ลัทธินิยมสาวอ้วน (ไอดอลหนุ่มย้อนเวลาไปคลั่งรักสาวอ้วน)

ลัทธินิยมสาวอ้วน (ไอดอลหนุ่มย้อนเวลาไปคลั่งรักสาวอ้วน)

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-30
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
43Bab
1.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ไอดอลหนุ่มที่บูชาสาวอ้วนจนตาย ได้เกิดใหม่ในยุคโบราณพร้อมภรรยาอ้วนที่น่ารักเกินต้าน เขาอยากบูชาสาวอ้วนทุกคน แต่หัวใจก็พ่ายแพ้ให้กับภรรยา…หรือสุดท้ายเขาต้องมีนางเพียงผู้เดียว? ไม่นะ! เขาเป็นของทุกคนนนนน *** “เจ้างดงามนัก ลี่เอ๋อร์ เจ้าเป็นเทพธิดาจำแลงใช่หรือไม่” ฟางหลินเฉินคุกเข่าลงตรงหน้าของภรรยาและกอดเอวกลมอวบอ้วนของนางไว้ “ท่าน..ท่านพี่” หลิวลี่อินมองไปรอบๆ นางกังวลว่าอาจมีคนเห็นพวกเขาแสดงความใกล้ชิดมากเกินไปเช่นนี้ และอาจถูกตำหนิ แต่รอบๆ กลับไม่มีผู้ใดเลย อีกทั้งประตูหน้าต่างของห้องโถงก็ถูกปิดมิดชิดเรียบร้อยแล้ว “เจ้าตัวหอมยิ่งนัก” เขาสูดดมกลิ่นดอกไม้แห้งจากตักของภรรยาอย่างหลงใหล “เอ่อ..ข้ากำลังเย็บถุงหอมอยู่เจ้าค่ะ จึงเตรียมดอกไม้หอมไว้บ้าง..หากท่านพี่ชอบ ข้าจะ..” “ข้าชอบ..แต่ชอบดมจากตัวเจ้ามากกว่า” ฟางหลินเฉินวนเวียนอยู่บนตักของภรรยา เขาค่อยๆ ลากปลายจมูกไปตามแนวพุงกลมของนางแผ่วเบา ไล่ขึ้นไปเรื่อยๆ “ท่าน..ท่านพี่..” หญิงสาวเสียงสั่น เพราะรู้สึกว่าเขากำลังแทรกตัวเข้ามาระหว่างขาของนาง ***

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1 คืนโกลาหล

ท่ามกลางสายฝนตกพรำในค่ำคืน เรือนสีแดงสดที่ถูกตกแต่งคล้ายกับสถาปัตยกรรมโบราณแห่งหนึ่งกลับมีควันไฟลอยออกมาเป็นระยะ

แต่เดิมเรือนสีแดงสดหลังนี้ถูกตกแต่งด้วยโคมไฟแดงสลัวเย้ายวน แต่ยามนี้ทั่วบริเวณกลับมืดสนิท มีเพียงแสงไฟจากถนนที่ยังพอส่องให้เห็น

บริเวณนี้เป็นถือว่าเป็นย่านคนรวย ผู้คนจึงต่างฝ่ายต่างอยู่ในพื้นที่บริเวณกว้างขวางของตัวเอง แม้จะมีควันไฟมากผิดปกติ แต่ก็ไม่มากพอให้เพื่อนบ้านรับรู้

ชายหนุ่มตัวสูงคนหนึ่งกำลังอุ้มร่างของหญิงสาวอวบอ้วนออกมาวางที่สนามหญ้าของเรือนสีแดง รูปร่างเขาดูสูงโปร่งแต่กลับเต็มไปด้วยมัดกล้าม แม้สายฝนจะน้อยนิดจนไม่สามารถทำให้เส้นผมเปียกได้ทั้งหัว แต่เขากลับเปียกชุ่มไปทั้งตัว เหมือนเขาจะตั้งใจราดน้ำใส่ตัวเองมากกว่า

เมื่อเขาวางร่างสาวอวบลง เขาก็วิ่งกลับเข้าไปในเรือนสีแดงอีกครั้ง ไม่นานเขาก็อุ้มหญิงสาวอวบอ้วนอีกคนออกมาวางนอกสนาม และวิ่งเข้าไปช่วยคนต่อไป 

เขาทำเช่นนี้จนอุ้มหญิงสาวคนที่ห้าออกมาวางที่สนาม เรือนสีแดง เปลวเพลิงก็เริ่มลุกไหม้ออกมานอกตัวอาคาร แต่ชายหนุ่มคนนั้นยังคงวิ่งกลับเข้าไปช่วยหญิงสาวคนต่อไป

เมื่อเริ่มมีเปลวไฟ ผู้คนรอบบริเวณก็เริ่มสังเกตเห็นถึงความผิดปกติ หลายคนรีบโทรแจ้งหน่อยดับเพลิง และอีกหลายคนก็วิ่งเข้าไปเพื่อดูสถานการณ์ บางคนเปิดโทรศัพท์ขึ้นไลฟ์สด

เหล่าหญิงสาวที่ถูกวางอยู่บนสนามหญ้าทุกคนล้วนอวบอ้วนมีน้ำหนักเกินแปดสิบกิโลกรัมขึ้นไปทั้งสิ้น แม้บางคนจะร่างเล็ก ร่างใหญ่และสูงต่ำต่างกันไป แต่ทุกคนล้วนใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นจนเปิดเผยผิวเนียนอวบอิ่มเกือบหมดทั้งร่าง และทุกคนต่างอยู่ในสภาพเมามายไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้เลย

แม้จะมีคนมุงมากขึ้นและเปลวเพลิงก็โหมกระหน่ำแรงขึ้นทุกที แต่ชายหนุ่มคนดังกล่าวยังคงวิ่งผ่านประตูไฟครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อช่วยชีวิตของหญิงสาว

คนมุงหลายคนตะโกนให้เขาหยุดเข้าไปได้แล้วเพราะไฟกำลังแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่เขาคนนั้นก็ยังคงไม่ฟังและวิ่งเข้าไปช่วยชีวิตสาวอ้วนคนต่อไป

“เอ๊ะ!..นั่นฟางหลินเฉินไม่ใช่เหรอ!!” เหล่าคนมุงเริ่มมีคนจำชายหนุ่มได้

“ห๊ะ!! ฟางหลินเฉิน ที่เป็นไอดอลน่ะเหรอ!” 

“ใช่ เหมือนจะใช่นะ ฉันจำเขาได้เพราะชอบวงของเขา แต่ฉันเมนคนอื่นนะ” หญิงสาวคนหนึ่งพูดขึ้น

“ไม่..ไม่จริง!!” บางคนถึงขั้นยกมือขึ้นมาปิดปาก

แต่เกือบจะทุกคนต่างยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อถ่ายคลิปวิดีโอ ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่คิดจะเข้าไปช่วย 

เมื่อหน่วยดับเพลิงไปถึง เพลิงก็แทบเผาไหม้เรือนสีแดงจนไม่เหลือสภาพเดิม ฟางหลินเฉินแบกสาวอ้วนคนสุดท้ายออกมาและล้มลงใกล้ประตูเพลิง 

หน่วยดับเพลิงรีบช่วยเขาและหญิงสาวที่เขาแบกไว้ออกไปในพื้นที่ไม่มีควัน และกันเหล่าคนมุงที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปจากบริเวณ แต่หลายคนก็ยังถ่ายคลิปวิดีโอของฟางหลินเฉินในสภาพหน้าดำหน้าแดง เส้นผมถูกเผาบางส่วน และหมดสติตาเหลือกน่าเกลียดเอาไว้ได้

ไม่นานคลิปวิดีโอเหล่านั้นก็ถูกแชร์ลงในอินเทอร์เน็ตอย่างรวดเร็ว เกิดการวิพากษ์วิจารณ์เร็วยิ่งกว่าไฟลาม เป็นข่าวใหญ่โตทั้งที่ยังไม่ทันพ้นคืน 

“ไม่นะ เฉินเฉิน อย่าเป็นอะไรนะ”

“เฉินเฉิน คุณคือฮีโรตัวจริง!”

“ขอให้ฟางหลินเฉินของเราปลอดภัย”

“แย่แล้ว ๆ ๆ ๆ นี่มันบริการสาวอ้วนใช่ไหม”

“นั่นมันย่านหมู่บ้านคันทรี่ ยาร์ด บาย คาแนลไม่ใช่เหรอ พื้นที่แพงสุดๆ แบบนั้น ทำไมถึงมีร้านขายบริการน่าเกลียดแบบนั้นล่ะ แถมเฉินเฉินก็เข้าไปด้วยตัวเอง..อี๋”

“ใช่ ไม่เห็นผู้หญิงพวกนั้นเหรอ ทั้งอ้วนทั้งใส่เสื้อผ้าน่าเกลียด ไขมันไหลออกมากองเป็นก้อนๆ เลย จะอวก”

“ใช่ๆ เหมือนว่าเฉินเฉินจะเข้าไปเที่ยวผู้หญิงอ้วนสกปรกในนั้นด้วยตัวเองนะ”

“หยุดนะ! เฉินเฉินไม่ใช่คนแบบนั้น”

“ฟางหลินเฉินเข้าไปเที่ยวจริงไหมไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ เขาช่วยชีวิตสาวๆ ทุกคน ขนาดสาวอ้วนขนาดนั้นยังอุ้มไหว ชักตกหลุมรักแล้ว”

“ใครจะทำงานแบบไหนทุกคนก็เลือกชีวิตของตัวเอง แต่เฉินเฉินดีที่สุด ใครกล้าลงรูปตอนเขาสลบ ฉันจะตามล่าให้ถึงที่สุด”

“แฟนคลับไอ้ห่วยที่มีดีแค่หน้าตาอวยกันใหญ่เลย ฮ่า ๆ ๆ ๆ”

“เฉินเฉินเก่งมากนะ เขามีทุกวันนี้ก็เพราะเขาฝึกฝนอย่างหนัก พวกคุณไม่รู้ก็อย่าพูดเลย”

“ฟางหลินเฉิน ไอดอลที่ดังเพราะหน้าตา อาทิตย์ก่อนขึ้นคอนเสิร์ตยังร้องเพลงเสียงหลงอยู่เลยฮ่า ๆ ๆ”

“เขาอาจจะร้องเพลงไม่ได้จริง แต่เขาช่วยชีวิตคนมากกว่ายี่สิบคนไว้จริง ฉันขอคารวะ”

“แบกคนอ้วนยี่สิบคน ต้องบอกว่าแข็งแรงมากจริงๆ ฟางหลินเฉินจะหนีไปคนเดียวก็ได้ แต่เขายังวิ่งเข้าไปในกองไฟเพื่อช่วยคน เขาควรได้รับการยกย่อง”

“แต่ข่าวลือบอกว่าเขาไปซื้อบริการผู้หญิงอ้วนไม่ใช่เหรอ”

“ใช่ๆ เห็นว่าก่อนหน้านี้ก็มีคดีลวนลามสาวอ้วนด้วย โรคจิต”

“เฉินเฉินถูกใส่ร้ายจากพวกซือเซิง[1]ที่ตามรังควานต่างหาก”

ข่าวลือมากมายผสมปนเปกับความเป็นจริง ผู้คนแตกออกเป็นหลายฝ่าย มีฝ่ายที่ชื่นชมฟางหลินเฉินที่เขาช่วยชีวิตคนโดยไม่ห่วงชีวิตตัวเอง มีฝ่ายที่ขุดเรื่องแย่ๆ ของเขาออกมาโจมตีพร้อมกับด่าเรื่องที่เขาซื้อบริการจากหญิงอ้วน และฝ่ายที่ไม่สนใจอะไรขอแค่ได้วิพากษ์วิจารณ์อย่างสนุก

บางคนถึงขั้นไปขุดคลิปจากกล้องวงจรปิดที่เห็นฟางหลินเฉินปลอมตัวเดินเข้าไปในร้านเรือนหอแดง ที่ซึ่งตกแต่งคล้ายหอโคมแดงของจีนในสมัยโบราณ และโจมตีว่าฟางหลินเฉินเป็นไอดอลที่ประพฤติตัวไม่เหมาะสม ทั้งยังทำให้ไอดอลคนอื่นๆ ในวงเสียหาย

แฟนคลับอีกหลายคนก็ตัดต่อคลิปตอนที่เขาช่วยชีวิตคนออกจากกองไฟครั้งแล้วครั้งเล่าโดยไม่สนใจความเหน็ดเหนื่อย ยิ่งโดยเฉพาะฉากที่เขาล้มลงและหมดสติไม่สนใจหน้าตาน่าเกลียดของตัวเอง แต่สองมือยังคงอุ้มสาวอ้วนไว้อย่างปกป้อง หลายคนถึงกับหลั่งน้ำตาให้ความใจดีและกล้าหาญของเขา

แต่รุ่งขึ้นต้นสังกัดกลับแถลงว่าฟางหลินเฉินเสียชีวิตแล้ว..

 


[1]ซือเซิง หมายถึง ซาแซงแฟน หรือ กลุ่มแฟนคลับที่ก้าวก่ายชีวิตศิลปินดารามากเกินไปจนกลายเป็นคุกคามชีวิตส่วนตัวของศิลปินดารา

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
43 Bab
บทที่ 1 คืนโกลาหล
ท่ามกลางสายฝนตกพรำในค่ำคืน เรือนสีแดงสดที่ถูกตกแต่งคล้ายกับสถาปัตยกรรมโบราณแห่งหนึ่งกลับมีควันไฟลอยออกมาเป็นระยะแต่เดิมเรือนสีแดงสดหลังนี้ถูกตกแต่งด้วยโคมไฟแดงสลัวเย้ายวน แต่ยามนี้ทั่วบริเวณกลับมืดสนิท มีเพียงแสงไฟจากถนนที่ยังพอส่องให้เห็นบริเวณนี้เป็นถือว่าเป็นย่านคนรวย ผู้คนจึงต่างฝ่ายต่างอยู่ในพื้นที่บริเวณกว้างขวางของตัวเอง แม้จะมีควันไฟมากผิดปกติ แต่ก็ไม่มากพอให้เพื่อนบ้านรับรู้ชายหนุ่มตัวสูงคนหนึ่งกำลังอุ้มร่างของหญิงสาวอวบอ้วนออกมาวางที่สนามหญ้าของเรือนสีแดง รูปร่างเขาดูสูงโปร่งแต่กลับเต็มไปด้วยมัดกล้าม แม้สายฝนจะน้อยนิดจนไม่สามารถทำให้เส้นผมเปียกได้ทั้งหัว แต่เขากลับเปียกชุ่มไปทั้งตัว เหมือนเขาจะตั้งใจราดน้ำใส่ตัวเองมากกว่าเมื่อเขาวางร่างสาวอวบลง เขาก็วิ่งกลับเข้าไปในเรือนสีแดงอีกครั้ง ไม่นานเขาก็อุ้มหญิงสาวอวบอ้วนอีกคนออกมาวางนอกสนาม และวิ่งเข้าไปช่วยคนต่อไป เขาทำเช่นนี้จนอุ้มหญิงสาวคนที่ห้าออกมาวางที่สนาม เรือนสีแดง เปลวเพลิงก็เริ่มลุกไหม้ออกมานอกตัวอาคาร แต่ชายหนุ่มคนนั้นยังคงวิ่งกลับเข้าไปช่วยหญิงสาวคนต่อไปเมื่อเริ่มมีเปลวไฟ ผู้คนรอบบริเวณก็เริ่มสังเกตเห็นถึงความผิดป
Baca selengkapnya
บทที่ 2 ท่านอ๋องฉินกวง
ฟางหลินเฉินรู้ตัวอีกที เขาก็พบว่าตัวเขาถูกผูกมัดไว้กับบางสิ่งที่ทั้งเย็นและนุ่มมาก แต่เขาไม่เห็นสิ่งใดมัดเขาทั้งสิ้น และไม่ว่าเขาจะดิ้นรนอย่างไรก็ไม่สามารถหลุดออกไปได้ เขามองไปรอบๆ และพบกับบุรุษรูปงามผู้หนึ่ง ชายผู้นั้นคล้ายอายุมากแล้ว แต่กลับยังคงงดงามยิ่งกว่าสตรี ใส่ชุดโบราณรุ่ยร่ายสีดำมืดมิด ในมือถือพู่กันสีทองกำลังนั่งขีดเขียนบางอย่างในพื้นที่ว่างเปล่า และด้านข้างของบุรุษรูปงามนั้นยังมีกระจก หรือจะเรียกให้ถูกคือแอ่งน้ำที่ใสและนิ่งมากจนแทบไม่มีอะไรกระเพื่อม“เอ่อ..คุณครับ” ฟางหลินเฉินเอ่ย“อืม..มาแล้วหรือ” ชายรูปงามตอบโดยไม่มองหน้าเขา“ช่วยแก้มัดได้ไหม ถ้าคุณ..อยากได้เงิน ผมพอมี..แต่ถ้าอยากได้ร่างกาย ..ผมให้ได้มากสุดแค่หอมแก้ม”“...”“ผมสาบานว่าจะไม่บอกใคร” ฟางหลินเฉินพยายามต่อรอง เขาคิดว่าตัวเองถูกแฟนคลับประหลาดที่ใส่ชุดคอสเพลย์จับตัวมาเรียกค่าไถ่ หรือไม่ก็หลงใหลเขาจนทนไม่ได้จึงทำเช่นนี้“สาบานหรือ? ..เจ้าแน่ใจหรือว่าจะไม่พูด?” ในที่สุดบุรุษงดงามก็เงยหน้ามองเขา“ผมไม่พูดแน่นอน” ฟางหลินเฉินรีบยืดยกรับคำ ทั้งที่ในใจคิดไว้ว่าถ้าหลุดออกไปได้จะต้องรีบแจ้งตำรวจให้มาจับคนโรคจิตนี่ให้เร็
Baca selengkapnya
บทที่ 3 ลืมตาพบสาวงาม
ฟางหลินเฉินลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เขาพบว่าตัวเขานอนอยู่ในห้องที่ถูกตกแต่งด้วยผ้าม่านสีแดงเต็มไปหมด แม้แต่แสงไฟสลัวในห้องก็ยังเป็นสีแดงจางๆ เขากะพริบตาเพื่อไล่ความง่วงงุน แต่ไม่ทันไรเขาก็ได้ยินเสียงสะอื้นไห้เบาๆ เสียงนั้นไพเราะยิ่งเขาหันไปตามเสียงสะอื้นที่พยายามปกปิดไว้ ทันใดหัวใจของฟางหลินเฉินก็เต้นรัวราวกับจะกระดอนออกมาข้างนอกให้ได้ เขาไม่เคยคาดคิดว่าจะได้พบกับความงดงามบาดลึกลงในใจเช่นนี้“..นางฟ้า” เสียงของเขาแหบพร่าสั่นรัว คล้ายเขาละเมอออกไปโดยไม่รู้ตัวหญิงสาวในชุดแดงเงยหน้าขึ้นมาสบตาฟางหลินเฉิน ท่าทางของนางคล้ายตกใจและนึกไม่ถึงอยู่หกส่วน แต่อีกสี่ส่วนเต็มไปด้วยความหวาดกลัวชั่วขณะที่สายตาของฟางหลินเฉินสบเข้ากับดวงตาคู่นั้น โลกทั้งใบพลันหยุดนิ่ง สรรพเสียงรอบข้างเหมือนถูกกลืนหายไปในลมหายใจติดขัดของสตรีตรงหน้าผีเสื้อนับพันเริ่มโบยบินในท้องของเขา ทุกอย่างรอบตัวลอยละล่องดั่งหมอกยามเช้า เขามองเห็นรายละเอียดทุกอย่างในตัวนางที่ทำให้หัวใจเขาเต้นแรงขึ้นดวงตาผลซิ่ง[1]กลมโตเป็นประกายของนาง เขารู้สึกว่ากำลังจ้องมองดาวที่สว่างสดใสที่สุดในท้องฟ้ายามค่ำคืน คราบน้ำตาเล็กๆ ที่มุมหางตากลมทำให้เขารู
Baca selengkapnya
บทที่ 4 ไร้สิ่งป้องกัน (NC)
หญิงสาวไม่ประสาที่ได้แต่ตัวสั่นพยายามรับมือบุรุษหิวโหย แต่ก็ถูกเขากลืนกินลิ้นของนางอีกครั้ง เขาทั้งกัดทั้งดูดดื่ม สองมือใหญ่ก็คว้าคลึงอกอิ่มของนาง สอดมือเข้าไปด้านในตู้โตวและใช้ปลายนิ้วลูบรอบๆ ยอดอกจนนางตัวสั่นครวญครางผ่านริมฝีปากที่เขายึดครองฟางหลินเฉินพึงพอใจมาก เขายอมปล่อยริมฝีปากระเรื่อให้นางได้หอบหายใจ เลื่อนลงมาดูดเม้มที่คอนุ่มนิ่ม หญิงสาวตัวกลมยังไม่ทันหายใจได้ถึงท้องเขาก็เลื่อนลงมาดื่มยอดถันผ่านตู้โตว“อ๊ะ..!” เสียงหวานครางตกใจเพราะไม่เคยถูกล่วงเกินมากเพียงนี้มาก่อน นางยกมือสั่นขึ้นมาปกปิดเสียงน่าอาย แต่ไม่อาจกลั้นทนความเสียวซ่านที่เขาเลียจนตู้โตวของนางเปียกชุ่มมือใหญ่ข้างหนึ่งเอื้อมมาดึงมืออวบของนางเพราะอยากได้ยินเสียงไพเราะ ทั้งที่อีกมือยังคงบีบยอดถันของนางและยังคงลิ้มเลียยอดชมพูอีกข้างของนางอย่างหิวกระหาย“อืม..คนงาม..ครางหน่อย เสียงคุณเพราะมาก ยังกับเสียงนางฟ้าเลย” เขาขอร้องเสียงแหบพร่าหญิงสาวใต้ร่างของเขาตัวสั่นระริกหอบกระเส่าอย่างน่าสงสาร แต่ฟางหลินเฉินกลับกระตุกเชือกผูกตู้โตวของนางเพื่อเปิดเผยอกอวบ เมื่อเขาดึงตู้โตวของนางออก ชายหนุ่มถึงกับหยุดหายใจซาลาเปาลูกใหญ่ตรงห
Baca selengkapnya
บทที่ 5 เริ่มใหม่อีกครั้ง (NC)
ฟางหลินเฉินยอมปล่อยมือจากขาอวบ ก้มลงมาจูบดูดดื่มลิ้นแดงน่ารัก และกอดไหล่เนียนของนางเอาไว้แน่น ระหว่างที่เขาฝังแท่งหยกร้อนเสียดสีแผดเผาร่องฉ่ำน้ำเสียงเตียงดังสนั่นตามแรงกระแทกของชายหนุ่ม เขาก้มลงไปกัดไหล่นวลฝังเขี้ยวของเขาลงในเนื้อแน่นสุดแรง ขยับสะโพกของเขาขึ้นลงอย่างเร็วเร่ง ในที่สุดความสุขล้นปรี่ก็ปลดปล่อยใส่ธารน้ำคับแคบของหญิงสาว เขาคำรามออกมาผ่านเนื้อนุ่มที่กัด ร่างกายของเขาสั่นสะท้านเพราะการปลดปล่อย สองมือใหญ่กอดร่างแน่นนิ่มไว้ แม้จะไปถึงยอดเขาแล้วแต่ฟางหลินเฉินยังคงขยับนวดคลึงแท่งหยกร้อนของเขาเบาๆ เพื่อคงระยะเวลาแห่งความสุขสันต์ไว้ให้นานขึ้น เมื่อเขารีดนมขาวขุ่นของตัวเองออกมาจนแทบทุกหยด ในที่สุดเขาก็เงยหน้าขึ้นมามองหญิงสาวสั่นเทาใต้ร่างของเขา เขาคาดว่าจะได้เห็นสีหน้าสุขสมแต่กลับเห็นเพียงใบหน้าบิดเบี้ยวเพราะความเจ็บปวด นางกัดริมฝีปากตัวเองไว้แรงจนแทบห้อเลือด“แม่นาง!” เขารีบชันศอก เอื้อมมือออกไปแตะริมฝีปากสีชาด “อย่ากัด..อย่ากัดตัวเอง เจ็บมากใช่ไหม..หายใจ อย่ากัดตัวเอง” เขาใช้นิ้วโป้งดึงริมฝีปากล่างของนางเบาๆ “ดี..เด็กดี” เขาเอ่ยชื่นชม เมื่อนางยอมอ้าปากหอบหายใจอย่างเชื่อฟัง
Baca selengkapnya
บทที่ 6 เข้าหอกับฮูหยิน (NC)
“เจ้าชื่ออะไร” ฟางหลินเฉินโยนผ้าแพรทิ้งและก้มลงมาจุมพิตริมฝีปากของหญิงสาว เอ่ยถามเรื่องสำคัญ ทั้งที่ปกติเขาจะไม่ถามชื่อของใครเวลาทำเรื่องพวกนี้ แต่นางฟ้าตรงหน้าทำให้เขาอดใจไม่ได้จริงๆ เขาอยากรู้จักนางมากขึ้น“ข้า..คือ ท่านไม่รู้หรือ” หญิงสาวมองเขาและขมวดคิ้วด้วยความไม่แน่ใจ เขาไม่รู้จักชื่อของนางจริงหรือ“หือ?..” เขายังคงถูริมฝีปากไปมาแผ่วเบาบนริมฝีปากของนางอย่างหลงใหล“ข้า หลิวลี่อิน[1]เจ้าค่ะ” นางได้แต่คิดว่าเขาอาจกำลังสับสน“อือ ไพเราะจัง เหมือนเสียงของเจ้าเลย” เขาพูดและแนบจุมพิตลงไปบนปากระเรื่อแรงๆ หนึ่งครั้ง “เอ่อ..ขอบ..ขอบคุณเจ้าค่ะ” หญิงสาวใบหน้าแดงก่ำกับคำชื่นชมนั้น นางคิดว่าเขารังเกียจนางมาโดยตลอด ที่แท้เขาทั้งอ่อนโยนและชื่นชมนาง หรือเขาเพียงกลั่นแกล้ง นางไม่อาจรู้ แต่รู้เพียงยามนี้ในอกของนางสุขสมมากล้นด้วยความอบอุ่น เท่านี้ก็เพียงพอ“ข้าจะเบามือ เราลองกันใหม่อีกครั้งนะ ข้าสัญญาจะทำให้เจ้ารู้สึกดี ไม่เจ็บปวดอีก” ฟางหลินเฉินเงยหน้าขึ้นมามองสบตากลมโตคล้ายผลซิ่ง[2]ของหลิวลี่อิน “ลองใหม่..อะไรเจ้าคะ” นางถามด้วยความไร้เดียงสา“ฮึ..ก็..” เขาจับมืออวบอ้วนของหญิงสาวลงไปบีบคลึงแท่งห
Baca selengkapnya
บทที่ 7 ไม่มีรอบสาม (NC)
ฟางหลินเฉินเป็นบุรุษที่ผ่านสมรภูมิบนเตียงมามาก วันนี้เขายอมรับกับตัวเองว่าหญิงสาวใต้ร่างคนนี้ ถูกใจเขาไปเสียทุกอย่าง แม้แต่ยามที่นางควบคุมตัวเองไม่อยู่ สุขสมจนหน้าแดงก่ำสายตาเหลือกกลับ นางยังคงดูน่ารัก ขณะที่นางคว้าจับผ้าปูที่นอนไว้แน่น สองมืออวบของนางก็ยังน่ามองสำหรับเขา“อ้า..อา ไม่..ไม่..อ้า!” หลิวลี่อินรู้สึกใกล้ลอยไปถึงขอบฟ้าทุกขณะ ความร้อนแรงของสัมผัสที่สอดประสานกันแผดเผาราวกับเปลวไฟที่ลุกโชน นางแทบจะหยุดหายใจเมื่อเขากัดที่ข้อเท้าและกระทุ้งเข้ามาในตัวนางลึกสุดครั้งแล้วครั้งเล่าฟางหลินเฉินรู้สึกถึงการบีบรัดในช่องแคบ เขาจึงขยับสะโพกให้เร็วขึ้นและแรงขึ้น จนตัวเขาเองก็ใกล้ถึงจุดระเบิดความเสียวซ่านเพราะนางบีบแน่นเหลือเกิน แต่ยังคงพยายามอดทนเพื่อพานางฟ้าแสนน่ารักไปให้ถึงยอดเมฆาเสียก่อน“อ๊ะ อ้า ๆ ๆ....” เสียงกรีดร้องอย่างไร้สติดังออกมา สายน้ำแห่งความสุขสันต์พุ่งกระแทกตัวของเขาและแตกออกราวกับน้ำพุคลั่ง หญิงสาวร่างอวบอ้วนตัวสั่นสะท้าน แอ่นอกขึ้นและหลับตาแน่นกัดฟัน ปลายเท้าของนางสั่นอย่างรุนแรงคล้ายไม่อาจควบคุมใกล้ริมฝีปากของเขาฟางหลินเฉินแทบคลั่งเมื่อสายน้ำรักของนางพรั่งพรูออกมาจากช่อ
Baca selengkapnya
บทที่ 8 แต่งภรรยาแล้ว
หลังจากนั้น แม้หลิวลี่อินจะไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก็ตอบคำถามของเขา เล่าความจริงให้เขาฟัง เขาถามซ้ำๆ หลายครั้ง แต่ก็ยังได้คำตอบเดิม ที่แท้..เขาตายไปแล้วจริงๆ และที่นี่เขาเพียงอยู่ในร่างผู้อื่น!หลิวลี่อินเล่าว่านางกำลังจะแต่งงานให้กับคุณชายน้อยฟางหลินเฉิน บุรุษผู้มีชื่อและหน้าตาเหมือนเขาไม่มีผิดเพี้ยน แต่ชายผู้นั้นเจ็บแค้นใจที่จะได้แต่งงานกับหญิงสาวน่าเกลียดเช่นหลิวลี่อิน เขาจึงชิงดื่มยาพิษฆ่าตัวตาย แต่ถึงแม้ศพของคุณชายน้อยฟางจะตัวเย็นชืด หลิวลี่อินก็ยังต้องแต่งเข้าจวนฟางอยู่ดี เดิมทีนางคิดว่าจะฆ่าตัวตายตามสามี แต่ระหว่างที่นางกำลังหวาดกลัวอยู่ข้างเตียง เขากลับลืมตาขึ้นมา และทุกอย่างก็เลยเถิดจนถึงขั้นนี้ฟางหลินเฉินนั่งอยู่ปลายเตียงและมองหลิวลี่อินเล่า นางทั้งหวาดหวั่นและน่าสงสาร สตรีงดงามเช่นนี้ แต่เจ้าโง่คุณชายฟางอะไรนั่นกลับบอกว่าน่าเกลียด ถึงขั้นฆ่าตัวตายเพื่อหนีงานแต่ง เขารู้สึกทั้งโกรธและรังเกียจยิ่งนัก“มานี
Baca selengkapnya
บทที่ 9 สิ่งสำคัญคือความมั่งมี
ฟางหลินเฉินพาเสี่ยวตงเดินไปตามถนนยามเช้าที่แสนวุ่นวาย ผู้คนในยุคโบราณต่างต้องตื่นเช้าเพื่อจะรีบทำงานรักษาชีวิต แต่ถึงแม้จะมีคนเดินผ่านไปมามากมาย ก็ไม่มีฝูงชนวิ่งเข้ามาเบียดเพื่อขอลายเซ็นเขาอีกต่อไปชายหนุ่มรู้สึกดีมากที่ได้เดินบนถนนอย่างสบายอารมณ์เช่นนี้ ไม่รู้ว่านานเท่าไรแล้วที่เขาไม่ได้เดินท่ามกลางถนนสาธารณะอย่างอิ่มเอม อาจตั้งแต่ที่เขาเดบิวต์กับวงไอดอลของเขา ถึงจะแลกมาด้วยความใฝ่ฝันและเงินทองชื่อเสียง แต่เขาก็ขาดอิสรภาพเช่นนี้ไม่รู้ว่ายามนี้จะมีเพื่อนๆ ในวงคิดถึงเขาหรือเสียใจจริงๆ ที่เขาตายไปแล้วหรือไม่ แต่เขาก็ยังดีใจที่ได้ออกมาใช้ชีวิตอิสระ ไม่ต้องคอยระวังว่าความต้องการของเขาจะทำให้ชื่อเสียงของวงเสื่อมเสีย ฟางหลินเฉินเดินชื่นชมอาคาร ถนน และรูปแบบการใช้ชีวิตของคนยุคนั้นอยู่นานมาก ในที่สุดเสี่ยวตงเป็นฝ่ายเดินไม่ไหว เขาจึงพาเด็กรับใช้เข้าไปนั่งพักในร้านน้ำชาแห่งหนึ่งท่ามกลางความวุ่นวาย ฟางหลินเฉินเห็นชายคนหนึ่งใส่เ
Baca selengkapnya
บทที่ 10 เข้าหอนางโลมหลังงานแต่ง
ตกค่ำ ท้องฟ้ายังไม่มืดสนิท ฟางหลินเฉินก็ลากเสี่ยวตงไปยังหอนางโลมที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองหลวง เขาเพียงก้าวเท้าเข้าไปก็มีหญิงสาวหลายคนวิ่งเข้ามาหาและร้องทักทายราวกับสนิทสนมกันมาก เขารู้ได้ทันทีว่าเจ้าของร่างก็คงมาที่นี่บ่อยๆ ในห้องรับรองพิเศษที่ฟางหลินเฉินจ่ายทองคำไปสองแท่งเพื่อความเป็นส่วนตัว มีหญิงสาวมากกว่าสิบคนมายืนเรียงให้เขาเลือก หรือถ้าตามที่แม่เล้าบอก เขาสามารถเลือกได้ทุกคน แต่กลับมีเพียงหญิงสาวเอวบางร่างเล็ก เขาจึงขมวดคิ้วและถอนหายใจ“เสี่ยวตง มานี่สิ” “ขอรับนายน้อย” เสี่ยวตงก้มหน้าลง เอียงหูไปใกล้คุณชาย เมื่อนายน้อยพูดบางอย่าง เสี่ยวตงก็ขมวดคิ้วลำบากใจ เขาหน้าแดงเขินอาย แต่ก็ยอมออกไปบอกความต้องการของนายน้อยให้แม่เล้าฟังไม่นานสาวๆ ในห้องก็ถูกแม่เล้าเรียกตัวกลับ และส่งสาวสวยแบบที่คุณชายน้อยฟางต้องการเข้ามาในห้องส่วนตัว หญิงสาวร่างอวบมีน้ำมีนวลสี่คนเดินเหนียมอายเข้ามา ต่างส่งสายตา
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status