ความลับของติ้วเหลียนฮวา

“แล้วท่านมีความเห็นเช่นไรกับสิ่งที่สามีท่านได้ทำไป และท่านรู้สึกกับตนเองอย่างไรในตอนนี้ ลองกล่าวให้ข้าฟัง” เสียงหวานกล่าวขึ้น ไม่ดังแต่ก็ไม่เบาจนเกินไป

“ข้ามิอาจกล่าวหาเขาในความมีใจกรุณาได้ฉันท์ใด ข้าก็มิสามารถแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วได้ ในส่วนของตัวข้าเองนั้นมิได้ต้องการเป็นภรรยาที่รอการเลี้ยงดูจากสามีเพียงฝ่ายเดียว เมื่อก่อนสมัยข้ายังมิได้จากบ้านเดิมมาข้านั้นมีกิจการเป็นของตัวเอง นั่นทำให้ข้ารู้สึกมีคุณค่าในตนเอง แม้สา เอ่อ คนที่ข้ามีใจให้จะมีหญิงอื่นอีกมากมาย ข้าก็มิได้ทุกข์ใจมากนักด้วยมิได้มีเวลาว่างให้มาโศกเศร้า แต่เมื่อมาอยู่ที่นี่ ต้องสมรสโดยที่ยังมิได้รู้จักอีกฝ่ายดีพอ แม้ว่าข้าจะพอรับรู้ได้ว่าเขาเป็นคนดีแต่กิจการของเขาก็มีปัญหา ทำให้ข้ามิค่อยมีเวลาได้ศึกษาตัวตนของเขา ข้ามิอาจรู้เลยว่าข้าจะเป็นภรรยาที่ดีได้อย่างไร” เมื่อนางกล่าวจบก็มีแก้วน้ำพร้อมหลอดส่งมาถึงริมฝีปาก ด้วยกำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิดจึงมิทันได้สงสัยอะไร เมื่อนางจิบน้ำนั้นเข้าไปก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นหอมของดอกบัว คาดว่าคงเป็นชาจากกลีบบัวหรือเกสรดอกบัว มันมิได้ร้อนดังชาจีนทั่วไปเรียกได้ว่าอุ่นกำลังดี เมื่อกลืนลงไปให้รู้สึกอบอุ่นไปถึงหัวใจ มิได้ว้าเหว่เคว้งคว้างอีกต่อไป

“หากว่าท่านแก้ไขในสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วได้ หากว่าท่านมีโอกาสได้กลับไปทำกิจการอีกครั้ง หรือหากว่าท่านมีช่องทางได้เรียนรู้ในตัวตนของสามีท่าน ท่านจักทำอย่างไร” เสียงอันอบอุ่นเอ่ยถามด้วยคำถามปลายเปิด¹เพื่อกระตุ้นให้คู่สนทนาได้ใช้ความคิด

“ข้าทำได้หรือ” ตู้จินจินรู้สึกสับสน สิ่งที่นางคิดว่าแก้ไขไม่ได้กลับมีคนเสนอให้นางคิดใหม่ นั่นสินะก่อนที่นางจะจากภพเดิมมานางก็มิใช่คนที่จะยอมให้ผู้อื่นจัดการชีวิต แต่เมื่อข้ามภพมาแล้วนางกลับเข้าใจว่าเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม²จำต้องยอมรับในตัวอนุที่มีอยู่ก่อนนาง อีกทั้งยังมิกล้าสร้างโอกาสในการเข้าใกล้สามี เนื่องด้วยกลัวจะถูกมองว่าเป็นสตรีไร้ยางอายเข้าหาผู้ชายก่อน ครั้นอยากจะทำกิจการเพื่อให้มีอันใดให้กระทำบ้างทั้งยังอาจมีรายได้พอให้ใช้จ่ายนอกเหนือจากเบี้ยหวัดรายเดือนจากตำแหน่งพระชายาก็เกรงว่าสามีจะมิพอใจ เพราะสตรีนั้นจะออกไปตากหน้านอกบ้านนั้นคงมิมีสามีคนใดจะเห็นควร

“หากท่านทำในพื้นฐานที่ผู้คนที่เกี่ยวข้องรับได้ก็มิใช่ว่าจะมิสามารถ ในสามข้อที่กล่าวมานั้นท่านต้องการจัดการกับข้อใดก่อน” ไป๋เหลียนฮวายังคงกล่าวให้กำลังใจและสอบถามความคิดเห็นของนางต่อไป น้ำเสียงที่ใช้นั้นกระตุ้นให้นางใช้ความคิดตลอดเวลา

“เอิ่มมมมมม หากข้ากล่าวว่าข้าต้องการจัดการกับทั้งสามข้อนั้นไปพร้อมๆ กันเล่า จักเป็นไปได้หรือไม่” หลังจากคิดอยู่นานกว่าจะเอื้อนเอ่ยออกมา ตู้จินจินก็เลือกคำตอบโดยที่นางก็ยังไม่มั่นใจว่าจะทำได้หรือไม่แต่นางคิดว่าหากจะเริ่มต้นทำกิจการสิ่งใดก็ควรขจัดปัญหาที่ค้างคาใจให้ได้มากที่สุดก่อน แต่จะให้มิมีปัญหาใดเลยคงมิได้ ในภพก่อนนางจึงมักวางแผนงานให้รอบคอบก่อนจะทำการใด และหากมีปัญหานางก็จักแก้ไขให้ผ่านไปควบคู่กับการดำเนินธุรกิจไปพร้อมๆ กัน

ทางด้านไป๋เหลียนฮวาเมื่อได้ยินคำตอบก็รู้สึกสนใจในตัวนางทันที เนื่องด้วยเท่าที่นางพบเจอมา คนส่วนใหญ่เมื่อนางกล่าวว่าให้เลือกก็มักจะเลือกข้อใดข้อหนึ่งจากตัวเลือกเหล่านั้น มิได้มีผู้ใดจะเลือกจัดการปัญหาทั้งหมดไปพร้อมๆ กัน และจากเท่าที่นางลองประเมินดูทุกปัญหาของสตรีนางนี้ก็สามารถจัดการไปได้พร้อมๆ กันอย่างที่นางคิดจริงๆ เสียด้วยบุคคลเช่นนี้น่าคบหายิ่งนัก

“ข้าคิดว่ามีความเป็นไปได้ เพียงแต่ท่านต้องไตร่ตรองขั้นตอนและวิธีการให้ดี ก่อนที่เราจะไปถึงจุดนั้นท่านมีเรื่องอื่นใดที่ประสงค์ให้ข้าชี้แนะหรือไม่” ก่อนที่จะให้คำชี้แนะในเรื่องที่ผู้รับคำพยากรณ์ได้แสดงออกว่าเป็นปัญหาที่ต้องการแก้ไข ไป๋เหลียนฮวาเปิดโอกาสให้ได้มีโอกาสซักถามถึงเรื่องอื่นๆ ที่อยากได้รับการพยากรณ์

เพราะผู้ที่จับได้ติ้วเหลียนฮวานั้นสามารถถามได้ทุกเรื่องและไม่จำกัดเวลา ทั้งยังมิต้องจ่ายค่าพยากรณ์ ส่วนวิธีการในการพยากรณ์นั้นขึ้นอยู่กับดุลพินิจของไป๋เหลียนฮวา แต่สิ่งที่หลายคนยังไม่รู้คือติ้วเหลียนฮวานั้นนอกจากจะมีเพียงหนึ่งอันจากติ้วหนึ่งร้อยอันแล้ว ยังมิได้ถูกนำมาใส่ในกระบอกติ้วทั้งรอบเช้าและบ่ายในทุกๆ รอบอีกด้วย โดยจะนำมาใส่เมื่อใดหรือรอบใดนั้นขึ้นอยู่กับไป๋เหลียนฮวาว่าจะมีคำสั่งให้ใส่ในรอบใดวันใด

1 คำถามปลายเปิด    เป็นคำถามที่เปิดโอกาสให้ผู้ตอบ ได้แสดงความคิดเห็นอย่างอิสระ ได้คำตอบหลายแง่มุม จากความคิดและความรู้สึกของตัวเอง โดยเป็นคำตอบที่ทำให้ได้ใช้ความรู้ ความเข้าใจ จากตัวเอง คำถามเหล่านี้ จะเป็นกลาง ไม่ได้ชี้นำ เพื่อให้ได้คำตอบที่เปิดกว้างและขยายความในเหตุการณ์ หรือได้ทางเลือกใหม่ๆ

2 เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม  หมายถึงประพฤติตนตามที่คนส่วนใหญ่ประพฤติกัน