LOGINShare
มิติคู่ขนาน
publish date:
2026-09-07 22:16:56“ข้าแต่เทพเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ บัดนี้ชาวเมืองใกล้อดตายเต็มที หากท่านส่งฝนมา ข้าน้อยแม่ทัพลู่จ้งหลินจะตอบแทนท่านเทพอย่างดีที่สุด!!“
เสียงแว่วๆนี้ดังมาไม่ขาดสาย ปลายเท้าเล็กๆเดินเข้าไปตามเสียงที่เล็ดลอดมาจากห้องทำงานของคุณปู่ผู้ล่วงลับ ”ท่านเทพพวกข้าทำผิดกฏสวรรค์หรือไม่ ช่วยด้วยเถิด…“ ตู้ไม้ใบใหญ่ที่อยู่ชิดริมผนังห้องคือที่มาของเสียง แอ็ดดดดดด มือเล็กเปิดออกก่อนจะพบกระดาษใบนึง ในนั้นมีใจความว่า… …ต้าตงคือที่ที่ปลอดภัยที่สุดที่ปู่เตรียมไว้ให้หลาน หากแม่ทัพลู่เดือดร้อน หลานอย่าปล่อยมือจากพวกเขา!!… มือบางสั่นเทาก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ “คุณปู่…ไม่เคยหลอกหนูนี่นา” ตั้งแต่เสียพ่อแม่ไป คนที่เลี้ยงดูคือคุณปู่ผู้ใจดี การที่ท่านบังคับให้เธอมาที่นี่ นั่นเท่ากับว่าที่นี่ต้องมีอะไรแน่นอน ปึก!! กระดาษแผ่นนึงที่ ล่วงออกมาจากด้านในตู้ เธอหยิบมันขึ้นมาเปิดดู …คราก่อนข้าเคยขอให้ท่านมอบน้ำ มันอาจจะมากเกินไปแต่ว่า…ต้าตงแห่งนี้ ประชากรกำลังจะตายกันแล้วจริงๆ ท่านเทพได้โปรดเถิด… กลิ่นธูปที่เผาไหม้ทำเธอปิดจมูก กระดาษใบนั้นยังอุ่นๆอยู่ด้วยซ้ำ มองตู้ไม้ใบใหญ่ตรงหน้าก่อนกวาดมือเข้าไปแต่มันเหมือนกับว่าไม่สิ้นสุด ด้านหลังมันโล่ง!! เท้าเล็กๆวิ่งลงมาในห้องครัว หยิบน้ำแร่1ขวดใหญ่และตะกร้าส้มก่อนจะวิ่งกลับมาที่เดิม ยืนชั่งใจอยู่นานก่อนจะโยนส้มเข้าไป มันเหมือนไม่มีอะไรให้กระทบ โยนแล้วหาย โยนแล้วหายจนเธอตื่นเต้น แคว้นต้าตง ตุบ ตุบ ส้มสองผลกลิ้งออกมาจากตู้ไม้จันทร์ที่มีกลิ่นหอมอย่างดี มันตั้งอยู่ในห้องนอนของท่านแม่ทัพลู่ ดีที่ในนี้ไม่มีใครมีแค่เขา มือหนาสั่นเทาหยิบมันขึ้นมาก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง เข่าหนากระแทกลงกับพื้นก่อนคำนับตู้ไม้ใบใหญ่ “ท่านเทพ ท่านกลับมาแล้ว!! ครานี้ข้าเจอศึกหนักเหลือเกิน” เขาแทบกู่ร้อง ก่อนจะมองหากระดาษแผ่นเก่าๆขึ้นมาบรรจงเขียน และเผามันในตู้ไม้ วิลล่าหลี่ ”ตอบกลับมาสิ!!“ เฉวียนเยี่ยตื่นเต้นไม่น้อย กัดปากอยู่ข้างหน้ารอคอยอะไรบางอย่าง พึบ กระดาษเก่าๆสากๆใบเล็กมีรอยไหม้อยู่ขอบๆ มาพร้อมข้อความ “ท่านเทพ ขอบคุณท่านที่เมตตา ท่านกลับมาแล้ว!!” เธอรับรู้ได้ถึงความดีใจ ก่อนจะมองขวดน้ำในมือ หยิบแก้วใบเล็กมาวางและเทน้ำลงไป “อันนี้ไปยังไงหล่ะ!!” คำถามเกิดขึ้นมากมาย ก่อนจะโยนลงไปทั้งแก้ว วึบ!! เธอหยิบกระดาษมาฉีกเป็นแผ่นเล็กๆ และมองไฟแช็กข้างๆกันนิ่ง ”ฉันไม่ใช่เทพคนเดิมที่เคยคุยกับนาย คือว่าปู่ของฉันท่านไม่อยู่แล้ว เอาเป็นว่าเมื่อครู่ได้รับน้ำไหม?“ เขียนเสร็จก็ลองเผาดูและหย่อนลงในตู้ มือถือขวดน้ำเตรียมสาดหากว่าตู้ไม้นี้ไหม้ เพราะเธอยังไม่รู้วิธีสื่อสาร พึบ …มาเพียง1แก้วขอรับ!!… “อ่า เมืองโบราณงั้นเหรอ!!”
Latest chapter
ข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง ENDสตรีที่โชคดีที่สุดในใต้หล้า
ซาลาเปาทั่งเข่งถูกยื่นมาให้“ท่านแม่ทัพ ท่านเองก็กินมากหน่อยเถิดวันๆท่านช่วยชาวบ้านที ช่วยฝึกทหารทีไหนจะงานลาดตระเวน เท่านี้ยังให้น้อยไป” หญิงชราที่เดิมทีไม่มีอาชีพแต่นางมอบสูตรซาลาเปาจักพรรดิ พร้อมกับมอบวัตถุดิบให้อีก บัดนี้ยืนบ่นที่นางและจ้งหลินพยายามจะจ่ายเงิน “เช่นนั้นข้าต้องขอบคุณท่านยายครานี้รับเอามาเป็นน้ำใจคราหน้าต้องคิดเงินนะขอรับ” เป็นจ้งหลินที่ยอมพยักหน้าทั้งคู่จึงชักชวนกันไปนั่งที่โต๊ะตัวนึง “ท่านแม่ทัพท่านอยู่นี่นี่เอง ข้าตามหาเสียทั่ว” ชายที่สวมชุดทหารเต็มยศเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ“ท่านผู้ตรวจการมีอะไรงั้นหรือ” ชายผู้นั้นนำจดหมายออกมา“นี่ไม่ใช่ราชโองการหรอกจึงไม่ได้เปิดอย่างเอิกเริก แต่ว่านี่เป็นราชสาร์นขอความร่วมมือ เมืองหลวงจะจัดงานโคม ฮองเฮาจึงขอความร่วมมือว่า ทุกที่ใต้หล้าจัดงานโคมพร้อมกัน ในอีก5วันข้างหน้า เพื่อเริ่มปีใหม่” เพราะปีนี้แล้งจัด การจัดงานโคมจึงลังเลเพราะฤดูเหมันต์ไม่มาตามเวลา แต่เมื่อขอความร่วมมือก็ใช่ว่าจะทำให้ไม่ได้“ประกาศออกไปอีก5วันต้าตงจะจัดงานโคม“ เขาสั่งการทันทีเพราะเวลามีน้อย”ทุกบ้านขอให้ช่วยกันประดับประดาบ้านตัวเองด้วยป้ายมงคล ใครใคร่ขายโคม
ข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง อาณาจักรต้าตง
“เพราะมีท่านเป็นที่คุ้มแดดคุ้มฝนให้ข้าด้วยต่างหาก” ต้าตงในตอนนี้แทบไม่เหลือร่องรอยของซากปรักหักพัง ไม่มีเสียงร้องโอดโอยด้วยความอดอยาก จากน้ำแห้งขอดที่แม้แต่ปลาตัวน้อยยังตาย บัดนี้ทุกห้วยหนองคลองบึงเต็มไปด้วยสัตว์น้ำเล็กๆน้อยๆจากหมู่บ้านที่เงียบสงบค่ำมาแทยไม่ตื่นรู้ใดๆ กลับกลายเป็นสว่างไสวทุกประตูบ้าน ทหารเฝ้ายามมีเสื้อผ้าอุ่นใส่ยามค่ำคืน ค่ายทหารที่เหลือทหารไม่กี่ร้อยตอนนี้กองทัพเริ่มโตขึ้นจากคนที่รัชทายาทส่งมา มีอาวุธเป็นเหล็กน้ำดีที่นางหอบข้ามมิติให้ฝึกฝนทุกวันระหว่างรอพืชผลเติบโต ข้าวสารในถังของทุกบ้านไม่เคยน้อยกว่า1จิน ชาวบ้านทำงานแลกข้าว สร้างหออักษรที่ใหญ่และครบคัน รอเพียงอาจารย์จากเมืองหลวงมาสอนเท่านั้น อีกทั้งโรงหมอก็ใหญ่โตพอจะช่วยชีวิตคนได้อีกหลายร้อยคน“พรุ่งนี้เปิดตลาดวันแรก ชาวบ้านรอให้ท่านไปเปิดป้าย” นางซุกตัวในอ้อมกอดยามลมหนาวปะทะเข้ามา กลิ่นรวงข้าวที่เริ่มเหลืองโชยมาตามลมให้ความสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก“หลังจากเปิดป้ายตลาด ข้าจะไปนั่งเป็นคนนำโชคให้เจ้าที่ร้านขายเครื่องปรุงของเจ้า“ ฝ่ามือหนาจับมือนางไปรับกระดาษบางที่เขายัดใส่มือนาง ก่อนที่เฉวียนเยี่ยจะค่อยๆไล่สายตาอ่านทีละ
ข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง เมืองที่เจริญแล้ว
หลังจากแม่บ้านกลับไปครานี้ได้เวลานางเรียกที่นอนแสนนุ่มออกมาจากมิติ เปลี่ยนห้องหอให้กลายเป็นที่นอนที่ดีที่สุด “การนอนมีค่ามาก พักผ่อนดี อายุยืน” นั่นคือสิ่งที่นางจดจำมาตลอด เมื่อเรียบร้อยจึงเดินไปห้องครัว เรียกชาในมิติออกมาก่อนจะทำการเปลี่ยนทั้งหมด จากนั้นเตรียมอาหารที่ควรทำ“ไก่ผัดพริกหวาน ข้าวขาวไม่ผสมธัญพืช คะน้าน้ำมันหอย เนื้อกะทะร้อน ไก่ตุ๋นยาจีน ขนมหวานเป็น…” นางคิดอยู่ครู่นึงก่อนเรียกเค้กออกมา จัดการตัดเป็นชิ้น3เหลี่ยม2ชิ้นก่อนจะจัดโต๊ะ ส่วนตัวนางนั้นไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่สวมชุดนอนบาง้บาออกมารอสามีร่างกายที่กำยำขึ้นไม่ผอมสูบเหมือนเมื่อเดือนก่อนเดินกลับมาที่จวนก็ต้องแปลกใจ เมื่อบัดนี้ในเวลาเริ่มค่ำ ปกติจนนี้จะมีเพียงคบไฟไม่กี่ที่ กลับสว่างไสวเต็มไปด้วนโคมไฟ และป้ายมงคล “มีความสุข2เท่า”“เทพเจ้าอวยพรให้ร่ำรวย”“อายุยืนยาว” ทุกคำนั้นเขาไม่ได้อ่าน แต่เป็นชาวบ้านที่พอจะรู้หนังสือ ที่พึ่งเลิกจากงานไร่งานสวนและกำลังเดินกลับบ้านอ่าน ทุกคนแสดงออกถึงความชื่นชม ยังตื่นเต้นที่ในเมืองต้าตงแห่งนี้เริ่มมีสีสันมาจากจวนท่านแม่ทัพ“ข้าจะกลับไปทำให้บ้านข้าสว่างไสวบ้างชีวิตข้าจะได้รุ่งโรจน์”“ท่านแ
ข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง เจริญได้มากกว่านี้
ฝ่ามือหนายกขึ้นมาเท้าคางมองนางที่อธิบายส่วนต่างๆของตลาด และยังเสนอที่จะให้เครื่องประดับลวดลายใหม่ที่นางวาดมานับ100แบบ ไหนจะรองเท้าลายปักที่ควรค่าแก่การเอาไปขายให้ราชวงศ์นั่นอีก ทุกอย่างที่นางทำมีแบบแผนที่รองรับและมีประโยชน์แก่ชาวบ้านจริงๆ“เจ้าเหนื่อยหรือยัง” คนที่ยกน้ำชาขึ้นจิบส่ายหัว“ข้าตั้งใจมากินอาหารเช้ากับท่าน” พูดจบก็ขออาหารจากมิติ วันนี้เลือกเป็นหมั่นโถวและขาหมู ของหวานเป็นน้ำแข็งไสถ้วยเล็ก“ท่านกินเยอะหน่อย ข้าเห็นงานที่ท่านหอบมามากมายทีเดียว” นางไม่ได้ถามว่าหนังสือราชการที่เขานำมาจากเมืองหลวงเกี่ยวกับอะไรแต่คิดว่าสำคัญ ตอนนี้มันกองอยู่ในห้องทำงานจนแทบเป็นภูเขา“ส่วนใหญ่เป็นการฝึกทหารที่อีกหน่อยที่นี่จะที่ฝึกกองกำลังเพิ่ม” นางกัดหมั่นโถวคำโตก่อนจะเบิกตากว้างขยับเข้าไปใกล้ชิดเขาก่อนกระซิบ“ท่านจะซ่องสุมกำลังพลจริงๆหรือ?” เขายกยิ้มและพยักหน้า“หากในใต้หล้านี้ใครจะไว้ใจไม่ได้ก็คงเป็นเสิ่นอ๋อง เขาสั่งให้ข้าเกณฑ์ชายฉกรรณ์เพื่อฝึกรบ และจะส่งคนมาฝึกเรื่อยๆ” เขาพูดพร้อมกินอาหารไปด้วยเหมือนไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไรแต่สำหรับเฉวียนเยี่ยนั้นนี่มันกำลังก่อกบฏชัดๆ“จ้งหลินท่านเห็นด้วยกับเขา
ข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง หวนสู่ต้าตง
รถสิบล้อที่เบรคไม่อยู่พุ่งตรงมายังรถตำรวจคันนั้นคันที่มีกั้วหมิงและทนายไป๋อยู่ ไฟที่ลุกท่วมทำทุกคนวิ่งหนีกันวุ่นวาย เสียงกรีดร้องเังทั่วถนนหน้าโรงแรมใจกลางเมืองทุกอย่างถูกถ่ายทอดสดออกทีวีเฉวียนเยี่ยมองภาพนั้นด้วยความเฉยเมย เดินไปที่หน้าป้ายวิญญาณคุณปู่หลี่ บิดา และมารดาก่อนคำนับ มือบางยกเหล้าขึ้นมาเทราดไปด้านหน้า”คนที่วางยาคุณปู่ คนที่ตัดสายเบรกพ่อกับแม่เขาได้รับกรรมแล้วค่ะ ต่อจากนี้จะเราจะเจอกันที่ต้าตงนะคะ“ ภาพเหล่านั้นเธอยกมันใส่กล่องใบใหญ่ก่อนจะเก็บเข้ามิติ มือบางเปิดประตูตู้ออก ก้าวเท้าเข้าไปอีกมิติ เธอมองภาพห้องทำงานครั้งสุดท้ายก่อนจะสวมแม่กุญแจที่จับประตูและเดินเข้าไปไม่หันมามองอีกทันทีที่ก้าวออกมาจากประตูมิติ คนที่ยืนรอนางอยู่ตรงหน้าคือบุรุษร่างสูงใหญ่ ลู่จ้งหลินมองนางด้วยความสงสารสุดหัวใจ ร่างเล็กวิ่งเข้าสู่อ้อมกอดที่อบอุ่น“คนพวกนั้นได้รับกรรมแล้ว” เสียงเล็กอู้อี้ทำเขาปวดใจเหลือเกิน มือหนาลูบแผ่นหลังพร้อมกระชับกอดแน่น“เฉวียนเยี่ย ต่อจากนี้ที่นี่คือบ้านของเจ้า ที่นี่คือครอบครัวของเจ้า อยู่ที่นี่เจ้าเหนือกว่าผู้ใด” เขาได้ยินทุกอย่างตั้งแต่เกิดเรื่องเมื่อวาน เพราะนางพกหยกไป
ข้ามมิติมาส่งเสบียงในยุคโบราณที่แห้งแล้ง ลากไปลงนรก
หลินเยว่พูดไม่ออก เธอเคยคิดว่าความเย้อหยิ่งของหลานสามีคงแกล้งได้บ่อยและเจ้าตัวคงทำได้แค่เดินหนีเพราะลำคาญ“เฉวียนเยี่ยแกตบแม่ฉัน!!” ฝ่ามือของชุนหลานที่พุ่งเข้ามาไม่ทันได้ปะทะหน้าเธอ กลับถูกชายชุดดำ3-4คนวิ่งเข้ามาก่อนจะจับลูกพี่ลูกน้องของเธอล็อคเอาไว้จนแน่น“คุณหนูเป็นอะไรไหมคับ”ชายคนหนึ่งที่เป็นหัวหน้ารีบวิ่งเข้ามาดู เฉวียนเยี่ยส่ายหน้าก่อนจะมองคนที่กรีดร้องโวยวายด้วยสายตาแห่งความเกลียดชัง“ชุนหลานแกคิดว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาแกอยู่หนือฉันเพราะเป็นหลานสาวคนโตงั้นหรอ ฉันจะบอกอะไรแกให้เอาบุญ…”มือเล็กๆบีบปากชุนหลานแน่น“แกมันอยู่ต่ำกว่าฉันจนเห็นแกเป็นแค่ไรฝุ่น ชีวิตที่เอาตัวเองไปเป็นอีตัวของเสี่ยแก่เพื่อให้มีทุกอย่างเหนือฉันมันสกปรกสิ้นดี” คำพูดนั้นเธอตั้งใจพูดให้ดังจนคนรอบข้างหันมามอง“เมื่อไหร่แกจะปรับปรุงตัวเอง เมื่อไหร่จะรู้สักทีหล่ะว่าประธานฟู่หลงมีภรรยาแล้ว แกนอนกับเขาแลกรถราคาไม่กี่ล้านมันดีแล้วหรอ” มือถือของหลายคนยกขึ้นมาถ่ายทอดสด และนั่นแหละคือสิ่งที่เธอต้องการ“อีบ้า!!แกหยุดพูดเดี๋ยวนี้” ชุนหลานแทบเป็นบ้าแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะโดนจับตัวเอาไว้ ดิ้นก็ไม่หลุด“ฉันแค่พูดความจริง แต่ว่
You May Also Like
เวิ่นซูฉี หญิงร้ายแห่งราชสำนัก
อักษรามณี25.4K viewsท่านแม่เซียนหมอ: วันนี้เสด็จพ่อสำนึกผิดหรือยัง
หานซานรื่อ127.2K viewsท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน63.1K viewsพันธกาลเร้นรัก
มู่เฉิงซินสวี่41.3K viewsนางมารจ้าวพิษ
จิ้งจอกน้อยแอบหลงรัก96 viewsไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ
จันทร์ส่องแสง510 viewsลูกอนุเช่นข้า ขอตัดใจ
แคลร์ออสติน4.2K viewsเกิดใหม่เป็นแฝดพี่ขี้โรค ที่คุณชายหมอคลั่งรัก
แคลร์ออสติน398 views
