Novel-novel oleh Teddy's

ในขณะที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวกำลังใช้เวลาอยู่ด้วยกันตามที่มันควรจะเป็น ทางนอกบ้านกลับมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้น คนบ้านเหยาที่ไม่ได้ถูกรับเชิญมาปรากฏตัวที่หน้ารั้วบ้านอันที่จริงพวกเขามาที่นี่ได้สักพักแล้ว แต่ยังไม่มีใครไปสนใจพวกเขา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครสนใจก็เลยต้องตะโกนเสียงดังเข้าไปในงาน โชคดีที่พิธีสำคัญจบ

ส่วนในตัวบ้านนั้นจะมีแค่คนที่สนิทจริง ๆ และคนที่ต้องเข้าไปทำพิธีให้เจ้าบ้าวเจ้าสาวเท่านั้นที่เข้าไปได้ ห้องโถงของบ้านถูกจัดเป็นสถานที่ทำพิธี แม้ว่าจะไม่ได้จัดงานยิ่งใหญ่อะไร แต่ก็อบอุ่นมาก ๆเซียนอวี่ยิ้มตั้งแต่ตื่น จนตอนนี้เธอยังไม่อาจหุบยิ้มได้ เธอรู้สึกว่าวันนี้คงจะเป็นวันที่เธอยิ้มมากที่สุดตั้งแ

หลังจากขอความช่วยเหลือจากเพื่อนเสร็จ หมิงหานก็รีบตรงกลับบ้านในทันที เหล่าป้า ๆ เองก็แยกย้ายกันกลับบ้านไปทำหน้าที่ของตัวเองเป็นที่เรียบร้อย ข้าวของที่ซื้อมาเต็มไม้เต็มมือเมื่อเช้าก็หายไปจากบ้านเป็นที่เรียบร้อยตกเย็นหลังกินข้าวก็ทางสะดวก การได้กลับมาอยู่ในที่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำ มันทำให้หัวใจของเขา

เซียนอวี่ก็รู้ดีว่าป้า ๆ ไม่กล้าเอาเด็กที่บ้านมารบกวน เธอยิ้มออกมาอย่างรู้ทัน เอาไว้ก่อนกลับค่อยยัดของกินที่เตรียมเอาไว้ให้กลับไปฝากคนที่บ้านก็แล้วกันสำหรับเธอแล้ว เงินทองมีมากจนล้นมือ เธอไม่คิดจะตระหนี่กับป้า ๆ พวกนี้หรอก ตัวเธอที่ไม่มีญาติผู้ใหญ่คอยเป็นห่วง ก็ได้ป้า ๆ พวกนี้นี่แหละที่คอยตักเตือนแ

หลังจากที่ได้คุยกันอย่างจริงจัง เขาก็กลับมาคิดถึงเรื่องการแต่งงาน เขาเป็นผู้ชาย ควรจะทำอะไรให้มันถูกต้อง ไม่ให้ภรรยาของตัวเองต้องเสียหน้าคนอื่นเงินทองมีมากมายจนไม่ต้องทำงานก็อยู่ไปได้ทั้งชีวิต แต่กลับไม่สามารถขอภรรยาแต่งงานได้ แบบนี้ใครรู้ก็คงจะหัวเราะเขาจนท้องแตกตายเป็นแน่ เรื่องสินสอดทองหมั้นอะไร

เขาทำลงไปก็เพื่อเราสองคน เขาไม่อยากแต่งงานกับคนที่พ่อแม่เลือกไว้ให้ เขาอยากจะอยู่กับคนที่เขารักเขาชอบ ไม่ใช่ว่าเขาไม่แต่งงานกับคนที่พ่อแม่เลือกให้แล้วที่บ้านจะไม่มีใครสืบทอดตำแหน่งต่อ เขายังมีพี่น้องอีกหลายคน แต่หนิงหนิงมีเขาคนเดียว เขาทิ้งเธอไม่ได้ซ่งหนิงหนิงเงียบไป เธอรู้สถานการณ์ของตัวเองและคนรั

“อ้าวยัยผู้ดีตีนแดง มองคนอื่นแบบนี้หมายความว่ายังไงน่ะ แหม ๆ ผัวของฉันเธอก็ยังใช้ร่วมกับฉัน จะมาเหยียดอะไรคะคุณผู้ดี!”“พอได้แล้ว! ลี่ห่าย ตอนนี้เจ้าใหญ่มันไม่ได้รักเธอแล้ว ฉันจะชดเชยให้เธอเอง แล้วแยกจากกันด้วยดีซะ ไปทางใครทางมัน เงินห้าร้อยหยวนคงจะพอชดเชยเรื่องนี้ได้ รับไว้สิ” แม่เฒ่าเจียงกลัวเรื่องมันจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ เธอไม่อยากให้ว่าที่ลูกสะใภ้ต้องเสียชื่อเสียงอีกแล้ว ทางที่ดีควรกำจัดหวังลี่ห่ายออกไปให้เร็วที่สุดก่อนเป็นอันดับแรก“อะไรคะ ห้าร้อยหยวนเองเหรอ นี่ คุณผู้ดีตีนแดง จะมาขอผัวคนอื่นไปทำผัวเสียเองเนี่ย มีปัญญาจ่ายได้แค่ห้าร้อยหยวนเองงั้นเหรอ ถุย แล้วคุยโวใหญ่โต ระดับลูกสาวนายพลอยากได้ผัวชาวบ้าน มันต้องสักหมื่นหยวนล่ะโว้ยถึงจะสมน้ำสมเนื้อ”“ลี่ห่าย มันจะมากไปแล้วนะ! ทำไมเมื่อก่อนเธอไม่เคยเป็นคนหยาบคายแบบนี้ ยิ่งเธอเป็นแบบนี้ ฉันยิ่งอยากหย่ากับเธอ ที่ผ่านมาเธอเสแสร้งทำเป็นคนดีมาตลอดเลยสินะ” เจียงหลางรีบเข้ามาแก้สถานการณ์ เขารู้นิสัยของคนรักดี เธอไม่ใช่คนที่จะเถียงสู้คนได้ ยิ่งมาเถียงกับลี่ห่ายที่ไม่ใช่คนที่จะรังแกได้ง่าย ๆ ด้วยแล้ว ไม่ว่ายังไงหรานเออร์ของเขาก็ต้องเป็นผู้แพ

เจียงฝูทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจากแม่มาอย่างดี ถึงเขาจะไม่รู้ว่าในห้องนอนมีพ่ออยู่จริงอย่างที่แม่บอกหรือเปล่า แต่แม่เป็นผี ยังไงก็น่าจะรู้อะไรล่วงหน้าอยู่แล้ว เพราะอย่างนั้นเด็กชายที่ถูกแม่ตามใจมาหลายวันจึงทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่ เขาทุบประตูเสียงดังจนมือแดงไปหมดลี่ห่ายได้ยินเสียงทุบประตูดังลั่นบ้านก็ได้แต่เม้มปากกลั้นหัวเราะ เจ้าถั่วงอกน้อยนี่ทำงานได้ดีมาก สงสัยต้องให้รางวัลที่สมน้ำสมเนื้อสักหน่อย เจ้าจิ๋วนี่ทำงานดีเกินคาดจริง ๆไม่นานเสียงนั้นก็เงียบไป ก่อนจะแทนที่ด้วยเสียงวิ่งดังตึงตังของเจียงฝูออกมา เจ้าตัวเล็กไม่ได้พูดอะไร ท่าทางก็ไม่ได้เสียใจหรือว่าเศร้าอย่างที่เธอคิดเอาไว้ แต่เหมือนจะมีอาการงุนงงเสียมากกว่า แน่ล่ะสิ หนึ่งปีจะเจอหน้าพ่อสักหนึ่งครั้ง ความผูกพันอะไรก็คงจะเยอะมากล่ะมั้งไหนจะเรื่องที่เจ้าตัวยังเด็กอยู่อีก การเปิดประตูเข้าไปเจอพ่อตัวเองอยู่ในห้องกับผู้หญิงแล้วก็เด็กสาวแปลกหน้า เด็กที่ไหนจะไม่งง เป็นเธอมาเจออะไรแบบนี้ก็คงจะงง และที่เธอเลือกใช้เจียงฝูแทนที่จะใช้เจียงหมิง ก็เพราะเรื่องความแข็งแกร่งในด้านจิตใจ เจียงฝูเห็นแบบนี้เขาก็เข้มแข็งมาก เพราะคำว่าพี

หัวของลี่ห่ายเหมือนมีไฟลุกอยู่เต็มหัว แต่สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะนอนหลับไป ด้วยความที่มีระบบอยู่ด้วย เธอรู้สึกว่าการจัดการคนพวกนี้ไม่ยากเลย ตอนนี้เธออยากจะดูท่าทีของคนรักใหม่ของสามีสักหน่อย ได้ข่าวว่ารู้อยู่แล้วด้วยว่าเขามีลูกมีเมียแล้ว เธออยากรู้ว่าทำไมถึงยังเลือกที่จะรักกับผู้ชายคนนี้อยู่เช้ามาลี่ห่ายตัดสินใจใช้เงินซื้อกล้องตัวเล็กมาติดที่มุมห้องเอาไว้ ก่อนจะเก็บข้าวของของตัวเองที่มีอยู่อันน้อยนิดแล้วลาแม่สามีกลับไปเยี่ยมบ้านเดิม ในเมื่ออยากให้เธอกลับบ้านเดิมมากนัก เธอก็จะยอมเดิมตามหมากที่คนพวกนั้นจัดไว้ก็แล้วกัน แต่แน่นอนว่าเธอไม่ได้ยอม แค่จะถอยเพื่อให้คนพวกนั้นเผยความผิดกันเท่านั้นแหละ“ฉันจะพาลูกกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมนะคะแม่ คงจะไปสักสองสามวันค่ะ” เธอคอยจับสังเกตอาการของแม่สามีที่เหมือนจะดีใจ แต่พอเธอบอกว่าสองสามวัน หญิงชรากลับมีท่าทีเหมือนจะไม่ยินยอม“อยู่สักเดือนก็ได้นะ เธอไม่ได้กลับบ้านนาน ให้อาฝูกับอาหมิงใช้เวลาทำความคุ้นเคยกับญาติฝั่งแม่บ้างก็ดี ไปเถอะ ถ้ามีอะไรเดี๋ยวฉันจะให้คนไปส่งข่าวให้ หมู่บ้านของเธอก็อยู่แค่นี้เอง หรือให้ฉันจ้างรถไปส่งเธอกับเด็ก ๆ ดีมั้ย มาเถอะ ๆ อย่าเดินใ

หลังจากที่สามแม่ลูกอาการดีขึ้น ทั้งสามคนก็พากันเข้าป่าเก็บผักหาเงินไม่หยุด เด็ก ๆ แม้จะมีตกใจในความสามารถของแม่บ้าง แต่ก็ดีขึ้นกว่าตอนแรก ๆ มากแล้ว ยิ่งรู้ว่าพวกตนหาเงินได้มากกว่าที่พ่อและอาทั้งสองส่งมาให้ที่บ้านในแต่ละเดือนก็ยิ่งภาคภูมิใจ น่าเสียดายที่พวกเขาไม่สามารถเอาเรื่องนี้ไปอวดใครได้ ไม่อย่างนั้นแม่จะต้องมีปัญหาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้แม้ว่าทั้งสามคนจะหาเงินได้เยอะสักแค่ไหน แต่ลี่ห่ายก็ไม่ยอมให้ลูก ๆ เอาเงินออกมาใช้ในเร็ว ๆ นี้อย่างแน่นอน การเอาเงินออกไปใช้ให้คนภายนอกเห็นมันไม่ใช่เรื่องดีสักเท่าไหร่ เพราะอย่างนั้นเธอจะคอยถามลูก ๆ ว่าอยากได้อะไร เธอจะซื้อจากตลาดโลกให้เอง ซึ่งส่วนใหญ่ก็คงเป็นขนม เด็ก ๆ ในตอนนี้ยังไม่มีอะไรที่อยากได้มากมาย“ช่วงนี้ป้าสะใภ้เข้าป่าทุกวัน ไม่เห็นว่าจะได้อะไรดี ๆ ติดไม้ติดมือกลับมาบ้างเลยนะคะ บ้านเราก็ไม่ได้ลำบากอะไรจนถึงกับต้องเข้าไปหาของกินในป่า อืม...แบบนี้ย่าจะโดนชาวบ้านนินทาว่ารังแกลูกสะใภ้เอาได้นะคะ”การที่ลี่ห่ายเปลี่ยนไป คนที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดคงเป็นเจียงจินเยว่ อย่างที่บอก เด็กสาววางตัวเป็นคุณหนูที่ตั้งใจเรียน คนในบ้านเลยไม่อยากใช้งานอะไรเธ

ขณะที่ลี่ห่ายกำลังวุ่นวายอยู่กับการป้อนข้าวลูก ๆ ระบบตลาดโลกก็แทบจะแตกกันเต็มที ไม่รู้ว่าคนมาจากไหนนักหนา พวกเขาเข้ามาหน้าร้านค้าที่ตั้งชื่อเหมือนกดแป้นพิมพ์ไปมั่ว ๆ อย่างเฝ้ารอย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ ในตอนนี้ลี่ห่ายค่อย ๆ โยนของเข้าไปขายในระบบทีละชิ้นอย่างไม่รีบร้อน ก็มีคนเข้ามารอซื้อของที่หน้าร้านค้าของเธอเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนตอนนี้กลายเป็นว่าหน้าร้านค้าของลี่ห่ายล่มไปเป็นที่เรียบร้อย ระบบเพิ่งจะกู้คืนมาได้ยังไม่ถึงหนึ่งนาที ผู้คนจำนวนมากก็เข้ามาเยี่ยมชมหน้าร้านค้าที่เหมือนจะโกงเงินลูกค้าคนนี้อยู่ตลอดเวลากันอย่างเนืองแน่นเสียแล้วยิ่งก่อนหน้านี้มีคนเอาเรื่องราวของร้านค้าแปลก ๆ ร้านนี้ไปพูดถึงในช่องทางโซเชียล คนก็ยิ่งแห่กันเข้ามาดู บางคนหวังจะได้ของติดไม้ติดมือกลับไปสักอย่างสองอย่าง บางคนอยากมาดูว่าจะมีคนที่มีของหายากที่เยอะและสดขนาดนั้นจริงอย่างที่คนในโลกออนไลน์ว่ากันจริงหรือเปล่าแต่รอแล้วรอเล่า ตะกร้าสินค้าก็ไร้การเคลื่อนไหว ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังมีของเข้ามาเรื่อย ๆ อยู่แท้ ๆ ไม่รู้ว่าเจ้าของร้านไม่มีของแล้วหรือเปล่า เพราะที่ลงขายก็ไม่ได้น้อยเลย คนที่มือเร็วก็ได้ของไปอย่างน่าอิจฉาลี

น่าแปลกมากที่หญิงชราทำเพียงพยักหน้าให้หลานสาว ทั้งที่ไม่เคยแม้แต่จะบังคับให้หลานสาวทำงานบ้านด้วยตัวเอง เจียงจินเยว่กัดปากตัวเองจนเลือดแทบจะออก เธอไม่คิดว่าย่าจะทำเพียงพยักหน้าให้เท่านั้น ทั้งที่เมื่อก่อนคนทั้งบ้านก็ใช้งานป้าสะใภ้ได้ตามใจกันแท้ ๆ แต่นี่อะไรกัน อยู่ ๆ ป้าสะใภ้ก็เริ่มแข็งข้อกับคนอื่น ๆ ในบ้านเสียอย่างนั้นลี่ห่ายไม่ได้สนใจอะไรคนในบ้านอีก เธอรีบกลับเข้าห้องนอนเพื่อดูอาการลูกชายทั้งสองคนอีกครั้ง เด็ก ๆ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว แค่ยังเพลียจากยาที่เธอให้กินไปอยู่เท่านั้น ซึ่งถือว่ายานี้ดีมากจริง ๆ ทั้งแก้ไข้ แถมยังทำให้ง่วงจนต้องนอนให้ได้อยู่ด้วย เด็กสองคนนี้จะได้นอนพักอย่างที่ควรจะเป็นในตอนที่เฝ้าลูก ๆ เธอก็ไถหน้าฟีดระบบเล่นไปด้วย ดูว่ามีอะไรขายอยู่บ้าง ของในตลาดโลกหน้าตาแปลกประหลาดไปหมด พวกผักหรือผลไม้ราคาแพงก็มีขายอยู่เหมือนกัน แต่ก็ยังเป็นส่วนน้อยอยู่ดี เลื่อนไปสักห้าหน้าถึงจะมีผักผลไม้โผล่มาสักอัน แล้วแต่ละตะกร้าก็น้อยนิดเธอพอจะจับทางตลาดโลกได้แล้ว เธอสามารถหาเงินจากการขายผักได้ ในตอนนี้เธอไม่ขาดแคลนผักเลยสักนิด เดินเข้าไปในครัวก็เจอแต่ผัก บนโต๊ะกินข้าวก็มีแต่ผักแต่น