LOGIN"ขอบคุณนะคะ เรื่องแต่งงานเดี๋ยวเราคุยกันอีกที ม่านยังอยากใช้ชีวิตตอนนี้ให้เต็มที่ก่อน""เฮ้ออออ~ โอเค แต่คืนนี้ค้างกับเคนะ คิดถึงแฟนจ๋าจะแย่อยู่แล้ว"ใบหน้าหล่อเหลาเคลื่อนเข้ามาใกล้ เกยคางชิดหัวไหล่หญิงสาวพร้อมกะพริบตาปริบ ๆ ท่าทางน่ารักน่าเอ็นดู จนม่านฟ้าไม่อาจกลั้นรอยยิ้มเขินอายเอาไว้ได้ สุดท้ายก็
แต่ก็เบาใจเพราะไม่มีใครเข้ามาวุ่นวายจนเธอรู้สึกอึดอัด มีแค่หยอก แซว ตามประสาเท่านั้นหลายสัปดาห์ผ่านไป ม่านฟ้าจึงได้เริ่มใช้ความรู้จากที่ร่ำเรียนในมหาลัยทดลองงานจริง ซึ่งก็เป็นงานประเภทช่วยคำนวณโครงสร้าง เช็กสเป็กของเครื่องจักรให้ตรงตามที่ลูกค้ากำหนด หลังจากต้องทนเดินงานเอกสาร แม้กระทั่งซื้อข้าวซื้อ
หลายเดือนผ่านไปร่วงเลยจนเข้าสู่เทอมที่สองของชั้นปี 4 ม่านฟ้าก็เป็นคนหนึ่งที่เลือกฝึกงานแทนการทำโครงงานจบ เพื่อที่จะได้ใช้โอกาสนี้ศึกษางานในบริษัทของครอบครัวร่างเล็กสวมเสื้อนักศึกษาคลุมทับด้วยเสื้อช็อปวิศวะสีกรมท่าขนาดพอดีตัว ท่อนล่างสวมเป็นกางเกงยีนขายาวดูเรียบร้อย เพื่อความกระฉับกระเฉงคล่องแคล่ว
"อะไรเหรอ?""ของขวัญการเป็นเด็กดีครับ"เขาตอบอ้อม ๆ พลางเก็บมันใส่กระเป๋าเช่นเดิม ก้าวตรงมาหาร่างยั่วยวนของหญิงสาวที่นั่งไขว้ขาอยู่บนเตียง มุมปากแสยะยิ้มร้ายเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ดในท่าทางที่แสนร้อนแรงเร้าอารมณ์ ซึ่งครั้งนี้ม่านฟ้าไม่ได้แสดงท่าทีเลิ่กลั่กแตกตื่น เธอทำเพียงอมยิ้มแล้วส่งสา
หลายสัปดาห์ต่อมาคฤหาสน์ครอบครัวคาเตอร์เรือนร่างสูงโปร่งสง่างามราวกับนางพญาก้าวลงจากรถยุโรปคันหรู โดยมีคนขับรถวัยกลางคนเปิดประตูรอไว้ให้ ส้นสูงเกือบสี่นิ้วไม่ได้ทำให้ซวนเซแต่อย่างใด เสียงรองเท้ากระทบพื้นหินอ่อนอย่างดีดังก้องไปทั่วโถงทางเดินขณะเจ้าบ้านก้าวฉับ ๆ ขึ้นชั้นสองราวกับนางแบบเดินบนรันเวย์ว
"ไง! วันนี้ไปปากดีอะไรใส่เมียกู""พะ...พี่คาเตอร์!"พิ้งค์หน้าซีดตัวสั่นเมื่อเห็นหนุ่มที่ตัวเองหมายตายืนกอดอกขวางทางเอาไว้ ร่างกายสูงใหญ่ตวัดสายตาจ้องเขม็งเหี้ยมเกรียมเอาเรื่อง แผ่ไอรังสีกดดันออกมาทำขนในกายสาวลุกชันหวาดกลัวถ้อยคำหยาบคายแข็งกร้าวราวกับเป็นคนละคนกับหนุ่มขี้เล่นซุกซนที่เธอเคยจำได้"เอ
หลายสัปดาห์ต่อมามหาวิทยาลัย U"วู้วววว~ พี่ม่านสวยจังเลยคร้าบบบบ""งู้ยยยย วันนี้น่ารักจังพี่""พี่ม่านฟ้าแต่งตัวเหมือนเดิมเถอะครับ เจอแบบนี้ใจผมจะละลายแล้ว"ม่านฟ้าหน้าแดงซ่านรีบก้าวผ่านบรรดารุ่นน้องที่เอ่ยปากแซวให้ไปถึงโต๊ะประจำของกลุ่มเพื่อนให้เร็วที่สุด เนื่องจากเมื่อวานหลังเลิกเรียนอันดามันส่ง
"ไม่ดีกว่าค่ะ หนูคงไม่เหมาะกับงานด้านนี้เท่าไร"หญิงสาวยิ้มแห้งแอบก้มมองการแต่งตัวของตนเองเทียบกับอันดามันก็เห็นชัดถึงความแตกต่าง"ม่านหุ่นดีจะตาย มีความมั่นใจหน่อยสิ ถ้าแต่งออกมาต้องสวยมากแน่ ๆ" อันดามันเห็นสีหน้าของสาวรุ่นน้องก็รู้สึกเอ็นดูสงสารขึ้นมา แถมยังไม่วายขอแลกเปลี่ยนเบอร์ติดต่อกับเธอเอาไว
คาเตอร์อารมณ์ไม่ดีทั้งวันกับสายตาของบรรดาผู้ชายในคณะ ที่จ้องเรียวขาม่านฟ้าตาแทบถลน ถ้าตัดความหึงหวงออกไป กระโปรงที่เธอสวมมันก็ไม่ได้สั้นเวอร์ แถมยาวกว่าผู้หญิงคนที่ตนเคยควงด้วยซ้ำ แต่พอสาวสวยสุดเรียบร้อยลุกขึ้นมาแต่งตัวใครบ้างจะไม่มอง แถมครั้งนี้เขาพูดอะไรไปเธอก็ไม่ฟังอีกภายในหัวกำลังย้อนคิดถึงความ
"อื้ออออ~ เคพอแล้ว"ม่านฟ้าผละริมฝีปากออกห่างสูดหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ พยายามเรียกสติชายหนุ่มที่จมดิ่งอยู่ในห้วงตัณหา มือใหญ่ซุกซนตะปบเข้าที่สะโพกกลม ออกแรงบีบขยำระบายแรงกระสันในกายที่พุ่งสูง"เคอยากจังเธอ~""ไม่ได้...อ่าาา...หยุดเถอะ...ม่านต้องเข้าบ้านแล้ว"เธอร้องขอความเห็นใจเสียงหวานเมื่อริมฝีปากร






![summer เมษาพาเสียว [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
