ทูลขอราชโองการถอนหมั้น

ทางด้านเซียวหงหลังจากที่พูดคุยกับบุตรสาวก็รีบร้อนออกมาจากจวนทันที  ตอนนี้หยุดอยู่ด้านหน้าห้องทรงอักษร  ลู่กงกงเดินออกมาพบเขา  เซียวหงแจ้งความจำนงลู่กงกงจึงบอกให้เขารอก่อนจะเข้าไปถวายรายงาน

"ทูลฝ่าบาท..  นายท่านเซียวบุตรชายอดีตเจ้ากรมโยธาเซียวหานมาขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ"

"หืม...เซียวหงหรือ  ปกติเขาขี้โรคร่างกายอ่อนแอมิออกสังคมเท่าไหร่  วันนี้มาหาข้าหรือจะให้ข้าเอาโทษจ้าวเฉิงคนนั้นที่ทิ้งงานแต่งงานกัน    ลู่กงกงไปเชิญเขาเข้ามา"

ลู่กงกงไปแล้ว  แต่อีกคนเข้ามาแทน  หยางเทียนฮั่วถอนหายใจ  วันนี้เขาส่งคนไปสืบดูลาดเลาแล้ว  เด็กคนนั้นนับว่าร้ายกาจเจ้าเล่ห์พอๆกับไอ้ตัววุ่นวายที่กำลังนั่งรอว่าที่พ่อตามาเข้าเฝ้าเขาอยู่

"ข้ายังไม่ร่างราชโองการเจ้าก็เสนอหน้า"

"เสด็จลุง  ไม่มีใครเหมาะกับหลานเท่านางแล้วพ่ะย่ะค่ะ  นางไม่ยึดติดหลานชอบท่องเที่ยว  นางเหมาะที่จะติดตามหลานที่สุด"

"เจ้านี่นะ  แค่ไม่อยากแต่งงานถึงกับหาสตรีมาเป็นโล่กันมารดาตนเอง"

สองลุงหลานเอ่ยจบลู่กงกงก็นำเซียวหงเข้ามา  เขาคุกเข่าลงเพื่อถวายพระพรฮ่องเต้

"กระหม่อมเซียวหงถวายพระพรฝ่าบาท  ขอพระองค์ทรงพระเจริญหมื่นปีหมื่นๆปีพ่ะย่ะค่ะ"

"เอาล่ะๆลุกขึ้นเถอะ  อายุยืนขนาดนั้นเราคงเป็นขี้ข้าเหล่าขุนนางขี้เกียจไปอีกนานอย่าอวยพรนักเลย  ว่าแต่เจ้ามาหาเรามีเรื่องอันใด"

"ใต้เท้าลู่รบกวนแล้วขอรับ"

เซียวหงส่งห่อผ้าให้กับลู่กงกง  เขารับมาก่อนจะเปิดออก  ในนั้นมีตั๋วเงินมากมายอีกทั้งยังมีสมุดบันทึกอีกสามเล่ม  ลู่กงกงนำไปให้ฮ่องเต้ทอดพระเนตร  ทันทีที่หยางเทียนฮั่วอ่านสมุดก็นิ่วหน้า    ก่อนจะส่งต่อให้หลานชาย  หยางเทียนหลงอ่านทีละหน้าก่อนจะมองหน้าเสด็จลุงของตนแล้วเอ่ยขึ้น

"แผนรับมือภัยแล้ง  แผนรับมือน้ำท่วม  แผนรับมือโรคระบาด  สามเล่มนี้มิทราบว่าท่านเซียวเขียนเองหรือไม่"

"ทูลหนิงอ๋อง    เป็นบุตรีกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ"

"อ้อ..เงินหกแสนตำลึงส่งมอบให้ราชสำนักนำไปบรรเทาภัยแล้ง  บวกกับแผ่นรับมือเล่มนี้  บุตรสาวท่านเซียวนับว่ามีความสามารถไม่น้อย  ว่ามาเถอะท่านต้องการสิ่งใด"

"ทูลฝ่าบาท  กระหม่อมขอสองข้อเท่านั้น  ข้อแรกทรงประกาศราชโองการให้บุตรีกระหม่อมเป็นฝ่ายถอนหมั้นจ้าวเฉิงหลานชายอำมาตย์ซ้ายจ้าวอันป๋อพ่ะย่ะค่ะ  ข้อสอง  ชาวบ้านที่ร่วมกันซื้อของเพื่อมอบรายได้บริจาคให้ท้องพระคลังอยากขอพระเมตตามอบประกาศให้พวกเขาอย่างที่ตั้งใจ  หลายคนล้วนเป็นคหบดีร่ำรวย  ที่ขอพระเมตตาก็เพื่อให้พวกเขาเหล่านั้นตั้งใจและเต็มใจช่วยเหลือราชสำนักต่อไปพ่ะย่ะค่ะ"

หยางเทียนฮั่วมองหน้าหลานชาย  หยางเทียนหลงนั่งเคาะโต๊ะเล่นเบาๆ  เซียวอี้เซียนสตรีนางนี้ชาญฉลาดนัก  มิใช่ประจบสอพลอแต่เป็นการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์  นางขอแค่หนังสือถอนหมั้น  ไม่ขออย่างอื่นจ้าวอันป๋อนับว่ามีอำนาจมากพอ  หากล่วงเกินเขาอาจมีชีวิตไม่สงบสุขนัก  วันนี้ขายทอดตลาดสินสอดสมบัติของสกุลจ้าวราวกับผักปลาในตลาดเขาย่อมเสียหน้า  มีเพียงแต่งนางเข้าจวน  ใช้ตำแหน่งผู้อาวุโสของตระกูลเล่นงานนางถึงระบายความอัปยศที่ได้รับ   เซียวอี้เซียนใช้ราชโองการเป็นมีดในมือจ้วงแทงจ้าวอันป๋อหากเขาคิดบีบบังคับสกุลเซียว

 ส่วนรายชื่อที่นางถวายขึ้นมาคือคนที่ซื้อสินค้าในรายการสินสอดทั้งหมด  อีกทั้งยังใจกว้างควักเนื้อตัวเองอีกสองแสนตำลึง  คนที่มีรายชื่อล้วนแต่เป็นพวกคหบดีอีกทั้งขุนนางแม้ว่าขั้นจะไม่สูงมากนักแต่ก็มีคุณต่อราชสำนัก    หากฮ่องเต้พระราชทานเพียงแค่ลายพระหัตถ์ก็เท่ากับช่วยให้การค้าและตระกูลของพวกเขาได้อยู่แถวหน้า  ถือว่ามีสายสัมพันธ์กับราชสำนัก  ยิ่งเพิ่มความมั่นคงของพวกเขา    เฮ้อ..หากคนเหล่านั้นไม่ขอบคุณนาง   จะให้พวกเขาขอบคุณใครกัน  เซียวอี้เซียนผู้หญิงคนนี้แหละเหมาะสมกับเขาที่สุด  หยางเทียนฮั่วรับปากเซียวหงในข้อเสนอที่เขาเอ่ยมา  พร้อมกับขอบคุณนางเรื่องแผนรับมือ

 "ได้เราจะให้ท่านตามนั้น  ฝากขอบใจบุตรสาวท่านด้วย"

"กระหม่อมเซียวหงขอบพระทัยฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ  เช่นนั้นกระหม่อมทูลลา  ทูลลาหนิงอ๋องเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ"

"อืม..เดี๋ยวคงได้เจอกัน  กลับดีๆล่ะท่านเซียว"

"ขอบพระทัยหนิงอ๋องพ่ะย่ะค่ะ"

เซียวหงกลับไปแล้ว  สองลุงหลานมองหน้ากันทันที  หยางเทียนฮั่วเรียกหาคนสนิทของตน  ลู่กงกงฝนหมึกอยู่ข้างหลานชายนั่งเฝ้าไม่ไปไหน  จนหยางเทียนฮั่วมองหน้าให้รำคาญก่อนจะเอ่ย"

"นางฉลาดเฉลียวอีกทั้งเจ้าแผนการ  ใช่ๆๆนางเหมาะกับคนเจ้าเล่ห์อย่างเจ้าที่สุด  พรุ่งนี้ข้าจะให้ลู่กงกงไปประกาศสมรสพระราชทานของเจ้ากับนางที่จวนเซียน   ส่วนราชโองการที่นางขอถอนหมั้นกับสกุลจ้าวข้าจะให้ลู่เสวียนหลานชายลู่กงกงเป็นคนไปประกาศที่จวนจ้าว  ไปได้แล้วเจ้าเด็กบ้า  อย่ามากดดันข้าอีก  เจ้ามันน่ารำคาญยิ่งนัก"

"ขอบพระทัยเสด็จลุงที่หาเมียให้พ่ะย่ะค่ะ   กระหม่อมทูลลา"