ใต้เท้าเสิ่น เจ้าซ่อนสิ่งใดเอาไว้

ใต้เท้าเสิ่น เจ้าซ่อนสิ่งใดเอาไว้

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-10
โดย:  l3oonm@ยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
10
9 การให้คะแนน. 9 ความคิดเห็น
71บท
2.4Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เสิ่นเฉิงแฝดผู้พี่หายตัวไประหว่างเดินทางไปเจียงซี เสิ่นต้าเหนิงแฝดน้อง จำต้องปลอมตัวใช้ชีวิตแทนพี่ชาย จนกว่าจะหาตัวพี่ชายพบ

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทนำ

Jessy's beautiful eyes widened simultaneously when she got the fact that the bride had disappeared, even though last night the girl was still there, last night they had argued about something.

Even though Jessy and Lenny are twins, they rarely get along and often have fights over everything, from small things to unimportant things.

"Lenny."Jessy shouted full of annoyance in her heart.

The girl walked around the room, looking for her twin sister.

The bridal chamber was quiet and like no one had been here before,There is only the bridal chamber without anyone.

Once again, Jessy called out to Lenny again, but this time the volume was higher than before.

"Come out, no kidding at a time!" 

Jessy screamed quite loudly, feeling frustrated now.

Jessy's beautiful face looks emotional, the girl doesn't like this kind of situation.

Jessy immediately to be panicked and didn't know where the sister was?

she looks no longer calm and her emotions are rising,It's like Lenny has left and this fact makes Jessy feel the head is spinning around.It was like the girl felt like she was going to faint but she didn't want that to happen, she had to control herself well.

 

"This is so bad!! I had no idea that Lenny had the heart to do this."  Jessy's face was pale, her body was shaking violently.

In a bad situation like this, Jessy still tried not to scream hysterically,That would lead to even more chaos.

The girl ran to check the whereabouts of her sister in the bathroom, nothing.

The longer her feelings could not calm down now, she imagined the reaction of Justin and the others.

How would they react if they found out that the bride had run away?

"Damn you Lenny, how dare you run away on your wedding day!!! You bitch!!!"

 What Lenny had done was cruel and outrageous.

Jessy decided to sit on the bed, controlling her breathing to return to normal.

Her mind can't be clear now, the girl clenched her fists then closed her eyes for a few seconds then opened them again.

"I can't to be panic now, I have to calm down first.. think of a way to tell David and the others about this." Jessy's chatter to herself so she wouldn't lose control, in the end only made her feel even more frantic.

The beautiful girl tried to stay calm and figure out how to tell her mom and dad about this?

Jessy doesn't understand, why the twin sister suddenly disappeared the wedding day!!

How dare, Lenny has left the man she dated for 6 years!!!

Jessy's mind didn't understand this situation, she even cursed the twin sister's behavior.

How can Jessy convey that Lenny has run away?

Sweat was pouring down her face, she couldn't imagine how embarrassed the parents would be and how devastated Justin would be.

Her body was shaking so hard that she felt very panicked she didn't know what to do?

 

When she was in a state of despair, 

Her eyes fell on the dresser, there was an envelope and she was,sure it was from Lenny.

Jessy hastily rushed to the dressing table and took the letter which she believed to be from Lenny,According to the girl's prediction, it turned out that the letter was indeed from her sister.

Her hands trembled as she opened the envelope, she was so disappointed ,she didn't understand how the sister could do such a reckless and cruel act!!!

At the bottom right there is the inscription.

"To : Dear David."

Jessy was so outrageous and she didn't even think about how David would feel reading this letter.The girl knows this letter is not for her but for David, it's just that she thinks she must first know what the contents of the letter from the twin sister.

She understood that what she was about to do was wrong but she had no other choice but to do this.

"You've ruined the feelings of a man who loves you, Lenny." Jessy could no longer hide the sad and disappointed expression on her face.

David is a kind man and and does not deserve to be treated this cruelly, whatever the reason her twin sister had the heart to leave him on their wedding day, Makes Jessy's heart feel very disappointed because she feels David doesn't deserve to be treated like.

Before opening the letter Jessy took a deep breath and managed to keep her breath steady.

In fact, it wasn't easy for Jessy to open and read the letter from Lenny, a letter that she knew was definitely just a justification, not an explanation for what Lenny had done now.

Jessy's head turned to a large photo, the photo was a photo of Lenny and David, they looked happy and intimate there.

"You are really unlucky, for loving and choosing an evil girl like my twin, I feel sorry for you, but I'm sure this is God's way of saving you You are too kind and don't deserve to spend the rest of your life with a girl like her, David ."

Jessy finally slowly opened the pink envelope, her twin sister's favorite color.

The girl hoped that whatever was inside when Justin read it would not make the man feel bad.

Dear David.

I know you will hate me with the decision I'm making now but I decided not to make you my life partner

I'm sorry I can't marry you, I decided to choose another man.I know what I'm doing now is going to make you hate me, but I can't lie to myself that I love Gordan, to be honest,I have been in a secret relationship for a year, and I'm pregnant with his child now,I didn't mean to hurt your heart, I'm sorry..

I know it was bad for me to have left you on our wedding day and I pray that you find a better girl than me soon.

I hope you don't curse me even though I know I deserve it.

I'm sorry, David.

 

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็นเพิ่มเติม

Pat M.
Pat M.
สนุกมาก ช่วงแรกๆสงสารนางเอกสุดๆ จบดี
2026-06-21 10:04:22
0
0
Anděl K
Anděl K
อ่านมาครึ่งเรืีอง สนุกนะ แต่อยากจะอ้วก องค์ชาย 5 จิตวิตถาร ทั้งที่ไม่รู้ว่านางเอกในร่างชาย แต่กลับปล้ำจูบ อุบาทว์ ชาติชั่วจริงๆ ......... รู้ทั้งรู้ว่าชาย แต่งเรืีองมรแบบนี้ สะอิดสะเอียนจัง อต่รวมๆก็สนุก ขัดอารมณ์ตรง ราชวงศ์วิตถาร
2026-01-07 19:41:20
0
0
Aran K.
Aran K.
สนุกดีค่ะ อ่านเพลินเดินเรื่องกระชับไม่เวิ่นเว้อ ครบรส ไม่ผิดหวังค่ะ
2025-12-30 04:39:57
0
0
Ploy Panyapat
Ploy Panyapat
เรื่องนี้สนุก มากกก มากๆ
2025-12-19 22:59:32
2
0
Hatairat Krootsong
Hatairat Krootsong
สนุก น่าติดตาท
2025-11-29 06:40:58
2
0
71
บทนำ
เฮือก!!!เสิ่นต้าเหนิง บุตรสาวฝาแฝดของเสนาบดีเสิ่น เสิ่นจื่อหานกับหลัวจินเหริน บุตรีแม่ทัพใหญ่หลิว ต้าเหนิงลูบหน้าอกที่ยังสั่นสะท้านไม่เลิก หวังว่าจะปลอบประโลมให้มันสงบลงได้บ้างเมื่อครู่ก่อนที่นางจะสะดุ้งตกใจจนตื่น นางฝันเห็นพี่ชายฝาแฝด เสิ่นเฉิง รถม้าของเขาตกลงไปในหน้าผา นางได้แต่ภาวนาว่าสิ่งที่นางฝันมันคงไม่เกิดขึ้นตัวพี่ชายของนางเพียงเดินทางไปไปเยี่ยมท่านปู่ ท่านย่าที่เมืองซีเจียง ทางทิศตะวันตกของแคว้นต้าหลี่ บ้านเดิมของเสิ่นจื่อหานผู้เป็นบิดา มิได้เดินทางไปเสี่ยงอันตรายอันใดเสียหน่อยเมื่อคิดได้เช่นนั้น จิตใจที่ฟุ้งซ่านก็สงบลงอย่างรวดเร็ว ฟ้าด้านนอกยังไม่สว่างดี นางจึงล้มตัวลงนอนอีกครั้ง แต่ไม่ว่าทำเช่นใดก็ไม่อาจข่มตาหลับได้ ได้แต่นอนเหม่อมองเพดานห้องอย่างกังวลสองพี่น้อง นับตั้งแต่ลืมตาขึ้นมาก็ไม่เคยจะห่างกันเลยสักครั้ง ต่อให้นางหรือเสิ่นเฉิงจะป่วยหนักเพียงใด ด้านข้างของสองพี่น้องก็จะมีอีกคนอยู่ด้วยเสมอ นางจึงได้เป็นห่วงเขามากยิ่งนักต้าเหนิง ไม่อาจสงบใจให้นอนต่อได้ นางจึงได้ลุกขึ้นนั่งอีกครั้ง เสี่ยวเหยาสาวใช้ข้างกาย เมื่อได้ยินเสียงภายในห้องเคลื่อนไหว นางก็เดินเข้ามาดู“คุณหน
อ่านเพิ่มเติม
พ่อจะพาพี่ชายเจ้ากลับมา
เพียงไม่นาน พ่อบ้านก็วิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน เขาคุกเข่าลงตรงหน้าของจื่อหาน เนื้อตัวสั่นเทาหวาดกลัวยิ่งนัก“นายท่าน เจอรถม้าขอรับ แต่ไม่พบร่างของคุณชาย”“ฮือออออ” เสียงร้องของมารดากับแม่นมถิงดังขึ้นมาพร้อมกัน“ท่านแม่!!!” ต้าเหนิงประคองมารดาเอาไว้ ยามนี้นางตกใจจนหมดสติไปแล้ว“ไปตามหมอมา!!!” เขาเสียบุตรชายไปแล้ว จะเสียภรรยาอีกไม่ได้“แล้ว...จะให้ข้าน้อยจัดการเช่นใด” ตอนนี้เรื่องที่เกิดขึ้นยังไม่มีผู้ใดรู้ แม้ชาวบ้านที่เห็นรถม้าของเสิ่นเฉิงตกลงไปก็ไม่รู้ว่าเป็นรถม้าของผู้สูงศักดิ์ท่านใด“ปิดข่าวไว้ จัดการให้เรียบร้อย ทิ้งคนให้ออกตามหาโดยรอบ หากตายต้องเห็นศพ หากเป็นต้องเห็นคน” จื่อหานถอนหายใจออกมา ในเมื่อไม่เห็นร่างของบุตรชายในรถม้า ย่อมต้องมีความหวัง ไม่แน่อาจจะมีคนช่วยเหลือบุตรชายเอาไว้ก็ได้“เหนิงเออร์ เรื่องนี้อย่าเพิ่งพูดออกไป เจ้าอยู่ดูแลท่านแม่ของเจ้า พ่อจะออกไปจัดการเรื่องพี่ชายของเจ้าก่อน”“ท่านพ่อ พี่ชาย...ท่านจะพาพี่ชายกลับมาใช่หรือไม่เจ้าคะ” ดวงตาของนางเอ่อคลอไปด้วยน้ำ ก่อนจะไหลออกมาราวกับไข่มุกเม็ดงามที่ร่วงหล่นไม่ขาดสาย“ใช่ พ่อจะพาพี่ชายเจ้ากลับมา” จื่อหานลูบหัวบุตรสาวอย่างร
อ่านเพิ่มเติม
กลับมาในฐานะเสิ่นเฉิง
ต้าเหนิงเดินกลับเรือนพักว่าด้วยหัวใจที่ว่างเปล่า ตอนหลังนางไม่ได้ฟังสิ่งที่บิดามารดา และแม่นมถิงหารือกันแม้แต่น้อย นางได้แต่ใคร่ครวญว่าเรื่องราวเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร เหตุใดรถม้าของพี่ชายน้องถึงได้ตกเขาไปได้จื่อหานยังไม่ได้เร่งให้ต้าเหนิงนางเตรียมตัว เขาปล่อยให้นางได้ใคร่ครวญให้ดีเสียก่อน ถึงอย่างไรเรื่องที่เกิดขึ้นมันก็กะทันหันเกินไป เขาได้แต่ปลอบใจภรรยาอยู่ภายในเรือนบ่าวไพร่ ในจวนไม่รู้ว่าเกิดเรื่องใดขึ้นกับเจ้านาย แต่เมื่อเห็นเรือนหลักถูกปิดล้อมด้วยองครักษ์อย่างแน่นหนา ทั้งสีหน้าของพ่อบ้าน แม่นมถิงต่างก็ไม่มีผู้ใดดี ก็ได้แต่ก้มหน้าทำงานอย่างเงียบๆยังดีที่บ่าวส่วนใหญ่รู้ความด้วยจื่อหานเป็นคนที่น่าเกรงขาม บ่าวไพร่ล้วนแต่หวาดกลัวเขา อีกทั้งผู้เป็นนายก็ไม่เคยข่มเหงรังแกบ่าวไพร่ ผู้ใดจะสิ้นคิดขนาดทำให้ตนเองถูกขายออกไป หรือขัดคำสั่งจนถูกโบยจนตายเล่าตอนที่ต้าเหนิงเดินกลับมาถึงเรือนพัก นางยังคงไร้สติ แม่นมถิงกับเสี่ยวเหยาช่วยจัดการล้างหน้าให้นาง นางยังดูไร้ชีวิตชีวาตกอยู่ในความคิดของตนเองไม่มีที่สิ้นสุด“คุณหนู เข้านอนเถิดเจ้าค่ะ หากยังเป็นเช่นนี้ ท่านจะล้มป่วยไปด้วยอีกคน”“แม่นม ท่านให
อ่านเพิ่มเติม
เข้าเรียนวันแรก
เสิ่นต้าเหนิงยังต้องคัดตำราและทบทวนตำราก่อนนอนอีกสองชั่วยาม ไม่ว่าอย่างไรตัวอักษรของนางก็ไม่อาจสู้เสิ่นเฉิงได้ ทำได้เพียงแค่คล้ายคลึงสามส่วนเท่านั้นสองมือของนางเท้าอยู่ที่แก้ม แววตาของนางเหม่อลอยออกไปนอกหน้าต่างจากไร้จุดหมาย นางคัดตัวอักษรโดยมีตำราที่เสิ่นเฉิงเคยคัดลอกเอาไว้วางอยู่บนโต๊ะ มาได้เกือบชั่วยามแล้ว“หากเหนื่อยแล้ว เข้านอนดีหรือไม่เจ้าคะ” แม่นมถิงเอ่ยถามอย่างเห็นใจ แม้คุณหนูจะต้องเรียนคู่กับคุณชายมาตั้งแต่เล็ก แต่นางก็ไม่เคยต้องทนคัดตำรา อ่านตำรามากเพียงนี้มาก่อน“ไม่ได้ ข้ายังไม่อาจเขียนได้เหมือนท่านพี่จะหยุดมือมิได้ แม่นม...ข้ากลัว กลัวว่าข้าไม่อาจสุขุมได้เหมือนท่านพี่ แล้วจะถูกจับได้” นางอดที่จะสั่นสะท้านออกมาไม่ได้ เมื่อนึกถึงความลับของพวกนางสองพี่น้องถูกเปิดเผยออกไป“อย่าเพิ่งกังวลไปเลยเจ้าค่ะ เรื่องราวยังไม่เกิดขึ้น คุณแม่ของบ่าวรู้ดีว่าควรทำเช่นไร” ฝ่ามือที่อบอุ่นของแม่นมถิงปลอบประโลมนางไปด้วย“แต่ข้าไม่คุ้นชินกับสหายของท่านพี่เลยสักคน”“สหายของคุณชายที่สนิทก็มี คุณชายเหอ คุณชายโจว ท่านเพิ่งแค่พูดคุยกับทั้งสองเล็กน้อยเท่านั้นก็พอ”เสิ่นต้าเหนิงพยักหน้าอย่างเห็นด้วย เ
อ่านเพิ่มเติม
มีแต่คนที่ล่วงเกินไม่ได้
ต้าเหนิงลุกขึ้นไปดึงชายเสื้อของซูกวนเอาไว้ เพื่อไม่ให้เขาต่อปากต่อคำกับกลุ่มของเว่ยซีหมิ่น“พวกท่านกล่าวไม่ผิด ข้าเดินทางไปแสดงความกตัญญูต่อท่านปู่ ท่านย่าครั้งนี้ลำบากไม่น้อยเลย ร่างกายจะผ่านผอมลงไปก็เห็นจะไม่แปลก ที่แปลกคงเห็นจะเป็นความคิดของพวกเจ้า ที่ไม่เอาเวลาไปสนใจอ่านตำรา แต่กลับสนใจเรือนร่างของผู้อื่น” แววตาของนางเรียบเฉยเสียงที่ปรับให้ทุ่มต่ำ กังวานไพเราะกว่าเสียงของเสิ่นเฉิงมากนักใบหน้าของทุกคนที่ได้ยินเริ่มบิดเบี้ยวอย่างไม่น่าดู เป็นจริงที่เสิ่นต้าเหนิงพูด นางกำลังพูดว่าพวกเขา เอาแต่เวลามายุ่งเรื่องของผู้อื่นไม่สนใจอ่านตำรา เพื่อเตรียมตัวสอบ“หึหึ วาจาของคุณชายเสิ่นช่างเฉียบขาดนัก ตัวข้าซื่อจื่อ ก็เพิ่งเคยได้ฟังเป็นคราแรกเช่นกัน” เสียงตบมือของหลี่ตงฟู่ ซื่อจื่อตำหนักสู่อ๋องดังขึ้นทันทีที่ต้าเหนิงพูดจบตงฟู่ ยืนฟังอยู่นานแล้ว เขาเองก็อยากจะเห็นว่าเสิ่นเฉิงที่สูงส่งไม่สนใจผู้ใด คิดจะตอบโต้เว่ยซีหมิ่นกลับหรือไม่ ยามที่อ้าปากตำหนิเว่ยซีหมิ่นออกมา ตงฟู่ที่ไม่ค่อยเห็นเสิ่นเฉิง แสดงอารมณ์มากนักก็แปลกใจมากเช่นกันหากพิจารณาตามที่เว่ยซีหมิ่นว่า ร่างกายของเสิ่นเฉิงก็ดูจะเปลี่ยนแปลงไ
อ่านเพิ่มเติม
ลิ้มลองสุราเป็นครั้งแรก
ด้านข้างของเต๋อซิ่วยังมีหลี่มู่เฉียงองค์ชายสี่ และหลี่ตงฟู่ซื่อจื่อ เดินมาหยุดอยู่ไม่ห่างจากนางอีกด้วย ต้าเหนิงทำได้เพียงก้มหน้าเม้มปากไว้แน่น ท่าทางของนางราวกับลูกกระต่ายที่กำลังถูกหมาป่าฝูงใหญ่ล้อมเอาไว้อย่างหมดหนทางหนี แม้แต่จะเก็บอารมณ์ให้สุขุมเช่นเดิมนางก็ทำไม่ได้“มิได้พ่ะย่ะค่ะ หะ หากไม่มีสิ่งใดแล้ว ขะ ข้า ข้าขอตัวก่อน” นางรีบหันหนีเพื่อจะเดินออกจากตรงนี้ไปให้เร็วที่สุด“ช้าก่อน จะรีบไปไหน ข้าเองก็อยากจะสนทนากับเจ้า” เต๋อซิ่วดึงคอเสื้อของต้าเหนิงเอาไว้จนนางเสียหลักจะล้มไปใส่ตัวเขา ยังดีที่เสี่ยวชุนเข้ามารับตัวนางเอาไว้ได้เสียก่อน ร่างของต้าเหนิงจึงตกไปอยู่ที่ตัวของเสี่ยวชุนแทนเสี่ยวชุนประคองร่างของต้าเหนิงให้ลุกขึ้นทรงตัวดีแล้ว จึงได้คุกเข่าลงตรงหน้าของเต๋อซิ่ว“องค์ชายห้าโปรดยั้งมือ คุณชายของบ่าวเพิ่งจะเดินทางกลับมาจากเมืองซีเจียง ร่างกายผ่ายผอมลงไปไม่น้อย หากล้มลงจนได้รับบาดเจ็บ บ่าวเกรงว่าอาการของคุณชายจะยิ่งแย่ไปกว่าเดิมพ่ะย่ะค่ะ”“หึ เจ้าเป็นเพียงบ่าว แต่กล้าเข้ามาขวางหน้าข้าไว้ คุณชายเสิ่นช่างบอบบางเสียจริง มิรู้ว่าชั้นเรียนกระบี่ยามบ่ายนี้จะทนรับการฝึกได้หรือไม่” มุมปาก
อ่านเพิ่มเติม
มีอันใดน่าขันกัน
ต้าเหนิงนางดื่มสุราไปถึงสองจอก สติของนางก็เริ่มจะปั่นป่วนเสียแล้ว นางไม่เคยดื่มสุรามาก่อน ครั้งแรกที่ดื่มก็เป็นสุรานารีแดงรสชาติแรงเลย นางจึงมึนเมาอยู่ไม่น้อย พี่ชายของนางอาจจะดื่มเป็น แต่ไม่ใช่นางบุรุษที่เหลือต่างก็ลิ้มลองสุรามาตั้งแต่เล็ก สุราเพียงสองจอกย่อมทำสิ่งใดพวกเขาไม่ได้“เจ้าไหวหรือไม่” ซูกวนเข้ามากระซิบถามต้าเหนิงที่นางนั่งส่ายหน้าเพื่อเรียกสติตนเองอยู่“อืม...” นางหันไปยิ้มขอบคุณต้าเหนิงนางไม่รู้เลยว่า ท่าทางของนางเช่นนี้ทำให้ใจคนกระตุกมากเพียงใด ลักยิ้มสองข้างที่ปรากฏออกมายามที่นางแย้มยิ้มช่างชวนมองจนไม่อาจละสายตาไปได้ ดวงตาที่เย้ายวนหรี่ลงอย่างน่าเอ็นดู“เจ้าตัวโง่งมไปเรียนได้แล้ว หากสายได้ถูกอาจารย์ตู้แยกร่างแน่” หลี่เต๋อซิ่วแยกเขี้ยวออกมาอย่างหัวเสียเต๋อซิ่วเองก็เห็นรอยยิ้มของต้าเหนิงเช่นกัน ไม่รู้ว่าตนเองเป็นเช่นใด เมื่อเห็นรอยยิ้มของนางตาสองข้างของเขาก็พร่ามัวทันที แต่คนที่นางยิ้มให้ไม่ใช่เขาจึงได้หัวเสียไม่น้อยเจ้าหนุ่มแซ่เสิ่นผู้นี้ หากไม่ใช่บุรุษคงได้คิดว่าเป็นสตรีเสียแล้ว ไม่รู้ว่าน้องสาวที่ถูกส่งตัวไปอยู่เมืองซีเจียงจะงดงามมากเพียงใด พอได้สติกับความคิดของตนเ
อ่านเพิ่มเติม
ปล่อยให้ข้าอยู่อย่างสงบไม่ได้หรือ
กว่าอาจารย์ตู้จะเลิกชั้นเรียน ต้าเหนิงนางก็แทบจะประคองร่างของนางเอาไว้ไม่ไหวแล้ว นางไม่สนใจเสียงเรียกของสหายหรือว่าองค์ชายคนใดอีก นางเร่งฝีเท้าหนีออกจากลานซ้อมอย่างรวดเร็ว เพื่อจะได้กลับไปที่จวนเสียทีเนื้อตัวของนางเหนียวเนอะไปหมด ต้าเหนิงไม่สนใจอาหารที่แม่นมถิงเตรียมไว้ให้ นางเอ่ยปากขออาบน้ำก่อนทันที แม้แต่จะเข้าไปหามารดาเพื่อรายงานเรื่องที่เข้าเรียนวันแรก นางก็ไม่มีกระจิตกระใจจะไป หาไปทีเดียวตอนมื้อเย็นเลย“ข้าอยากอาบน้ำ”“ได้เจ้าค่ะ”แม่นมรู้เวลากลับจวนของต้าเหนิงจึงให้สาวใช้เตรียมน้ำไว้ให้นางเรียบร้อยแล้ว ภายในห้องอาบน้ำก็มีเพียงแม่นมที่อยู่ดูแลนาง“คุณหนูของบ่าว” แม่นมถิงลูบมือที่บวมแดงของต้าเหนิงอย่างปวดใจ“ข้าไม่เป็นอันใด ท่านอย่าได้ทำหน้าเช่นนี้” ต้าเหนิงยิ้มกว้างให้แม่นมถิง“ทนอีกหน่อยเถิดเจ้าค่ะ คุณชายจะกลับมาในเร็ววันอย่างแน่นอน”“อืม” นางก็หวังให้เป็นเช่นนั้นเหมือนกันต้าเหนิงนางมีสหายที่เป็นสตรีอยู่ไม่น้อยเลย ด้วยนางเป็นคนสดใสร่าเริง ผู้ใดอยู่ใกล้ก็มักจะสนุกสนานไปกับนางด้วย พอสหายของนางรู้ว่านางเดินทางไปซีเจียงอย่างเร่งรีบ ต่างก็ส่งจดหมายมาถามไถ่นางอย่างกังวลวันนี้ที่ออก
อ่านเพิ่มเติม
ถูกลงโทษ
ตึง “ทะ ท่านอาจารย์” ต้าเหนิงคุกเข่าลงกับพื้นเสียงดัง มู่เฉียงเบ้หน้าเจ็บปวดแทนนางทันที“ยังดีที่เจ้ายังรู้ว่าข้าเป็นอาจารย์ งานของเจ้าเล่าอยู่ที่ใด”ต้าเหนิงอยากจะกรีดร้องออกมา นางลืมนำงานไปส่งก่อนเดินเข้ามาในห้องเรียนหรือเนี่ย“นี่ขอรับ ข้าน้อยลืมเอาไปส่งที่ห้องทำงานของอาจารย์” นางเอ่ยตอบเสียงเบา ก่อนจะยื่นงานที่ทำเสร็จแล้วให้อาจารย์ฟ่าน นางอุตส่าห์ลุกขึ้นมาทำ จนนางต้องมีสภาพเช่นที่พวกเขาหยอกล้อนางอยู่ในตอนนี้“หลังเลิกเรียนวันนี้เจ้าอยู่กวาดถูห้องเรียนด้วย แยกย้ายไปนั่งที่ได้แล้ว”มือทั้งสองข้างของนางทิ้งอยู่ข้างลำตัวอย่างไร้เรี่ยวแรง เป็นเช่นที่ท่านพ่อว่า นางต้องหลีกเลี่ยงตัวสร้างปัญหาพวกนี้เสียให้หมดเต๋อซิ่วเดิมทีก็นั่งอยู่ด้านหลังของห้องเรียน แต่วันนี้เขาย้ายมานั่งอยู่ด้านหลังของต้าเหนิง ทั้งยังก่อกวนนางตลอดทั้งสองชั่วยามไม่เลิก หากไม่ใช้ด้ามพู่กันเขียนหลังนาง ก็ขยำกระดาษขว้างปาใส่นางเล่นโดยไม่สนใจสิ่งที่ท่านอาจารย์ฟ่านกำลังสอนเป็นนางที่ทำพลาดไปเสียทุกที ตอนที่ต้าเหนิงกำลังจะปากระดาษกลับคืนเขาไป อาจารย์ฟ่านก็หันมาพอดี“อาเฉิง!!! เดี๋ยวนี้เจ้าเป็นอันใด หากคิดว่ามีความรู้มากแล้ว
อ่านเพิ่มเติม
ขาขาวราวสตรี
เสี่ยวชุนก็ช่วยต้าเหนิงนางเก็บกวาดห้องเรียนเช่นกัน นางจึงนับว่าเบาแรงไปได้เยอะ พอเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่เรียบร้อย ต้าเหนิงนางก็ขึ้นไปกินข้าวบนรถม้า ระหว่างทางที่ไปสนามฝึกวังหลวง“คุณชาย ท่านให้หมอตรวจอาการบาดเจ็บก่อนดีหรือไม่ขอรับ” เขามองที่หัวเข่านางอย่างเป็นกังวล เมื่อเห็นนางก้าวลงรถม้าไม่ค่อยมั่นคงนัก“ไม่ต้อง เสี่ยวชุนข้าขี่ม้าไม่เป็น” นางเอ่ยออกมาอย่างกังวลแม้จวนท่านตาจะเป็นจวนท่านแม่ทัพ แต่ต้าเหนิงก็ไม่เคยได้ขี่ม้าเล่นสนุกเช่นญาติผู้พี่คนอื่น ด้วยสตรีเช่นนางจึงมิได้เล่นสนุกได้ตามใจ“คุณชายพยายามเลี่ยงขึ้นหลังม้าไปก่อน ไว้วันหยุดข้าน้อยจะสอนท่านขี่ม้าขอรับ”“อืม”ก็คงต้องเป็นเช่นนี้ แต่นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เริ่มเรียนขี่ม้าของบัณฑิตภายในห้อง ตระกูลใหญ่ตระกูลใดบ้างเล่าที่ไม่มีม้าเป็นของตนเอง ส่วนมากจึงขี่ม้าเป็นกันทุกคน แล้วจะไม่ให้นางกังวลได้อย่างไร หากวันนี้ตกจากหลังม้าอีก นางก็คงได้พักรักษาตัวหลายวันดวงตาของต้าเหนิงสว่างแวบขึ้นมา ใช่แล้ว หากเกิดเรื่องกับนางที่สนามม้า นางก็ไม่ต้องมาเรียนที่สำนักศึกษา ได้หยุดพักอยู่ที่จวนหลายเดือนใช่หรือไม่“หากคุณชายทำให้ตนเองเจ็บตัว นายท่านจะต้อ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status