MasukShare
56
Tanggal publikasi:
2026-08-22 18:00:16ว่านฉีจิ้งเองก็ได้ยินเสียงทะเลาะกันเช่นกัน ไม่เสียแรงที่เขาส่งคนไปปั่นประสาทหลิงเทา
Bab terbaru
ข้าเป็นบุตรสาวของนางเอกที่ถูกทอดทิ้ง 86
ไม่ว่าอย่างไรเส้าหนิงก็ไม่เข้าใจ ในนิยายมันต้องมีอะไรบางอย่างผิดเพี้ยนไปแน่ ๆ นางหันไปหาตู้ลี่ เขาน่าจะมอบคำตอบให้กับนางได้“เป็นสหายกันมานานพูดคุยกันเช่นนี้มาตลอดตั้งแต่สาวจนแก่ขอรับ”“สหาย?” นางร้าย นางเอก พระเอก สามคนนั้นเป็นสหายกัน“ขอรับท่านหญิงถึงจะมีเรื่องบาดหมางใจอยู่บ้าง แต่ทั้งสามคนก็รักกันดี”“ไม่ใช่ว่านางเคยทำร้ายท่านแม่จนตาบอดเหรอ”“ไม่ใช่เลยขอรับ” ตู้ลี่มองซ้ายมองขวาก่อนจะกระซิบกับเส้าหนิงเบา ๆ “ผู้ที่ลงมือทำร้ายพระชายาภายหลังสืบรู้มาว่าเป็นคนของรัชทายาท เขาตั้งใจจะทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสามคนสั่นคลอน”ปวดหัว!! นั่นคือสิ่งเดียวที่นางคิดในตอนนี้เมื่อทุกอย่างกลับเข้าสู่ความเงียบสงบอีกครั้งนางจึงเข้ามาดูว่าเล่อฮวาหยวนอาการดีขึ้นหรือยัง เดินมาถึงเตียงจึงเห็นว่าเขาลืมตาอยู่นานแล้ว“ตื่นแล้วก็ลุกกลับจวนแม่ทัพได้แล้ว” เส้าหนิงคร้านจะดูแลเขาแล้ว“อืม...เข้าใจแล้ว” เขาลุกขึ้นมาหย่อนขาลงข้างเตียงใบหน้ายังคง
ข้าเป็นบุตรสาวของนางเอกที่ถูกทอดทิ้ง 85
“แม่ทัพเล่อ หยุดสักที” เส้าหนิงพูดเสียงเรียบ “ท่านกลับไปได้แล้ว” นางไม่ได้ยิ้มหรือแสดงความรู้สึกใดให้กับเขา“ท่านหญิง”“ท่านอาเข้าข้างในกันเถอะเจ้าค่ะ” การปฏิบัติตนของนางต่อว่านฉีปาแตกต่างจากเขาโดยสิ้นเชิง นางสัญญากับตนเองแล้วจะไม่ยิ้มและจะไม่แสดงความรู้สึกใดต่อเขาอีกต่อไปแล้วไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดเขาจึงโกรธที่นางยิ้มให้กับว่านฉีปา‘อยากสงวนรอยยิ้มนั้นของนางไว้ชื่นชมแต่เพียงผู้เดียว’‘นางเป็นของเขาเท่านั้น’‘ถ้าได้กลับไปเมื่อไหร่ข้าจะตอบแทนเจ้า’ความทรงจำบางอย่างซัดสาดเข้ามาในสมองของเขาราวกับระลอกคลื่น คำพูดพวกนั้น ใบหน้าของเด็กผู้หญิงที่เขาไม่รู้จัก เขามั่นใจว่าไม่เคยทำเรื่องพวกนั้นมาก่อน แต่เหตุใดจึงรู้สึกคุ้นเคย ร่างกายสูงใหญ่ของผู้เป็นแม่ทัพทรุดลงกับพื้นหินหน้าจวน เจ้าขาวเมื่อเห็นเจ้านายมีอาการไม่ดีก็แสนรู้นักส่งเสียง ฟืด ฟาด ให้คนอื่นรู้ตัวว่านฉีเส้าหนิงและว่
ข้าเป็นบุตรสาวของนางเอกที่ถูกทอดทิ้ง 84
หลังจากนั้นนางและเล่อฮวาหยวนก็ไม่ได้พูดคุยเรื่องใดกันอีก ทั้งสองคนนั่งม้ากลับมาด้วยกัน แต่ท่าทางห่างเหินกันกว่าเมื่อตอนเช้า เป็นต้วนเหวินซินที่สังเกตเห็นก่อนผู้ใด นางรักของนางดูแลกันมาใครกล้ามาทำให้ท่านหญิงร้องไห้กัน“ท่านหญิง ท่านร้องไห้หรือเจ้าคะ” ต้วนเหวินซิน เชยคางท่านหญิงของตนขึ้นมาดูให้ชัด ๆ แล้วจึงหันไปเอาเรื่องกับเล่อฮวาหยวน “ท่านแม่ทัพ ท่านทำอะไรกับท่านหญิง”“เปล่าไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น” เขารู้ว่านางร้องไห้ แต่ก็ปัดความรับผิดชอบ นางร้องไห้ก็เป็นเรื่องของนางไม่เกี่ยวกับเขา ตอนที่เล่อฮวาหยวนกำลังจะขึ้นม้าจากไป สายตาก็เห็นคนน่ารำคาญเสียก่อน“หนิงเอ๋อ เจ้ากลับมาแล้ว”เส้าหนิงเงยหน้าขึ้น ส่งยิ้มเล็กน้อยให้กับท่านอาแปด“ท่านมาได้อย่างไร”“ข้าจะมาเยี่ยมเจ้าขนฟู แล้วก็ตั้งใจนำของขวัญแต่งงานมามอบให้กับเจ้า” ว่านฉีปาก็คือว่านฉีปาเขาคือผู้ที่มีรอยยิ้มเจืออยู่บนใบหน้าตลอดเวลา รอยยิ้มของเขาชวนให้เส้าหนิงอารมณ์ดีขึ้นเล็กน้อย“เหตุใดจึงเป็นวันนี้ล่ะเจ้าคะ” ตาม
ข้าเป็นบุตรสาวของนางเอกที่ถูกทอดทิ้ง 83
“ท่านพ่อบังคับให้ท่านแม่ขี่ม้ามาด้วยกัน ตอนแรกนางก็ไม่อยากมาเพราะไม่ชอบที่ท่านพ่อเป็นคนดีเกินไปและชอบบังคับนางให้ทำแต่เรื่องดี ๆ”“คิกคิก” เส้าหนิงได้ฟังก็อดหัวเราะไม่ได้ เล่ออี้จินเป็นนางร้าย ที่ทำแต่เรื่องไม่ดีมาโดยตลอด ความเลวร้ายของนางถูกหลอมละลายได้ด้วยความดีงามของแม่ทัพเล่อในภายหลังสินะ “ท่านพ่อของท่านน่าจะเป็นคนดีมาก ๆ คนหนึ่ง”“ใช่เขาเป็นคนดีมาก และดีเกินไปจึงได้เสียรู้ว่านฉีจิ้ง” เมื่อคิดถึงเหตุการณ์ความสูญเสียเมื่อหลายปีก่อนทำให้เล่อฮวาหยวนมีโทสะอีกครั้ง “ข้าสัญญาและสาบานว่าจะต้องกำจัดคนผู้นั้นให้ได้ นั่นหมายถึงว่าเราสองคนจะต้องแต่งงานและร่วมมือกัน”“อืม...” เส้าหนิงยังไม่ทันจะได้พูดสิ่งใดเขาก็พูดต่อโดยไม่เว้นวรรคให้นางได้แสดงความคิดเห็นใด ๆ ออกไป“หลังจากกำจัดว่านฉีจิ้งและคนของพวกมันจนหมดสิ้นแล้ว ถึงตอนนั้นข้าจะหย่าให้ท่าน ท่านและข้าจะเป็นอิสระจากกันและกันไม่มีสิ่งใดติดค้างกันอีก แล้วข้าก็จะพูดกับท่านตามตรงอย่างไม่ปิดบัง ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในงานล่าสัตว์มีบางส่วนที่เป็
ข้าเป็นบุตรสาวของนางเอกที่ถูกทอดทิ้ง 82
แม้จะรู้แล้วว่าใครคือหนอนบ่อนไส้ แต่นางก็ยังคงปฏิบัติต่อต้วนเต๋อชิงและต้วนเหวินซินเช่นเดิม ให้ความสนิทสนมพวกเขาเหมือนเดิม เพื่อไม่ให้ดูมีพิรุธ งานแต่งงานของนางและเล่อฮวาหยวนใกล้เข้ามาทุกที ก่อนจะแต่งงานนางมีเรื่องที่จะต้องพูดกับเขาให้ชัดเจนเช้าวันที่ห้าก่อนจะถึงวันแต่งงาน นางนัดหมายให้เขามาหาที่จวนอ๋อง เล่อฮวาหยวนอยู่ในชุดสีดำเหมือนเช่นเคย ส่วนนางก็ยังคงเป็นสีขาวเส้นผมดำขลับถูกมัดรวบเป็นทรงที่นิยมในหมู่สตรี“ท่านหญิง” เล่อฮวาหยวนทักทาย โดยมีต้วนเต๋อชิงและต้วนเหวินซินเดินตามหลังของเส้าหนิงมา “พี่เหวินซิน องครักษ์ต้วน ข้าจะออกไปขี่ม้ากับท่านแม่ทัพตามลำพังสองคน พวกท่านไปพักผ่อนเถิดอย่าตามข้ามาเลย”สำหรับต้วนเหวินซินเห็นด้วยที่จะให้เจ้านายทั้งสองไปอยู่กันตามลำพังทำความรู้จักพูดคุยกัน แต่เมื่อผินหน้าไปทางสามี ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้คิดเช่นนั้น“แต่ว่า...” ต้วนเต๋อชิงทำท่าจะคัดค้าน“ท่านพี่ไปเถอะ เรามันแก่แล้วอย่าไปอยู่ขัดขวางความสุขของพวกเขาเลย”เมื่อภรรยากล่าวเช่นนั้นต้วนเต๋อชิงจึงไม่ได้กล่าวอะไรอีก
ข้าเป็นบุตรสาวของนางเอกที่ถูกทอดทิ้ง 81
“ลำบาก?” ว่านฉีอี้มั่นใจว่าตนไม่เคยปล่อยให้นางลำบาก“ใช่! ที่ชนบท ข้าลำบากมาก ข้าวสารกรอกหม้อยังไม่มี อยู่อย่างอดมื้อกินมื้อ และก็ได้องครักษ์ต้วนที่ออกไปล่าสัตว์และนำเนื้อพวกนั้นมาแบ่งปัน มีช่วงหลังที่ข้ามีความรู้เรื่องยาสมุนไพร เข้าป่าหาของพวกนั้นไปขาย ถึงได้มีเงินบำรุงดูแลท่านแม่” นางเว้นวรรคมองหน้าของว่านฉีอี้ เขาทำเหมือนไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับนางและมารดาในชนบท “ท่านอ๋อง ข้าอยากถามเช่นกัน ว่าเหตุใดตอนนั้นจึงทอดทิ้งพวกข้า และปล่อยให้พวกข้าอยู่อย่างแร้นแค้น ถ้าหากตอนนั้นพวกเรามีเงินมากกว่านี้ท่านแม่..ก็คงไม่ตาย” ในเมื่อมีโอกาสแล้วนางก็อยากถามเขาเช่นกันว่าเหตุใดจึงทำเช่นนั้น“เป็นไปไม่ได้ ข้าส่งเงินให้เจ้าทุกเดือน ไม่เคยปล่อยให้เจ้าอยู่อย่างยากลำบาก ยาสมุนไพร เงินทองทุกอย่าง ส่งผ่านต้วนเต๋อชิง.....”“หมายความว่าอย่างไร?” ในหัวของเส้าหนิงเต็มไปด้วยคำถามมากมาย “ไม่จริง ท่านอย่ามาโกหก...” นางกำลังถูกคนที่ไว้ใจที่สุดทรยศงั้นเหรอ แววตาของว่านฉีเส้าหนิงเหม่อลอย “งั้น...งั้นข้าจะไปถามให้แน
Anda juga akan menyukai
ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว407.9K Dibacaข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย
ต้าซินซิน81.3K Dibacaจวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง
ดอกท้อในสายลม36.3K Dibacaมนตรารักท่านอ๋องขี้หึง (หึงโหด คลั่งรัก)
ชาไทยเย็น24.4K Dibacaเกิดใหม่อีกครา ข้าจะเป็นวาสนาให้ท่านแม่ทัพ
ภัสสพิชชา1.9K Dibacaเมื่อชะตารักย้อนคืน
หนามชมพู1.5K Dibacaพี่หญิงอย่าทอดทิ้งข้า
เทียนสื่อ250 Dibacaเมื่อฮองเฮาปีศาจ ชวนอ๋องทรราชกู้บัลลังก์
Treenapa10 Dibaca
