ทะลุมิติมาเป็นนักกายภาพบำบัดของท่านแม่ทัพ

ทะลุมิติมาเป็นนักกายภาพบำบัดของท่านแม่ทัพ

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-07
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
103Bab
481Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เขาเป็นอดีตแม่ทัพที่ได้รับบาดเจ็บจนไม่อาจทำหน้าที่ได้ รักษาอย่างไรก็ไม่หาย จนได้พบกับสตรีประหลาดผู้มีผมสีทอง เขาจำต้องพานางเข้าจวนเป็นอนุ เพื่อจะได้รักษาอาการบาดเจ็บและอาการนกเขาไม่ขันได้ตลอดเวลา

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1 ข่าวของเทพธิดาผมทอง

二宮綾(にのみや あや)と碓氷誠也(うすい せいや)は5年間婚姻関係を続けたが、これまで夫婦の営みがあっても愛情の云々とは全く無関係なものだった。

いや、正しくは、綾が誠也に抱く感情は、微塵も表に出さないよう、完璧に隠されていた。

大晦日の夜、華やかな北城は一面の銀世界で、街の至る所で賑わいを見せていた。

しかし、広大な南渓館には、綾ただ一人だった。

自分で素麺を作ったものの、一口も手をつけなかった。

ダイニングテーブルに置かれたスマホには、インスタのある投稿が表示されていた――

画面の中の男の手は骨ばっていてすらりとしており、その手で大きなダイヤモンドを拾い上げ、女性の細い薬指に滑り込ませた。

そして、女性のこびるような甘い声が響く。「碓氷さん、これからよろしくね」

綾は、動画の中の男性の腕時計に釘付けになった。世界限定モデルという、紛れもないステータスシンボル。彼女の胸に、酸っぱいものがこみ上げてきた。

動画は停止しているのに、綾は指を画面から離すことができなかった。まるで自虐行為のように、何度も何度も動画を確認するしかなかった。

半年前、あの女性からラインの友達申請が来たのだ。

それ以来、彼女のインスタで自分の夫の姿を見かけることが多くなった。

周りには婚姻関係を隠し続ける結婚生活を5年間続けているが、彼女は今日初めて、夫にもこんなに優しくロマンチックで、細やかな一面があることを知った。

先ほどまで湯気を立てていた素麺は、すっかり冷めてしまっていた。

もう食べられないのに、綾は箸を手に取り、麺を持ち上げた。しかし、まるで力が抜けたように麺を挟むことさえできなかった。

まるで、このどうしようもない結婚のよう。もうこれ以上、深入りすべきではないのだ。

綾は目を閉じ、涙をこぼした。そして彼女は立ち上がり、寝室に戻って洗面を済ませ、電気を消してベッドに横たわった。

夜が更けた。暖房の効いた寝室に、服を脱ぐ音がかすかに響いた。

大きなベッドの上で、綾は横向きに寝ていた。

誠也が帰って来たことは分かっていたが、綾は目を閉じたまま、眠っているふりをした。

横のベッドが大きく沈んだ。

そして、大きな体が綾の上に覆いかぶさってきた。

綾は眉間にシワを寄せた。

次の瞬間、ネグリジェが捲り上げられ、温かく乾いた手が触れてきた......

綾はハッとして、目を見開いた。

男の精悍な顔立ちが、すぐ目の前にある。高い鼻梁には、いつもの細い銀縁眼鏡がかかっている。

枕元の小さなナイトランプの温かみのあるオレンジ色の光が、眼鏡のレンズに反射していた。

レンズの奥の男の切れ長の瞳には、欲望が宿っている。

「どうして急に帰って来たの?」

綾の声は生まれつき柔らかく優しい。

男は目の周りを赤らめている彼女を見つめ、黒い眉を少し吊り上げながら言った。「歓迎してくれないのか?」

綾は男の黒曜石のような瞳を真っ直ぐに見つめ、静かに説明した。「いいえ、ただ少し驚いただけ」

男のすらりとした指先は温かく乾いていて、綾の白く透き通った頬を優しく撫でた。暗い瞳はより一層暗さを増し、低くて艶のある声が響いた。「俺の眼鏡、外して」

綾は眉をひそめた。

指先で頬を撫でられながら、何年も想いを寄せてきたこの顔を見つめていると、さっきインスタで見た動画が頭に浮かんだ......

いつもは彼の気分を害さないようにしていた綾だが、初めて冷たい顔で「具合が悪いの」と彼を拒んだ。

「生理か?」

「ううん、ただ......」

「それなら、水を差すな」

彼は低い声で冷たく綾の言葉を遮った。深い瞳は、まるで深い夜の闇のようだ。

綾は、彼がこのままでは済まさないことを知っていた。

この結婚において、綾はずっと、卑屈なほどに誠也に合わせてきた。

胸が締め付けられるような痛みを感じ、綾の目には涙が浮かんだ。

眼鏡は男にナイトテーブルに放り投げられ、大きな手で綾の華奢な足首を掴まれた......

枕元のオレンジ色のランプが消えた。

寝室は暗闇に包まれた。

全ての感覚が研ぎ澄まされていく。

一ヶ月ぶりの誠也は、恐ろしいほどに強引だった。

綾は抵抗したが無駄だった。最後は歯を食いしばって耐えるしかなかった......

窓の外では雪がどんどん激しくなり、冷たい風が吹き荒れていた。

どれくらい時間が経っただろうか。綾は全身汗びっしょりになっていた。

下腹部に軽い違和感があった。

遅れている生理のことを思い出し、綾は口を開いた。「誠也、私......」

しかし、男は綾が集中していないことが気に入らないようで、さらに激しく動き始めた。

綾のかすかな声は、男の荒々しいキスに何度もかき消された......

全てが終わった時、まだ夜は明けていなかった。

綾は疲れ果てて意識が朦朧としていた。お腹が鈍く痛む。激しい痛みではないが、無視できるものでもなかった。

スマホの着信音を聞き、綾は意識を奮い立たせて目を開けた。

ぼんやりとした視界の中で、男が窓辺に歩いて行き、電話に出るのを見た。

部屋の中は静まり返っており、電話の向こうからかすかに聞こえてくる甘えた声が耳に入った。

男は電話の相手に優しく声をかけ続けているが、隣で眠る妻のことなど気にも留めていないようだ.

しばらくすると、階下から車の音が聞こえてきた。

誠也が出て行った。

-

翌朝目が覚めると、隣は相変わらず冷たかった。

綾は寝返りを打ち、下腹部を優しく撫でた。

もう痛くない。

スマホの着信音が鳴った。相手は、誠也の母、佐藤佳乃(さとう よしの)だった。

「すぐに来なさい」冷たく強い口調で、拒否は許されないようだった。

綾は淡々と返事をした。

佳乃は電話を切った。

こんな周りにひた隠しにする婚姻関係を5年間続けてきたわけだが、佳乃はずっと綾に冷たくしていた。綾もそういうのには慣れていた。

何しろ碓氷家は北城四大名家の筆頭であり、綾は二宮家の生まれとはいえ、寵愛を受けない捨て子同然だったのだ。

綾と誠也の結婚は、ある取引から始まったものだった。

5年前、母が家庭内暴力から身を守ろうと過剰防衛をした結果、父を死なせてしまった。それに対して、弟は祖母と二宮家全員と手を組み、母を告訴して死刑を求めようとしたのだ。

母の実家である入江家も北城の名家だったが、事件後すぐに母との縁を切った。

綾は母のために上訴しようとしたが、二宮家と入江家から追い込まれ、窮地に陥った。そんな時、恩師が頼みの綱として誠也を紹介してくれたのだ。

権力の面から見ても、碓氷家は、入江家と二宮家が手を組んでも揺るがすことができないほどの勢力を持っていた。

加えて、誠也はこれまで担当した裁判で一度も敗訴したことがなかったのだから、法律的にも優位に立っていた。

おかげで、誠也は最終的に母に懲役5年という判決を勝ち取ってくれた。そして、約束通り、綾と誠也は周りに公表しないことを前提とした、婚姻関係を結ぶこととなった。

誠也の話によると、養子の碓氷悠人(うすい ゆうと)の両親は事故で亡くなったそうだ。

そして、誠也は悠人の父と親友だったため、まだ赤ん坊だった悠人を引き取ったのだ。

あれから5年。あと1ヶ月で、母は出所する。

この結婚は最初から、お互いの利害が一致した取引だった。綾は損をしているわけではない。

しかし、愛情のない、いつ終わるかも分からないこの結婚生活の中で、綾は密かに誠也を愛してしまったのだ。

綾は考えを巡らせるのをやめ、立ち上がって浴室へと向かった。

シャワーを浴びていると、またお腹に違和感を感じた。

心の不安が再びこみ上げてくる。

綾と誠也は毎回避妊をしていた。唯一の例外は、1ヶ月前、誠也が酔っ払っていたあの夜......

翌日、綾はアフターピルを飲んだが、それでも妊娠してしまう可能性はゼロではなかった。

念のため、碓氷家に向かう途中、綾は薬局に車を停め、妊娠検査薬を買った。
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
103 Bab
บทที่ 1 ข่าวของเทพธิดาผมทอง
หงเจี้ยนหยาง แม่ทัพผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นยอดชายชาติทหาร เป็นมหาบุรุษที่นับร้อยปีจะมีสักคนหนึ่ง อดีตจอหงวนบู๊ผู้เลื่องชื่อที่สามารถล้มกองทัพชาวหู [1] ร้อยนายเพียงลำพัง ตัวสูงใหญ่กว่าเก้าฉื่อ [2] ราวกับยักษ์ผานกู่ น่าเกรงขามจนศัตรูต่างหวาดเกรงไม่กล้าเอ่ยชื่อ ถูกขนานนามยิ่งใหญ่ว่า เสวียนหู่ [3] แห่งอี้โจวยามนี้ เจ้าเสือดำนั่นกลับเมามายในห้อง ไม่ยอมพบผู้ใด ปล่อยตัวสกปรกหนวดเครารุงรังไม่ต่างจากพวกชาวหู ตัวอ้วนหนากว่าเมื่อก่อนหลายเท่า ทิ้งตัวอยู่ท่ามกลางกองไหสุรา ส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งไปทั่วบริเวณเรือนหลังบุรุษตัวเล็กสูงเพียงหกฉื่อครึ่ง [4] สวมแหวนสีดำไว้ทั้งสิบนิ้ว ดูประหลาดแต่ก็เข้ากับชุดดำล้วนของเขายิ่งนัก เมื่อบุรุษผู้นั้นเดินมาจนถึงหน้าเรือนเหม็นสุรา ท่าทางของสาวใช้สองคนที่ตัวเปียกปอนยืนเฝ้าประตูอยู่ก็ราวกับได้พบหนทางหลุดพ้นจากทะเลทุกข์“ท่านกุนซือจาง ฮือ..” สาวใช้คนหนึ่งยกมือมาปิดปากเพื่อป้องกันเสียงร้องไห้เล็ดลอดออกมา นางดีใจราวกับได้พบพระโพธิสัตว์ก็ไม่ปาน“ไปเถิด ข้าดูแลเขาเอง” บุรุษในชุดดำผู้ถูกเรียกว่ากุนซือจางโบกมืออนุญาตให้สาวใช้ไปทำสิ่งอื่นได้ ไม่ต้องทนทรมานเฝ้าหน้าเรือนของเหม็นสุ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-17
Baca selengkapnya
บทที่ 2 เดินทางไปพบเทพธิดา
หงเจี้ยนหยางนั่งในรถม้าหลังใหญ่ เขากำลังออกเดินทางไปพบเทพธิดาหัวทองผู้นั้น เขาถึงขั้นยอมล้างเนื้อล้างตัว แต่ไม่ยอมโกนหนวดเครา ใส่เพียงเสื้อชั้นเดียวออกเดินทางทั้งที่อากาศหนาวเย็นจางป๋อเหวินจึงจำเป็นต้องเตรียมผ้าห่มไว้ในรถม้าหลายผืน ป้องกันไม่ให้เจ้าเสือดำเด็กน้อยป่วยเสียก่อนจะได้พบเทพธิดาผมทอง หากผู้คนรู้อาจคิดว่าเขาเป็นพี่ชายที่แสนดี แต่เจ้าตัวกลับรู้สึกคล้ายเป็นเพียงคนใช้ที่ต้องคอยดูแลคุณชายตัวใหญ่ของตระกูลหงความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา หนึ่งแม่ทัพ หนึ่งกุนซือ นับว่าสนิทสนมกันมาก มากจนผู้คนต่างนินทาว่าพวกเขาอาจเป็นคู่รัก เป็นบุรุษตัดแขนเสื้อ แต่ในความจริง ไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลยปีนี้จางป๋อเหวินก็อายุสามสิบปีแล้ว แต่เป็นเพราะเขาตัวเล็กและมีใบหน้าอ่อนเยาว์ สูงเพียงหกฉื่อครึ่ง [1] จึงยังดูราวกับเด็กหนุ่มอายุไม่เกินยี่สิบปี หากเป็นบุรุษอื่นคงแต่งงานมีลูกมีหลาน ได้เป็นท่านปู่ท่านตาไปแล้ว แต่เขายังอยู่ในจวนกั๋วกงทำตัวราวกับเป็นพ่อบ้านคนหนึ่ง แม้ผู้อื่นจะยังเรียกเขาว่าท่านกุนซือก็ตามส่วนหงเจี้ยนหยาง เป็นถึงบุตรชายภรรยาเอกของจวนกั๋วกงเพียงผู้เดียว แม้จะมีพี่สาวอีกหนึ่งคน แต่ก็แต่งงานกับองค์ช
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-17
Baca selengkapnya
บทที่ 3 เทพธิดาหรือปีศาจจิ้งจอกจอมราคะ
ในห้องนั้นสว่างกว่าด้านหน้ามาก เพราะไม่มีหลังคา มีเพียงผนังล้อมรอบ มีเตียงไม้ที่สูงกว่าเตียงนอนทั่วไปวางอยู่ติดกำแพง และมีเก้าอี้เก่าๆ อีกตัววางอยู่ข้างเตียง“นั่งลงที่นี่ขอรับ” เด็กชายบอกพร้อมกับจูงมือหงเจี้ยนหยางให้นั่งลงบนเตียงไม้ ตัวสูงใหญ่ของชายหนุ่มถึงกับทำให้เตียงดังเอี๊ยดอ๊าด“อือ..อาเจียว เจ้าเอาแผ่นไม้ดามแขนไปให้เสี่ยวซีด้วยนะ” เสียงไพเราะของเจ้าของผมทองสั่งเด็กชาย“ได้ๆ พี่ใหญ่ ท่านลุงผู้นี้ชื่อว่า พ่างพ่าง เจ็บที่มือ” อาเจียวรายงาน“อือ..” สตรีนางนั้นยังคงวุ่นวายกับสิ่งของตรงหน้า ไม่ยอมหันหน้ามามองคนป่วยหงเจี้ยนหยางถอนหายใจ เขาไม่เคยพบโรงรักษาประหลาดเช่นนี้มาก่อน อีกทั้งเขามองอย่างไรก็รู้สึกว่าที่นี่ยากจนมาก ความหวังก่อนหน้าคล้ายใกล้จะพังทลายลงอีกครั้ง“เอาล่ะ เรียบร้อย” เทพธิดาผมทองยื่นแผ่นไม้บางแต่มีรูปร่างคล้ายแขนให้อาเจียว เด็กชายรับแผ่นไม้และวิ่งออกไปด้านนอกเทพธิดารับแผ่นกระดาษรายละเอียดคนไข้จากอาเจียวมาอ่าน ก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้ลุงพ่างพ่าง“ท่านลุงอะไรกัน เจ้าเป็นคนหนุ่มชัดๆ” หญิงสาวเอ่ยเมื่อได้สังเกตคนตรงหน้าดีๆ อีกครั้ง“ข้าบอกเจ้าเด็กนั่นแล้ว ข้าไม่ใช่ลุง” หงเจี
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-17
Baca selengkapnya
บทที่ 4 นกเขาไม่ขัน
“ใจเย็นก่อน ท่านหมอไม่ได้หมายความเช่นนั้น” กุนซือจางหันไปกล่อมเจ้าเสือดำที่กำลังแยกเขี้ยวไม่พอใจ“เจ้าเข้าข้างสตรีจอมหื่นกามผู้นี้หรือ” หงเจี้ยนหยางหันไปแยกเขี้ยวใส่สหายของเขาแทน“เราฟังที่ท่านหมออธิบายก่อนดีหรือไม่”“ผู้ใดอยากฟังจอมต้มตุ๋นกัน เจ้ามัน.. อะ!!!” เขาชี้นิ้วไปทางหญิงสาว เพื่อด่าทอ แต่กลับถูกนางจับปลายนิ้วนั้นบิดจนเขาเจ็บปวดเกินจะทน ยังดีที่ชายชาติทหารเช่นเขาข่มกลั้นเสียงร้องไว้ได้เสวียนหู่แห่งอี้โจวถูกเทพธิดาสยบได้เพียงใช้ปลายนิ้ว..“เอาล่ะ เป็นคนป่วยก็ต้องอยู่นิ่งๆ อย่าดื้อ นั่งลงและให้หมอตรวจอย่างละเอียดอีกครั้งสิ” เทพธิดาสั่งเสียงเรียบนิ่ง ไม่สะทกสะท้านต่อเสียงตะคอกของอีกฝ่ายหลังจากความวุ่นวาย กุนซือจางกล่อมจนเสือดำน้อยที่ตัวสูงใหญ่ยอมตรวจร่างกายอย่างละเอียดอีกครั้ง“ดื่มสุราหนักด้วยหรือไม่” เทพธิดาถามคำถาม“...” เขาไม่ยอมตอบ ถอนหายใจแล้วหันหน้าหนี“เรียกว่าอาบสุราทั้งวันยังได้” กุนซือจางอธิบายสิ่งที่หงเจี้ยนหยางทำ“อือ..เป็นแค่ เดอเกอร์แวง ภาวะอักเสบเรื้อรังของเส้นเอ็นและปลอกหุ้มเส้นเอ็นบริเวณโคนนิ้วโป้งจนใช้ข้อมือไม่สะดวก เป็นทั้งสองมือ หนักที่มือซ้าย แต่เพราะเกิดเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-17
Baca selengkapnya
บทที่ 5 ไม่อยากเป็นอนุ
หลังจากกลับถึงจวนกั๋วกง ห้องสกปรกเน่าเหม็นของหงเจี้ยนหยางก็ถูกเก็บกวาดจนเรียบร้อยแล้ว จางป๋อเหวินยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้เด็กน้อยเสวียนหู่“นี่มันอะไร” เขาถามกุนซือจาง“นางเรียกว่า ตารางกายภาพบำบัด หรือก็คือ วิธีการรักษา”“ฮะ? แช่น้ำอุ่นวันละหนึ่งเค่อ [1] เดินครึ่งชั่วยาม [2] กินอาหารที่ประกอบจากเมล็ดธัญพืช โดยเฉพาะถั่วและงา ผักใบเขียว ไข่แดง..ไข่แดงหรือ” อดีตแม่ทัพขมวดคิ้วมุ่น“อืม..ข้าถามนางแล้ว นางบอกว่าให้แยกไข่ขาวออกไปและกินเฉพาะไข่แดง” จางป๋อเหวินพยายามอธิบายเพิ่ม“ไร้สาระ แค่กิน เดินกับแช่น้ำอุ่น ไม่มีตำรับยา หรือการรักษาใด วิธีมักง่ายเช่นนี้ จะให้ข้าเชื่อได้อย่างไรว่านางเป็นเทพธิดา”“นางบอกว่าเจ้ายังต้องเดินทางไปพบนางสองวันครั้งหนึ่ง เพื่อให้นางทำ..เอ่อ นางพูดว่า..กายภาพบำบัด และเจ้าต้องห้ามดื่มสุราอีกเด็ดขาด ต้องเปลี่ยนท่านอนด้วย และยังต้อง..”“พอแล้ว ข้าไม่อยากฟัง ไปเอาเหล้ามา”“ข้าไม่ใช่คนรับใช้ในจวนของเจ้า และข้าได้บอกฮูหยินผู้เฒ่าว่าเจ้าจะรักษาตัว ห้ามในจวนเก็บสุราไว้แม้แต่จอกเดียว”“จางป๋อเหวิน!”“หมูขี้ขลาด”“ข้าไม่ได้เป็นหมู!”“สุนัขเหม็นอาจม”“จางป๋อเหวิน!!..ข้า..ข้าจะฟ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-17
Baca selengkapnya
บทที่ 6 ชายแขนขาดและความหวัง
“อื้ม ลูกค้ารายใหญ่มาแล้ว เข้ามาก่อนสิ” เทพธิดาหัวทองเชื้อเชิญเสวียนหู่แห่งอี้โจว“ลูกค้าหรือ” หงเจี้ยนหยางไม่ค่อยเข้าใจคำที่สตรีประหลาดผู้นี้ใช้“แล้วสหายของเจ้าไม่ได้มาด้วยกันหรือ” เทพธิดาผมทองถามถึงกุนซือจาง“..เขา มีงานสำคัญที่ต้องทำ” ชายหนุ่มโกหก ที่จริงแล้วจางป๋อเหวินยังโกรธเรื่องที่เขาข่มขู่ไม่หาย วันนี้เขาจึงจำเป็นต้องมาหาเทพธิดาลำพัง“ไม่เป็นไร อย่างน้อยเจ้าก็มาแล้ว วันก่อนข้าทำให้เจ้าไม่พอใจจนเข้าใจผิด อย่างไรข้าก็เป็นหมอ ข้าจึงคิดว่าควรกอบกู้ชื่อเสียงความน่าเชื่อถือของตัวเองสักหน่อย ตามข้ามาสิ”หญิงสาวเดินนำหน้า พาชายหนุ่มตัวสูงออกจากโรงรักษาโกโรโกโสของนาง ก่อนจะเลี้ยวเข้าไปยังบริเวณโล่งแห่งหนึ่ง ไม่ไกลจากตรอกซิ่วสือ แม้จะไม่กว้างมาก แต่เพียงพอให้ผู้คนมารวมตัวกันทำกิจกรรมกลางแจ้งที่นั่น หงเจี้ยนหยางเห็นเครื่องเล่นหลายชนิดที่ทำจากไม้รูปร่างประหลาด มีทั้งเสา ขื่อ กำแพง กล่องสี่เหลี่ยม และคานสำหรับปีนป่าย เด็กหลายคนกำลังวิ่งเล่นอย่างสนุกสนานหลายคนไม่มีขา บางคนต้องนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ บางคนมีเท้าไม้ต่อจากขาข้างที่ขาด สตรีอีกหลายคนกำลังจับราวไม้ฝึกเดิน ทุกคนล้วนเป็นคนพิการ ไม่
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-17
Baca selengkapnya
บทที่ 7 อายุยี่สิบสี่คือแก่แล้ว
รุ่งขึ้น ในจวนของขุนนางหงก็มีเด็กชายจากตรอกซิ่วสือมาเก็บเงินจำนวนมาก พร้อมกับตราประจำตัวของท่านกั๋วกง ฮูหยินผู้เฒ่าได้แต่หน้าดำหน้าแดงเพราะความโกรธ ไม่รู้ว่าลูกชายของตัวเองไปก่อเรื่องอะไรมาอีกฮูหยินผู้เฒ่าตั้งใจจะถามระหว่างมื้ออาหาร แต่ท่านกั๋วกงกลับรีบร้อนกินข้าวและรีบออกจากบ้าน แม้ฮูหยินผู้เฒ่าจะต้องจ่ายเงินไปจำนวนมาก แต่อย่างน้อยบุตรชายของนางกลับมาตั้งใจทำบางสิ่งอย่างแน่วแน่อีกครั้ง นางจึงไม่ได้บ่นอะไรมาก“เจ้าชื่ออะไร” หงเจี้ยนหยางถามเทพธิดาผมสองสี ระหว่างที่นั่งให้นางนวดมือให้เขา“เรียกข้าว่าท่านเทพธิดาสิ” หญิงสาวตอบราบเรียบ แต่ในน้ำเสียงมีความเย่อหยิ่งอยู่มาก“..เจ้าชื่ออะไร” เขาถามคล้ายไม่ได้ยินที่นางตอบ“ท่านเทพธิดา”เขาสะบัดมือออกจากการนวดของนางทันที“นี่ ท่านอดีตแม่ทัพ ท่านไม่อยากรักษาแล้วหรือ” ท่านเทพธิดาเอ่ยถาม นางยืดหลังเต็มความสูงเท้าเอวด้วยความไม่พอใจกับการกระทำของคนไข้ผู้ดื้อดึงไร้มารยาท“เจ้าคงไม่อยากได้เงินสองพันตำลึงทองสินะ” เขาไม่ยอมเช่นกัน“..เอ่อ สองพัน..อยากได้สิ ย่อมอยากได้ นายท่าน..ข้าชื่อว่า อันเยว่ฉีเจ้าค่ะ ปีนี้อายุยี่สิบสี่ปี ยังไม่ได้แต่งงาน และไม่คิดจะแ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-17
Baca selengkapnya
บทที่ 8 ค่ำคืนเมามายแสนอันตราย
หนึ่งเดือนผ่านไป หงเจี้ยนหยางทำตามตารางการรักษาของเทพธิดาอันเยว่ฉีอย่างเคร่งครัด ข้อมือของเขาเริ่มหายปวดแล้ว และในที่สุดนางก็อนุญาตให้เขาฝึกยุทธ์ในช่วงเช้าหรือช่วงเย็นได้ แต่ยังคงห้ามไม่ให้จับอาวุธจางป๋อเหวินหายโกรธหงเจี้ยนหยางเมื่อไม่กี่วันก่อน เพราะมีลูกท้อเชื่อมน้ำตาลส่งมาจากเมืองอู่โจว และหงเจี้ยนหยางก็ยกให้กุนซือจางทั้งหมด เย็นวันนี้ท่านกุนซือจึงมาคอยดูแลเขาหากจะเรียกให้ถูกคือ ท่านกุนซือผู้นั้นมาคอยกำกับไม่ยอมให้เขาจับอาวุธ แต่บังคับให้เขาฝึกร่างกายด้วยการร่ายรำตามท่าทางของเสี่ยวจิ่วเทียนฝ่า [1] ซึ่งต้องขยับร่างกายช้าๆ อย่างทรมาน ท่านกุนซือใช้อ้างว่าเขาจะได้ฝึกสมาธิด้วย“นายท่าน เอ้อหลิงนำน้ำแกงไก่ใส่โสมมาให้เจ้าค่ะ ฮูหยินผู้เฒ่าบอกว่าช่วยให้ร่างกายแข็งแรง เอ้อหลิงจึงให้คนไปตามหาโสมอยู่สามวัน ในที่สุดวันนี้ก็ได้มา เอ้อหลิงเคี่ยวด้วยตัวเองก่อนจะนำมาให้ท่านเจ้าค่ะ” หญิงสาวร่างอรชรตัวเล็กเอวคอดได้รูปพูดขึ้นหงเจี้ยนหยางหยุดฝึกร่างกาย เขาหันไปมองดูที่มาของเสียง“เจ้าคือเอ้อหลิงคนนั้นหรือ” เขายังจำที่สาวใช้อี้ซิ่วพูดได้“เจ้าค่ะ”อนุเอ้อหลิงผู้ซึ่งหงเจี้ยนหยางไม่เคยรู้ว่านางเป็นอนุข
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-17
Baca selengkapnya
บทที่ 9 กอดสตรีผมทอง
พวกคนที่ประตูกระโจมต่างกระวนกระวายอย่างเห็นได้ชัด ไม่มีผู้ใดกล้าเข้าไปจับเสวียนหู่แห่งอี้โจว “รีบไปจับเขามัดไว้เร็วเข้า” เสียงของอันเยว่ฉียังคงสั่งต่อไปจางป๋อเหวินส่งคบเพลิงให้กับอันเยว่ฉี จากนั้นเขาก็วิ่งเข้าไปไล่จับชายที่มีร่างสูงใหญ่กว่าเขาสองเท่าอย่างไร้ความกลัว “เจ้ากล้าข้ามศพทหารในค่ายของข้าหรือ อย่าหวังว่าจะได้ตายดีเลย” หงเจี้ยนหยางแม้จะเจ็บข้อมือจนมือสั่น แต่เขาไม่อาจยอมให้ใครมาหยามคนตายได้ เขาจึงตั้งท่ารับมือศัตรูเต็มที่“ต้องรีบไปช่วยท่านกุนซือ เขาคนเดียวไม่ไหวแน่” อันเยว่ฉีหันไปบอกเหล่าบ่าวชายในจวนที่ยังหวาดกลัวท่านกั๋วกงไม่เลิก นางเห็นแล้วว่าอดีตแม่ทัพหงผู้นั้นมีฝีมือสูงมากแต่บรรดาบ่าวชายพวกนั้นยังคงตัวสั่นไม่กล้าขยับ“ชิ อดีตแม่ทัพอะไรกัน ไม่มีทหารมีฝีมือไว้ในบ้านสักคนเลยเหรอ” หญิงสาวทำเสียงไม่พอใจ แต่ก็ส่งคบเพลิงให้บ่าวพวกนั้น และวิ่งเข้าไปช่วยท่านกุนซืออีกแรง“ท่านแม่ทัพ ท่านต้องหยุดได้แล้ว” อันเยว่ฉีตะโกนวิ่งเข้าไปกอดเอวของหงเจี้ยนหยางเอาไว้จากด้านหลัง นางฉวยโอกาสในระหว่างที่เขากำลังยกมือตั้งรับลูกเตะของกุนซือจาง “ท่านเทพธิดา อันตราย!” จางป๋อเหวินตะโกนด้วยความตกใจ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-17
Baca selengkapnya
บทที่ 10 หญิงสาวที่นอนทับบนอก
“เจ้าเป็นใคร” หงเจี้ยนหยางก้มลงมองดูปลายผมสีทองที่สะท้อนแสงโคมเล็กน้อยจากด้านนอกแล้วรู้สึกประหลาดใจ จึงเอ่ยถาม“ข้าชื่อ อันเยว่ฉี” หญิงสาวแนะนำตัวอีกครั้ง“ข้า..เหมือนจะจำได้ว่าเจ้าคือเทพธิดา นี่ข้าตายแล้วหรือ”“ยัง เจ้ายังไม่ตาย ถึงแม้ข้าจะเป็นเทพธิดาจริงๆ แต่ก็เป็นเพียงชื่อที่ผู้อื่นเรียกเท่านั้น ข้ายังคงอยู่ในโลกคนเป็นเช่นเดียวกับเจ้า”“ข้ายังไม่ตายอีกหรือ อีกนานหรือไม่” เขาถามหญิงสาวรู้สึกกังวลเพราะดูเหมือนเขาจะป่วยเป็นทั้งโรคพีทีเอสดีและป่วยซึมเศร้าด้วย“เจ้าอยากตายหรือ” นางถามระหว่างที่จับดึงเขาให้นั่งลงข้างเตียง“ข้าไม่รู้” เขานั่งลงและตอบคำถามอย่างเคร่งเครียด ไม่ยอมปล่อยมือของเทพธิดา“ชีวิตเป็นของเจ้า เหตุใดเจ้าจึงไม่รู้” นางนั่งลงข้างเขา ตัดสินใจว่าคืนนี้คงไม่ได้กลับบ้านไปนอนแล้ว ยังไงคืนนี้ก็ดูแลคนป่วยให้ผ่านพ้นไปก่อน พรุ่งนี้ค่อยเก็บเงินจากเขาก้อนโตเป็นค่ารักษานอกสถานที่“ข้า..ทุกคนล้วนทิ้งข้าไว้ ข้าไม่สมควรมีชีวิต ไม่สมควรมีความสุขและปล่อยให้พวกเขาตายตามลำพัง” เขาเริ่มมือสั่นเมื่อพูดถึงสิ่งที่หวาดกลัว“เจ้าบอกว่ามีคนปกป้องเจ้าไว้ใช่หรือไม่” นางถาม“อืม..ข้าไม่รู้จักชื่อเข
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-17
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status