางสะท้านเฮือกเมื่อปลายนิ้วเรียวบดคลึงติ่งเกสรที่เต้นระริกจากอารมณ์อันเร่าร้อนเสียงครางหวานแว่วกังวาน มือเล็กเกาะเกี่ยวแผ่นหลังของเขาแน่น หลี่หานเซียนบดขยี่ติ่งเกสรจนหยาดน้ำรักเอ่อล้นออกมาจากร่างบาง เซี่ยเหมยลี่แอ่นสะโพกขึ้นลงรับสัมผัสนั้นอย่างหลงใหล สะโพกมนกระตุกเบา ๆ ขณะที่เสียงครวญครางยังดังไม่ขาดสายหลี่หานเซียนเลื่อนมือใหญ่ไปจับเรียวขางาม ก่อนจะยกขึ้น แล้วค่อย ๆ ใช้แก่นกายแข็งแกร่งที่ขยายใหญ่เต็มที่แล้วถูกไถไปมากับร่องกลีบเกสรที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำรัก สร้างความเสียวซ่านให้นางจนเผลอครางออกมา“อา…องค์รัชทายาท”เสียงครางหวานเรียกกระเส่า ร่างบางบิดเร้าอย่างต้องการ การเติมเต็มจนแทบไม่อาจรั้งรอได้อีกต่อไป หลี่หานเซียนขบกรามแน่น ก่อนจะค่อยกดสะโพกสอดแทรกแก่นกายเข้าไปอย่างช้า ๆ จนสุดลำร่างของทั้งสองแนบแน่นเป็นหนึ่งเดียว เสียงครางหวานของนางดังประสานกับเสียงครางต่ำของเขาร่างบางกอดรัดเขาแน่นขึ้น ขณะที่หลี่หานเซียนเริ่มขยับสะโพกเข้าออกอย่างเชื่องช้า

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   25 คนตายต้องเห็นศพ

    คนตายต้องเห็นศพณ วังหลวงตำหนักพระสนมหลินกุ้ยเฟยพระสนมหลินกุ้ยเฟยนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แกะสลัก มือเรียวขยับเข็มปักลงบนผืนผ้าอย่างใจเย็น ลวดลายในผ้าเช็ดหน้าค่อย ๆ ปรากฏเป็นรูปดอกบัว ทว่าแววตากลับเย็นชาไร้ความเมตตาเสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังขึ้น แม่นมคนสนิทเดินเข้ามาอย่างสำรวม ก่อนจะโน้มกายลงกระซิบรายงานเ

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   ตอนที่10 ปลอดภัย

    ปลอดภัยเสียงลมหายใจแผ่วเบาดังประสานไปกับเสียงลมที่พัดต้องใบไม้ เซี่ยเหมยลี่ก้าวเท้าเบา ๆ ไปตามเส้นทางคดเคี้ยวที่ทอดยาวออกจากถ้ำ นางจดจำเส้นทางนี้ได้ตั้งแต่เมื่อคืนยามที่ออกไปตักน้ำให้องค์รัชทายาท และบัดนี้นางต้องรีบเร่งออกจากถ้ำเพราะไม่รู้ว่าเขานั้นเป็นมิตรหรือศัตรู แม้จะเป็นพระเอกในนิยายของนาง แต

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   ตอนที่7 ข้าผิดคิว

    ข้าผิดคิว‘องค์รัชทายาท!…’ภาพใบหน้านี้ ตรงกับคำบรรยายในนิยายของนางทุกประการ ตั้งแต่โครงหน้าคมเข้ม ดวงตาเฉียบคมดุจพยัคฆ์ ไปจนถึงรอยแผลเป็นจาง ๆ บริเวณไหล่ซซ้าย ‘ใช่หากเป็นเขาจริง ย่อมต้องมีป้ายหยก!’เซี่ยเหมยลี่รีบกวาดสายตามอง ก่อนจะพบว่าบริเวณเอวของบุรุษนั้นมีป้ายหยกชิ้นหนึ่งห้อยอยู่นี่มัน…ผิดไปจ

  • ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง   ตอนที่6บังคับ

    บังคับดวงตาสีดำขลับคู่นั้น …จ้องตรงมาที่นางไม่มีแม้แต่จะกะพริบงูเห่าตัวใหญ่ นอนขดตัวอยู่บนกองใบไม้ ลำตัวของมันดำมันวาว นัยน์ตาดุร้ายจับจ้องมายังผู้บุกรุกที่บุ่มบ่ามเข้ามาในอาณาเขตของมันลมหายใจของเซี่ยเหมยลี่เริ่มติดขัด นางรู้ดีว่าหากแม้แต่นางขยับเพียงปลายนิ้ว เจ้าอสรพิษตรงหน้าคงไม่รีรอที่จะฉกกัด

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status