ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ฉันไม่ขอกลับไปตระกูลเดิม!

ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ฉันไม่ขอกลับไปตระกูลเดิม!

last updateHuling Na-update : 2025-10-17
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
9.3
3 Mga Ratings. 3 Rebyu
26Mga Kabanata
5.6Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ในลมหายใจสุดท้ายของชีวิตวัย 35 ปี ‘ซูเยว่ซิน’ ได้ตระหนักว่าการถูกครอบครัวที่แท้จริงรับกลับไปดูแลนั้นคือจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมทั้งหมด เธอถูกสลับตัวไปเมื่อแรกเกิด เติบโตอย่างยากลำบากแต่เปี่ยมสุขกับครอบครัวชาวนา ก่อนจะถูกพรากไปสู่คฤหาสน์ของตระกูลซูผู้ให้กำเนิด ที่นั่นเธอไม่ได้พบกับความรัก แต่กลับถูก ‘ซูเหม่ยลี่’ ลูกสาวตัวร้ายที่เติบโตมาในฐานะคุณหนูคอยกดขี่ข่มเหง จนสุดท้ายถูกใส่ร้ายและทอดทิ้งให้ตายอย่างโดดเดี่ยว แต่แล้วสวรรค์กลับมีตา ทำให้เยว่ซินได้ย้อนเวลากลับมาในร่างวัย 17 ปี ซึ่งเป็นหนึ่งวันก่อนที่ตระกูลซูจะมารับตัว! ครั้งนี้เธอจะไม่เลือกเส้นทางเดิมอีกต่อไป เยว่ซินจึงปฏิเสธสายเลือดอย่างเด็ดขาด ประกาศตัดความสัมพันธ์กับตระกูลเศรษฐี และเลือกที่จะอยู่กับครอบครัวหลินผู้ยากจนแต่รักเธอสุดหัวใจ

view more

Kabanata 1

๐๑ โอกาสอีกครั้ง

Point de vue : Helen

Le claquement sec de la gifle a résonné contre les murs de marbre de la loge privée avant même que mon cerveau ne parvienne à analyser le mouvement.

L'impact a été si violent que ma tête a tourné et que mon corps a été projeté sans ménagement sur le sol froid en grès cérame. Le tissu blanc et lourd de la robe de mariée — ajusté pour le corps mince de ma sœur aînée — s'est déchiré à l'épaule droite lorsque j'ai percuté la coiffeuse en bois. Dans la seconde qui a suivi, le goût chaud et métallique du sang a envahi ma bouche et a coulé au coin de ma lèvre.

— Tu vas entrer dans cette église, tu vas sourire et tu vas être l'épouse parfaite que je t'ordonne d'être, a grondé Vittorio Rossi au-dessus de moi, la voix tremblante de rage.

Avant que je ne réussisse à me relever ou à essuyer mon visage, les doigts épais de mon père se sont refermés sur mon bras avec une force brute. Il m'a arrachée du sol comme si j'étais un morceau de viande et m'a secouée.

— Ta sœur Genna s'est enfuie au milieu de la nuit. Si tu ne prends pas sa place à cet autel dès maintenant, Damian Vance va détruire ma vie, saisir mes biens et jeter toute la famille à la rue avant la fin de la journée. Tu vas accepter cette merde et tu vas me sauver la peau.

J'ai tenté de tirer mon bras, mais sa prise s'est enfoncée encore plus profondément dans ma chair. Mes yeux me brûlaient de larmes de colère et d'impuissance. Ma poitrine se soulevait à toute vitesse. Mon corps et mes hanches larges étaient écrasés dans ce corset étouffant, taillé sur mesure pour une femme mince. L'air n'entrait presque plus, mais la rage qui me brûlait de l'intérieur était plus forte que n'importe quelle douleur physique.

— Cette dette est la tienne, papa ! ai-je craché à son visage, ignorant la peur qui tentait de paralyser mes jambes. — Genna a passé douze ans enfermée, façonnée pour être la poupée parfaite de ce milliardaire. Pas moi ! Je suis allée à l'école, j'ai marché dans la rue, j'ai fait des projets ! Je devais commencer l'université le mois prochain ! Je ne serai le prix de consolation de personne ! Je ne suis pas une marchandise !

La mâchoire de Vittorio Rossi s'est crispée. Dans un mouvement rapide, il a lâché mon bras et a plaqué la paume de sa main contre ma gorge, me collant violemment contre le mur de marbre. L'air a disparu de mes poumons. De son autre main, il a enfoncé ses doigts dans ma bouche, serrant ma chair et forçant les coins de mes lèvres vers le haut, créant un sourire étiré et grotesque sur mon visage souillé de sang.

— Tu n'as pas le choix, Helen. Comprends-le une bonne fois pour toutes, a-t-il chuchoté contre mon oreille, son haleine empestant le whisky qu'il buvait pour contenir sa panique. — Dès que tu auras posé le pied hors de cette loge, tu n'auras plus aucun droit, plus d'université et plus aucune putain de volonté. Le contrat exige une femme du sang Rossi. Tout ce que tu as à faire, c'est de fermer ta gueule, d'écarter les jambes et de tomber enceinte de lui en moins de deux ans pour donner l'héritier qu'ils exigent. Si tu échoues et qu'il annule l'accord, je me chargerai personnellement de te faire regretter d'être en vie. Maintenant, avale ce sang, essuie ton visage et marche.

Il m'a relâchée d'un coup. J'ai glissé le long du mur et je suis tombée assise, toussant faiblement tout en cherchant mon souffle. Mes pleurs restent bloqués dans ma gorge, se transformant en une rancœur froide et lourde. En regardant l'homme qui était censé me protéger, la vérité nue et crue est apparue : Vittorio Rossi ne nous a jamais vues comme ses filles. Pour lui, nous n'étions que de la marchandise, élevées en captivité pour être vendues au plus offrant chaque fois que ses dettes réclamaient leur dû.

J'ai essuyé le coin de ma bouche avec le dos de ma main et j'ai fixé la tache rouge sur ma peau. J'avais seulement dix-huit ans. Je voulais découvrir le monde, faire la fête, embrasser, sortir avec des mecs de mon âge et avoir des relations parce que j'en avais envie — pas à cause d'une signature sur un morceau de papier. Tous mes projets venait de mourir à cet instant preciso.

Vingt minutes plus tard, je me tenais devant les portes en chêne de la cathédrale de Chicago. L'air glacial de la ville a fouetté mon visage lorsque les battants de bois se sont ouverts dans un bruit lourd. Un long voile me couvrait la tête, cachant mes larmes et le bleu qui commençait à pointer sur ma lèvre.

La marche nuptiale a résonné sous la voûte de l'église, me tordant l'estomac. J'ai jeté un coup d'œil sur le côté et j'ai vu mes petites sœurs, Sienna et Bianca, assises au premier rang. Elles étaient pâles, recroquevillées et tremblantes. Elles connaissaient parfaitement l'ampleur de ce sacrifice. Elles savaient que je marchais droit vers l'abattoir à la place de Genna.

À mes côtés, mon père affichait un faux sourire à l'intention des caméras et des invités. Personne ici ne se doutait de la substitution. Alors que nous avancions, ses doigts s'enfonçaient dans l'os de mon bras, me poussant vers l'avant chaque fois que mes jambes menaçaient de céder.

J'ai posé le premier pas sur le tapis rouge de l'allée centrale. Mes mains, tenant un bouquet de roses blanches lourd comme du plomb, tremblaient sans s'arrêter. Les larmes coulaient en silence sous la dentelle du voile, me brûlant la peau. À chaque mètre parcouru, la certitude de marcher vers ma propre sentence devenait plus forte.

J'ai levé les yeux et je me suis concentrée sur la silhouette imposante debout tout au bout de l'allée, de dos. Damian Vance. L'unique héritier de l'empire Vance. L'homme qui venait d'acheter mon destin sans même connaître mon prénom.

Je n'avais jamais vu son visage de près, seulement sur des photos floues dans des magazines d'affaires. C'était la figure la plus sombre de Chicago, célèbre pour sa froideur dans le monde des affaires et sa réputation de prédateur. Les rumeurs disaient qu'il tenait un club libertin secret en ville et qu'il traitait les femmes qui passaient dans son lit comme des jouets jetables.

Et maintenant, à cause de cette clause d'héritier, je lui appartenais. J'allais être l'épouse utilisée tous les jours pour satisfaire les désirs de cet homme. La panique faisait battre mon cœur si fort contre mes côtes que cela me faisait mal.

Mais, à mesure que les derniers pas nous rapprochaient de l'autel, le désespoir a laissé place à un frisson glacial le long de ma colonne vertébrale. J'ai avalé le reste de mes larmes, j'ai inspiré l'air chargé d'encens de la cathédrale et j'ai serré les poings sous les fleurs du bouquet. Damian Vance a passé des années à attendre une poupée soumise et dressée comme ma sœur Genna. Il pensait ramener chez lui un morceau de propriété silencieux.

Mais l'héritier des Vance allait découvrir, de la manière la plus rude, que cette mariée de remplacement avait des crocs.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

jjomjaij
jjomjaij
เนื้อเรื่องสั้นกระชับ จบสวย
2025-12-03 00:33:19
1
1
ฟารา รีนฯ.
ฟารา รีนฯ.
อ่านสนุกค่ะ อ่านเพลินดี เป็นกำลังใจให้นะคะ
2025-10-21 19:18:28
1
1
Nattery
Nattery
เนื้อเรื่องกระชับ อ่านได้เรื่อยๆ ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2025-11-16 20:21:29
1
2
26 Kabanata
๐๑ โอกาสอีกครั้ง
สายลมปลายฤดูสารทปี 1998 หอบเอาอากาศอันหนาวเย็นที่เสียดแทงถึงกระดูกแทรกซึมผ่านรอยแตกของบานหน้าต่างไม้เก่าซอมซ่อเข้ามาในห้องเช่าขนาดเท่ารูหนู ซูเยว่ซิน ในวัยสามสิบห้าปีนอนขดตัวอยู่บนเตียงแข็งกระด้าง ร่างกายผ่ายผอมราวกับกิ่งไม้แห้งที่รอวันแหลกสลาย กับผ้าห่มผืนบางเฉียบที่ทั้งเก่าและเปื่อยยุ่ย จนแทบไม่อาจมอบไออุ่นใด ๆ ให้แก่เธอได้เลยเสียงหอบหายใจของเธอดังครืดคราดอยู่ในลำคอ แต่ละครั้งที่ไอออกมาก็ราวกับจะขย้อนเอาเครื่องในออกมาด้วยอย่างไรอย่างนั้น เลือดสีคล้ำที่กระเซ็นเปรอะผ้าเช็ดหน้าผืนเก่านั้นเปรียบดั่งสิ่งที่บ่งบอกถึงความพ่ายแพ้ของชีวิตเปลือกตาหนักอึ้งค่อย ๆ ปรือขึ้น ภาพเพดานที่มีหยดน้ำเกาะพราวและคราบเชื้อราสีดำทะมึนเป็นสิ่งที่เธอเห็นจนชินตามาตลอดห้าปีสุดท้ายของชีวิต มันช่างแตกต่างจากโคมระย้าคริสตัลระยิบระยับในคฤหาสน์ตระกูลซูราวฟ้ากับเหว บ้านที่เธอเคยคิดว่าเป็นของตัวเอง!ภาพความทรงจำในวันนั้นย้อนกลับมาฉายชัดในมโนสำนึกราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน...วันนั้นฝนตกพรำ ๆ เช่นกัน แต่เป็นฝนในฤดูร้อนที่นำพาความอับชื้นน่ารำคาญใจ เธอยืนตัวเปียกปอนอยู่กลางห้องโถงโอ่อ่าของบ้านตระกูลซู ตรงหน้าคือบิดา ก
Magbasa pa
๐๒ สัญญาตัดขาด
รุ่งอรุณของวันที่สิบสามเดือนกันยายนมาเยือนเร็วกว่าที่คิด แสงสีทองอ่อน ๆ ของดวงอาทิตย์ยามเหม่า [1] สาดส่องผ่านช่องหน้าต่าง ปลุกทุกชีวิตในบ้านตระกูลหลินให้ตื่นขึ้นจากนิทรา บรรยากาศในบ้านยังคงดำเนินไปเหมือนทุกวัน พ่อหลินกับต้าเฉียงเตรียมตัวจะออกไปทำไร่แต่เช้าตรู่ แม่หลินกับซิวอิงก็ง่วนอยู่กับการเตรียมอาหารเช้าง่าย ๆ อยู่ภายในครัวมีเพียงหลินเยว่ซินเท่านั้นที่รู้ว่าความสงบสุขนี้เป็นเพียงภาพฉากหน้าของพายุลูกใหญ่ที่กำลังจะพัดกระหน่ำในไม่ช้าเธอตื่นนอนตั้งแต่ไก่โห่ ช่วยงานบ้านทุกอย่างอย่างแข็งขันผิดกับเมื่อก่อน บังคับให้ตัวเองทำตัวเป็นปกติที่สุดเพื่อไม่ให้ครอบครัวต้องเป็นกังวล แต่ในใจกลับนับเวลาถอยหลังอย่างเงียบ ๆ สองหูคอยเงี่ยฟังเสียงจากนอกบ้านอยู่ตลอดเวลา“วันนี้ลูกดูแปลก ๆ นะเยว่ซิน” แม่หลินเอ่ยขึ้นขณะยื่นข้าวต้มร้อน ๆ ให้ “เมื่อคืนยังนอนหลับสบายดีอยู่ใช่ไหม?”“สบายดีค่ะแม่” เยว่ซินรับชามข้าวต้มมา พลางยิ้มบาง ๆ เป็นการกลบเกลื่อน “หนูแค่คิดว่าโตแล้ว ควรจะช่วยงานบ้านให้มากขึ้นหน่อย”คำตอบของเธอทำให้ทุกคนในครอบครัวยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู ไม่มีใครติดใจสงสัยในความเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้เลยแม
Magbasa pa
๐๓ ความอบอุ่น
เมื่อรถยนต์คันหรูลับหายไปจากสายตา ทิ้งไว้เพียงฝุ่นควันที่ค่อย ๆ จางลงในอากาศ ความโกลาหลที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ก็พลันสลายหายไป เหลือไว้เพียงความเงียบอันหนักอึ้งที่เข้าปกคลุมทุกอณู ราวกับมีผ้าห่มผืนหนาที่มองไม่เห็นคลุมทับบ้านหลังเล็กเอาไว้ ชาวบ้านที่เคยยืนมุงดูต่างแยกย้ายกันกลับไป แต่สายตาอยากรู้อยากเห็นยังคงชำเลืองมองมาเป็นระยะ ๆครอบครัวหลินทั้งสี่ยืนนิ่งแข็งทื่อราวกับรูปสลัก แต่ละคนมีสีหน้าแตกต่างกันไป หลินเจี้ยนกั๋วผู้เป็นพ่อขมวดคิ้วมุ่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความสับสนและเป็นกังวล ต้าเฉียงกำหมัดแน่นด้วยความโกรธเคืองที่ยังคุกรุ่น ส่วนซิวอิงนั้นมีน้ำตาคลอหน่วยด้วยความสงสารน้องสาวจับใจแต่คนที่อาการหนักที่สุดคือแม่หลิน เธอมองแผ่นหลังเล็ก ๆ ของลูกสาวที่ยืนกำกระดาษแผ่นนั้นไว้แน่น แล้วหัวใจก็พลันบีบรัดราวกับถูกคีมเหล็กขย้ำ เธอไม่สนใจเรื่องสายเลือด ไม่สนใจความยากดีมีจน สิ่งเดียวที่เธอรับรู้ได้คือความเจ็บปวดที่ลูกสาวสุดที่รักต้องเผชิญในที่สุดจ้าวซู่เฟินก็เป็นฝ่ายทลายความเงียบลง เธอก้าวเข้าไปหาหลินเยว่ซินอย่างเชื่องช้า แล้วสวมกอดร่างนั้นไว้จากด้านหลังอย่างแนบแน่น“เยว่ซิน... ลูกแม่...” เธอกระซิบเสีย
Magbasa pa
๐๔ การเปลี่ยนแปลง
ค่ำคืนนั้นผ่านพ้นไปพร้อมกับคำมั่นสัญญาที่ยังคงก้องกังวานอยู่ในใจของทุกคน เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศในบ้านตระกูลหลินแปรเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด แม้ทุกคนจะยังคงตื่นขึ้นมาทำงานตามวิถีชีวิตเดิม แต่ในแววตาของพวกเขากลับมีประกายบางอย่างที่แตกต่างออกไป มันคือประกายแห่งความหวังระคนความเคลือบแคลงสงสัยคำประกาศของหลินเยว่ซินเมื่อคืนนี้เป็นดั่งก้อนหินที่ถูกโยนลงไปในบ่อน้ำนิ่ง ๆ แม้จะทำให้เกิดแรงกระเพื่อม แต่ก็ยังไม่มีใครรู้ว่าระลอกคลื่นนั้นจะนำพาพวกเขาไปในทิศทางใดหลังอาหารเช้าอันเรียบง่าย ขณะที่พ่อหลินและต้าเฉียงกำลังจะคว้าจอบเสียมเพื่อออกไปทำไร่ เยว่ซินก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นจริงจัง“พ่อคะ พี่ต้าเฉียง... เดี๋ยวก่อนค่ะ หนูมีเรื่องสำคัญอยากจะคุยกับทุกคน”การกระทำของเธอทำให้ทุกคนชะงัก นี่เป็นครั้งแรกที่เยว่ซินผู้ซึ่งเคยเป็นเพียงผู้ตามมาโดยตลอด กลับแสดงบทบาทเป็นผู้นำและร้องขอให้มีการประชุมครอบครัวอย่างเป็นทางการหลินเจี้ยนกั๋ววางจอบลงแล้วหันมามองลูกสาวด้วยความแปลกใจ “มีเรื่องอะไรเหรอลูก?”เยว่ซินรอให้ทุกคนนั่งลงพร้อมหน้ากันบนม้านั่งยาว ก่อนจะเปิดประเด็นที่เธอครุ่นคิดมาตลอดทั้งคืน “เมื่อคืนท
Magbasa pa
๐๕ ปากตลาดและข่าวลือ
หลายวันผ่านไปนับตั้งแต่หลินเยว่ซินไปสมัครสอบเทียบ ชีวิตภายในกระท่อมตระกูลหลินดูเหมือนจะเข้าสู่สมดุลใหม่ กลางวันทุกคนแยกย้ายกันไปทำงานอย่างขยันขันแข็ง พอกลางคืนก็กลับมารวมตัวกันใต้แสงตะเกียงเพื่อเรียนหนังสือ บรรยากาศเต็มไปด้วยความหวังและความมุ่งมั่นเงียบ ๆทว่า โลกภายนอกรั้วบ้านที่ผุพังนั้นกลับไม่ได้สงบนิ่งเหมือนเช่นเคยข่าวการปฏิเสธครอบครัวมหาเศรษฐีของหลินเยว่ซินได้แพร่สะพัดไปทั่วทั้งหมู่บ้านและตำบลใกล้เคียงรวดเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง เรื่องราวที่ควรจะเป็นเรื่องส่วนตัวของสองครอบครัว บัดนี้ได้กลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุดในวงน้ำชาและตลาดสดและแน่นอนว่าเรื่องเล่าที่แพร่หลายที่สุด ย่อมเป็นฉบับที่ถูกปรุงแต่งรสชาติโดยตระกูลซูด้วยความอับอายและเสียหน้าที่ถูกเด็กสาวบ้านนอกหักหน้าอย่างไม่ไยดี ตระกูลซูจึงไม่ยอมอยู่นิ่งเฉย พวกเขาไม่ได้ออกมาโวยวายให้เป็นเรื่องใหญ่โต แต่เลือกใช้วิธีที่แนบเนียนและร้ายกาจกว่านั้นมากนัก... นั่นคือการปล่อยข่าวลือพวกเขาปล่อยข่าวผ่านปากของญาติสนิทมิตรสหายที่ชอบสอดรู้สอดเห็น บอกเล่าเรื่องราวในเวอร์ชันที่บิดเบือนไปอย่างสิ้นเชิง“น่าสงสารคุณท่านซูเหลือเกิน อุตส่าห์ตาม
Magbasa pa
๐๖ แรกพบ
ดวงตะวันคล้อยต่ำ แสงแดดยามบ่ายที่เคยร้อนแรงเริ่มอ่อนกำลังลง ทอแสงสีอำพันอาบไล้ไปทั่วท้องทุ่งนาสองข้างทาง หลินเยว่ซินเดินถือห่อเกลือเล็ก ๆ กลับบ้านด้วยฝีเท้าที่สม่ำเสมอ ในใจของเธอกำลังประเมินสถานการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นในตลาดอย่างเงียบ ๆชัยชนะในสมรภูมิน้ำลายเมื่อครู่นี้ไม่ได้ทำให้เธอลิงโลดใจแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เธอกลับตระหนักได้อย่างชัดเจนว่านี่เป็นเพียงการโหมโรงของมหากาพย์ที่ยาวนานกว่าที่คิด การโต้ตอบของเธอในวันนี้เปรียบเสมือนการโยนก้อนหินลงไปในรังแตน ต่อไปนี้ตระกูลซูคงจะไม่เพียงแค่ปล่อยข่าวลืออีกแล้ว แต่อาจจะลงมือทำอะไรที่ร้ายกาจยิ่งกว่านี้ลิ้นคนยาวกว่าถนน คำพังเพยนี้ยังคงเป็นจริงเสมอ เธอหยุดคำนินทาของคนทั้งโลกไม่ได้ แต่เธอสามารถทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นจนไม่มีใครกล้ารังแกได้ นี่คือเป้าหมายที่แท้จริงของเธอเส้นทางจากตัวอำเภอกลับสู่หมู่บ้านค่อนข้างเปลี่ยวและเงียบสงบ สองข้างทางขนาบด้วยทิวต้นไหวที่ทิ้งกิ่งก้านยาวระย้าลงมาอย่างอ่อนช้อย ลู่ไหวไปตามแรงลมยามบ่ายราวกับกำลังเต้นระบำอย่างอ้อยอิ่ง เป็นภาพที่งดงามและสงบสุข แต่สำหรับเยว่ซินในตอนนี้ เธอกลับสัมผัสได้ถึงอันตรายบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใ
Magbasa pa
๐๗ ผลสอบ
เวลาผ่านไปราวหนึ่งเดือนเต็ม ฤดูใบไม้ร่วงได้แผ่พรมสีเหลืองทองของมันไปทั่วทั้งหุบเขา อากาศเริ่มเย็นลงในยามเช้าและค่ำคืน แต่บรรยากาศภายในบ้านตระกูลหลินกลับอบอวลไปด้วยความอบอุ่นจากการเรียนรู้และความหวังทุกค่ำคืน ภาพของสี่ชีวิตที่โน้มตัวเข้าหาแสงตะเกียงดวงน้อยเพื่ออ่านหนังสือได้กลายเป็นเรื่องปกติ ทว่าภายใต้ความขยันขันแข็งนั้น ทุกคนต่างซ่อนความกังวลใจไว้เงียบ ๆ วันประกาศผลสอบเทียบของเยว่ซินใกล้เข้ามาทุกขณะ เงินค่าสมัครสอบสิบสองหยวนห้าเหมานั้นแม้จะไม่มีใครเอ่ยถึง แต่มันก็ยังคงแขวนอยู่กลางใจของทุกคนประหนึ่งดาบของดาโมเคิลที่พร้อมจะร่วงหล่นลงมาได้ทุกเมื่อมีเพียงหลินเยว่ซินเท่านั้นที่ยังคงสงบนิ่ง เธอปลอบใจทุกคนว่าความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น แต่ในใจลึก ๆ แล้วแม้จะรู้ผลลัพธ์จากอนาคต แต่ก็อดที่จะรู้สึกประหม่าไม่ได้อยู่ดี เพราะนี่คือก้าวแรกที่สำคัญที่สุด หากผิดพลาดไป แผนการทั้งหมดที่วางไว้ก็จะต้องสะดุดลงอย่างแน่นอน…บ่ายของวันศุกร์อันแสนปกติ ขณะที่พ่อหลินและต้าเฉียงกำลังซ่อมรั้วบ้าน ส่วนเยว่ซินกำลังช่วยแม่หลินและซิวอิงคัดแยกเมล็ดพันธุ์สำหรับฤดูปลูกหน้า จู่ ๆ ก็มีเสียงตะโกนโหวกเหวกด
Magbasa pa
๐๘ กิจการแรกของครอบครัว
เช้าวันรุ่งขึ้นหลังงานฉลอง ควันหลงแห่งความสุขยังคงอบอวลจาง ๆ อยู่ในอากาศ แต่คำประกาศทิ้งท้ายของหลินเยว่ซินเมื่อคืนนี้ก็ได้เข้ามาแทนที่ความปลาบปลื้มยินดีด้วยความสงสัยใคร่รู้ระลอกใหม่ เพราะคำ ๆ นั้นช่างดูห่างไกลจากวิถีชีวิตชาวนาของพวกเขาเหลือเกินหลังมื้อเช้าอันเรียบง่าย เยว่ซินก็ขอให้ทุกคนมารวมตัวกันอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่มีใครแสดงความกังวลหรือเคลือบแคลงในแววตาอีกแล้ว ทุกคนต่างจ้องมองมาที่เธอด้วยความเชื่อมั่นและรอคอยที่จะได้ฟังแผนการอันน่าทึ่งของอัจฉริยะประจำบ้านเยว่ซินไม่ทำให้ทุกคนต้องรอนาน เธอหยิบกระดาษหลายแผ่นที่เต็มไปด้วยภาพวาดลายเส้นด้วยถ่านไม้ออกมาวางบนโต๊ะ“พ่อคะ แม่คะ พี่ ๆ นี่คือแผนธุรกิจที่ฉันคิดไว้ค่ะ”ทุกคนต่างก้มลงมองภาพวาดเหล่านั้นด้วยความฉงน บนกระดาษคือภาพร่างของเสื้อผ้าสตรีในรูปแบบที่ไม่เคยมีใครเคยเห็นมาก่อนในยุค 80 มันไม่ใช่เสื้อคอกลมแขนกระบอก หรือกางเกงทรงหลวม ๆ สีทึม ๆ ที่ผู้คนนิยมใส่กันจนชินตา แต่กลับเป็นเสื้อที่มีการตัดเย็บเข้ารูปเล็กน้อย แขนเสื้อพองนิด ๆ ดูน่ารัก หรือชุดกระโปรงทรงเอที่เรียบง่ายแต่กลับดูสง่างาม“เสื้อผ้า?” พ่อหลินเอ่ยขึ้นเป็นคนแรก “ลูกจะให้เราทำเสื้อ
Magbasa pa
๐๙ พลิกสถานการณ์
ณ คฤหาสน์ตระกูลซูอันโอ่อ่า บรรยากาศกลับอบอวลไปด้วยความเย็นชาและตึงเครียดราวกับฤดูเหมันต์มาเยือนก่อนกาล นับตั้งแต่วันที่ถูกหลินเยว่ซินหักหน้ากลับมา ซูเจิ้งกั๋วก็เอาแต่เก็บตัวเงียบด้วยโทสะที่ยังคุกรุ่น ส่วนเผยฮุ่ยหลันก็จมอยู่กับความเศร้าสร้อยและความรู้สึกผิดหวังที่ถูกลูกในไส้ปฏิเสธมีเพียงซูเหม่ยลี่เท่านั้นที่ดูเหมือนจะมีความสุขอยู่ลึก ๆ การจากไปของเยว่ซินทำให้เธอกลับมาเป็นคุณหนูหนึ่งเดียวของบ้านได้อย่างเต็มภาคภูมิอีกครั้ง แต่ความสุขนั้นก็อยู่ได้ไม่นาน...ข่าวความสำเร็จของหลินเยว่ซินเปรียบเสมือนหนามแหลมที่ทิ่มแทงหัวใจของเธออยู่ตลอดเวลา ทั้งเรื่องผลสอบ การที่เด็กบ้านนอกคนนั้นกลายเป็นอัจฉริยะของอำเภอในชั่วข้ามคืน ทำให้ซูเหม่ยลี่รู้สึกเหมือนถูกตบหน้าอย่างแรง แต่ก็ยังพอปลอบใจตัวเองได้ว่าคงเป็นเรื่องฟลุกเท่านั้น แต่ข่าวล่าสุดที่เพิ่งได้ยินมาจากกลุ่มเพื่อนคุณหนูด้วยกันนั้น เรื่องกิจการเสื้อผ้าที่กำลังเป็นที่กล่าวขวัญกันทั้งตลาดนั้น ประหนึ่งสิ่งสุดท้ายที่ทำให้ความอดทนของเธอขาดสะบั้นเด็กนั่น... นังเด็กสกปรกคนนั้นน่ะหรือจะมีความคิดสร้างสรรค์พอที่จะออกแบบเสื้อผ้าเองได้ เป็นไปไม่ได้! ในสายตาของซู
Magbasa pa
๑๐ อนาคตของพี่น้อง
ฟ้าหลังฝนย่อมงดงามเสมอ คำกล่าวนี้ไม่เคยเป็นจริงเท่าวันนี้มาก่อนสำหรับครอบครัวหลินหลังจากเหตุการณ์ปะทะคารมกับเผยฮุ่ยหลันที่ตลาดวันนั้น ชื่อเสียงของแผงลอยใบไหวดีไซน์ก็ยิ่งโด่งดังเป็นพลุแตก เรื่องราวการตอบโต้อย่างชาญฉลาดและมีชั้นเชิงของหลินเยว่ซินกลายเป็นหัวข้อสนทนาที่น่าชื่นชม ผู้คนไม่ได้มองว่าเธอเป็นแค่เด็กสาวอัจฉริยะอีกแล้ว แต่ยังมองว่าเธอเป็นนักสู้ผู้หยิ่งทะนงที่ไม่ยอมก้มหัวให้กับความไม่เป็นธรรม ลูกค้ามากมายต่างแวะเวียนมาที่ร้าน ส่วนหนึ่งเพื่อซื้อเสื้อผ้าดีไซน์เก๋ และอีกส่วนหนึ่งก็เพื่อมาดูหน้าวีรสตรีคนเก่งด้วยตาตัวเองกิจการที่รุ่งเรืองทำให้เงินทองเริ่มไหลมาเทมาเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของครอบครัว แม้จะยังไม่มากมายนัก แต่ก็มากพอที่จะทำให้บนโต๊ะอาหารของพวกเขามีเนื้อสัตว์ปรากฏขึ้นสัปดาห์ละครั้งสองครั้ง และทุกคนก็เริ่มมีเสื้อผ้าใหม่ ๆ ที่สะอาดสะอ้านใส่กับเขาบ้างแล้วทว่าสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปมากกว่าสถานะทางการเงิน ก็คือจิตใจของคนในครอบครัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลินต้าเฉียงและหลินซิวอิงทุกครั้งที่พวกเขายืนมองน้องสาวคนเล็กยืนต้อนรับลูกค้าอย่างฉะฉาน ตอบคำถามได้อย่างคล่องแคล่ว และนับเงินทอนไ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status