หวนคืนดวงใจ

หวนคืนดวงใจ

last updateLast Updated : 2025-11-12
By:  วอลจูCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
6
1 rating. 1 review
30Chapters
3.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อความรักในชาติก่อนจบลงด้วยความตาย ทั้งนางและเขากลับได้โอกาสหวนคืนสู่อดีตอีกครา...ความรักครั้งนี้ยังจะถูกพรากอีกหรือจะครองคู่อยู่จนผมขาวโพลน

View More

Chapter 1

๑ ฟื้นจากความตาย

—Celia, ¿ya lo decidiste? ¿En serio quieres solicitar tu traslado al Clínica Santa María?

El director de la clínica, Samuel López, la miraba con incredulidad, sosteniendo en la mano la solicitud de traslado de trabajo de Celia.

Ella bajó levemente la mirada, dejando escapar una sonrisa amarga.

—Sí, ya lo he decidido.

Al ver su actitud determinada, Samuel suspiró, pero al final firmó la solicitud.

Apenas salió de la oficina del director, Celia se encontró con César en el pasillo. Luego, vio a Sira Núñez, quien se vestía con una bata blanca de médica, acompañada de su hijo, Óscar Núñez.

Se detuvo bruscamente al ver tal "bonita escena" porque los tres parecían una verdadera familia; Sira caminaba al lado de César, sosteniendo la mano de su hijo, mientras el niño tomaba la mano de César con una radiante sonrisa.

Dicha escena le causó tristeza e incomodidad a Celia. César los trataba con tanta paciencia y ternura, pero ella nunca tuvo la oportunidad de disfrutar de todo eso.

Sabía que él la odiaba. Sira fue su primer amor, pero Celia logró casarse con él tras un trato especial con su abuela. Solo después del matrimonio, se enteró de que ellos habían roto. Por lo tanto, para César, ella era una malvada que se convirtió en su esposa valiéndose de sucias artimañas y aprovechando su debilidad.

Sin embargo, él nunca sabría que ella lo conoció antes que Sira, pero lamentablemente, él la había olvidado.

Celia creía que, si ella se casaba con él, este la recordaría de nuevo. Y de esta manera, podría cambiar la indiferente actitud de él.

No obstante, dicho pensamiento era un error. Él la odiaba, ¿cómo era posible que la amara? Si él tuviera algo de amor hacia ella, no habría declarado a todos que seguía siendo soltero después del matrimonio, ni habría tampoco pretendido no conocerla.

—¿Doctora Sánchez? —Sira la vio y la saludó.

Al mismo tiempo, César se puso serio, clavando su mirada en Celia, como si temiera que ella revelara su vínculo.

Celia sintió un ataque de dolor en el corazón por su indiferencia, pero de inmediato recuperó la calma y reaccionó.

—Buenos días, doctora Núñez y a usted señor Herrera.

Hacía poco César había invertido en el Clínica Central y ahora era uno de los accionistas. Celia sabía que él no lo hizo por ella, sino por Sira.

Poco después del regreso al país de Sira, él le dio un trabajo en la clínica. Era una recién llegada, pero consiguió fácilmente el puesto de directora de cirugía. Todo el mundo entendía que su respaldo era César. Además, en cuanto a los rumores en la clínica, los cuales decían que él era su novio, César nunca había dado una explicación.

Sira tomó muy naturalmente el brazo de César y le respondió:

—Encantada, doctora Sánchez. Has trabajado más tiempo en la clínica, pero yo acabo de empezar mi trabajo aquí. Apreciaré mucho de su ayuda.

Antes de que Celia le respondiera, el niño abrazó a César y le pidió:

—Papá, ya estoy muy cansado. ¿Me cargas un poquito, por favor?

Al escucharlo, ella se puso tensa. ¿El niño acaso lo había llamado papá?

Sira puso cara de enojo y lo regañó:

—Osqui, ¿¡cómo se te ocurre a llamarlo así!?

Dicho esto, se disculpó con César mirándolo con fingidas disculpas.

—Perdón, César, es solo una broma de Óscar.

César le echó un vistazo a Celia. Sin mostrar rastro alguno de ira, levantó con suavidad a Óscar y le dijo a Sira:

—No te preocupes.

—¡Me encanta quedarme con papá César! —Dijo Óscar aferrándose al cuello de César. —¡Ojalá fuera mi papá de veras!

—¡Travieso! —Rio Sira dándole un coscorrón.

Celia apretó con fuerza los puños. En realidad, nunca había visto a César ser tan tierno y atento.

"Olvídalo, Celia. De todos modos, ni con fuego descongelarías un témpano de hielo como César. Así será el mejor resultado", pensó ella.

Se obligó a tragar toda esa amargura y pasó junto a los tres para entrar en el ascensor.

***

Celia no le informó a nadie que había presentado la solicitud de traslado de trabajo, ni se lo había dicho a César porque no le parecía necesario. Después de todo, tal vez a él no le interesaría su decisión.

Llegó a la casona de la familia Herrera en su auto, y tocó el timbre en la puerta. Pronto, la ama de llaves, Marina, abrió la puerta y la saludó.

—Señorita, buenos días.

—¿La abuela está en casa? —Celia le preguntó.

—Sí, pase usted por aquí, señorita. —Marina le mostraba mucho respeto cuando hablaba con ella.

La abuela de César, Valeria Muñoz, era la respetada matriarca de la familia. Tras el fallecimiento de su marido, ella tenía la máxima autoridad en decidir todos los asuntos de la familia.

Provenía del Sur, de una familia de magnates comerciales. Cuando era joven, tenía un carácter muy fuerte y decidido. Aunque su suegra no le caía bien, nunca se atrevió a causarle problemas.

Marina llevó a Celia a la sala de oración, donde Valeria se arrodillaba en un reclinatorio, con una cruz entre las manos.

—Señora, ha llegado la señorita Sánchez.

Valeria abrió los ojos y giró la cabeza para mirar a Celia.

—Ven aquí y siéntate.

Marina salió de la sala. Celia se arrodilló en el reclinatorio junto a la anciana y se persignó ante la escultura de Jesús.

Valeria era una devota católica. Siempre visitaba el convento para meditar, y a menudo se quedaba allí más de dos semanas.

—Abuela, deseo divorciarme de César.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Nattery
Nattery
ดราม่าที่จบแฮปปี้ บทแรกๆคำผิดมีเยอะจนอ่านไม่รู้เรื่อง ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2025-12-29 10:01:45
0
0
30 Chapters
๑ ฟื้นจากความตาย
หลินซิ่วหรงสะดุ้งขึ้นจากฝันนางหอบหายใจถี่จนหน้าอกกะนเพื่อมสั่นไหว ดวงตาคู่งามเพ่งมองเพดานขาวโพลนตรงหน้าด้วยสายตาที่พร่ามัว หัวคิ้วเรียวค่อยๆ ขมวดมุ่นเข้าหากันช้าๆ ก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นนั่งท่ามกลางบรรยากาศที่ครุกขุ่นภายในห้องเหตุใดที่ไม่ได้ใช่ไม่ใช่กลางป่าหกร้างแตากลับเป็น…เป็นเรือนของนางแทน?หลินซิ่วหรงและมองสายตาขวาเห็นเหล่าสาวใช้ที่คุ้นหน้าคุ้นตาทั้งยืนและนั่งยืนอยู่เต็มเรือนต่างก็มองนางกลับด้วยสีหน้างุนงงไมาแพ่กันไม่ใช่ว่านางตายไปแล้งหรอกหรือ!?ความรู้สึกเจ็บจากลมดาบที่ลำคอก็จะแผ่กระจายไปทั่วทั้งร่าง นางยังคงจำได้ไม่ลืม…มือขาวเรียวพลางยกขึ้นรีบกอบกุมลำลอทันที นัยน์ตาเมล็ดซิ่งกวาดมองเหล่าสาวใช้ก่อนจะไปหยุดอยู่ที่คสผู้หนึ่ง น้ำเสียงหวานแหบแห้งเอ่ยถาม “ข้า…ยังไม่หรอกหรือ”หลินซิ่วหรงมั่นใจว่า เหตุกานณ์ในตอนนั้นไม่ใช่เพียงแค่ความฝันตื่นหนึ่งเท่านั้น…ราวกับว่ามันเกิดขึ้นจริงๆดังนั้น…นางได้หวนกลับมางั้นหรือ!?เรื่องเหลือเชื่อแบบนี้มีอยู่จริงๆ หรือ!?ทันใดนั้น ความสงสัยและคำถามมากมายแล่นขึ้นกลางอก เช่นนั้นแล้ว วันนี้เป็นวันที่เท่าไหร่แล้ว นางได้กลับมาตอนไหนกัน ระหว่างก่อนเกิดเรื่องวุ่นว
last updateLast Updated : 2025-10-07
Read more
๒ ฝันร้ายตื่นหนึ่ง
ดูแล้วนี่คงไม่ใช่เพียงฝันร้ายตื่นหนึ่งแต่เป็นเขาได้ย้อนกลับมากลับมาจริงๆภาพใบหน้าของนางที่สะอื้อร้อนไห้ออกมาปานใจจะขาดซ้ำยังบอกเรื่องสำคัญให้เขารู้ก่อนที่จะตายไปยังคงดังสะท้อนอยู่ในหู ในตอนนั้น แม้ตายไปแล้วเขาก็ไม่นึกเสียดาย ทั้งได้ปกป้องนางและลูกในท้องให้ปลอดภัยได้ก็รับว่าพอแล้วไม่ใช่ว่าเขาที่ตายไปแล้วสมควรจะลงปรโลกเพื่อไปดื่มน้ำแกงลืมเลือนของยายเมิ่งมิใช่หรอกหรือ แต่เหตุใดถึงได้มานั่งหายใจอยู่ที่ได้ ทว่าเหตุการณ์หลังจากนั้นเขาไม่รู้จริงๆไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วเขาจะปกป้องนางเอาไว้ได้จริงๆ หรือไม่?ซ่งเจิ้งอี้เงยหน้าละจากจอกน้ำชาตรงหน้าเพ่งมองกู้เหยียนสหายวัยเยาว์ที่โตมาด้วยกัน ดวงตาคมกริบฉายแววจริงจัง น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างแน่วแน่ “คุณหนูใหญ่สกุลหลินจะขึ้นเกี้ยวแต่งออกไปเมื่อใดกัน”หากเป็นเช่นนั้นแล้ว หากเขาได้ย้อนกลับมาจริงๆ เกรงว่ายามนี้คงยังไม่สายเกินไปที่จะรั้งนางและปกป้องลูกในท้องเข้าไว้ได้หวนคืนกลับมาครานี้เขาจะไม่ยอมเสียสิ่งใดไปทั้งสิ้น!หัวคิ้วเข้มขมวดมุ่นเล็กน้อยก่อนจะตามมาด้วยเสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่เจือด้วยความหนักใหญ่เขาเป็นสหายของบุรุษตรงหน้ามาตั้งแต่วัยเยาว์จนกระทั่งต
last updateLast Updated : 2025-10-07
Read more
๓ วันเวลาหวนคืน
เช้าวันถัดมาหลินซิ่วหรงยังคงยืนนิ่งอยู่หน้าป้ายวิญญาณของบรรพบุรุษสกุลหลินตั้งแต่เมื่อพลบค่ำวันก่อนจนกระทั่งสายวันถัดมาภายในเรือนเต็มไปด้วยเหล่าสาวใช้ในจวนที่พลัดเปลี่ยนมาเฝ้าคุณหนูใหญ่ด้วยเห็นใจและสงสารเต็มอก ทั้งที่นายท่านก็รู้ว่าในยามนี้นั้นคุณหนูกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อยู่ แม้ว่าจะไม่เอ่ยปากสั่งให้ดื่มยาขับเลือดทว่าการที่เอาแต่ยืนเช่นนี้ย่อมไม่ต่างกันอย่างไรก็ไม่มีทางใดดีต่อคุณหนูใหญ่ทั้งสิ้นถึงแม้ว่าความผิดของคุณหนูใหญ่จะเป็นเรื่องใหญ่โตมากก็จริงแต่ทว่าที่ผ่านมาคุณหนูย่อมไม่เคยทำผิดมาก่อน ไม่ว่านายท่านและฮูหยินอบรมสั่งสอนสิ่งใดย่อมเชื่อฟัง พวกนางล้วนไม่เคยได้ยินคุณหนูเถียงกลับแม้แต่สักครึ่งคำด้วยซ้ำไฉนจะนำมาหักล้างความผิดในครั้งนี้ไม่ได้กัน อีกทั้งไม่ว่าจะฮูหยินหรือคุณหนูเล็กล้วนมาคุกเข้าอ้อนวอนก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี มิหนำซ้ำยังถูกนายท่านข่มขู่ว่าจะลงโทษคนทั้งคู่ไปด้วยอีกพวกนางเป็นสาวใช้พอเห็นเหตุการณ์นี้ ย่อมรู้สึกสะเทือนใจอยู่มากทว่ากลับไม่สามารถเอ่ยปากพูดอันใดได้นัยน์ตาเมล็ดซิ่วจับจ้องมองแผ่นป้ายวิญญาณตรงหน้าทว่าหาได้รู้สึกผิด เสียใจหรือน้อยใจบิดาแต่อย่างใด นางกำลังพยายามนึกถึ
last updateLast Updated : 2025-10-07
Read more
๔ ความลับที่ปกปิด
ชาติก่อนหลินซิ่วหรงปกปิดความลับนี้เอาไว้อย่างไรก็ไม่มีทางคายออกมาหรือหลุดพูดเป็นอันขาด จนกระทั่งในตอนนั้น หากซ่งเจิ้นอี้ไม่ได้พ้นปกป้องนางจนลมหายใจสุดท้าย เกรงว่าความลับนี้ เขาก็คงไม่มีวันล่วงรู้ตลอดไปพอสิ้นคำนั้น ภายในเรือนเงียบสงัดยิ่งกว่าเดิม บรรยากาศเริ่มอึมครึ้มคล้ายกับมีกลุ่มม่านเมฆลอยฝนเหนือหัวอยู่ภายในเรือน ไม่ว่าผู้ใดได้ยินแล้วต่างก็ขมวดคิ้วมุ่นคล้ายไม่เชื่อทั้งสิ้นหลินฮูหยินยืนนิ่งอยู่นาน ใบหน้าเริ่มซีดเซียวลงเรื่อยๆ และลมหายใจเริ่มกระชันถี่ขึ้นจนบุตรสาวทั้งสองสังเกตเห็นจึงเริ่มเข้าไปประคองประกบสองข้างเอาไว้“ท่านแม่!” น้ำเสียงของหลินซิ่วอันร้องออกมาด้วยความตกใจ ใบหน้าที่เจื่อนลงไปแล้วยิ่งเจื่อนลงไปอีก“ท่านแม่นั่งพักก่อนเถอะเข้าค่ะ” หลินซิ่วหรงพูดพาค่อยๆ ประคองมารดาไปนั่งอยู่มุมหนึ่งภายในห้องบรรพชล นางเหลือบสายตาไปมองอิงหลันก่อนจะออกคำสั่ง “หาน้ำชาสักจอกมาให้ท่านแม่ดื่มผ่อนคลายเสียหน่อยและไปตามท่านหมอมาเสีย”“เจ้าค่ะ!” อิงหลันตอบเหล่าสาวใช้พอได้ยินเช่นนั้นแล้ว พลางเร่งรีบเบ่งหน้าที่กันอย่างรวดเร็วโดยไม่มีใครเกี่ยงกันไปมาหลินฮูหยินกล่าวออกมาเสียงแผ่วเบา “ไม่ต้อง…แม่หาได้
last updateLast Updated : 2025-10-07
Read more
๕ สายตาที่ไม่เหมือนเดิม
เรื่องที่คุณหนูใหญ่ตั้งครรภ์ ภายหลังจากนั้นนายท่านหลินมีคำสั่งว่าห้ามผู้ใดพูดถึงและห้ามแพร่งพรายเรื่องเป็นอันขาด หรือหากวันใดวันหนึ่งเรื่องนี้กลายเป็นที่พูดถึงถูกนำมานินทาขึ้นมาย่อมมีต้นเหตุมาจากคนในจวน ไม่ว่าจะเป็นผู้ใดล้วนลงโทษไม่ยกเว้น!หลินซิ่วหรงหวนกลับมาได้เพียงแค่สองวันเท่านั้นเช้าวันถัดมาพอนางลืมตาตื่นขึ้น ก็หาได้มีอาการอ่อนเพลียหรือรู้สึกอยากอาเจียนออกมาแต่อย่างไร ราวกับว่าเหตุการณ์เมื่อวันก่อนที่นางพะอืดพะอมเหม็ทุกสิ่งอย่างจนหน้ามืดเป็นลมล้มไปคือแผนการของลูกในท้องก็ไม่ปานเกรงว่าเด็กผู้นี้คงดื้อรั้นและแสบไม่น้อยถึงได้กลั่นแกล้งนางถึงเพียงนั้นจนถูกจับได้วันนี้หลินซิ่วหรงกินอาหารได้มากกว่าเมื่อวาน ไม่ว่าจะตักสิ่งใดเข้าปากล้วนเอร็ดอร่อยหาได้รู้สึกเหม็นหืดแต่อย่างใด นางกินไม่หยุดจนรู้สึกว่าถูกสายตาของหลินซิ่วอัน มารดาและบิดามองด้วยความแปลกใจนัยน์ตาเมล็ดซิ่งช้อนขึ้นมองคนทั้งสามสลับกันไปมาก่อนจะกล่าวออกมาน้ำเสียงแห้งๆ “วันนี้พ่อครัวทำอร่อยนักเจ้าค่ะ”หลินซิ่วหรงกลบเกลื่อน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฝีมือของพ่อครัวที่ทำอาหารอร่อยหรือเป็นเพราะว่ายามนี้นางกำลังตักครรภ์กันแน่ถึงได้กินอะไรก็
last updateLast Updated : 2025-10-09
Read more
๖ คำครหาซ้ำรอย
หลินซิ่วหรงยังคงสบตากับซ่งเจิ้งอี้อย่างไม่ลดละ หัวใจดวงน้อยเต้นกระหนำรุนแรงขึ้นมาเรื่อยๆ คล้ายจะทะลุออกมาจากอก ริมฝีปากบางเม้มแน่น มือทั้งสองข้างกำจนข้อนิ้วขาวซีดหากเป็นเช่นนั้นแล้ว สัมพันธ์ระหว่างนางและเขาแม้ว่าจะขาดสะบั้นไปแล้วทว่ากลับยังเหลือเยื่อใยอยู่ใช่หรือไม่สายตามกริบวูบไหว ซ่งเจิ้งอี้เพ่งมองลึกเข้าไปในดวงตางามคู่นั้น ดวงใจแกร่งพลันกระตุกวูบจนเขาต้องลืมตั้งสติทันทีมุมปากหนาโค้งยกยิ้มอย่างเย็นชา แค่นเสียงฮึดฮัดแผ่วเบาในลำคอก่อนจะเอ่ยออกมาราบเรียบ “เกรงว่าน้ำชาจวนสกุลซ่งคงรสชาติเฝื่อนคอมิต่างจากน้ำล้างหน้าสู้ ข้าว่ามิสู่คุณหนูหลินทั้งสองกลับไปดื่มชาที่จวนไม่ดีกว่าหรือ”ซ่งเจิ้นอี้ปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา เขาไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด จู่ๆ คนทั้งคู่ถึงได้แวะมาเหยียบจวนสกุลซ่ง ตามเหตุการณ์ในชาติที่แล้วนั้น หาได้มีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น เขาได้พบนางอีกครั้งก็วันที่ต้องนำหน้าขบวนรถม้าไปส่งนางเพื่อแต่งงานเชื่อสัมพันธ์ต่างแคว้นในฐานะสตรีบรรณาการก็เท่านั้นไฉนๆ เลยจู่ๆ วันนี้หลินซิ่วหรงกลับบุกมาหาถึงจวนแม้ว่าความสัมพันธ์ของเขากับนางจะถักทอสานสัมพันธ์กันมานานก็จริง แต่ทว่าทุกครั้งที่พบพานล้วนต
last updateLast Updated : 2025-10-10
Read more
๗ ความเย็นชาของเขา
ชาตินี้หลินซิ่งหรงได้หวนกลับมา นางสัญญาว่าจะไม่ผลักไสไล่ส่งซ่งเจิ้นอี้อีกไม่ว่าวันข้างหน้าจะเผชิญเรื่องอันใด หากนางและเขาจับมือกันแน่นอย่างไรก็ย่อมมีทางออกสามารถแก้ปัญหาฝ่าฟันอุปสรรคที่กีดขวางทางไปได้ด้วนกันแน่ ทว่าเขากลับมีท่าทีหมางเมินห่างเหิน เดินหนีออกห่างไปจากนาง แม้แต่หน้าก็ไม่อยากจะมองหลินซิ่วหรงปวดใจไม่น้อยแต่นับว่าสมควรแล้วแม้ว่าเดิมทีจะเป็นนางที่เอ่ยวาจาเฉียดเฉียนขาดสะบั้นโดยไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์ที่เคยมีมา พอยามนี้ซมซามกลับไป ต่อให้จะขอร้องวินวอนหรือคุกเข่าอยู่ต่อหน้า เกรงว่าซ่งเจิ้นอี้คงมองนิ่งๆ หาได้แสดงท่าใดๆ ออกมาราวกับว่าไม่มีความรู้สึกใดๆ หลงเหลืออยู่อีกแล้วมิหนำซ้ำ สายตาที่เคยมองนางด้วยความรักใคร่ตอนนี้กลับว่างเปล่าและเรียบเฉยหาได้ฉายความรู้สึกใดออกมา นอกจากความเย็นยะเยือกที่ยิ่งกว่าหิมะในฤดูเหมันต์เสียอีกเพียงเท่านั้นก็ทำให้หัวใจดวงน้อยของนางปวดหนึบถูกบีบรัดแน่นจนจะหายใจไม่ออกหลินซิ่วหรงและหลิวซิ่วอันกลับมาถึงจวนทั้งที่ออกไปได้ไม่ถึงหนึ่งก้านธูปด้วยซ้ำ หลินฮูหยินนั่งรออยู่ลานกลางจวนพอสายตาเห็นตั้งคู่ตั้งแต่ทางเข้าหน้าประตูจวนก็พลางลุกขึ้นพรวดพราดและเดินเข้าไปห
last updateLast Updated : 2025-10-13
Read more
๘ ความทรงจำกัดกินใจ
จ้าวซิ่นเหยียนเห็นความสัมพันธ์ระหว่างหลินเซิ่นหรงและ ซ่งเจิ้นอี้มาตั้งแต่แรกเริ่ม กล่าวได้ว่านางเป็นแม่สื่อที่ทำให้คนทั้งคู่ได้ถักทอสานต่อด้ายแดงด้วยกันนางเป็นว่าอีกฝ่ายเป็นน้องชายของแม่ทัพซ่ง อย่างไรเสียก็ต้องมีนิสัยที่อ่อนโยนถอดแบบมาจากผู้เป็นพี่ชายไม่มีผิดเพี้ยนแน่แน่นอนว่า ตลอดเกือบห้าปีที่ผ่านมาเป็นเช่นกัน จนกระทั่ง วันที่รองแม่ทัพซ่งยกแม่สื่อไปสู่ขอหลินซิ่วหรงหลังจากได้รับข่าวว่า สตรีที่หมายปองได้กลายเป็นสตรีบรรณาการที่ต้องขึ้นเกี้ยวออกไปแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับต่างแคว้นจ้าวซิ่นเหยียนก็หลงคิดว่าความรักที่ถักทอหลายปีจะแน่นแฟ้นผ่านอุปสรรค์ที่กีดขวางไปได้เสียอีก เหมือนกับหนังสือนิยายรักที่นางอ่านมาหลายสิบแล้ว…ความรักที่หวานต้นและขมปลายแต่ไฉนเลยกลับนึกไม่ถึงว่าจะเป็นสหายของนางเสียเองที่สะบัดมือรองแม่ทัพซ่งทิ้งไปอย่างไม่ใยดี ซ้ำยังเย็นชาผลักเขาลงเหวไปไม่ให้โอกาสอันใดนางที่เฝ้ามองดูความรักของคนทั้งคู่จบลงเช่นนี้ก็รู้สึกไม่ดีนัก ราวกับว่าละครเรื่องโปรดถูกตัดจบไปดื้อๆสตรีตรงหน้าเงียบไปครู่ใหญ่คล้ายกำลังตกอยู่ในภวังค์อยู่ หลินซิ่วหรงกระพริบตามองปริบๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้น “กำลังคิดอะไรอยู
last updateLast Updated : 2025-10-13
Read more
๙ เผชิญหน้าอีกครั้ง
หลินซิ่งหรงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่หลังจากเดินมาส่งจ้าวเหม่ยฮวาขึ้นรถม้ากลับจวน นางยืนอยู่หลังขอบประตูหาได้ยกเท้าก้าวออกไปตามคำสั่งของบิดา นัยน์ตาเมล็ดซิ่งมองตาไปจนสุดสายตาจากนั้นจึงหันหลังหมุนตัวกลับเข้าไปในจวนทันที“อิงหลัน” น้ำเสียงหวานเอ่ยขึ้นแผ่วเบา“เจ้าค่ะ!” อิงหลันพอได้ยินแล้วก็เร่งรีบเดินเข้าไปประคอง เกรงว่าอีกฝ่ายจะหน้ามืดเป็นลมไปเพราะความเครียดสะสมตลอดหลายวันที่ผ่านมาซ้ำยังพักผ่อนไม่เพียงพอ“เจ้าคิดว่าข้าควรหนีไปก่อนที่จะมีเกี้ยวเจ้าสาวมาจอดรออยู่หน้าจวนหรือไม่” หลินซิ่วหรงถามด้วยน้ำเสียงจริงจังแม้เหตุการณ์ในชาตินี้จะแตกต่างจากชาติที่ไปบางเล็กน้อยทว่าสุดท้ายแล้ว นางก็ยังคงหนีไม่พ้นต้องเผชิญชะตากรรมเดิมอย่างงั้นหรือ…!?ถ้อยคำของบิดาในตอนเช้ายังคงดังก้องเวียนอยู่ในหูซ้ำๆนางคงจะหนีไม่พ้นจริงๆอิงหลันกระพริบตาปริบๆ มองด้วยความงุนงงและไม่ค่อยเข้าใจนัก หัวพลันขมวดมุ่นเข้าหากัน“คุณหนูหมายว่าอย่างไรหรือเจ้าคะ” คาดว่าคงเป็นนางที่หูฝาดได้ยินผิดเพี้ยนไปเองกระมัง“คุณหนูหลินจะไปที่ใดหรือ”จู่ๆ ทันใดนั้น น้ำเสียงทุ้มราบเรียบของบุรุษก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทั้งหลินซิ่งหรงและอิงหลันต่างส
last updateLast Updated : 2025-10-14
Read more
๑๐ สายใยที่ผูกผัน
งานเลี้ยงชมบุปผาในปีนั้นภายในวังหลวงอบอวลเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของดอกเหมย หิมะสีขาวโพลนปกคลุมไปทั่วทั้งบริเวณ เสียงดนตรีคลอแผ่วเบายิ่งเพิ่มบรรยากาศให้รื่นเริง เหล่าสาวงามต่างร่ายรำอย่างอ่อนช้อยงานเลี้ยงวังหลวงวันนี้หาได้แบ่งแยกบุรุษและสตรีให้อยู่คนละที่เพียงแค่แบ่งฝั่งตามความเหมาะสมเท่านั้นตั้งแต่ผ่านพ้นวัยปักปิ่นมา ไม่ว่าบิดาหรือมารดาได้รับเทียบเชิญงานเลี้ยงที่ใด นางก็มักจะตามติดไปด้วยอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงและปฏิเสธได้ หลินซิ่วหรงรู้สึกเบื่อหน่ายอยู่มาก นางอยากใช้ชีวิตไปวันๆ เหมือนหลินซิ่งอันที่หากอยากเล่นก็เล่น อยากจะนอนก็ได้นอนหรืออยากจะทำตัวเกียจคร้านเพียงใดก็ได้ ไม่ใช่เอาแต่ประโคมแต่งหน้าแต่วตัวคอยปั้นหน้าเสแสร้งเข้าหน้าผู้อื่นเช่นนี้วันนี้เองก็เช่นกัน อาการหนาวเย็นเช่นนี้สมควรนั่งพิงเตาอุ่นอยู่จวนไม่ดีกว่าหรือไม่ นางไม่ได้อยากมาแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้หลินซิ่วหรงถอนหายมจออกมาเฮือกใหญ่ไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว จนจ้าวเหม่ยฮวาที่นั่งอยู่ข้างๆ เหลือบมองก่อนจะเอ่ยถามด้วยความสงสัย “รู้สึกไม่สบายตัวอย่างงั้นหรือ”พวกนางเป็นบุตรสาวขุนนางฐานะหาได้ต่ำต้อยแต่อย่างใด ยามที่จะต้องออกงานพบเจ
last updateLast Updated : 2025-10-16
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status