ลัทธินิยมสาวอ้วน (ไอดอลหนุ่มย้อนเวลาไปคลั่งรักสาวอ้วน)

ลัทธินิยมสาวอ้วน (ไอดอลหนุ่มย้อนเวลาไปคลั่งรักสาวอ้วน)

last updateLast Updated : 2025-10-30
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
43Chapters
1.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ไอดอลหนุ่มที่บูชาสาวอ้วนจนตาย ได้เกิดใหม่ในยุคโบราณพร้อมภรรยาอ้วนที่น่ารักเกินต้าน เขาอยากบูชาสาวอ้วนทุกคน แต่หัวใจก็พ่ายแพ้ให้กับภรรยา…หรือสุดท้ายเขาต้องมีนางเพียงผู้เดียว? ไม่นะ! เขาเป็นของทุกคนนนนน *** “เจ้างดงามนัก ลี่เอ๋อร์ เจ้าเป็นเทพธิดาจำแลงใช่หรือไม่” ฟางหลินเฉินคุกเข่าลงตรงหน้าของภรรยาและกอดเอวกลมอวบอ้วนของนางไว้ “ท่าน..ท่านพี่” หลิวลี่อินมองไปรอบๆ นางกังวลว่าอาจมีคนเห็นพวกเขาแสดงความใกล้ชิดมากเกินไปเช่นนี้ และอาจถูกตำหนิ แต่รอบๆ กลับไม่มีผู้ใดเลย อีกทั้งประตูหน้าต่างของห้องโถงก็ถูกปิดมิดชิดเรียบร้อยแล้ว “เจ้าตัวหอมยิ่งนัก” เขาสูดดมกลิ่นดอกไม้แห้งจากตักของภรรยาอย่างหลงใหล “เอ่อ..ข้ากำลังเย็บถุงหอมอยู่เจ้าค่ะ จึงเตรียมดอกไม้หอมไว้บ้าง..หากท่านพี่ชอบ ข้าจะ..” “ข้าชอบ..แต่ชอบดมจากตัวเจ้ามากกว่า” ฟางหลินเฉินวนเวียนอยู่บนตักของภรรยา เขาค่อยๆ ลากปลายจมูกไปตามแนวพุงกลมของนางแผ่วเบา ไล่ขึ้นไปเรื่อยๆ “ท่าน..ท่านพี่..” หญิงสาวเสียงสั่น เพราะรู้สึกว่าเขากำลังแทรกตัวเข้ามาระหว่างขาของนาง ***

View More

Chapter 1

บทที่ 1 คืนโกลาหล

요양보호사가 민윤희에게 마지막으로 보고 싶은 사람이 있느냐고 물었다.

창밖의 잎 마른 오동나무를 바라보던 민윤희는 희미하게 남은 기대를 끌어모아 이정호에게 전화를 걸었다.

전화는 실수로 연결된 듯했다.

수화기 너머로 한동안 소란한 소리가 들리더니, 다급하게 재촉하는 두 아이의 목소리가 흘러나왔다.

[아빠, 케이크 다 먹으면 아진 이모랑 우리 넷이 가족사진 찍자.]

“그래.”

민윤희의 가슴 깊숙한 곳이 쿡 찔렸다. 손에서 미끄러진 핸드폰이 바닥에 떨어져 산산이 깨졌다.

끝없는 절망 속에서 민윤희는 바닷속 깊이 침잠하는 외로운 배처럼 눈을 감았다.

...

다시 눈을 떴을 때, 민윤희는 27살로 돌아와 있었다.

가장 먼저 한 일은 이혼 조정 합의서를 작성하는 것이었다.

그다음에는 그 서류를 들고 남편의 잊지 못한 첫사랑, 임아진을 찾아갔다.

“이정호와 이혼하기로 했어요.”

민윤희는 아무런 동요도 없이 합의서를 탁자 위에 놓았다.

“이정호에게 이 서류에 서명만 받아 주면, HT그룹 안주인 자리는 임아진 씨 거예요.”

임아진의 눈에 당혹감이 스쳤다.

“정호와 결혼한 지 7년이나 됐고 아이도 둘이잖아요. 정말 그 자리를 나한테 넘길 수 있어요?”

민윤희의 머릿속에 전생에서 겪었던 참혹한 기억들이 지나갔다.

민윤희는 담담하게 답했다.

“이정호는 아직 임아진 씨를 잊지 못했고, 아이들도 임아진 씨를 더 좋아해요. 내가 물러나면 모두가 원하는 대로 되겠죠.”

마침 민윤희의 핸드폰이 울렸다.

전화를 받자 아들 이재준과 딸 이우희의 찢어질 듯한 울음이 쏟아졌다.

[엄마, 빨리 와서 살려줘!]

[나쁜 아저씨가 우리를 때려죽이려고 해. 으아앙...]

곧이어 납치범의 싸늘한 목소리가 귀를 때렸다.

[아이 둘 다 내 손에 있어! 살리고 싶으면 20억 원을 준비해. 안 그러면 내가...]

“그럼 죽여요.”

납치범이 말을 마치기도 전에 민윤희는 전화를 끊었다.

지켜보던 임아진의 표정이 굳었다.

“재준이랑 우희가 살려 달라고 한 것 같은데, 구하러 안 가요?”

민윤희의 마음이 차갑게 식었다.

“장난 전화예요.”

전생의 민윤희는 아이들이 납치됐다는 말을 듣고도 집안의 돈줄을 쥔 이정호와 연락이 닿지 않았다.

사방으로 뛰어다니며 사정한 끝에 가까스로 20억 원을 마련했다.

약속 장소로 차를 몰고 가는 동안 아이들 걱정에 정신을 놓은 탓에 가드레일까지 들이받았다. 이마가 터져 피가 흐를 정도였다.

하지만 끝에 가서 알게 된 진실은... 납치극은 두 아이가 직접 꾸민 자작극이었다는 것이었다.

아이들이 그런 짓을 벌인 이유는 민윤희에게서 20억 원을 받아 임아진의 생일 선물을 사기 위해서였다.

이번에는 같은 속임수에 넘어가지 않을 생각이었다.

민윤희는 가방을 챙겨 자리에서 일어났다.

집으로 돌아온 민윤희는 며칠 동안 이정호와 두 아이를 위해 뜨던 목도리와 미리 준비해 둔 크리스마스 선물을 꺼냈다.

그리고 그것들을 남김없이 쓰레기통에 버렸다.

민윤희와 이정호의 결혼은 집안끼리 맺은 정략결혼이었다.

임아진은 이정호가 평생 놓지 못한 첫사랑이었다.

두 사람은 한때 결혼을 약속할 만큼 가까웠다.

하지만 임아진의 부모가 운영하는 LB그룹이 비자금 조성과 불법 자금 거래에 연루된 사실이 드러나자, 이정호의 부모는 집안의 배경을 문제 삼아 두 사람의 교제를 강제로 끝냈다.

그 뒤 임아진은 유학을 떠났고, 이정호는 반년 내내 폐인처럼 지냈다.

그제야 이정호는 민씨 집안과의 정략결혼을 받아들였다.

결혼식 날, 이정호는 딱딱한 목소리로 못 박았다.

“우리는 집안끼리 필요해서 맺어진 사이야. HT그룹 안주인이라는 자리 말고는 아무것도 줄 수 없어.”

민윤희는 괜찮다고 말했지만, 마음 한구석에는 철없는 기대가 남아 있었다.

사람 마음은 정성을 들이면 움직인다고 믿었다.

더 많이 베풀고 더 오래 참으면 얼음장 같은 결혼도 언젠가는 따뜻해질 줄 알았다.

그래서 이정호가 좋아하는 음식을 배웠고, 셔츠를 때마다 미리 한 장 한 장 다려 두었으며, 남편과 아이들이 좋아하는 것은 모조리 외웠다.

하지만 이정호가 민윤희에게 내준 것은 일주일에 한 번, 의무처럼 갖는 잠자리뿐이었다. 마음만큼은 한 번도 민윤희를 향하지 않았다.

메시지에 답하지 않았고, 전화도 받지 않았으며, 민윤희는 물론 그녀와 관련된 일이라면 무엇 하나 관심을 보이지 않았다.

임아진이 돌아온 뒤에는 미련을 끊지 못한 채 두 아이까지 데리고 임아진과 더 가까워졌다.

삶을 다시 얻은 지금... 민윤희는 사랑 없는 결혼에 제 인생을 또다시 묻고 싶지 않았다.

그리고 뒤에서 묵직한 발소리가 들렸다.

뒤이어 이정호의 서늘하고 거리감 어린 목소리가 꽂혔다.

“뭐 해?”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
43 Chapters
บทที่ 1 คืนโกลาหล
ท่ามกลางสายฝนตกพรำในค่ำคืน เรือนสีแดงสดที่ถูกตกแต่งคล้ายกับสถาปัตยกรรมโบราณแห่งหนึ่งกลับมีควันไฟลอยออกมาเป็นระยะแต่เดิมเรือนสีแดงสดหลังนี้ถูกตกแต่งด้วยโคมไฟแดงสลัวเย้ายวน แต่ยามนี้ทั่วบริเวณกลับมืดสนิท มีเพียงแสงไฟจากถนนที่ยังพอส่องให้เห็นบริเวณนี้เป็นถือว่าเป็นย่านคนรวย ผู้คนจึงต่างฝ่ายต่างอยู่ในพื้นที่บริเวณกว้างขวางของตัวเอง แม้จะมีควันไฟมากผิดปกติ แต่ก็ไม่มากพอให้เพื่อนบ้านรับรู้ชายหนุ่มตัวสูงคนหนึ่งกำลังอุ้มร่างของหญิงสาวอวบอ้วนออกมาวางที่สนามหญ้าของเรือนสีแดง รูปร่างเขาดูสูงโปร่งแต่กลับเต็มไปด้วยมัดกล้าม แม้สายฝนจะน้อยนิดจนไม่สามารถทำให้เส้นผมเปียกได้ทั้งหัว แต่เขากลับเปียกชุ่มไปทั้งตัว เหมือนเขาจะตั้งใจราดน้ำใส่ตัวเองมากกว่าเมื่อเขาวางร่างสาวอวบลง เขาก็วิ่งกลับเข้าไปในเรือนสีแดงอีกครั้ง ไม่นานเขาก็อุ้มหญิงสาวอวบอ้วนอีกคนออกมาวางนอกสนาม และวิ่งเข้าไปช่วยคนต่อไป เขาทำเช่นนี้จนอุ้มหญิงสาวคนที่ห้าออกมาวางที่สนาม เรือนสีแดง เปลวเพลิงก็เริ่มลุกไหม้ออกมานอกตัวอาคาร แต่ชายหนุ่มคนนั้นยังคงวิ่งกลับเข้าไปช่วยหญิงสาวคนต่อไปเมื่อเริ่มมีเปลวไฟ ผู้คนรอบบริเวณก็เริ่มสังเกตเห็นถึงความผิดป
Read more
บทที่ 2 ท่านอ๋องฉินกวง
ฟางหลินเฉินรู้ตัวอีกที เขาก็พบว่าตัวเขาถูกผูกมัดไว้กับบางสิ่งที่ทั้งเย็นและนุ่มมาก แต่เขาไม่เห็นสิ่งใดมัดเขาทั้งสิ้น และไม่ว่าเขาจะดิ้นรนอย่างไรก็ไม่สามารถหลุดออกไปได้ เขามองไปรอบๆ และพบกับบุรุษรูปงามผู้หนึ่ง ชายผู้นั้นคล้ายอายุมากแล้ว แต่กลับยังคงงดงามยิ่งกว่าสตรี ใส่ชุดโบราณรุ่ยร่ายสีดำมืดมิด ในมือถือพู่กันสีทองกำลังนั่งขีดเขียนบางอย่างในพื้นที่ว่างเปล่า และด้านข้างของบุรุษรูปงามนั้นยังมีกระจก หรือจะเรียกให้ถูกคือแอ่งน้ำที่ใสและนิ่งมากจนแทบไม่มีอะไรกระเพื่อม“เอ่อ..คุณครับ” ฟางหลินเฉินเอ่ย“อืม..มาแล้วหรือ” ชายรูปงามตอบโดยไม่มองหน้าเขา“ช่วยแก้มัดได้ไหม ถ้าคุณ..อยากได้เงิน ผมพอมี..แต่ถ้าอยากได้ร่างกาย ..ผมให้ได้มากสุดแค่หอมแก้ม”“...”“ผมสาบานว่าจะไม่บอกใคร” ฟางหลินเฉินพยายามต่อรอง เขาคิดว่าตัวเองถูกแฟนคลับประหลาดที่ใส่ชุดคอสเพลย์จับตัวมาเรียกค่าไถ่ หรือไม่ก็หลงใหลเขาจนทนไม่ได้จึงทำเช่นนี้“สาบานหรือ? ..เจ้าแน่ใจหรือว่าจะไม่พูด?” ในที่สุดบุรุษงดงามก็เงยหน้ามองเขา“ผมไม่พูดแน่นอน” ฟางหลินเฉินรีบยืดยกรับคำ ทั้งที่ในใจคิดไว้ว่าถ้าหลุดออกไปได้จะต้องรีบแจ้งตำรวจให้มาจับคนโรคจิตนี่ให้เร็
Read more
บทที่ 3 ลืมตาพบสาวงาม
ฟางหลินเฉินลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เขาพบว่าตัวเขานอนอยู่ในห้องที่ถูกตกแต่งด้วยผ้าม่านสีแดงเต็มไปหมด แม้แต่แสงไฟสลัวในห้องก็ยังเป็นสีแดงจางๆ เขากะพริบตาเพื่อไล่ความง่วงงุน แต่ไม่ทันไรเขาก็ได้ยินเสียงสะอื้นไห้เบาๆ เสียงนั้นไพเราะยิ่งเขาหันไปตามเสียงสะอื้นที่พยายามปกปิดไว้ ทันใดหัวใจของฟางหลินเฉินก็เต้นรัวราวกับจะกระดอนออกมาข้างนอกให้ได้ เขาไม่เคยคาดคิดว่าจะได้พบกับความงดงามบาดลึกลงในใจเช่นนี้“..นางฟ้า” เสียงของเขาแหบพร่าสั่นรัว คล้ายเขาละเมอออกไปโดยไม่รู้ตัวหญิงสาวในชุดแดงเงยหน้าขึ้นมาสบตาฟางหลินเฉิน ท่าทางของนางคล้ายตกใจและนึกไม่ถึงอยู่หกส่วน แต่อีกสี่ส่วนเต็มไปด้วยความหวาดกลัวชั่วขณะที่สายตาของฟางหลินเฉินสบเข้ากับดวงตาคู่นั้น โลกทั้งใบพลันหยุดนิ่ง สรรพเสียงรอบข้างเหมือนถูกกลืนหายไปในลมหายใจติดขัดของสตรีตรงหน้าผีเสื้อนับพันเริ่มโบยบินในท้องของเขา ทุกอย่างรอบตัวลอยละล่องดั่งหมอกยามเช้า เขามองเห็นรายละเอียดทุกอย่างในตัวนางที่ทำให้หัวใจเขาเต้นแรงขึ้นดวงตาผลซิ่ง[1]กลมโตเป็นประกายของนาง เขารู้สึกว่ากำลังจ้องมองดาวที่สว่างสดใสที่สุดในท้องฟ้ายามค่ำคืน คราบน้ำตาเล็กๆ ที่มุมหางตากลมทำให้เขารู
Read more
บทที่ 4 ไร้สิ่งป้องกัน (NC)
หญิงสาวไม่ประสาที่ได้แต่ตัวสั่นพยายามรับมือบุรุษหิวโหย แต่ก็ถูกเขากลืนกินลิ้นของนางอีกครั้ง เขาทั้งกัดทั้งดูดดื่ม สองมือใหญ่ก็คว้าคลึงอกอิ่มของนาง สอดมือเข้าไปด้านในตู้โตวและใช้ปลายนิ้วลูบรอบๆ ยอดอกจนนางตัวสั่นครวญครางผ่านริมฝีปากที่เขายึดครองฟางหลินเฉินพึงพอใจมาก เขายอมปล่อยริมฝีปากระเรื่อให้นางได้หอบหายใจ เลื่อนลงมาดูดเม้มที่คอนุ่มนิ่ม หญิงสาวตัวกลมยังไม่ทันหายใจได้ถึงท้องเขาก็เลื่อนลงมาดื่มยอดถันผ่านตู้โตว“อ๊ะ..!” เสียงหวานครางตกใจเพราะไม่เคยถูกล่วงเกินมากเพียงนี้มาก่อน นางยกมือสั่นขึ้นมาปกปิดเสียงน่าอาย แต่ไม่อาจกลั้นทนความเสียวซ่านที่เขาเลียจนตู้โตวของนางเปียกชุ่มมือใหญ่ข้างหนึ่งเอื้อมมาดึงมืออวบของนางเพราะอยากได้ยินเสียงไพเราะ ทั้งที่อีกมือยังคงบีบยอดถันของนางและยังคงลิ้มเลียยอดชมพูอีกข้างของนางอย่างหิวกระหาย“อืม..คนงาม..ครางหน่อย เสียงคุณเพราะมาก ยังกับเสียงนางฟ้าเลย” เขาขอร้องเสียงแหบพร่าหญิงสาวใต้ร่างของเขาตัวสั่นระริกหอบกระเส่าอย่างน่าสงสาร แต่ฟางหลินเฉินกลับกระตุกเชือกผูกตู้โตวของนางเพื่อเปิดเผยอกอวบ เมื่อเขาดึงตู้โตวของนางออก ชายหนุ่มถึงกับหยุดหายใจซาลาเปาลูกใหญ่ตรงห
Read more
บทที่ 5 เริ่มใหม่อีกครั้ง (NC)
ฟางหลินเฉินยอมปล่อยมือจากขาอวบ ก้มลงมาจูบดูดดื่มลิ้นแดงน่ารัก และกอดไหล่เนียนของนางเอาไว้แน่น ระหว่างที่เขาฝังแท่งหยกร้อนเสียดสีแผดเผาร่องฉ่ำน้ำเสียงเตียงดังสนั่นตามแรงกระแทกของชายหนุ่ม เขาก้มลงไปกัดไหล่นวลฝังเขี้ยวของเขาลงในเนื้อแน่นสุดแรง ขยับสะโพกของเขาขึ้นลงอย่างเร็วเร่ง ในที่สุดความสุขล้นปรี่ก็ปลดปล่อยใส่ธารน้ำคับแคบของหญิงสาว เขาคำรามออกมาผ่านเนื้อนุ่มที่กัด ร่างกายของเขาสั่นสะท้านเพราะการปลดปล่อย สองมือใหญ่กอดร่างแน่นนิ่มไว้ แม้จะไปถึงยอดเขาแล้วแต่ฟางหลินเฉินยังคงขยับนวดคลึงแท่งหยกร้อนของเขาเบาๆ เพื่อคงระยะเวลาแห่งความสุขสันต์ไว้ให้นานขึ้น เมื่อเขารีดนมขาวขุ่นของตัวเองออกมาจนแทบทุกหยด ในที่สุดเขาก็เงยหน้าขึ้นมามองหญิงสาวสั่นเทาใต้ร่างของเขา เขาคาดว่าจะได้เห็นสีหน้าสุขสมแต่กลับเห็นเพียงใบหน้าบิดเบี้ยวเพราะความเจ็บปวด นางกัดริมฝีปากตัวเองไว้แรงจนแทบห้อเลือด“แม่นาง!” เขารีบชันศอก เอื้อมมือออกไปแตะริมฝีปากสีชาด “อย่ากัด..อย่ากัดตัวเอง เจ็บมากใช่ไหม..หายใจ อย่ากัดตัวเอง” เขาใช้นิ้วโป้งดึงริมฝีปากล่างของนางเบาๆ “ดี..เด็กดี” เขาเอ่ยชื่นชม เมื่อนางยอมอ้าปากหอบหายใจอย่างเชื่อฟัง
Read more
บทที่ 6 เข้าหอกับฮูหยิน (NC)
“เจ้าชื่ออะไร” ฟางหลินเฉินโยนผ้าแพรทิ้งและก้มลงมาจุมพิตริมฝีปากของหญิงสาว เอ่ยถามเรื่องสำคัญ ทั้งที่ปกติเขาจะไม่ถามชื่อของใครเวลาทำเรื่องพวกนี้ แต่นางฟ้าตรงหน้าทำให้เขาอดใจไม่ได้จริงๆ เขาอยากรู้จักนางมากขึ้น“ข้า..คือ ท่านไม่รู้หรือ” หญิงสาวมองเขาและขมวดคิ้วด้วยความไม่แน่ใจ เขาไม่รู้จักชื่อของนางจริงหรือ“หือ?..” เขายังคงถูริมฝีปากไปมาแผ่วเบาบนริมฝีปากของนางอย่างหลงใหล“ข้า หลิวลี่อิน[1]เจ้าค่ะ” นางได้แต่คิดว่าเขาอาจกำลังสับสน“อือ ไพเราะจัง เหมือนเสียงของเจ้าเลย” เขาพูดและแนบจุมพิตลงไปบนปากระเรื่อแรงๆ หนึ่งครั้ง “เอ่อ..ขอบ..ขอบคุณเจ้าค่ะ” หญิงสาวใบหน้าแดงก่ำกับคำชื่นชมนั้น นางคิดว่าเขารังเกียจนางมาโดยตลอด ที่แท้เขาทั้งอ่อนโยนและชื่นชมนาง หรือเขาเพียงกลั่นแกล้ง นางไม่อาจรู้ แต่รู้เพียงยามนี้ในอกของนางสุขสมมากล้นด้วยความอบอุ่น เท่านี้ก็เพียงพอ“ข้าจะเบามือ เราลองกันใหม่อีกครั้งนะ ข้าสัญญาจะทำให้เจ้ารู้สึกดี ไม่เจ็บปวดอีก” ฟางหลินเฉินเงยหน้าขึ้นมามองสบตากลมโตคล้ายผลซิ่ง[2]ของหลิวลี่อิน “ลองใหม่..อะไรเจ้าคะ” นางถามด้วยความไร้เดียงสา“ฮึ..ก็..” เขาจับมืออวบอ้วนของหญิงสาวลงไปบีบคลึงแท่งห
Read more
บทที่ 7 ไม่มีรอบสาม (NC)
ฟางหลินเฉินเป็นบุรุษที่ผ่านสมรภูมิบนเตียงมามาก วันนี้เขายอมรับกับตัวเองว่าหญิงสาวใต้ร่างคนนี้ ถูกใจเขาไปเสียทุกอย่าง แม้แต่ยามที่นางควบคุมตัวเองไม่อยู่ สุขสมจนหน้าแดงก่ำสายตาเหลือกกลับ นางยังคงดูน่ารัก ขณะที่นางคว้าจับผ้าปูที่นอนไว้แน่น สองมืออวบของนางก็ยังน่ามองสำหรับเขา“อ้า..อา ไม่..ไม่..อ้า!” หลิวลี่อินรู้สึกใกล้ลอยไปถึงขอบฟ้าทุกขณะ ความร้อนแรงของสัมผัสที่สอดประสานกันแผดเผาราวกับเปลวไฟที่ลุกโชน นางแทบจะหยุดหายใจเมื่อเขากัดที่ข้อเท้าและกระทุ้งเข้ามาในตัวนางลึกสุดครั้งแล้วครั้งเล่าฟางหลินเฉินรู้สึกถึงการบีบรัดในช่องแคบ เขาจึงขยับสะโพกให้เร็วขึ้นและแรงขึ้น จนตัวเขาเองก็ใกล้ถึงจุดระเบิดความเสียวซ่านเพราะนางบีบแน่นเหลือเกิน แต่ยังคงพยายามอดทนเพื่อพานางฟ้าแสนน่ารักไปให้ถึงยอดเมฆาเสียก่อน“อ๊ะ อ้า ๆ ๆ....” เสียงกรีดร้องอย่างไร้สติดังออกมา สายน้ำแห่งความสุขสันต์พุ่งกระแทกตัวของเขาและแตกออกราวกับน้ำพุคลั่ง หญิงสาวร่างอวบอ้วนตัวสั่นสะท้าน แอ่นอกขึ้นและหลับตาแน่นกัดฟัน ปลายเท้าของนางสั่นอย่างรุนแรงคล้ายไม่อาจควบคุมใกล้ริมฝีปากของเขาฟางหลินเฉินแทบคลั่งเมื่อสายน้ำรักของนางพรั่งพรูออกมาจากช่อ
Read more
บทที่ 8 แต่งภรรยาแล้ว
หลังจากนั้น แม้หลิวลี่อินจะไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก็ตอบคำถามของเขา เล่าความจริงให้เขาฟัง เขาถามซ้ำๆ หลายครั้ง แต่ก็ยังได้คำตอบเดิม ที่แท้..เขาตายไปแล้วจริงๆ และที่นี่เขาเพียงอยู่ในร่างผู้อื่น!หลิวลี่อินเล่าว่านางกำลังจะแต่งงานให้กับคุณชายน้อยฟางหลินเฉิน บุรุษผู้มีชื่อและหน้าตาเหมือนเขาไม่มีผิดเพี้ยน แต่ชายผู้นั้นเจ็บแค้นใจที่จะได้แต่งงานกับหญิงสาวน่าเกลียดเช่นหลิวลี่อิน เขาจึงชิงดื่มยาพิษฆ่าตัวตาย แต่ถึงแม้ศพของคุณชายน้อยฟางจะตัวเย็นชืด หลิวลี่อินก็ยังต้องแต่งเข้าจวนฟางอยู่ดี เดิมทีนางคิดว่าจะฆ่าตัวตายตามสามี แต่ระหว่างที่นางกำลังหวาดกลัวอยู่ข้างเตียง เขากลับลืมตาขึ้นมา และทุกอย่างก็เลยเถิดจนถึงขั้นนี้ฟางหลินเฉินนั่งอยู่ปลายเตียงและมองหลิวลี่อินเล่า นางทั้งหวาดหวั่นและน่าสงสาร สตรีงดงามเช่นนี้ แต่เจ้าโง่คุณชายฟางอะไรนั่นกลับบอกว่าน่าเกลียด ถึงขั้นฆ่าตัวตายเพื่อหนีงานแต่ง เขารู้สึกทั้งโกรธและรังเกียจยิ่งนัก“มานี
Read more
บทที่ 9 สิ่งสำคัญคือความมั่งมี
ฟางหลินเฉินพาเสี่ยวตงเดินไปตามถนนยามเช้าที่แสนวุ่นวาย ผู้คนในยุคโบราณต่างต้องตื่นเช้าเพื่อจะรีบทำงานรักษาชีวิต แต่ถึงแม้จะมีคนเดินผ่านไปมามากมาย ก็ไม่มีฝูงชนวิ่งเข้ามาเบียดเพื่อขอลายเซ็นเขาอีกต่อไปชายหนุ่มรู้สึกดีมากที่ได้เดินบนถนนอย่างสบายอารมณ์เช่นนี้ ไม่รู้ว่านานเท่าไรแล้วที่เขาไม่ได้เดินท่ามกลางถนนสาธารณะอย่างอิ่มเอม อาจตั้งแต่ที่เขาเดบิวต์กับวงไอดอลของเขา ถึงจะแลกมาด้วยความใฝ่ฝันและเงินทองชื่อเสียง แต่เขาก็ขาดอิสรภาพเช่นนี้ไม่รู้ว่ายามนี้จะมีเพื่อนๆ ในวงคิดถึงเขาหรือเสียใจจริงๆ ที่เขาตายไปแล้วหรือไม่ แต่เขาก็ยังดีใจที่ได้ออกมาใช้ชีวิตอิสระ ไม่ต้องคอยระวังว่าความต้องการของเขาจะทำให้ชื่อเสียงของวงเสื่อมเสีย ฟางหลินเฉินเดินชื่นชมอาคาร ถนน และรูปแบบการใช้ชีวิตของคนยุคนั้นอยู่นานมาก ในที่สุดเสี่ยวตงเป็นฝ่ายเดินไม่ไหว เขาจึงพาเด็กรับใช้เข้าไปนั่งพักในร้านน้ำชาแห่งหนึ่งท่ามกลางความวุ่นวาย ฟางหลินเฉินเห็นชายคนหนึ่งใส่เ
Read more
บทที่ 10 เข้าหอนางโลมหลังงานแต่ง
ตกค่ำ ท้องฟ้ายังไม่มืดสนิท ฟางหลินเฉินก็ลากเสี่ยวตงไปยังหอนางโลมที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองหลวง เขาเพียงก้าวเท้าเข้าไปก็มีหญิงสาวหลายคนวิ่งเข้ามาหาและร้องทักทายราวกับสนิทสนมกันมาก เขารู้ได้ทันทีว่าเจ้าของร่างก็คงมาที่นี่บ่อยๆ ในห้องรับรองพิเศษที่ฟางหลินเฉินจ่ายทองคำไปสองแท่งเพื่อความเป็นส่วนตัว มีหญิงสาวมากกว่าสิบคนมายืนเรียงให้เขาเลือก หรือถ้าตามที่แม่เล้าบอก เขาสามารถเลือกได้ทุกคน แต่กลับมีเพียงหญิงสาวเอวบางร่างเล็ก เขาจึงขมวดคิ้วและถอนหายใจ“เสี่ยวตง มานี่สิ” “ขอรับนายน้อย” เสี่ยวตงก้มหน้าลง เอียงหูไปใกล้คุณชาย เมื่อนายน้อยพูดบางอย่าง เสี่ยวตงก็ขมวดคิ้วลำบากใจ เขาหน้าแดงเขินอาย แต่ก็ยอมออกไปบอกความต้องการของนายน้อยให้แม่เล้าฟังไม่นานสาวๆ ในห้องก็ถูกแม่เล้าเรียกตัวกลับ และส่งสาวสวยแบบที่คุณชายน้อยฟางต้องการเข้ามาในห้องส่วนตัว หญิงสาวร่างอวบมีน้ำมีนวลสี่คนเดินเหนียมอายเข้ามา ต่างส่งสายตา
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status