Mag-log inเขายื่นสัมภาระในมือให้ข้ารับใช้ใกล้มือ ก่อนจะลงไปนอนกับทั้งสองคน ใช้เวลาไม่นานเขาก็กลับไปพร้อมกับลูกและภรรยา ช่างเป็นภาพที่สงบและเต็มไปด้วยความสุขเสียยิ่งกว่าอะไรก่อนจะเป็นเหม่ยหนานที่ตื่นมาก่อนใคร นางสัมผัสได้ถึงแรงหนัก ๆ ที่รัดเอวของตนเอาไว้ แต่เพียงแค่สัมผัสของเขานางก็จำได้แล้วว่าเป็นพระสวามีของ
การจัดสอบคัดเลือกขุนนางในเมืองจัดขึ้นทันทีหลังจัดการขุนนางกังฉินในเมืองทั้งหลาย ขุนนางเก่า ๆ ที่ยังเหลืออยู่ก็ไม่มีผู้ใดกล้าหือกล้าอืออีกต่อไป แม้ว่าพวกเขาจะมีอำนาจในเมืองแล้วอย่างไร ทหารที่เดินทางมาพร้อมท่านอ๋องและพระชายานั้นนับรวมแล้วสามารถตั้งกองทัพขึ้นมาได้กองทัพหนึ่งเลยด้วยซ้ำ ยังไม่รวมกับทหารใ
เพราะอย่างนั้นนางจึงได้ผูกมิตรกับข้ารับใช้ในจวนอยู่ตลอด มิเช่นนั้นนางจะไปทำดีกับข้ารับใช้และบ่าวไพร่พวกนี้ทำไมกัน คิดว่าคุณหนูเช่นนางจะลดตัวลงไปเอาอกเอาใจบ่าวไพร่ชั้นต่ำพวกนี้น่ะหรือ ฝันไปเถอะเหม่ยหนานหรือจะมองแผนการของสองแม่ลูกคู่นี้ไม่ออก เมืองหลวงนั้นสุดแสนจะกว้างใหญ่ ทั่วทั้งเมืองเต็มไปด้วยงูพิ
คืนนั้นแทนที่เหม่ยหนานจะเลือกไปนอนที่โรงเตี๊ยม เสวียนอี้เสนอให้ตั้งค่ายนอนกันนอกเมือง พรุ่งนี้ช่างที่มาทุบจวนจะได้เข้ามาเริ่มทำงานกันตั้งแต่เช้า จะได้ไม่รบกวนเสี่ยวหลงตอนนอนด้วย แน่นอนว่าเหม่ยหนานเองก็เห็นด้วย นอนกลางดินกินกลางทรายกันมาสี่เดือนแล้ว อดทนเพิ่มอีกสักวันจะเป็นอันใดไปเรื่องเจ้าเมืองนี้น
“เรื่องเล็กน้อยเท่านี้เราไม่ถือสา อย่างไรจวนแห่งนี้ก็ต้องรื้อแล้วสร้างใหม่ทั้งหมดอยู่แล้ว ท่านเจ้าเมืองช่วยเป็นธุระเรื่องทำความสะอาดให้นับเป็นน้ำใจแล้ว เอาล่ะ วันนี้เรายังมีเรื่องให้จัดการอีกมาก เอาไว้ข้าจะส่งคนไปตามมาประชุมหารือเรื่องพัฒนาเมืองท่าแห่งนี้ก็แล้วกัน” ถึงอย่างไรเขาก็ตั้งใจจะสร้างจวนใหม
ขบวนรถม้าของเสวียนอ๋องและพระชายาเดินทางนานถึงสี่เดือน ระหว่างทางพวกเขาเจอเรื่องมากมาย ไม่ว่าจะโจรป่าหรือภัยพิบัติ แต่สุดท้ายขบวนรถม้าและเหล่าข้ารับใช้ที่ติดตามมาด้วยหลายร้อยคนก็เดินทางมาถึงเมืองได้ในที่สุดเจ้าเมืองท่าแห่งนี้ได้รู้ข่าวอยู่ก่อนแล้วว่าเสวียนอ๋องจะมาครองเมืองท่าแห่งนี้ ด้วยราชโองการของ
จางจงจื้อเมื่อเถียงแพ้ภรรยาก็เดินฟึดฟัดออกไปจากเรือน เขานึกอยากจะทุบตีสั่งสอนคนปากดีอย่างเหม่ยหนิงนัก ติดที่หน้าของตระกูลกงเท่านั้นที่ทำให้เขายังไม่กล้าลงมือที่น่าแค้นใจยิ่งกว่าก็คือ แค่จะไปปรากฏตัวต่อหน้าเหม่ยหนานเขาก็ยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำขุนนางชั้นผู้น้อยอย่างเขาจะไปขอพบพระชายาของท่านอ๋องต้องมีเ
“ไม่เป็นไรเลยคุณหนู เอาไว้วันได้คุณหนูได้เข้ามาในวัง ข้าในฐานะพระชายาเอกจะดูแลคุณหนูเป็นอย่างดีเลยล่ะ แต่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อใดข้าจะได้มีโอกาสต้อนรับคุณหนู ใครบ้างไม่รู้เรื่องการแต่งงานของข้าและท่านอ๋องบ้างเล่า เห้อ เสด็จแม่คิดเห็นว่าอย่างไรเพคะ คุณหนูอวิ๋นดูท่าแล้วจะมีใจให้ท่านอ๋องเป็นอย่างมาก ไม่รู้ว่
ในขณะที่เหม่ยหนานกำลังนั่งรอพระสวามีเข้าไปประชุมอยู่นั้น ตัวนางก็นั่งรอที่ตำหนักรับรองที่จัดเตรียมเอาไว้ นางนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ไม่คิดว่าจะได้เจอหน้าของคุณหนูอวิ๋นเข้าเสียได้ แต่ดูจากสีหน้าแล้ว ท่าทางว่าจะเป็นทุกข์ไม่น้อยเลยกับเรื่องที่เกิดขึ้น“คุณหนูอวิ๋นเองก็มารอใต้เท้าอวิ๋นเข้าประชุมหรือ” คร
วันต่อมาวังอ๋องมีรับสั่งให้ข้ารับใช้จัดตั้งโรงทานกลางเมืองทันที ชาวบ้านคนใดเดือดร้อน คนใดไร้อาหารก็สามารถมารับได้ที่โรงทานของพระชายา อาหารที่จัดเตรียมมาก็ไม่ได้เลิศเลอเหมือนอยู่ในเหลาอาหาร แต่ก็ไม่ได้เป็นอาหารที่ดูไม่ดีแต่อย่างใดซ้ำเสวียนอ๋องและพระชายายังเป็นคนแรกที่จัดตั้งโรงทานช่วยเหลือประชาชนในเ







