แชร์

ตอนที่ 30 ปกป้องหญิงอื่นต่อหน้า3

ผู้เขียน: LiHong
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-08-27 12:21:21

สายตาเห็นนางหน้าแดงเรื่อ ยังคิดจับกดลงบนเตียงให้รู้แล้วรู้รอดสักรอบสองรอบใหญ่ๆ แต่กลับทำไม่ได้

ต้องคุยกันให้เสร็จก่อน

“เรื่องของข้าก็คือเจ้ากำลังเข้าใจผิดปะไร แต่ข้ามั่นใจจริงๆว่ามิใช่ฝีมือของเหวินฟาง” เพราะทุกวันนี้

นางคอยตามติดไป๋ซั่วโน่น ไม่ได้ยุ่งกับเขาแล้ว

ติงยวี่ถิงจ้องมองแน่วนิ่งที่ใบหน้าหล่อเหลาที่แดงก่ำเพราะอาการร้อนรนนั้นด้วยหัวใจที่ร้อนรุ่มยิ่งกว่า

นางสูดลมหายใจเข้าอกลึกยาว ตั้งท่าถามเขาดีๆ ตามประโยคที่คิดเอาไว้แต่ยังไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไร

เขาเป็นใคร? ใช่คนจากยุคปัจจุบันเช่นนางหรือไม่? มาจากยุคเดียวกันหรือเปล่า? และอีกหลายคำถามมากมาย ซึ่งเหมือนจะไร้สิ้นสุดหากได้ถาม ความรู้สึกของนางยามนี้คล้ายได้เจอญาติสนิทที่สุดซึ่งเหลือเพียงคนเดียวในโลกหล้า แน่นอนว่าพิเศษยิ่งกว่าใคร เพราะที่นี่คือโลกที่แตกต่าง เป็นดินแดนที่ไกลแสนไกล ระยะทางสุดประเมินขนาดนั้น...การได้เจอกัน...อา....

ติงยวี่ถิงตื่นเต้นเป็นที่สุด กำลังจะเปิดปากถามรัวๆ แต่สาวใช้เปิดประตูเข้ามาก่อน

“นายหญิง แย่แล้วเจ้าค่ะ”

เป็นเสี่ยวจิงที่วิ่งหน้าตาตื่น พรวดพราดเข้ามาอย่างไม่สนใจกาลเทศะ นางกระหืดกระหอบรายงานว่า “ด้านหน
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • ข้าไม่ชอบหญิงอื่น ข้าชอบแม่ของลูกคนเดียว   ตอนที่ 32 ระหว่างรอ1

    บุรุษหนุ่มสูงศักดิ์ ราศีเหนือสามัญมิใช่แค่หล่อเหลาคมสันยังมีรูปร่างที่สูงใหญ่สมส่วน ทุกอย่างเสริมความสง่าโดดเด่นเหนือหมู่มวล รอบกายนอกจากแผ่ซ่านความน่าเคารพชวนยำเกรงยังมีความสุขุมสงบนิ่งที่ผู้มีบารมีและฐานะสูงเท่านั้นจึงจะมี ทั้งน่าทึ่งและน่าค้นหา จนทำให้คนพบเห็นรู้สึกได้ว่าตาพร่าเบลอไปชั่วขณะ แม้คนผู้นั้นจะเป็นบุรุษเซียวหงเย่มองแขกผู้มาเยือนตรงหน้าอย่างแปลกใจ สายตาเต็มไปด้วยคำถามติงยวี่ถิงย่อมเข้าใจ นางรีบกระซิบบอกอย่างรวดเร็ว “องค์ชายสี่เจิ้งจื่อหมิงกับพระชายาหลินซิงเยียน”ดวงตาชายหนุ่มเบิกกว้าง มองภรรยาอย่างนึกทึ่ง “เจ้ารู้จักกับเชื้อพระวงศ์ระดับนี้ด้วยหรือ?”“อืม...” ติงยวี่ถิงพยักหน้ากระซิบอีก “พระชายาหลินเป็นสหายกับข้ามานาน ตั้งแต่ก่อนแต่งเข้าตำหนักองค์ชายสี่”“อ้อ...” เซียวหงเย่เริ่มเครียด “เหตุใดไม่บอกก่อน ข้าจะได้แต่งกายให้ดีกว่านี้”“ท่านหล่อเหลาแค่พอดีเถอะ จะรูปงามเหนือกว่าผู้อื่นตลอดเวลามิได้นะ”“ไม่ใช่ พบราชนิกุลต้องแต่งกายให้เหมาะสม นับเป็นการให้เกียรติแด่พระองค์ตามหน้าที่ของสามัญชน”“อ้อ...เข้าใจๆ แต่ไม่ทันแล้วไหม?”พวกเขากระซิบกระซาบถามตอบกันไปมา ยังไม่ลืมทำความเคาร

  • ข้าไม่ชอบหญิงอื่น ข้าชอบแม่ของลูกคนเดียว   ตอนที่ 31 ออกตัวปกป้องภรรยา3

    เซียวหงเย่หันอีกทาง สั่งงานคนสนิทอีกคนว่า “เจ้าไปจวนว่าการ แจ้งความเรื่องที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้ เล่าโดยละเอียด บอกว่ามีคนมาใส่ร้ายป้ายสีโรงยาเจี้ยนคัง” คนสนิทรีบประสานหมัด “ขอรับ”“อันใดกัน? ท่ะ ท่านรังแกกันเกินไปแล้ว ไม่นะ” แม่ลูกโวยวาย หันไปฟ้องชาวบ้านเสียงดังขึ้น “พวกเจ้าดูเถิด คนรวยรังแกคนจน เถ้าแก่เนี้ยติงไม่ยอมรับความผิด ไม่มีจิตเมตตา ไร้ความรับผิดชอบ”“นางรับผิดชอบแน่” น้ำเสียงของเซียวหงเย่เย็นชาดุจกริชบาดใจคน “แต่พวกเจ้าห้ามหนีไปทางใด จงอยู่ที่นี่จนกว่าหมอหลวงกับมือปราบจะมา”“ท่านปรักปรำผู้อื่น พวกข้าไม่อยู่” ทั้งสองทำท่าหนี อยู่ก็โง่นะสิ!“พ่อแม่พี่น้องทุกท่าน โปรดช่วยจับแม่ลูกคู่นี้เอาไว้ พวกนางจงใจใส่ร้ายป้ายสีเจี้ยนคัง คิดรังแกภรรยาของข้า ใครจับได้ข้ามีรางวัลห้าตำลึงทองและหากมีใครรู้ว่าพวกนางถูกว่าจ้างมาจากใคร เอาไปเลย ห้าสิบตำลึงทอง”นี่ต่างหากคือวิถีคนรวยใช้เงินแก้ปัญหาได้อย่างดีเลิศ เพราะห้าตำลึงกินได้เป็นเดือนๆ ห้าสิบตำลึงกินได้เกือบปีชาวบ้านไม่สนแล้วเรื่องที่ยืนนินทาอยู่ครู่ใหญ่ ใครหย่าใครหม้ายไร้ยางอาย ยาเป็นพิษอันใด ไม่สนทั้งนั้น “ไป! พวกเรา ช่วยกันจับพวกนางเอาไ

  • ข้าไม่ชอบหญิงอื่น ข้าชอบแม่ของลูกคนเดียว   ตอนที่ 31 ออกตัวปกป้องภรรยา2

    “ไม่ใช่!” แม่ลูกปฏิเสธพร้อมเพรียง เสียงแข็งมาก แต่สุ้มเสียงทุ้มต่ำของเซียวหงเย่ทรงอำนาจยิ่งกว่า เขายืนตระหง่านบนบันไดร้านยา แผ่ซ่านความน่าเกรงขามซึ่งมีเฉพาะตัวบุรุษระดับผู้บริหารที่ปกครองบริวารมากมาย ทั้งในโลกเก่าและโลกใหม่ที่นี่ แววตากดข่มผู้คนขณะว่า “หากพวกเจ้ายืนยันว่าผดผื่นพุพองบนใบหน้าที่อัปลักษณ์เป็นเพราะยาของที่นี่จริง พวกเจ้าต้องยอมให้ข้าส่งตัวไปให้ท่านหมอตรวจ”ผู้เป็นแม่พูดอย่างรู้เท่าทัน “คุณชายท่านนี้ ข้าไม่รู้ว่าเกี่ยวอันใดกับเจี้ยนคัง เห็นว่าเถ้าแก่เนี้ยเป็นสตรีหม้ายนี่นา มิใช่ว่ามาติดพันนางจนยอมหลับหูหลับตาช่วยเหลือคนผิด ดูจากการแต่งกายคงร่ำรวยทีเดียว คงไม่แคล้วใช้เงินจ้างท่านหมอให้ช่วยกลับดำเป็นขาวเรื่องของลูกสาวข้ากระมัง นายหญิงเจี้ยนคังช่างเปี่ยมล้นไปด้วยเสน่ห์มนต์มารยิ่งนัก”วาจานางเรียกได้ว่าชักแม่น้ำทั้งห้าก็ใช่ ดึงติงยวี่ถิงให้ต่ำตมก็ใช่ ล้วนทำเพื่อเบี่ยงเบนประเด็นไปไกล แต่เป้าหมายยังคงเดิม คือทำลายชื่อเสียงของโรงยาเจี้ยนคัง และทำให้สตรีนามว่าติงยวี่ถิงฉาวโฉ่เหม็นคลุ้งเสียงซุบซิบนินทาของชาวบ้านดังเป็นระลอกคลื่นลม ทั้งชื่นชมความหล่อเหลา ทั้งอิจฉาตาร้อนผ่าว ติหนิต

  • ข้าไม่ชอบหญิงอื่น ข้าชอบแม่ของลูกคนเดียว   ตอนที่ 31 ออกตัวปกป้องภรรยา1

    ติงยวี่ถิงหน้านิ่วคิ้วขมวดขณะหรี่ตาวิเคราะห์อย่างใจเย็นมีสติ เร่งขบคิดวิธีเยียวยาอย่างเหมาะสม ช่วยไม่ได้ นางเป็นคนมีความรับผิดชอบ!เซียวหงเย่ปรายตามองอดีตภรรยาอย่างนึกขัน ช่างทำตัวเป็นนางเอกได้ผิดเวลายิ่งนัก เขาหันไปทางแม่ลูกคู่นั้น เอ่ยเสียงดังยิ่งกว่า “นี่เป็นยาของเจี้ยนคังจริง แต่เป็นของพวกเจ้าจริงหรือไม่กันแน่ มองดูจากการแต่งกายของพวกเจ้า ไม่น่าจะซื้อได้กระมัง ยาของที่นี่แพงมาก ราคาสูงกว่าร้านอื่นสองเท่าถึงสามเท่า ตัวข้ายังคิดแล้วคิดอีกกว่าจะยอมจ่าย ตลับนี้ราคาไม่น้อย”สองแม่ลูกอึ้งงัน ลอบมองตากันแวบหนึ่ง แย่ล่ะ!ติงยวี่ถิงอึ้งยิ่งกว่า แพงตรงไหน ของดีก็ต้องราคาดีสิแต่ก็จริงอย่างเขาว่า ดูการแต่งกายของสองแม่ลูกนี้ เห็นทีจะไม่เคยเข้าร้านของนางเลยสักครั้ง เพราะส่วนใหญ่ลูกค้าของที่นี่ล้วนเป็นคุณหนูสูงศักดิ์ ท่านหญิงสูงส่ง แต่ละนางแต่งตัว แต้มชาด ประโคมเครื่องประดับอย่างกับแข่งขันความงามกับผู้อื่นตลอดเวลา อย่างว่าล่ะ สตรีระดับนั้นออกจากบ้านแต่ละครั้งต้องรักษาหน้าตาภาพลักษณ์ให้ตระกูลเป็นสำคัญนอกนั้นเป็นองค์หญิงหรือไม่ก็พระสนม ซึ่งมิอาจออกนอกวังหลวงได้ตามอำเภอใจ ล้วนส่งนางกำนัลออกมา

  • ข้าไม่ชอบหญิงอื่น ข้าชอบแม่ของลูกคนเดียว   ตอนที่ 30 ปกป้องหญิงอื่นต่อหน้า4

    จินอีต๋ามีความเป็นผู้อาวุโสจึงใจเย็นยิ่งกว่าเจียวมิ่ง นางเอ่ยอย่างรอมชอมว่า “พวกเจ้าแม่ลูกใจเย็นก่อน ไม่แน่ว่าอาจเป็นเรื่องเข้าใจผิดไป ข้าขอดูยาบำรุงที่ว่าได้หรือไม่?”คนเป็นแม่แค่นเสียงฮึอย่างเย้ยหยัน รีบล้วงอกเสื้อหยิบตลับหยกออกมายื่นตรงหน้า เปิดฝาพร้อมสรรพ เห็นยาที่พร่องไปเล็กน้อยชัดเจน แสดงถึงการใช้ไปนิดเดียวแต่กลับเกิดเรื่องมิคาดฝันตลับนี้สลักลวดลายอันเป็นสัญลักษณ์ของเจี้ยนคัง ทั้งยังบรรจุยาเนื้อเนียนละเอียดแวววาวสีขาวประกายไข่มุกอันเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นของเจี้ยนคังเอาไว้ ไม่มีการปลอมแปลงทั้งสิ้น นางรับมาจากมือผู้ว่าจ้างอย่างรอบคอบ แน่นอนว่าหากนำยาของที่อื่นมาทำการใส่ร้ายป้ายสี ย่อมถูกตรวจสอบได้ง่ายดายว่าไม่ใช่ แผนร้ายคงล่มไม่เป็นท่า!“ว่าอย่างไร ใช่ยาของที่นี่หรือไม่?” หญิงวัยกลางคนเชิดหน้าถาม แววตาแดงก่ำ สีหน้าช้ำใจ “ลูกสาวข้าทายาของที่นี่เพียงไม่กี่วัน ใบหน้าอัปลักษณ์แทบไม่ใช่คนแล้ว เจี้ยนคังทำยาพิษออกมาฆ่าคนให้ตายทั้งเป็นหรือไร ฮือ...”เสียงซุบซิบด่าทอจากกลุ่มชาวบ้านเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ ชื่อเสียงก็เริ่มมีเค้าลางเสียหายมากขึ้นเช่นกันจังหวะนั้น ติงยวี่ถิงเดินออกมาพอดี เส

  • ข้าไม่ชอบหญิงอื่น ข้าชอบแม่ของลูกคนเดียว   ตอนที่ 30 ปกป้องหญิงอื่นต่อหน้า3

    สายตาเห็นนางหน้าแดงเรื่อ ยังคิดจับกดลงบนเตียงให้รู้แล้วรู้รอดสักรอบสองรอบใหญ่ๆ แต่กลับทำไม่ได้ ต้องคุยกันให้เสร็จก่อน “เรื่องของข้าก็คือเจ้ากำลังเข้าใจผิดปะไร แต่ข้ามั่นใจจริงๆว่ามิใช่ฝีมือของเหวินฟาง” เพราะทุกวันนี้ นางคอยตามติดไป๋ซั่วโน่น ไม่ได้ยุ่งกับเขาแล้วติงยวี่ถิงจ้องมองแน่วนิ่งที่ใบหน้าหล่อเหลาที่แดงก่ำเพราะอาการร้อนรนนั้นด้วยหัวใจที่ร้อนรุ่มยิ่งกว่านางสูดลมหายใจเข้าอกลึกยาว ตั้งท่าถามเขาดีๆ ตามประโยคที่คิดเอาไว้แต่ยังไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไรเขาเป็นใคร? ใช่คนจากยุคปัจจุบันเช่นนางหรือไม่? มาจากยุคเดียวกันหรือเปล่า? และอีกหลายคำถามมากมาย ซึ่งเหมือนจะไร้สิ้นสุดหากได้ถาม ความรู้สึกของนางยามนี้คล้ายได้เจอญาติสนิทที่สุดซึ่งเหลือเพียงคนเดียวในโลกหล้า แน่นอนว่าพิเศษยิ่งกว่าใคร เพราะที่นี่คือโลกที่แตกต่าง เป็นดินแดนที่ไกลแสนไกล ระยะทางสุดประเมินขนาดนั้น...การได้เจอกัน...อา....ติงยวี่ถิงตื่นเต้นเป็นที่สุด กำลังจะเปิดปากถามรัวๆ แต่สาวใช้เปิดประตูเข้ามาก่อน “นายหญิง แย่แล้วเจ้าค่ะ”เป็นเสี่ยวจิงที่วิ่งหน้าตาตื่น พรวดพราดเข้ามาอย่างไม่สนใจกาลเทศะ นางกระหืดกระหอบรายงานว่า “ด้านหน

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status