ใจหาย

เฉินโม่หวายเรียกหาบิดา จ้าวเฟยเฟยหันมองหน้าหนุ่มน้อยตัวประเปียกที่ลืมตาอยู่ จากนั้นนางก็เป็นคนยื่นมือไปอุ้มเขามานั่งตักนาง ใบหน้าหวานก้มลงหอมแก้มเด็กชาย เฉินโม่หวายเงยหน้ายิ้มให้มารดาก่อนจะเปลี่ยนเป็นลุกขึ้นกอดนางซบหน้าลงกับไหล่บางของท่านแม่ที่นั่งตักท่านพ่ออยู่ ใบหน้ากลมเอียงศีรษะเล็กน้อยแล้วก็ยิ้มให้บิดาราวกับผู้ชนะ เฉินมู่หยางหน้าตึงทันที

"เจ้านี่นะเป็นคนไม่ชอบ กลับชอบทำตัวเป็นกระดูกขวางคอคนอื่น"

เจ้าตัวน้อยแสร้งทำเป็นไม่รู้ความหมายที่บิดาเอ่ยจึงเอ่ยถามมารดา

"ท่านแม่ขอรับ กระดูกขวางคอคนอื่นที่ท่านพ่อกล่าวนั้นหมายความว่าอย่างไรหรือขอรับ"

จ้าวเฟยเฟยยิ้มก่อนจะหันไปส่งสายตาดุให้สามีอุ้มเจ้าตัวแสบแล้วลุกออกจากตักของเขาเอ่ยกับคนงอแงเสียงเข้ม

"ท่านพี่....ไปอาบน้ำได้แล้วเจ้าค่ะ ข้ายังมีเรื่องต้องบอกกล่าวท่านก่อนออกเดินทางอีกหลายอย่าง เอาล่ะโม่หวายของแม่พวกเราไปล้างหน้าแปรงฟันกันดีกว่าลูกปลุกน้องนะแม่จะไปเตรียมน้ำอุ่นล้างหน้าให้"

คนเป็นพ่อจำใจต้องไปอาบน้ำในห้องอาบน้ำ อยากจะจับเมียกินก่อนเดินทางก็ไม่ได้อีกเจ้าตัวแสบนี่หวงมารดายิ่งนัก เฉินผิงผิงที่พี่ชายปลุกให้ตื่น เมื่อตื่นเต