ตอนที่ 8 ผู้มาเยือน

ตอนที่ 8 ผู้มาเยือน

สองแม่ลูกกลับมาอยู่บ้านตัวเองได้เกือบสามวันแล้ว

เรื่องที่เธอจะหย่ากับสามี เธอได้บอกพ่อ แม่ พี่ชาย พี่สะใภ้แล้ว ทุกคนให้เธอเป็นคนตัดสินใจเอง พวกเขาจะคอยอยู่ข้าง ๆ ไม่ว่าเธอจะตัดสินใจแบบไหนหรือยังไง ซึ่งมันเป็นแบบนี้มาตลอด พ่อแม่ไม่เคยซ้ำเติม มีแต่คอยให้กำลังใจและพร้อมจะช่วยเหลือเสมอ

เจ้าหรูไม่ได้บอกเรื่องที่ตัวเองเรียกเงินจากครอบครัวสามี เพราะเธอรอก่อนว่าทางสามีจะว่าอย่างไร จะตกลงไหม เธอไม่ได้ใจเย็น รอแบบไม่มีระยะเวลากำหนด แต่เธอมีกำหนดเวลาไว้แล้วต่างหาก

หากว่าพวกเขาคนใดคนหนึ่งดีกับลูกสาวของเธอบ้าง เธอจะไม่ทำถึงขนาดนี้ แต่ครอบครัวหลิวกลับไม่สนใจความรู้สึกของลูกสาวเลยแม้แต่นิดเดียว ไม่สนใจไม่ว่า บางครั้งยังพูดจาไม่ดีใส่อิงอิงอีกด้วย

"อิงอิง ลูกอยู่ไหน" เมื่อมองหาไม่เจอก็เลยต้องเรียกหาแทน 

เมื่อไม่มีเสียงตอบรับ เจ้าหรูเลยวางงานในมือลง แล้วออกเดินตามหาลูกสาว ปกติแล้วถ้าเล่นอยู่บริเวณบ้าน ลูกสาวของเธอจะตอบรับทันที

เจ้าหรูเดินตามเสียงแว่วที่ได้ยิน เหมือนลูกสาวกำลังคุยกับใครสักคน แต่ไม่แน่ใจว่ากำลังคุยเรื่องอะไร ได้ยินแต่เสียงเจื้อยแจ้วเท่านั้นเอง

เมื่อเดินมาเจอก็ถึงกับอ้าปากค้างเลยทีเดียว เพราะไม่คาดคิดว่าคนที่คุยกับลูกสาวคือคนที่เธอรู้จักเป็นอย่างดี

"สวัสดีพี่สาว... ถิงถิงมาแล้ว" ถิงถิงส่งยิ้มหวานกล่าวทักทายผู้ผ่านทางที่ยืนอ้าปากค้างอยู่อย่างนั้นโดยไม่พูดอะไรสักคำ

"ถิงถิงมาได้ยังไง... แล้วนี่รู้จักกันเหรอ" เจ้าหรูเห็นทั้งสองคุยกันอย่างสนิทสนมก็เลยค่อนข้างแปลกใจ 

"เพิ่งรู้จักกันเจ้าค่ะ น้องน่ารัก" ถิงถิงเห็นน้องน้อยนั่งเล่นคนเดียว เลยเข้ามาคุยด้วยเท่านั้นเอง

"พี่สาวก็น่ารักเหมือนกัน" เมื่อเห็นอีกคนพูดชมตัวเอง อิงอิงก็ไม่หวงคำชมเช่นเดียวกัน รีบเอ่ยชมอีกคนอย่างไม่รอช้า

"นี่ก็ช่างเอาเรื่องจริงมาพูด... พี่สาวเขินนะ" ถิงถิงยืนบิดไปบิดมา น้อมรับคำชมอย่างไม่เคอะเขินเลยแม้แต่นิดเดียว

"พูดเหมือนรู้จัก พูดเหมือนสนิทกัน แล้วนี่มานานหรือยัง มาได้ยังไง" เจ้าหรูเข้าเรื่องทันที เพราะถ้าปล่อยเด็กสองคนอยู่ด้วยกันก็จะพากันคุยเรื่องอื่น และอาจจะทำให้ลืมธุระสำคัญเลยก็ได้

"ถิงถิงสามารถเดินทางไปในโลกที่ผู้ผ่านทางอยู่อาศัยได้ และมาเพื่อตรวจสอบดูว่าพี่สาวข้ามมาได้อย่างปลอดภัย และมาดูว่ามีปัญหาอะไรไหม" หากช่วยได้ รับรองว่าถิงถิงจะรีบช่วยทันที

"โห... มีหลายเรื่องเลย รู้ไหมว่าพี่สาวมีครอบครัวด้วย มีสามีที่เฮงซวย ยังดีที่มีลูกที่น่ารัก นี่คือชีวิตนางร้ายอันดับหนึ่งเหรอ" เจ้าหรูดึงตัวถิงถิงเข้ามาใกล้พร้อมกับกระซิบเสียงเบา

"แม่จ๋า... รู้จักกับพี่สาวเหรอจ๊ะ" อิงอิงเอียงคอถามอย่างสงสัยเพราะดูเหมือนแม่กับพี่สาวรู้จักกันและสนิทกัน

"รู้จักเป็นอย่างดีเลยล่ะ" ถิงถิงเป็นคนตอบคำถามนี้ด้วยตัวเอง

"หนูเล่นกับพี่สาวได้ไหมจ๊ะ" แม่เคยบอกว่าจะทำอะไรต้องบอกก่อน จะไปเล่นกับใครก็เหมือนกัน ต้องขอแม่ก่อน

"พี่สาวยังเล่นด้วยไม่ได้ พี่สาวขอคุยเรื่องสำคัญกับแม่ของน้องสาวก่อน แล้วเราค่อยมาเล่นทีหลังดีไหม" ต้องคุยเรื่องสำคัญก่อน เพราะไม่รู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง

"มาตามหานายหญิงเหรอ อย่าบอกนะว่า.... อยู่ที่โลกนี้" จำได้ว่าถิงถิงจะออกตามหานายหญิงของตัวเอง

"ตอนแรกถิงถิงมาตามหานายหญิงเจ้าค่ะ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่านายหญิงไม่ได้อยู่ในโลกนี้ ถิงถิงรู้แล้วว่านายหญิงอยู่ที่ไหน เพียงแต่ยังไม่ถึงเวลาที่นายหญิงจะลืมตาดูโลกเท่านั้นเอง" เธอเพิ่งจะรับรู้ได้ตอนที่มาถึงโลกนี้เช่นกัน ไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองจะสามารถสัมผัสถึงนายหญิงได้ ทั้งที่แต่ก่อนไม่เคยสัมผัสได้ด้วยซ้ำ 

"มาที่นี่เพื่อมาเยี่ยมพี่สาวเหรอ" ในเมื่อไม่ได้มาหานายหญิง ก็แสดงว่าต้องมาเยี่ยมเธอแน่นอน

"ถิงถิงต้องมาตรวจสอบดูความเรียบร้อย บอกว่ามาเยี่ยมก็ได้เจ้าค่ะ" ถิงถิงพยักหน้าหงึก ๆ เรียกว่ามาเยี่ยมแบบนี้ก็ได้

"รู้ไหมว่าพี่สาวคนนี้เจออะไรบ้าง" พอจะรู้โชคชะตาของแต่ละคนไหม เธอจะได้ถามเพื่อเป็นแนวทางได้

"พอรู้เจ้าค่ะ แต่ไม่สามารถพูดหรือบอกอะไรได้มาก ช่วยเท่าที่ช่วยได้เท่านั้น บางอย่างเป็นความลับจึงไม่สามารถเปิดเผยได้ หวังว่าพี่สาวจะเข้าใจ" เธอก็ไม่เคยบอกผู้ผ่านทางทั้งหมดอยู่แล้ว เพราะชะตาของพวกเขาจะเปลี่ยนทันทีที่เธอบอกถึงเรื่องสำคัญ

"เพื่อความมั่นใจจะได้ลงมือเชือดได้อย่างสบายใจ... คนที่คิดว่าเป็นพ่อของอิงอิงใช่พ่อที่แท้จริงไหม" เมื่อเดินแยกมาอยู่มุมหนึ่งของบ้าน เจ้าหรูก็ถามขึ้นทันที เพราะเธอสงสัยในเรื่องนี้ จากความทรงจำที่ได้รับมานั้น ในคืนนั้นเธอจำอะไรไม่ได้เลย รู้ตัวอีกทีคือตื่นมาพบว่าตัวเองแก้ผ้านอนอยู่บนเตียง และมีสามีนอนข้าง ๆ เท่านั้นเอง

"ทำไมพี่สาวถึงคิดแบบนั้นล่ะ ถ้าไม่ใช่พ่อแล้วจะเป็นใคร"

"อิงอิงบอกว่าหลิวเย่ไม่ใช่พ่อ... มันคิดได้หลายอย่างเหมือนกัน อาจเหมือนในหนังในนิยายที่คนนี้ไม่ใช่พ่อที่แท้จริงอะไรแบบนั้น" มันเป็นไปได้หมดแหละ สงสัยก็แค่ถามเท่านั้นเอง

"ทำไมพี่สาวไม่ถามลูกสาวเอง มาถามถิงถิงจะรู้ไหมเจ้าคะ" คนพูดอีกคนหนึ่ง แต่มาถามอีกคน แล้วเธอจะให้คำตอบได้ไหมเล่า!!

"ในเมื่อถิงถิงสามารถรับรู้อะไรในหลาย ๆ อย่างได้ ก็น่าจะช่วยตอบคำถามนี้ได้ไม่ใช่เหรอ บอกใบ้ก็ได้" ไหนบอกว่าช่วย เธอสงสัยเรื่องนี้มาก

"ใช่แล้วอย่างไร... ไม่ใช่แล้วอย่างไร... ในเมื่อพี่สาวตัดสินใจที่จะหย่าขาดแล้ว มันไม่มีความจำเป็นที่จะต้องรู้ในเรื่องนั้น เพราะยังไงหลิวเย่ก็เป็นเหมือนเดิม ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงอยู่แล้ว" ถิงถิงบอกให้เข้าใจ บางสิ่งบางอย่างเธอไม่สามารถเข้าไปก้าวก่ายได้ ทุกคนเป็นคนเลือกทางเดินของตัวเอง ถึงบอกว่าจะช่วย แต่บางอย่างมันก็มีข้อจำกัดของมันอยู่แล้ว

"มันก็จริง" ในเมื่ออีกคนไม่สามารถตอบคำถามได้ เธอก็คงบังคับให้ถิงถิงพูดไม่ได้

บางอย่างมันก็เป็นแบบที่ถิงถิงพูด ใช่แล้วอย่างไร ไม่ใช่แล้วอย่างไร ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้วว่าเธอจะหย่าขาดก็แค่ลงมือทำ ถึงเป็นพ่อก็หย่า ไม่ใช่พ่อก็หย่าอยู่ดี 

"ถิงถิงมาช่วยเหลือเบื้องต้น ก่อนหน้านี้ถิงถิงไปหาพี่สาวนางร้ายอีกคนมาแล้ว เขาฝากบอกให้พี่มีความสุข มีครอบครัวที่ดี และสร้างครอบครัวอย่างที่พี่อยากจะสร้าง" ถิงถิงจำไม่ได้หรอกว่าบอกอะไรมาบ้าง จำได้แต่ครอบครัวอะไรนี่แหละ เธอก็พูดมั่ว ๆ ไปเรื่อย แต่เธอก็บอกแต่เรื่องดี ๆ ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

"ยัยนั่นสบายดีไหม เอาตัวรอดได้หรือเปล่า ไม่ใช่พอไปถึงแล้วไปตายซ้ำอีกรอบนะ" เมื่อนึกถึงใครอีกคนก็อดเป็นห่วงไม่ได้

"ทุกคนมีชะตากรรมที่เลือกแล้ว ทุกเส้นทางมีอุปสรรคทั้งนั้น แต่เชื่อเถอะว่าผู้ผ่านทางทุกคนจะสามารถผ่านพ้นทุกวิกฤตไปได้อย่างแน่นอน" เธอเลือกตอบในมุมกว้าง ไม่ได้ระบุเจาะจงอะไรมากมาย ชีวิตใครชีวิตมัน อย่าไปก้าวก่ายมากนักเลย

"แค่เอาตัวรอดไม่น่าจะมีปัญหา เพราะยัยนั่นเก่งอยู่แล้ว น่ากลัวจะไปตบคนอื่นมากกว่า" พอรู้จักนิสัยของนางร้ายอีกคน เธอทั้งสองแข่งขันกันก็จริง แต่ไม่เคยลงไม้ลงมือรุนแรงเลยสักครั้ง แต่หากมีปัญหากับคนอื่น บอกเลยว่าไม่เคยออมมือ

"เขาเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว เหมือนกับพี่สาวก็ต้องเอาตัวรอดให้ได้ แต่คนเราก็ต้องผ่านอุปสรรคอันตรายมากมาย เพื่อทดสอบตัวเองและทดสอบคนรอบข้างด้วย" ส่วนมากจะเป็นแบบนี้เสมอ

"พรวิเศษที่มากับสร้อย ทำไมถึงยังไม่มา หากมีตรงนั้นอาจช่วยให้ผ่านพ้นอุปสรรคไปได้ง่ายก็ได้ ใครจะไปรู้ ใช่ไหมถิงถิง" เมื่อบอกมาขนาดนั้นแล้ว เธอจึงรีบปล่อยวางอดีตและมุ่งหน้าสู่อนาคตทันที แต่ก่อนจะไปก็ต้องถามหาตัวช่วยเสียก่อน จะได้วางแผนให้ดี มันคืออนาคตของเธอกับลูก

"ถิงถิงจะเปิดมิติในสร้อยไข่มุกของพี่สาว เพื่อที่จะใช้เก็บสิ่งของมีค่าไว้ในนั้น ส่วนพรวิเศษหรือตัวช่วย ถิงถิงไม่สามารถเรียกได้ ต้องรอเวลาให้มันปรากฏขึ้นมาเอง" เพราะมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น เธอก็ไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้เหมือนกัน 

ไม่ใช่ว่าถิงถิงไม่เต็มใจช่วย แต่เพราะสร้อยไข่มุกไม่ได้มีเลือดของพี่สาวคนเดียว สร้อยเส้นนี้มีเลือดของใครอีกคน นั่นหมายความว่าสร้อยเส้นนี้มีเจ้าของถึงสองคน

"แบบไหนก็ได้ อธิบายให้พี่สาวเข้าใจก็พอ แค่มีตัวช่วยก็ถือว่าดีแล้ว" เพราะไม่รู้ว่าพรวิเศษที่ว่าต้องใช้งานอย่างไร เธอต้องถามทุกอย่างให้ละเอียดรอบคอบ

"เพื่อเป็นการชดเชย... ผู้มาเยือนที่น่ารักคนนี้จะอยู่ช่วยพี่สาวก่อนดีไหม พี่สาววางแผนเลยว่าต้องการทำอะไรในอนาคต ถ้าสิ่งไหนทำได้ ถิงถิงยินดีช่วยอย่างแน่นอน" ในเมื่อมาที่โลกนี้แล้วก็อยู่สำรวจสักหน่อย และจะได้อยู่ช่วยงานพี่สาวได้ เธอคิดว่าอีกไม่นานพรวิเศษจะปรากฏอย่างแน่นอน

"พี่สาวคิดไว้บ้างแล้ว แต่หากมีคนช่วยคิดมันก็ดีเหมือนกัน" เธอคิดวางแผนลู่ทางทำมาหากินไว้บ้างแล้ว เหลือแค่ลงมือทำเท่านั้นเอง

"ดีเจ้าค่ะ! ถิงถิงจะช่วยให้ถึงที่สุด และถิงถิงจะมอบตู้ยาวิเศษให้พี่สาวกับลูกสาวได้กินด้วย รับรองเลยว่ากินไปแล้ว พี่สาวจะมีผิวพรรณดีกว่าที่เป็นตอนนี้อีก แต่ว่า... พี่สาวอยากตัดผมไหมเจ้าคะ ถิงถิงสามารถตัดผมให้พี่สาวได้ด้วยนะเจ้าคะ เคยจับกรรไกรตัดมาแล้วเจ้าค่ะ" เพื่อชดเชยที่พรวิเศษยังใช้งานไม่ได้ จึงใจดีเป็นช่างตัดผมให้ด้วย...

"ขอบใจมาก แต่บอกตามตรงว่าไม่ไว้ใจ อีกอย่างผมพี่สาวสวยอยู่แล้ว" ตอนแรกเธอเชื่อที่ถิงถิงพูด แต่พอบอกเรื่องตัดผม ดวงตากลับเป็นประกายและยังทำตาล่อกแล่กอีก ไม่เสี่ยงดีกว่า

"ทำไมไม่ตัดเล่า!! ถิงถิงชอบการตัดผมมาก ๆ พี่สาวหนิงหนิงเป็นเหยื่อรายแรกของถิงถิงเลยนะเจ้าคะ" บอกเลยว่าสั้นบ้างยาวบ้าง มันคือแฟชั่นชั้นสูงดี ๆ นี่เอง ทำไมคนไม่เข้าใจเรื่องแฟชั่น

"ปล่อยให้ยัยปีศาจทำคนเดียวได้เลย พี่สาวพอใจแบบนี้" แค่ได้ยินว่าเหยื่อรายแรกก็ไม่อยากเสี่ยงแล้ว ไม่อยากจะคิดว่าตัดออกมาแบบไหน

"ตามใจ... หากไม่ช่วยตัดผม ถิงถิงคนนี้ช่วยหาสามีให้พี่สาวก็แล้วกัน อ้อ อีกอย่าง... หากพี่สาวกินน้ำจากบ่อมรกต พี่สาวจะเหมือนเด็กสาวอายุ 16 และยังเป็นสาวบริสุทธิ์อีกครั้งเลยนะ ดีใช่ไหมเล่า!! " ถิงถิงรีบบอกถึงผลดีของน้ำจากบ่อมรกตทันที

"พี่สาวคนนี้ไม่ได้สนใจเรื่องนั้นเลย ถิงถิงตัวน้อย" สนใจแค่เลี้ยงเด็กคนหนึ่งให้มีอนาคตที่ดี มีความสุข สนับสนุนให้ลูกทำในสิ่งที่ชอบเพียงเท่านั้น เจ้าหรูสนใจบทบาทการเป็นแม่มากกว่าการเป็นเมีย...

ถิงถิงส่ายหน้าไปมา... ไม่สนใจแล้วอย่างไร ในเมื่อชะตาต้องกันแล้วก็หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่ดี เธอมีหน้าที่ทำให้เด็กน้อยอิงอิงเข้าใจเรื่องการมีครอบครัวใหม่ หากคนเป็นพ่อไม่ดีก็แค่หาใหม่เท่านั้นเอง...

ผู้ผ่านทางผูกชะตาของตัวเอง จะโทษเธอไม่ได้... เธอกับสาวน้อยอิงอิงมีหน้าที่สนับสนุนและเร่งให้มันเกิดขึ้นเร็วขึ้นเท่านั้นเอง