Partager

ตอนที่ 2 ทวงเสบียง (2)

last update Date de publication: 2025-02-28 14:52:06

หลินลู่เสียนออกหน้าถามยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม ฟานเกอหมิงก็ไม่ใช่คนโง่ พอถูกถามย้ำเขาก็เริ่มรู้ตัวว่าตนโดนเปิดโปง

ปัญหาคือฟานเกอหมิงจะทำยังไง?

เสบียงถ้ายังไม่เอาไปแบ่งให้สหายสาวทั้งสอง ก็แค่เดินเข้าครัวไปเอามาเติมให้ครบ แต่ถ้าแบ่งกระจายไปแล้ว

จะเลือกเอาของตัวเองมาโปะก็เจ็บหนัก

แต่ถ้าเดินไปเอามาจากคงฮุ่ยฉิงและโจวอิงไท่ นั่นเท่ากับเปิดเผยตัวเอง

‘ละล้าละลังแบบนี้ แบ่งยัยสองคนนั้นไปแล้วสินะ'

หลินลู่เสียนแสยะยิ้ม ครึ้มใจที่เห็นผู้อื่นโชคร้าย เธอไม่ใช่คนใจดี โดยเฉพาะกับพวกเอารัดเอาเปรียบเธอก่อน

“สหายฟานตอนพวกเราเดินทางมา หัวหน้าฉางบอกอะไรพวกเราหลายอย่างที่เราควรรู้” หลินลู่เสียนปดหน้าตาย

สรุปง่าย ๆ ถ้าคุณไม่รีบคายของออกมาเรื่องใหญ่แน่

“เดี๋ยวผมขอไปตรวจสอบตัวเลขที่แน่ชัดกับสหายหญิงก่อนครับ ผมอาจจะดูผิดพวกเธอเป็นคนจดไว้” ฟานเกอหมิงพูดไปวิ่งไปตัวคนพุ่งไปทางบ้านพักยุวชนหญิงหลังเก่า

หลินลู่เสียนหันมองไป๋จื้อหยางดูว่าเขาจะเอาไง

เด็กหนุ่มหน้าเข้มชูนิ้วชี้กับนิ้วกลางขึ้นแล้วตวัดมือลง เห็นสัญลักษณ์จู่โจม นั่นคือให้รีบตามไปสิ…

พวกเราสี่คนเร่งเดินแกมวิ่งตามฟานเกอหมิงไปติด ๆ และบังเอิญป้าเถาฮุ่ยอันที่เธอเพิ่งปะทะคารมตอนมาถึง กำลังผ่านมา จากหางตาเธอเห็นยัยป้าปากสว่างรีบตามมาดู

‘บ่ายนี้รู้กันทั่วหมู่บ้านแน่…ดี!’

ข้อเสียใหญ่ของบ้านพักยุวชนคือรั้วเตี้ย ตอนนี้กลายเป็นข้อดีชั่วคราว ป้าเถาเลยตามส่องได้ง่าย

“อิงไท่เปิดประตูหน่อย ผมเองเกอหมิง” ผู้ดูแลยุวชนรีบเคาะเรียก ร้อนใจจนต่องคอยหันหลังมอง

“เกอหมิงมีอะ…”

ปัง!

“ไปเอาพวกเสบียงที่เราตัดแบ่งจากกองยุวชนใหม่มาเร็ว พวกนั้นรู้จำนวนจากหัวหน้าฉางกำลังตามมาเอา ผมแกล้งบอกไปว่าจำตัวเลขไม่ได้ถึงวิ่งมาถาม” เข้าบ้านมาเขารีบปิดประตู พูดสถานการณ์ให้คนในบ้านฟังเสียงต่ำรวดเดียว

โจวอิงไท่หน้าเผือดสี ปากล่างยื่นเล็กน้อย ดวงตาลดมองต่ำปกปิดแววไม่ชอบใจ

‘ไอ้คนไร้ประโยชน์ เรื่องง่าย ๆ ยังทำได้ไม่ดี’

“ทำไงดี พวกนั้นไม่ได้แจ้งหัวหน้าฉางใช่ไหม?” คงฮุ่ยฉิงแตกตื่นเสียงที่ถามจึงแหลมดัง

“ชู่...เบาหน่อย กลัวพวกนั้นไม่รู้รึไง เดี๋ยวพวกเขามาถึงผมจัดการเอง ฮุ่ยฉิงอย่าพูดมาก อิงไท่คอยเออออตามที่ผมพูดเป็นพอ”

ทางด้านนอกบ้านพักยุวชนหญิง ป้าเถาเดินตามมาทันซุนลี่จวนก็ถือวิสาสะดึงแขนเด็กสาวจนคนเกือบล้ม

“มีเรื่องอะไรกันเหรอยัยหนูยุวชนซุน” นอกจากไม่ขอโทษแล้วยังถามหน้าตาเฉย มือก็ยังกำแน่นจนซุนลี่จวนนิ่วหน้า ตาล่อกแล่กอยากรู้เต็มที

แหม แหม..มาถึงกันวันแรกก็มีเรื่องสนุกเสียแล้ว

“หนูไม่รู้ค่ะ แค่ตามพวกพี่ ๆ มา”

“ฮี่ย! ไม่ได้เรื่อง!” ป้าเถาสะบัดแขนทิ้งแล้วกระแทกเสียงใส่

“ป้าเดินตามเข้ามาทำไมคะ นี่มันในเขตรั้วบ้านพวกเราบุกรุกเข้ามาแบบนี้เกิดมีของหายป้าจะซวยนะ” หลินลู่เสียนหันไปจัดการป้าเถาก่อน

เธอปล่อยให้มาเก็บข้อมูลได้ แต่ไม่ใช่วุ่นวายจนเสียเรื่อง

“นังเด็กนี่อย่ามากล่าวหาส่งเดช!!! ว่าแต่…มีปัญหาอะไรกัน” เถาฮุ่ยอันเท้าเอวทำท่าจะเปิดปากด่า แต่พอคิดว่ายังมีเรื่องให้ถามเสียงถึงเบาลง

“ไม่มีอะไรค่ะ เดินตามมาเอาเสบียง สหายฟานเขาลืมว่าหัวหน้าฉางแบ่งมาให้พวกเราเท่าไหร่ เลยเดินมาถามจำนวนกับสหายโจว” เธอทำเป็นพูดไม่มีอะไร แต่บอกเล่าเรื่องครบถ้วน

เล่าแบบกั๊ก ให้คิดจินตนาการต่อเอง

“คนไปเอาเสบียงเป็นฟานเกอหมิง ทำไมต้องมาถามคนอื่น หรือเสบียงหายใช่ไหม” ดูถูกสมองช่างนินทาของป้าสะใภ้ในชนบทไม่ได้เลย

เรื่องชาวบ้านนี่หัวไว จินตนาการไปสุด

หลินลู่เสียนไม่ตอบ แต่แอบยกยิ้มสมใจ ส่วนป้าเถาพออยากรู้จนคันยุบยิบแต่ดันไม่ถูกเกา ก็แทบจะดิ้นพล่านอยู่ไม่สุข

ไป๋จื้อหยางเห็นป้าเถาถูกหลินลู่เสียนจับหมุนเล่นบนฝ่ามือแทบจะหัวเราะเสียงดังแล้วยกนิ้วโป้งให้

ดูก็รู้ว่านี่ตัวกระจายข่าวชั้นดีในหมู่บ้าน

เขาพอจะรู้แล้วว่านี่คือวิธีที่เธอจัดการพวกยุวชนรุ่นพี่ ถ้าชาวบ้านรู้เรื่องยักยอกเสบียง หรือเรียกง่าย ๆ ว่าขโมยเสบียงต่อให้วันนี้พวกนั้นเฉไฉไปรอด แต่ชื่อเสียงก็ป่นปี้ไม่เหลือ

‘ในอนาคตพวกนั้นจะเล่นกลอะไร คนก็ติดภาพจำไม่ดีไปแล้ว'

“สหายฟานว่าไงครับ” ฉือเหว่ยเฉิงเป็นคนเคาะประตูเรียกคนที่ผลุบหายเข้าบ้านดิน ไม่โผล่หัวออกมาสักที

“เป็นผมจำตัวเลขผิดไปจริง ๆ ครับ ลองทวนจำนวนที่ฝากอิงไท่จดมาก็พบว่าขาดไปนิดหน่อย โชคดีที่ผมเก็บแยกไว้ไม่ได้หายไปไหน”

ฟานเกอหมิงเดินนำออกมาในอ้อมแขนแบกกระสอบไว้ 2 อัน มีโจวเองไท่เดินอุ้มอีกกระสอบที่เล็กกว่าตามหลังมา

“พวกฉันแค่รับฝากจากเกอหมิง ยังไม่ได้เปิดถุงดูนะคะ ไม่ต้องห่วงน้ำหนักไม่ขาดแน่นอน” โจวอิงไท่พูดจาดูน่าเชื่อถือ ใบหน้าจริงใจใสซื่อ

“แยกเก็บทำไม หัวหน้าฉางชั่งแยกกระสอบของแต่ละคนไว้ แค่แบกของที่ได้มาส่งต่อจะยุ่งยากอะไร” ป้าเถาทนเงียบไม่ไหวต้องสอดปาก ตัวผอมของหญิงกลางคนมุดมาด้านหน้า ดึงกระสอบจากมือโจวอิงไท่ไปเปิดดู

“จุ๊ ๆ นี่เหมือนตักแบ่งออกจากกระสอบใหญ่ พวกเธอขโมยของใช่ไหม!!! ไม่ได้แล้วต้องไปแจ้งหัวหน้าฉาง” ป้าเถาหอบของเตรียมวิ่งออกไปแต่ถูกดักทางไว้ก่อน

“ป้าอย่ามาเนียน ส่งกระสอบคืนมาด้วย!” ไป๋จื้อหยางกระชากคอเสื้อด้านหลังเต็มแรง คอเสื้อด้านหน้ารั้งลำคอจนป้าเถาหายใจลำบาก

“แค่ก…เจ้าข้าเอ๊ย! ฆ่าคนแล้ว ยุวชนพวกนี้จะฆ่าคน” ป้าเถาลงไปนั่งบนพื้นตบขาตีตัวฟูมฟายเสียงแหลมดังแสบหู

“อะไร เกิดอะไรขึ้นยังเถา!”

“มาเร็ว มาตัดสินให้ฉันด้วย ยุวชนพวกนี้มันรวมหัวกันทำร้ายฉัน” ป้าเถารีบหาพวกอย่างนางไฉ่จี

ชาวบ้านรีบเดินออกมาดูตามเสียงเถาฮุ่ยอัน บางคนไม่กล้าเข้าใกล้เพราะรู้ฝีปากป้าเถากันดี บางคนก็แนบหน้าดูผ่านรั้วไม้

“เอะอะอะไรกันอีกแล้วนางเถา” มีเด็กวิ่งไปตามหัวหน้าฉางที่บ้านเขาจึงรีบมาพร้อมซ่งหย่งเหลียง เลขากองพลที่กำลังหารือเรื่องการแบ่งงานของปีนี้

“หัวหน้าฉาง ยุวชนพวกนี้ไม่มีตัวดีสักคน กลุ่มเก่าก็เป็นหัวขโมย พวกที่มาใหม่ก็ทำตัวอันธพาลทำร้ายคน หัวหน้าต้องตัดสินให้ฉัน! ส่งพวกมันไปใช้แรงงาน!”

ป้าเถารีบฟูมฟายไร้น้ำตาฟ้องความก่อน แถมตัดสินโทษให้พร้อม หันไปยิ้มเยาะใส่หลินลู่เสียน คิดว่ายังไงหัวหน้าฉางกับเลขาต้องเข้าข้างคนในหมู่บ้าน

“ข้อหาจะพูดส่งเดชไม่ได้นะนางเถา! ฝั่งยุวชนมีอะไรจะเล่าหรือเปล่าครับ” หัวหน้าฉางขู่ป้าเถาให้เงียบ แล้วมองไปทางฟานเกอหมิง

“พวกผมมีเรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อยครับ กำลังคุยกันอยู่ป้าเถาก็บุกรุกเข้ามาโวยวายแล้วฉวยกระสอบข้าวฟ่างจะวิ่งหนีไป สหายไป๋รีบจับเสื้อไว้ ป้าเถาคงเจ็บเลยนั่งลงร้องไห้โวยวายครับ” ผู้ดูแลยุวชนปัดทุกอย่างให้พ้นตัวทำราวกับเรื่องไม่ได้เริ่มจากพวกเขา ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกัน

หลินลู่เสียนยังอดนับถือความไร้ยางอายนี้ไม่ได้

“หุบปากนะไอ้หัวขโมย! แกคิดว่าเล่นลิ้นแล้วจะรอดตัวไปได้หรือไง เฮอะ!” คำพูดฟานเกอหมิงไม่เข้าหู ป้าเถาลุกขึ้นมาชี้หน้าตวาดคำก็ขโมยสองคำก็ขโมย

“นอกจากอันธพาลแล้วยังขโมยอะไรอีก!!!” หัวหน้าฉางตะโกนใส่ป้าเถาที่เสียงดัง เขาเหลืออดกับนางคนนี้แล้ว

ถ้ากองพลของเขามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น ที่ทำมาทั้งปีเพื่อผลงานหมู่บ้านดีเด่นก็หายวับไปกับตา

หลินลู่เสียนรู้เรื่องนี้ จึงไม่ได้แจ้งหัวหน้าฉางเรื่องเสบียง เพราะถ้าพวกเธอก่อเรื่องตั้งแต่วันแรก ไม่เป็นผลดีกับการขอความช่วยเหลือจากผู้มีอำนาจสูงสุดในชุมชนภายหลัง

ในเมื่อป้าเถาเสนอตัวเป็นหนังหน้าไฟ เธอก็รับด้วยความยินดี เท่านี้พวกเธอก็ไม่ใช่คนก่อเรื่อง

แถมยังดูเป็นเหยื่อ เท่ากับยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

“มีใครอธิบายให้ละเอียดหน่อยได้ไหม?” หัวหน้าฉางกราดสายตาเข้มงวดมองไปทางกลุ่มยุวชน

หลินลู่เสียนรีบขึ้นหน้าเสนอตัว เพราะเธอรอโอกาสนี้อยู่

“ฉันขอเล่าตั้งแต่ต้นแล้วกันค่ะ”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ข้ามภพเปลี่ยนชะตาร้ายยุค70   บทสรุป

    “ถิงถิงหลานปู่ ดูสิฉลาดเหมือนปู่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”คนในห้องแทบจะกลอกลูกตาจนตากลับแล้ว กับปู่ที่หลงหลานขนาดหนักหลานเรอก็ว่า กินเก่ง เลี้ยงง่าย…หลานร้องงอแง ก็บอกเสียงดี โตขึ้นคงช่างพูด…แม้แต่หลานฉี่ใส่ฉือเหว่ยเฉิงยังบอกว่าหลานฉลาด…“ลุงไป๋ หลานฉี่ใส่ผมนี่มองจากมุมไหนถึงบอกว่าฉลาด” ฉือเหว่ยเฉิงพยายามเรียกร้องความเป็นธรรมให้ตัวเองฮ่า ฮ่า ฮ่า“ฉลาดที่แค่ฉี่ใส่น่ะสิ ถ้าถ่ายหนักด้วยแสดงว่าชังน้ำหน้า” พ่อไป๋เยาะเย้ยแล้วหันมาเอากลองมาหลอกล่อหลานสาวเด็กทารกยังไม่ลืมตา เขาจึงเอาของเล่นที่มีเสียงมาหยอกล้อ“ตำรวจว่ายังไงบ้างคะ ผลตรวจสารเคมีในขวดยาออกหรือยัง” หลินลู่เสียนถามเรื่องที่เธออยากรู้ แต่เธอก็พอจะเดาออกว่ายาที่ฟางผิงสั่งให้คนสับเปลี่ยนคือยาอะไร“ผลออกแล้ว เป็นยาละลายลิ่มเลือด…”ไป๋จื้อหยางขบกราม เน้นเสียงทีละคำ ดวงตาสีดำคมมีประกายชิงชังเคียดแค้น ถ้าเขาไม่ให้คนคอยสะกดรอยฟางผิงคงไม่รู้ว่ามีคนจ้องจะเล่นงานภรรยาแถมคิดเล่นงานถึงตาย…พวกเขาเลยปล่อยให้พวกนั้นชะล่าใจ คอยให้คนที่สะกดรอยถ่ายรูปหลักฐานการนัดพบ การส่งมอบตัวยา และวางกับดักในวันที่ภรรยาคลอดเพราะเขาก็กะเอาให้ถึงตายเหมือนกัน…“จับได้ค่

  • ข้ามภพเปลี่ยนชะตาร้ายยุค70   ตอนที่ 58 เจ็บท้อง (2)

    ฝานเล่ยเป็นคนขับรถพาทุกคนมาโรงพยาบาล พ่อไป๋ยังไม่รู้ข่าวฉือเหว่ยเฉิงจึงเป็นคนไปโทรแจ้ง ลี่จวนหยิบบัตรคนไข้ไปติดต่อให้ข้อมูลผู้ป่วย“น้ำคร่ำยังไม่แตก แต่มีสัญญาณคลอดนะคะ ญาติติดต่อให้นอนห้องพักฟื้นก่อนได้เลยค่ะ เราจะยังไม่ย้ายคนไข้ไปห้องรอคลอดนะคะ”พยาบาลเวรเข้ามาตรวจอาการ ลงความเห็นว่ามีสัญญาณคลอดจึงให้ญาติไปทำตามขั้นตอน“โอ๊ย...เจ็บ เจ็บ โอ๊ย…”“ฮู่...ฮู่...ฮ่า… เสียน์เออร์หายใจเข้าลึก ๆ หายใจออกยาว ๆ หายใจปกติ” ไป๋จื้อหยางนั่งช่วยกำกับภรรยาหายใจเพื่อลดอาการปวด“อ๊า...โอ๊ย...”ทุกครั้งที่หลินลู่เสียนร้องก็จิกนิ้วลงขยุ้มผมของสามีเขย่า ไป๋จื้อหยางครางเพราะความเจ็บกายไม่เท่าไหร่ แต่เขาสงสารแม่ของลูกที่นอนทรมาน แล้วเขาช่วยอะไรไม่ได้“ลี่จวนเอากระเป๋าน้ำร้อนประคบหลังเสียนเออร์หน่อย”“คะ! ตายแล้ว…หนูลืมหยิบตะกร้าของมา มันอยู่ท้ายรถ”“เดี๋ยวไปเอาให้” ฝานเล่ยรีบวิ่งตัวปลิวออกไป“ว๊าย! สหาย...อย่าวิ่งตามทางเดิน!”พยาบาลที่เข็นรถเข็นก้มมองรายการยาร้องออกมาเพราะมีคนวิ่งสวนออกไปเกือบชนเธอเข้าท้องแรกส่วนใหญ่กว่าจะคลอดมักรอกันนานหลายชั่วโมง หลินลู่เสียนก็นอนปวดร้องครางตั้งแต่เช้าจรดค่ำก็ยังไม่มีท

  • ข้ามภพเปลี่ยนชะตาร้ายยุค70   ตอนที่ 58 เจ็บท้อง (1)

    ไม่มีคนทำแทนได้เลยเหรอคะ พวกเราต้องรีบเดินทางกลับน่ะค่ะ”หลินลี่จวนร้อนใจรีบสอบถามหาทางแก้เจ้าหน้าที่มองหน้ากันอย่างลำบากใจ ทำให้พอรู้แล้วว่าคงข้ามหน้าที่กันไม่ได้ การรับเอกสารเพื่อตรวจสอบต้องมีลายเซ็นเจ้าหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายงานคนเดียวเท่านั้น“ลี่จวนอย่าสร้างความลำบากใจให้เจ้าหน้าที่ ขอโทษแทนน้องสาวด้วยนะคะสหาย เธอยังเด็ก”หลินลู่เสียนยิ้มขอโทษเจ้าหน้าที่อย่างนุ่มนวล กิรอยามารยาทดูอ่อนหวานคนมองจึงมีสีหน้าที่ดีให้“ทางเราต้องขออภัยสหายหลินจริง ๆ ค่ะ เอาอย่างนี้ฉันให้เบอร์โทรศัพท์สหายไว้นัดเวลามาล่วงหน้าก็ได้ค่ะ”เจ้าหน้าที่แม้ทำอะไรไม่ได้แต่ก็พยายามช่วยคิดหาหนทางอื่น แต่ก็ทำได้เท่านี้เพราะพวกเธอก็ไม่มีอำนาจหน้าที่“ขอบคุณสหายมากค่ะ” รับเบอร์มาแล้วก็ส่งสัญญาณให้พากันกลับ ลี่จวนออกอาการฮึดฮัดหายใจแรงหน้าแดงเพราะโกรธปนสงสารพี่สาว เรียวปากก็สั่นเหมือนจะร้องไห้“ยัยบ๊อง ทำไมจะร้องแล้วล่ะ”“ฉันโมโหแทนพี่นี่คะ นี่มันจงใจแกล้งกันชัด ๆ เลยค่ะ เราทำอะไรไม่ได้เลยเหรอคะพี่ลู่เสียน”หลินลู่เสียนตบมือบนหลังมือลี่จวนเบา ๆ แล้วหยิกแก้มสาวน้อยหน้ามุ่ยจนแก้มป่องไปอีกที“เอาน่า ครั้งนี้ถือว่าเป็นบทเ

  • ข้ามภพเปลี่ยนชะตาร้ายยุค70   ตอนที่ 57 (2) ไปลั่วหยาง (2)

    อาทิตย์ต่อมาหลินลู่เสียนพาทุกคนออกเดินทางอีกครั้งหลังสอบเก็บคะแนน รอบนี้ทุกคนคัดค้านแบบหัวเด็ดตีนขาด เพราะหลินลู่เสียนที่ท้องเจ็ดเดือนท้องโตอุ้ยอ้ายเดินเหินลำบากแล้วไป ๆ มา ๆ ก็แพ้ให้ไม้ตายของคุณแม่“อึก…ฮึก…ทุกคนหาว่าฉันไม่รักลูก ไม่ดูแลลูกให้ดีใช่ไหม”คุณแม่ท้องโตน้ำตาคลอ หางตาแดงเรื่อ ปลายจมูกที่เชิดรั้นถูกสึชมพูอ่อนลามเลีย ก่อนหยาดน้ำตาจะค่อย ๆ กลั่นเป็นหยดไหลเป็นทางอาบแก้มอวบอิ่มเสียงสะอื้นจางแผ่วค่อย ๆ ดังขึ้น“ไม่ใช่นะ พวกเราแค่กลัวน้องกับลูกเป็นอันตราย ระยะทางก็ไกลเดี๋ยวจะเหนื่อยเกินไป ไม่ร้องนะคนดี”“นั่งรถนาน ๆ เดี๋ยวเท้าจะบวมแล้วก็ปวดขาด้วยนะคะพี่ลู่เสียน”ไม่ว่าใครจะเกลี้ยกล่อมยังไง คนท้องก็นั่งร้องไม่ปริปากต่อเป็นการดื้อเงียบ พ่อไป๋จึงต้องรับปากอนุญาตรถยนต์หงฉีสีดำจึงขับจากปักกิ่งมายังลั่วหยางสายลมอ่อนพัดพากลีบโบตั๋นหลากสีลูบไล้ข้างตัวรถ ตัวเมืองเก่าที่เคยเงียบเหงามีเสียงเคลื่อนย้ายข้าวของเข้าออก ผู้คนที่เคยห่างหายในความทรงจำพร่าเลือน เริ่มปรากฏเค้ารางคุ้นตา“รถของตระกูลไหนกัน ““พ่อ ผมอยากได้รถแบบนั้น”“เอ๊ะ! รถจอดหน้าบ้านตระกูลหลิน ไหนลุงรองหลินบอกว่าติดต่อยัยหนูหล

  • ข้ามภพเปลี่ยนชะตาร้ายยุค70   ตอนที่ 57 ไปลั่วหยาง (1)

    เช้าวันต่อมาไป๋จื้อหยางกับฝานเล่ยกลับโรงแรมหลังเสร็จเรื่อง หลินลู่เสียนให้ทั้งคู่พักผ่อนก่อนค่อยตื่นมาเล่าเรื่องหลังตื่น“หา! พี่เขย…สั่งจับคนไปถ่วงน้ำแบบนั้นเลยเหรอคะ”ป็อก…“จคิดไปถึงไหนเนี่ย ไม่ได้ฆ่าแกง แค่จับโยนลงย้ำทั้งคนทั้งของ”ลี่จวนโดนพี่เขยดีดหน้าผากจนหน้าหงาย แรงที่ใช้ไม่เบา แม้แต่ฝานเล่ยยังไม่ห้าม แต่มองด้วยแววตาขบขันแทน“ก็ใครจะไปรู้ล่ะคะ พี่ลู่เสียนคะ เจ็บหนัาผาก” เด็กสาวหันไปออดอ้อนพี่สาวแทน“พี่หยางทำไมไม่ส่งตำรวจล่ะครับ” จุดนี้แหละที่ทุกคนไม่เข้าใจ“จากคำบอกเล่าของลูกน้อง ก่อนหน้านี้ตำรวจจับกุมเจ้าของโกดังข้อหาค้าของเถื่อน อาจจะมีนอกมีใน อย่าเอาหลักฐานไว้กับตัวดีกว่า ไม่อยากเสี่ยง”“ก็จริงนะ เกิดตำรวจต้องการป้ายสีเราก็แก้ต่างยากเพราะของก็อยู่ หากคนทำผิดให้ปากคำว่าเราจ้างมาอีกล่ะ”พวกเล่ห์กลเหล่านี้ในโลกธุรกิจการงานยังมีอีกมาก พวกเขาจึงต้องจดจำและระวังตัว“ส่วนเรื่องการรับงานรายย่อยพี่คุยกับน้าจ้าวคร่าว ๆ แล้ว เริ่มดำเนินการทันที”ในส่วนของบริษัทขนส่งไป๋จื้อหยางสั่งการม้วนเดียวจบ เหลือแค่การปฏิบัติและติดตามผล“งัันวันนี้เราไปดูโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้ากัน อาเฉิงพี่จะให้น

  • ข้ามภพเปลี่ยนชะตาร้ายยุค70   ตอนที่ 56 แนวทางใหม่ (2)

    วันต่อมา พอมีแนวทางธุรกิจใหม่ไม่มีใครคิดอยู่เซี่ยงก่างต่อ จึงแยกกับพ่อไป๋ย้อนกลับไปเสินเจิ้นขับรถจากเซียงก่างข้ามแดนมาไม่นานก็ถึงท่าเรือเสินเจิ้นแล้ว พวกเขาจึงเข้าไปโกดังท่าเรือของบริษัทก่อน“อาจินเป็นไง ซ่อมได้ไหม”“ยังเลยครับ อาการแบบนี้ผมไม่เคยเจอต้องค่อย ๆ ตรวจดูทีละส่วน”ด้านข้างรถบรรทุกคันหนึ่งมีกลุ่มคนงานยืนล้อมอยู่เกือบสิบคน ไป๋จื้อหยางได้ยินเสียงน้าจ้าวจากตรงกลางวงล้อมบทสนทนาพอจับใจความว่าทางนี้กำลังมีปัญหาที่แก้ไม่ตก“น้าจ้าว เกิดอะไรขึ้นครับ” ไป๋จื้อหยางกับฝานเล่ยรีบเดินแหวกคนงานเข้าไป เห็นชายคนหนึ่งกำลังก้ม ๆ เงย ๆ ส่องเครื่องยนต์ของรถบรรทุก“อาหยางมาถึงแล้วเหรอ รถคันนี้น่ะสิมันเกิดเสียขึ้นมาตอนนี้ช่างจินกำลังซ่อมอยู่ แต่วันนี้เรามีคิวต้องออกรถไปเฉิงตูช่วงบ่ายถ้าซ่อมไม่ทันมีปัญหาแน่”น้าจ้าวบอกสถานการณ์จบก็แนะนำเจ้าของบริษัทให้พนักงานขับรถรู้จัก พนักงานรุ่นแรกจะเป็นทหารผ่านศึกที่น้าสุ่ยแนะนำมา พวกนี้ค่อนข้างมีวินัยพวกที่รับมาใหม่รุ่นหลังมีอันธพาลกลับใจ พวกข้างถนนที่แก๊งถูกปราบปราม พวกนี้แม้งานจะไม่ผิดพลาดแต่ก็คุมยากมีกระทบกระทั่งเรื่องทัศนคติกับฝั่งทหารเก่าบ่อยครั้ง“ขอ

  • ข้ามภพเปลี่ยนชะตาร้ายยุค70   ตอนที่ 48 แผนธุรกิจที่ยิ่งใหญ่ (1)

    “อยากจะอาละวาดให้หนักชะมัด ฮึ่ย!”ฉือเหว่ยเฉิงไม่กล้าพูดว่าอยากอัดคนบ้านซุนให้เละ ยังไงนั่นก็พ่อของซุนลี่จวน ชายหนุ่มสถบอีกหลายคำ คนอื่นก็มีสีหน้าไม่ต่างนัก“ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่อาเฉิง พวกเขาก็สมตวรโดนจริงนั่นล่ะ” หลินลี่จวนกล้าพูดหน้าตาเฉย เพราะเธอมีครอบครัวใหม่ที่อบอุ่นแล้วดวงตากลมใสแป๋วมองพี่่สา

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-01
  • ข้ามภพเปลี่ยนชะตาร้ายยุค70   ตอนที่ 47 ครอบรัวซุน (1)

    1 เดือนต่อมาชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยเข้าสู่ช่วงที่กดดันที่สุดนั่นคือ การสอบปลายภาคไป๋จื้อหยางและฝานเล่ยปีแรกของคณะวิศวกรรมศาสตร์ เนื้อหาด้านวิชาการอัดแน่นจนสมองแทบจะบวม ส่วนหลินลู่เสียน ซุนลี่จวน ฉือเหว่ยเฉิงทั้งสามคนเรียนวิชาที่เบากว่า แต่หนังสือที่ใช้อ่านสอบก็มากพอกัน“โอย…จะตายแล้ว พี่สะใภ้ถ้าอ่

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-01
  • ข้ามภพเปลี่ยนชะตาร้ายยุค70   ตอนที่ 45 ฟื้นฟู (1)

    ร้านตัดชุดที่น้าจ้าวพามาไม่ได้ตั้งอยู่บนถนนหวังฟู่จิ่ง แต่ต้องเดินทะลุถัดไปอีกเส้นหนึ่ง ซึ่งเป็นบ้านแบบเรือนโบราณ มีร้านของสาธารณรัฐประขาชน ให้บริการหลายรูปแบบ อย่างร้านตัดผม และร้านตัดชุดที่อยู่ติดกัน“สวัสดีครับ ผมมาตามนัดของอาจารย์ไป๋”พวกหลินลู่เสียนกำลังเดินเข้าไปยังร้านตัดชุด คล้อยหลังร้านตัด

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-31
  • ข้ามภพเปลี่ยนชะตาร้ายยุค70   ตอนที่ 39 อ่านที่เกินคาด (2)

    กลางดึกคืนนั้นก๊อก ก๊อก…พรึ่บ!สองสามีภรรยาที่แสร้งดับไฟนอน เพื่อไม่ให้บ้านดูผิดสังเกตรีบลุกขึ้นนั่งบนคั่ง ฝ่ายชายทำมือให้ภรรยาเงียบเขาจะออกไปดูว่าใครมาเคาะประตูหลัง"นั่นใคร" ไป๋จื้อหยางถามเสียงเข้มพอให้คนข้างนอกได้ยิน"ผมเย่อันครับสหายไป๋” คนด้านนอกก็ตอบเบาพอกัน พอรู้แน่ว่าเป็นคนที่รออยู่ก็รีบเ

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-29
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status