Se connecterShare
ตอนที่ 21 ออกจากบ้านไม่ดูฤกษ์ยาม
Dernière mise à jour:
2026-01-12 09:53:06
Latest chapter
ข้าเป็นฮูหยินของท่านมิได้หรือ ตอนพิเศษ ผูกใจไว้ชั่วนิรันดร์ (2)
เมื่อกล่อมลูกๆ สำเร็จแล้ว หว่าอิ๋งจึงรีบกลับไปที่ห้องพร้อมกับนำยาบำรุงที่ต้มไว้มาให้แก่กัวหยี่หานเมื่อหว่าอิ๋งเดินถือยาบำรุงเข้ามาให้ หยี่หานก็วางตำราในมือลงแล้วรับถ้วยยานั้นมาดื่มรวดเดียวจนหมด“เจ้านี่ช่างรู้ใจข้าจริงเชียว” เขาชื่นชมนางที่รู้ว่าเขานั้นชอบดื่มแบบอุ่น ไม่ใช่แบบร้อนที่ค่อยๆ จิบอย่างผู้อื่น“ท่านอ่านตำราถึงไหนแล้วเจ้าคะ” นางถามสามีแล้วอมยิ้มเล็กน้อย“อีกสองบทก็อ่านเสร็จแล้ว เจ้าเข้านอนก่อนเถิด” เขาบอกนางแล้วหันไปอ่านตำราต่อหว่าอิ๋งเดินไปที่เตียง นางถอดอาภรณ์ชั้นนอกออกเหลือแค่อาภรณ์สีขาวบางแล้วนอนรอเขาบนเตียง รู้สึกน้อยใจที่เขาลืมที่นัดหมายกับนางเอาไว้สักพักนางจึงยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แล้วตัดสินใจทำบางอย่างเพื่อกระตุ้นความจำของสามีกัวหยี่หานรู้สึกได้ว่าภรรยานั้นโยนอะไรบางอย่างมาทางเขา มันโดนที่แผ่นหลังแล้วตกลงที่พื้น จึงก้มลงไปดู พบว่ามันคือเอี๊ยมสีแดงที่ใช้ปิดหน้าอกของสตรีเขาส่ายหัวเบาๆ แล้วอมยิ้ม วางตำรานั้นลงแล้วหันกลับไปพบว่าตอนนี้กัวฮูหยินกำลังนอนเปลือยกายอยู่ใต้ผ้าห่มแล้วกัวหยี่หานเดินไปยืนข้างเตียงแล้วถอดอาภรณ์ของตนเองออกจนหมด ก่อนจะขยับเข้าไปนอนใต้ผ้าห่มกับนาง“
ข้าเป็นฮูหยินของท่านมิได้หรือ ตอนพิเศษ ผูกใจไว้ชั่วนิรันดร์ (1)
“ท่านแม่ ท่านพี่แกล้งข้าอีกแล้ว” เสียงเล็กๆ ของกัวเย่วเอ๋อร์วัยสามขวบร้องขึ้นมาขณะวิ่งกลับมาฟ้องกัวหว่าอิ๋ง“ข้ามิได้แกล้งเสียหน่อย เย่วเอ๋อร์ล้มเอง” กัวซื่อหมิงวัยหกขวบวิ่งเข้ามาบอกมารดาเพื่อแก้ต่างให้ตัวเอง“แม่จะให้ท่านพ่อตัดสิน หากผู้ใดพูดเท็จหรือโป้ปด แม่จะไม่ให้กินสายไหมเป็นเวลาหนึ่งเดือน ดีหรือไม่” กัวหว่าอิ๋งที่บัดนี้เป็นฮูหยินกัว ภรรยาของจ่าศาลอย่างกัวหยี่หานพูดขู่ลูกๆ ของตน“ท่านพ่อเป็นถึงที่ปรึกษาของท่านเจ้าเมือง หากมาตัดสินลูก ก็ต้องอดกินสายไหมเป็นแน่ ถ้าเช่นนั้นลูกยอมรับดีกว่าขอรับ” กัวซื่อหมิงบอกมารดากัวเย่วเอ๋อร์ปีนป่ายไปนั่งบนตักแล้วแลบลิ้นใส่เขาจนกัวหว่าอิ๋งต้องส่ายหน้าด้วยความระอาความดื้อรั้นของสองพี่น้องนั้นไม่แตกต่างกันมากนัก น่าหนักใจไปคนละอย่างหากแต่ก็มีความสุขที่ได้มองดูพวกเขาเติบใหญ่“ข้าได้ยินว่าผู้ใดจะกินสายไหม” กัวหยี่หานกลับมาถึงบ้านในชุดขุนนางเต็มยศ แล้วส่งยิ้มให้กับฮูหยินของตน“ท่านพ่อ” เย่วเอ๋อร์ลงจากตักของมารดาแล้ววิ่งไปกอดบิดาของตนเขาอ้าแขนรับนางเอาไว้แล้วสูดดมกลิ่นหอมที่น่าเอ็นดูนั้น ก่อนจะเข้าไปลูบศีรษะของบุตรชายขณะที่อุ้มบุตรสาวคนเล็กไว้ในวงแขน“
ข้าเป็นฮูหยินของท่านมิได้หรือ ตอนพิเศษ อุบายแยบยลในถุงไหม (3)
ในระหว่างนี้จางลี่เจินยังไม่ชัดเจนว่าจะเลือกผู้ใดระหว่างเหว่ยฟางและเสี่ยวหลิน ด้านเหว่ยฟางเองก็ลักลอบพบกันยามที่เขากลับจากค้าขายแล้วไปพักอ้างแรมที่บ้านสกุลโจว ใช้สถานที่ในบ้านนางพลอดรักกันเสมอเมื่อมีโอกาสส่วนเสี่ยวหลินเอง เมื่อกลับมาที่บ้านจางลี่เจินก็จัดการมอบความสุขให้แก่นางอย่างที่มอบให้กับเหว่ยฟาง แล้วบอกนางว่าภายในสามเดือนนี้เขาจะให้คำตอบแก่เสี่ยวหลินว่าเขาจะทำการใดแก่เหว่ยฟาง เช่นเดียวกับที่บอกให้เหว่ยฟางรอจนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปจนถึงสามเดือนอย่างที่เขาได้สัญญาเอาไว้ เหว่ยฟางแพ้ครรภ์อย่างรุนแรงจนโจวเจาหรูสังเกตเห็น แล้วเรียกจางลี่เจินให้มาพบเพื่อตกลงถึงวันแต่งงานที่ชัดเจนจางลี่เจินจัดงานแต่งงานให้แก่เหว่ยฟางอย่างใหญ่โต หากแต่ภายในงานนั้นกลับมีเจ้าสาวถึงสองคน ทำให้โจวเจาหรูโกรธเคืองเป็นอย่างมาก“เจ้าทำเช่นนี้กับข้าไม่ได้นะท่านจาง” เจาหรูพูดด้วยความโมโห“ท่านโจวต้องเข้าใจข้าด้วย ข้าล่วงเกินผู้หญิงจนตั้งครรภ์พร้อมกันถึงสองนาง ข้าก็ต้องรับผิดชอบทั้งสองนาง หากท่านไม่พอใจจะพาเหว่ยฟางกลับไปก็ย่อมได้” จางลี่เจินบอกอย่างไม่แยแสเหว่ยฟางกำมืออย่างเจ็บใจ ไม่ต่างกับเสี่ยวหลินในตอนนี้ที่กำ
ข้าเป็นฮูหยินของท่านมิได้หรือ ตอนพิเศษ อุบายอยบยลในถุงไหม (2)
จางลี่เจินกลับไปที่บ้านของตน พอไปถึงเสี่ยวหลินที่ตอนนี้เป็นเมียก็ไม่ใช่เป็นนางบำเรอก็ไม่เชิง นางอยู่ในฐานะ ‘หญิงคนโปรด’ ของจางลี่เจิน ซึ่งพักในชายคาเดียวกันและมีบ่าวคอยรับใช้ รอวันที่เขาจะยกนางเป็นภรรยาในสักวัน“ท่านจาง ท่านกลับมาแล้ว” เสี่ยวหลินวิ่งไปสวมกอดจางลี่เจินด้วยความคิดถึง และอยากเอาอกเอาใจเขาเขามองนางด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เพราะการกระทำที่เปิดเผยของนาง เทียบกับเหว่ยฟางที่สุขุมและอ่อนหวานกว่าแล้ว เขารู้สึกว่ามันแตกต่างกันอย่างชัดเจน โดยเฉพาะชาติตระกูล“เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ นางสงสัยท่านหรือไม่” เสี่ยวหลินถามเขาอย่างใคร่รู้ เพราะคนของลี่เจินที่กลับมาก่อน บอกว่าเขาถูกเชิญให้ค้างแรมที่บ้านสกุลโจว เชื่อว่าสองพ่อลูกนั้นคงอยากเกี่ยวดองกับเขาเป็นแน่จางลี่เจินในวัยห้าสิบหลงใหลในเสน่ห์ของหญิงสาวอย่างเสี่ยวหลินที่ช่างเอกอกเอาใจ จนยอมรับปากที่จะแก้แค้นให้นาง และหมั่นเทียวไปเยี่ยมเยียนเหว่ยฟางมาเป็นเวลาหนึ่งปีแล้วพอได้พบหน้านางครั้งแรก กับกิริยาอันอ่อนหวานนั่น ก็ทำให้เขานั้นตกในเสน่ห์ของนางเสียแล้ว“ข้ากลับมาเหนื่อยๆ เจ้าอย่าพึ่งถามอันใดข้าเลย” ลี่เจินมีท่าทีที่เปลี่ยนไปจนเสี่ยวหลินสัง
ข้าเป็นฮูหยินของท่านมิได้หรือ ตอนพิเศษ อุบายแยบยลในถุงไหม (1)
ในบ้านสกุลโจวมีบุรุษหนุ่มแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนโจวเจาหรูอยู่มิได้ขาดความงามของเหว่ยฟางนั้นก็เป็นที่เลื่องลืออยู่มิใช่น้อย ถึงนางจะด่างพร้อยเพราะผ่านการแต่งงานมาแล้ว แต่ก็มิวายจะมีคนมารักชอบนางแต่บุรุษที่ว่านั้นก็มิใช่บุรุษหนุ่มแต่อย่างใด เพราะพวกเขาเหล่านั้นต่างก็เป็นม่ายเช่นกัน“วันนี้ท่านจางมาหาพ่ออีกแล้ว เขาถามหาเจ้าด้วย จะมิใจอ่อนหน่อยหรือเหว่ยฟาง”“ลูกไม่ต้องการออกเรือนกับผู้ใดอีกแล้ว ลูกอยากอยู่อย่างสงบบ้าง ท่านพ่ออย่าบังคับลูกอีกเลย”“แต่ท่านจางนั้นรักมั่นแต่เจ้า ผู้คนหรือแวะมาสามสี่หนก็ถอดใจแล้ว แต่เจ้าดูเอาเถิด ท่านจางแวะเวียนมาหาเจ้าทุกครั้งที่เขาผ่านหมู่บ้านของเรา แล้วยังของฝากที่เขานำมามอบแก่ข้าและเจ้า ทำเช่นนี้มาเป็นปีแล้ว เจ้ามิใจอ่อนบ้างหรือ” โจวเจาหรูเกลี้ยกล่อมบุตรสาว“ข้า...”“เจ้าต้องคิดถึงอนาคตของเจ้าด้วยนะเหว่ยฟาง พ่อไม่ได้อยู่ค้ำฟ้าคอยดูแลปกป้องเจ้าไปชั่วชีวิต เจ้าต้องหาสามีไว้พึ่งพา”เหว่ยฟางได้ยินดังนั้นจึงเริ่มคิดหนัก ตั้งแต่นางรู้สึกผิดหวังกับกัวหยี่หานเมื่อปีกลาย ตอนนี้นางก็ยังไม่เปิดใจให้แก่ผู้ใดอีกแล้วตอนนี้กัวหยี่หานเป็นก่งเซิ่งที่ได้คะแนนสูงสุดถูกเรียก
ข้าเป็นฮูหยินของท่านมิได้หรือ ตอนที่ 30 ปลาและน้ำเข้ากันได้ดี
กัวหยี่หานทำงานบ้านทุกอย่างแทนภรรยา เขามิได้มีท่าทีเหน็ดเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย และมีสีหน้ายิ้มแย้มอยู่ตลอดเวลา แม้การที่เขาได้เป็นเจี้ยหยวนจะทำให้ถูกเชิญไปร่วมรับฟังและหารืองานราชการอยู่บ่อยครั้ง ทำให้เป็นที่นับหน้าถือตาอยู่ไม่น้อย แต่เมื่อว่างเว้นจากงานเหล่านั้นก็ทำงานช่วยภรรยาอยู่มิได้ขาดหว่าอิ๋งที่กำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ ได้ไม่กี่เดือน ตอนนี้นางกำลังทำอาหารอยู่ในครัวด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขรอบบ้านปิดประตูหน้าต่างอย่างแน่นหนา เพราะหิมะด้านนอกทำให้ภายในบ้านนั้นหนาวเย็นกว่าปกติ“ข้ากลับมาแล้ว” หยี่หานบอกภรรยาขณะที่วิ่งเข้ามาในบ้านแล้วรีบปิดประตูเอาไว้ แล้วเดินไปผิงไฟในห้องครัวกับภรรยานางขยับให้สามียายืนผิงไฟอยู่ข้างๆ แล้วยิ้มให้แก่เขาที่ร้องตะโกนบอกนางเสียงดังตั้งแต่มาถึง หลังจากที่ถูกเชิญให้ไปประชันหมากรุกกับขุนนางระดับล่างผู้หนึ่งที่มาว่าราชการในหมู่บ้านแห่งนี้ และดูจากสีหน้าคงได้รับคำชื่นชมมาเป็นแน่“วันนี้เจ้าทำน้ำแกงอันใด หอมไปถึงด้านนอก” เขาถามภรรยาเสียงนุ่ม“ข้าทำกระดูกซี่โครงตุ๋นเจ้าค่ะ” นางบอกแก่สามีแล้วอมยิ้มออกมาเมื่อพูดถึงซี่โครงหมูเหล่านี้กัวหยี่หานออกไปซื้อหมูที่แล่ม
Vous vous intéresseriez aussi à
อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
จุ้ยหลิงซู924.4K Vuesหญิงอ้วนทำนา กับสามีบนเขาจอมขี้แกล้ง
ฮวาฮวาน่งหยวี่189.9K Vuesเกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง53.8K Vuesทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน123.8K Vuesไอยคุปต์ มนตรา พันธนาการราคะ [PWP] + [NC30+] #จบแล้ว
ณ ธารา424 Vuesเกิดใหม่ในฐานะคุณหนูตระกูลพาน
zuey7.6K Vuesใต้เท้าเสิ่น เจ้าซ่อนสิ่งใดเอาไว้
l3oonm@1.9K Vuesชะตานางร้าย ข้าขอบายแล้วกัน
มายุมายูมายา4.1K Vues
