ข้าไม่ชอบหญิงอื่น ข้าชอบแม่ของลูกคนเดียว

ข้าไม่ชอบหญิงอื่น ข้าชอบแม่ของลูกคนเดียว

last updateDernière mise à jour : 2025-09-08
Par:  LiHongComplété
Langue: Thai
goodnovel12goodnovel
Notes insuffisantes
97Chapitres
4.9KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

ชีวิตคู่ผู้อื่นเริ่มต้นหลังแต่งงาน แต่นางเริ่มต้นหลังหย่าร้าง อดีตสามีผู้นั้นรูปงามหล่อเหลาและเร่าร้อน ทรงเสน่ห์เปี่ยมพลังเกินต้านขนาดนี้ มูฟออนเป็นวงกลมไปเลยสิคะ! หมายเหตุ: นิยายเรื่องนี้เป็นแนวอ่านสบายๆ ไม่มีปมหนักหรือเนื้อหาเคร่งเครียดค่ะ

Voir plus

Chapitre 1

เกริ่นนำ

"Run!!!... run!!!" My father's scream rang out in my ear as mom clutched my hand and ran away.

I was limping and glancing back to Dad, who had stopped running with us and turned to fight back against the enemies who were chasing after us. Group of men who I know nothing about as they were all masked.

Hot tears brimmed my eyes and flood over my cheeks with sweat covered on my face. My heart was hitting furiously inside my chest in great terror while my head banged so badly like my skull was broken. I was extremely hungry, but all that wasn't what anyone was talking about.

We were fleeing from some group of assassins who had wiped out all of the members of my pack; they have attacked us and killed everyone, with only me and my parents remaining as the only survivors.

"Mom, will Daddy die?" I asked, amidst my tears.

Mom couldn't give me a reply, she only let out a shrill of pain and I could see her lips quivering as she tried hard not to burst into a cry.

She kept running faster with all her might and my legs were getting weary and hurting badly, especially my foot, which was badly wounded. I was becoming frail and dizzy that my legs were having difficulty carrying me, but Mom kept pulling me through.

"Aghhhhr!!" I screamed and dragged my hand from her grip, falling to the ground. My ankle had just sprained, and my knees couldn't hold me anymore. I lay on the ground in intense pain, thirst and struggle for breath.

My mom paused her pace and spin to my direction with terror in her eyes.

" Lena!" She cried out and tried dragging my hand, but I wriggled it off, wagging my head vigorously.

"I can't go on any longer!" I shrieked in tears staring at my legs which was already swollen.

"We aren't far from them. Here isn't hidden either. They will find us! " She sobbed, tears rolling continuously down her cheeks. There was intense sadness in those blue eyes of hers.

Her whole body was shaking as she staggered forward and tried to grip me up,

"Mom, I'll die if I move any further. I'm thirsty, I'm hungry, I'm sick, I'm exhausted, my legs are weak, I have a broken ankle! I can't go on anymore!!! " I whimpered, feeling the intense pain take over me, from my head to toe.

"Because you are the one they are looking for, Lena!! You know, they wiped out the whole pack just to get you killed. They won't relent until you are dead, and I can't allow you to die! " She burst out into a painful yell, the type that shredded my heart into pieces.

"Mom, what did I do to them? What is my crime?" I asked, breathing heavily.

She attempted to say something, but then we heard footsteps running towards us.

"They are nearby!" She screamed, and I sobbed, trying hard to stand up.

She dragged me up, and I cried more, in extreme pain. I'm just 16 years old. I can't bear all this!!

"Mom, why can't you shift to a wolf and take me away?" I whined, feeling the excruciating pains take over my whole body, making me limp.

"They took away my wolf. Look, Lena, you should be alive. No matter what happens, go away!!!" She screamed, and I raised my brow at her as she abruptly stopped running, just like my father had.

"Mommy, why are you standing there? Let's go!" I arched my brow, but she shook her head and held my cheeks tenderly. She pecked my lips and smiled.

"I love you, please be alive and run far away!!" I'll stop them!" She smiled, leaving me stunned.

"No. Mom, no!!... You can't stop them!" I whimpered, shaking my head.

"I will stop them and meet you. I'll come back," she sniffed, but I wagged my head, holding her hand.

"Dad couldn't stop them, and you can't either! Dad would be dead by now, and I can't lose both of you!" I sobbed, and the multiple footsteps of the killers got closer and louder.

"Go away!!!" She screamed and pushed me off her.

I fell heavily on my butt on the ground.

"Go away!" You can't die! You will be the one to avenge us. Don't die too, go away from here!!" She kept yelling, with those tears flooding down from her eyes.

I rose weakly and shivered as fear and sadness exuded from my heart. I moved my shaky legs backward, afraid of leaving my mother all alone.

"Run away, you little girl!" She cried out with the most painful tone I had ever heard. Her cry was like a stab to my heart. I needed to run and save my life since that was what she wanted. I couldn't disobey her.

Before bolting away, I let out a loud shrill of agony. I hoped and prayed my mother would defeat them and come back for me, even when it seemed impossible.

My heart shattered into pieces. I was so exhausted, not from the run, but from the fact that my mother and father were giving their lives to save me.

What was the point of living when your life meant losing your parents?

My father died saving me. My mother was also going to die, leaving me in a world I knew nothing about.

I let out a deep breath and started to run farther, but then I was shocked to find out I was on a single path that had ended. Fear gripped me.

The road has come to an end.

"Where does mom want me to pass through?" I mused and fluttered my glistening eyes.

It was already evening, and the forest was becoming very scary. I was shivering as it dawned on me that there was no hope. The men would be here soon, and there was no place to hide.

It was all useless. It had all been useless all this time.

They all died to save me, not knowing I'd end up dying at the end.

Tears rolled down my eyes as I turned back and took receding steps. I was going back to see my mom. I would rather fight alongside her and get killed than stay here.

I sped back so fast with all the strength I had. The adrenaline of meeting my mother for the last time gave me more strength. I was faster and finally got to where Mom was.

My eyes widened at what I saw. I had great horror rush through me, my heart racing as I became stiff. I couldn't believe what I was seeing.

My mother was lying in a pool of her blood. Her arms were broken and her legs were jutted to an unnatural angles while the men which were seven in numbers kept hitting her. She was struggling to breathe. They were all muscular and had a golden mask, and I was also able to see a skull tattoo drawn on the left arm of one of them.

My mom cried out in anguish, and that made me attack them with all the strength I had. My wolf was dumb and powerless as she cower at the edge of me in grief and fear. Something else was giving me strength.

My name is Lena, a fragile and sissy werewolf who can't match up with these hefty men, but I was suddenly sure to kill one of them before dying.

I don't know how it happened, but with the rage and pain in my heart, I formed a fireball from my inner powers, which I can't tell where I got it from.

With a scream, I fired the shot at one of them, and it struck his heart, bringing him down immediately.

The remaining six raised their gazes at me in surprise, and I could see how enraged they were from their eyes, which was the only visible part of their faces.

"How could you!!!" One of them roared.

"She just offered herself to us easily!" Another growled, and my heart grew heavier in fear.

They all charged at me, and I tried to form that ball again. I tried all I could do to make the power surge out again, but nothing happened.

They marched on, menacingly.

I knew I was going to die. It is all over. Mom is motionless over there. I can't tell if she is dead, but I know I am not going to survive.

My eyes moved to each of the men, one after the other, causing terror to fill me.

I began to move my legs backwards, and just as I was about to run away, a strong rope spinned around my body, tightly binding me together.

I turned to them with tears in my eyes, pleading as the rope tightened around my body, but I couldn't even make a sound before they all delivered a powerful blow on me at the same time.

It sent me crashing heavily onto the ground with a loud thud. My bones cracked; every part of me was injured by that blow. I couldn't cry; I was dying instead.

They walked forward, and I swallowed the lump in my throat, staring at them in pain.

Their smirk could be seen through the mask.

"Finally, she will die." They laughed and formed a black fog from their palms.

"Let's rip off her soul, crush and burn her body to ashes, and erase her from this world," they added, and laughed again. Their tone showed how happy they were. It was a victory for them.

I saw them with thier magic powers, and I shut my eyes, ready to die. There was no way I would survive another hit...

My eyes were shut tightly with hot tears rolling out. My weak wolf shivered and cuddled herself together. I could also feel her pain.

There was nothing I could do, there was nothing she could do. We were dying, together with my parents.

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
97
เกริ่นนำ
บนเตียงนอนยับย่น ผ้าห่มไหลไปกองที่พื้นห้อง หมอนที่มีกลายเป็นไร้ความหมาย หลังม่านพลิ้วไหวบนเตียงนั้น มีสองร่างเปลือยเปล่าแนบชิดสนิทแน่นต่างคลอเคลียลูบไล้เสมือนไม่เคยผลักไส ดวงตาหญิงสาวปริ่มน้ำหยาดเยิ้มยั่วยวนใจ ดวงตาชายหนุ่มร้อนแรงยิ่งกว่าเปลวไฟ สันกรามที่ขบแน่นทรงเสน่ห์ลวงใจใบหน้าเนียนที่แดงก่ำและชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดเหงื่อเกาะพราวมีดวงตาสั่นไหวที่ทอดมองชายหนุ่มเหนือร่างอย่างหลงใหลเขาเป็นใคร? อ้อ...สามีบุรุษที่ผลักไสนางทุกวันและนางก็คอยตามตื้ออย่างไร้ยางอายทุกวันเช่นกัน“ท่านไม่รังเกียจข้าแล้ว?”“รังเกียจหรือ?” คนถูกถามหัวเราะสุ้มเสียงทุ้มพร่า “จากความทรงจำ ข้าคิดว่าเกลียดชังเจ้าอย่างยิ่ง”“...” แม้อึ้งงันแต่หญิงสาวยังคงผลิยิ้มหวานล้ำ จากความทรงจำ นางทำตัวไม่ร้ายกาจอย่างยิ่ง อาจเข้าขั้นต่ำทรามเลยด้วยซ้ำ คิดแล้วจึงทำใจดีสู้เสือ ออดอ้อนว่า “เช่นนั้น ท่านคงให้อภัยข้าแล้วกระมัง”เขาขยับสะโพกแกร่งสร้างความสุขสมขณะก้มหน้ากระซิบเสียงนุ่ม“เจ้าคือภรรยา คือแม่ของลูกข้าในชาตินี้...”บุรุษหนุ่มรูปงามหล่อเหลา มีลอนมัดกล้ามกำลังดีตามธรรมชาติของบุรุษพพึงมี ไม่ใหญ่โตเกินไป ท่วงท่าลีลา
Read More
ปฐมบท ถิงถิง
ถิงถิงเป็นเด็กกำพร้า พ่อทิ้งแม่ไปทางไหนไม่ทราบ ต่อมาแม่ก็ตายจากไปอีกคน หญิงสาวจึงต้องใช้ชีวิตคนเดียว ต้องอดทนทำงานส่งตัวเองเรียนอย่างยากลำบาก แต่การเรียนคือการลงทุนที่คุ้มค่า ไม่ว่าจะได้เงินมาเท่าไร เธอพร้อมยอมจ่ายแบบทุ่มหมดหน้าตักเพื่อการศึกษาที่ดี“เย้! ในที่สุดก็เรียนจบซะที” ถิงถิงในวัยยี่สิบสี่ปีเต็ม นับจากนี้จะได้ทำงานที่รักและสร้างฐานะให้ตัวเองได้แล้ว งานในฝันก็ไม่มีอะไรมาก แค่ทำอาชีพที่ได้เงินเยอะๆ นั่นก็คือการเป็นแม่ค้ามีผู้หญิงคนใดบ้างไม่ปรารถนาความงดงาม ดังนั้น สินค้าที่จะขายต้องทำเกี่ยวกับความสวยสินะและต่อไป เธอจะต้องเป็นซีอีโอของบริษัทตัวเอง มีเครื่องสำอางที่เป็นแบรนด์ของตัวเอง แล้วก็รวยๆๆ พอรวยแล้วค่อยมีแฟน มีเซ็กส์จัดจ้านสะท้านทรวงภาพความร่ำรวยใช้ชีวิตแบบลัคซูรี่ผุดขึ้นเต็มสมอง ขณะนั่งอับโหลดตัวตนขึ้นบนโลกโซเชียลทุกแพลตฟอร์ม เพื่อเปิดตัวเป็นอินฟลูเอนเซอร์แต่เนิ่นๆพอรวยแล้ว เธอกับชายคนรักที่ยังไม่รู้ว่าเป็นใคร ค่อยพากันท่องเที่ยวดื่มกินแสดงความรักอันเร่าร้อนทุกคืนและแล้วถิงถิงก็ทำได้เธอทำตามฝันของตัวเองเป็นจริงทุกอย่าง ตอนนี้ควบตำแหน่งเจ้าของและซีอีโอบร
Read More
ตอนที่ 1 ติงยวี่ถิง 1
ชายหญิงรักใคร่ลึกล้ำใช้ชีวิตคู่ด้วยกันจนผูกพัน ก่อเกิดความลึกซึ้งเหนี่ยวรั้งถึงจิตวิญญาณนับเป็นเรื่องดีพวกเขารักกันมากจนมิอาจพรากจาก เมื่อฝ่ายสามีตายจากก่อนวัยอันควร ภรรยาคู่ยากจึงทำใจมิได้อย่างยิ่ง นางไม่คิดให้เขาต้องเดินทางไกลไปปรโลกอย่างเดียวดาย เพียงไม่นานก็ตรอมใจตายตามไปในที่สุดหน้าป้ายวิญญาณของพวกเขา สตรีผู้หนึ่งนั่งก้มหน้าตัวสั่นเทา ท่าทางเศร้าโศกและโกรธเคืองสุดหยั่งท่านพ่อท่านแม่ พวกท่านรักกันมากข้าล้วนเข้าใจ แต่เหตุใดถึงทิ้งข้าไปหมดเลยเล่า?ชาตินี้อุตส่าห์ได้มีบิดามารดาเหมือนคนอื่นแล้วแท้ๆใช่แล้ว ถิงถิงผู้นี้คือติงยวี่ถิงติงยวี่ถิงแท้จริงมิใช่ชาวต้าเจิ้งยิ่งไม่ใช่สตรียุคโบราณนางมาจากยุคปัจจุบัน ตอนนั้นกำลังออกเดทกับหนุ่มหล่อโปรไฟล์ดีอยู่แท้ๆ กลับเกิดอุบัติเหตุเสียได้เป็นการตายที่อนาถน่าช้ำใจที่สุดอีกนิดเดียวจะได้แฟนแล้วเชียว! ฮือ...หวังว่าคู่เดทคนนั้นจะปลอดภัยสุขภาพแข็งแรงส่วนถิงถิงน่ะเหรอ เฮ้อ...เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง จึงพบว่าตนเองทะลุมิติมาเข้าร่างของสตรีนางน้อยคนหนึ่งซึ่งรูปโฉมงดงามไม่ธรรมดาช่างเหมือนในนิยายที่เคยอ่านบ่อยๆ นางเอกทะลุมิติมาเข้าร่างสาวสวยยุคโบ
Read More
ตอนที่ 1 ติงยวี่ถิง 2
วันนั้นเจ้าของร่างเก่าร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือดกระทั่งสลบไสลอยู่ตรงหน้าหลุมศพบิดามารดานางรู้สึกเคียดแค้นเจียนคลั่งเพราะไม่มีอะไรได้ดังใจ แต่สิ้นไร้ไม้ตอกจนทำอันใดมิได้จึงตรอมใจ ...และตายในเวลาต่อมา ถิงถิงฟื้นขึ้นมาพบว่าตนเองนอนอยู่บนเตียงจวนติง แต่เพราะเป็นสตรีแต่งงานแล้วจึงต้องกลับบ้านสามีก่อนทว่าจากนั้นไม่นาน กลับถูกครอบครัวสามีตัดขาดหย่าร้างและขับไล่ออกมา นั่นจึงเป็นการเข้ามาอยู่จวนติงอย่างเป็นทางการหลังจากข้ามภพมาอยู่ในร่างนี้นั่นเอง ครั้นพอกลับบ้านเดิมยังต้องรับหนี้สินรุงรังที่บิดามารดาทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า แน่นอนไม่มีใครรู้ว่าติงยวี่ถิงคนเก่าตายไปแล้ว พวกเขารู้เพียงว่าติงยวี่ถิงที่เห็นตอนนี้เติบโตรู้ความรู้ผิดชอบชั่วดีเพียงข้ามคืน อาจเพราะเรื่องเลวร้ายที่ได้เจอกะทันหันกระมัง จึงทำให้หญิงงามเลวทรามผู้หนึ่งซึ่งเป็นถึงคุณหนูลูกเศรษฐีถูกเลี้ยงดูในห้องหออย่างประคบประหงมใช้ชีวิตหรูหราฟุ้งเฟ้อชนิดจมไม่ลง เปลี่ยนไปมากขนาดนี้หลังจากขายทรัพย์สมบัติใช้หนี้จนกลายเป็นยาจก ติงยวี่ถิงยามนี้จึงต้องอาศัยอยู่ในเรือนเล็กๆ ตรงเชิงเขา ห่างไกลความเจริญจากตัวเมืองจินโจวไกลพอคว
Read More
ตอนที่ 1 ติงยวี่ถิง 3
“อืม...นั่นแหละๆ มันใช้ดีมากเลยนะ ทาก่อนนอน ตอนตื่นขึ้นมายังรู้สึกได้ว่าผิวนุ่มเนียนกว่าเดิมมาก”“เฮ้อ...ของดีเช่นนั้นมีเพียงเจ้าเท่านั้นที่เห็นค่า”“สหายรักเจ้าอย่าเพิ่งน้อยใจไป เอาแบบนี้ดีหรือไม่? ข้าสรรหาวัตถุดิบวนเจ้าคิดค้นและผลิตเครื่องประทินโฉมสมุนไพรเพื่อสุขภาพและความงามล้ำเลิศออกมา ส่วนข้าจะช่วยทดลองใช้ เพื่อคัดอีกทีว่าสิ่งใดใช้ได้ไม่ได้ ตัวไหนดีหรือไม่ดี ชนิดใดใช้แล้วผิวเกิดแพ้มีผดผื่นขึ้นมา”“อืม...ตกลงตามนี้” สักพักติงยวี่เริ่มเครียดอีก “อา..ข้าสามารถคิดค้นและทำออกมาได้หลากหลายก็จริง แต่จำนวนอาจได้ไม่เยอะ เงินทุนน้อยนิด จะเพียงพอวางขายหน้าร้านรึ?”“ไม่เป็นไร เจ้าทำออกมาแค่แบบละอันสองอันเป็นตัวอย่างก็พอ”“อ้อ สั่งผลิตตามออเดอร์ อืม แล้วมีโปรโมชั่นไหม? จัดให้มีเซตด้วยเป็นอย่างไร?”มีคำแปลกๆ อีกล่ะ หลินซิงเยียนขมวดคิ้วนิ่วหน้า พยายามทำความเข้าใจวาจาพิลึกพิลั่นนั้นของสหาย ติงยวี่ถิงซึ่งลืมตัวพูดภาษาต่างโลกอีกแล้วรีบอธิบายอย่างลุแก่โทษ “เจ้าอย่าเพิ่งท้อแท้ที่มีข้าเป็นสหายเชียว! คืออย่างนี้ ข้าหมายถึงหากใครสนใจก็แค่ทำสินค้าออกมาตามรายนามที่สั่งจองไว้ โปรโมชั่นคือราค
Read More
ตอนที่ 2 หญิงหม้ายแห่งต้าเจิ้ง
โรงยาเจี้ยนคังมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วเมืองหลวงแคว้นต้าเจิ้งมิใช่มีดีเพียงยารักษาโรค แต่กลับมีสิ่งที่ล้ำเลิศเป็นที่นิยมยิ่งกว่า นั่นก็คือยาบำรุงความงาม สตรีทั่วเมืองไม่ว่าจะเป็นคุณหนูในห้องหอทั่วไปหรือองค์หญิงในวังล้วนเป็นลูกค้าของที่นี่ทั้งสิ้นนอกเหนือจากยาบำรุงความงามแล้ว สิ่งที่มีชื่อเสียงไม่แพ้กัน คือเจ้าของโรงยาเจี้ยนคัง สตรีผู้เลอโฉมและเฉิดฉาย ความสามารถโดดเด่น นางมีนามว่าติงยวี่ถิง หากจัดอันดับความงามของนาง แน่นอนว่าสามารถติดหนึ่งในห้าหญิงงามแห่งต้าเจิ้งทว่าน่าเสียดาย ต่อให้นางมีดีหรือต่อให้ถึงขั้นงามเป็นอันดับหนึ่งของเมืองหลวงก็ตาม แต่ติงยวี่ถิงผู้นี้กลับเป็นเพียงสตรีที่ผ่านการหย่าร้างเป็นหญิงหม้ายที่ถูกสามีทิ้งขว้างสตรีต่อให้งามล้ำเลิศทว่าตำหนินี้ช่างด่างพร้อยยิ่ง สิ้นความบริสุทธิ์ของพรหมจรรย์ ยังมีดีอันใดคู่ควรให้เอ่ยถึง“นายหญิง”“หืม?”“บ่าวได้ยินผู้คนล่ำลือถึงท่านเช่นนี้ก็แทบทนไม่ไหว ให้รู้สึกเจ็บช้ำน้ำใจเหลือเกิน”สาวใช้นามว่าเสี่ยวจิงกล่าวออกมาอย่างหงุดหงิด คิดแล้วคิดอีกก็ยังไม่เข้าใจว่าเหตุใดนายหญิงถึงทนได้แม้นายหญิงของนางจะดีเลิศ แต่ยังคงมีคนครหา คอยสบประมาทด
Read More
ตอนที่ 3 คู่ชู้ชูชื่น 1
สาวใช้ทั้งสองพากันตำหนิด่าทอจนพอใจจึงหันมาถามนายหญิงของตนด้วยอารมณ์ขึงขัง สีหน้าจริงจังอย่างต้องการไปทำชั่วจนตัวสั่น“นายหญิง สั่งการมาเลยเจ้าค่ะ” ติงยวี่ถิงพอคาดเดาได้ว่าคนที่ทำให้น้ำเย็นสงบนิ่งของสองสาวใช้กลายเป็นน้ำร้อนเดือดปุดๆ นั้น เป็นใคร?อดีตสามีของติงยวี่ถิงคนเก่ากับสตรีคนใหม่ของเขา“ท่านไม่โกรธหรือเจ้าคะ? บ่าวยังโกรธแทบตาย” เสี่ยวจิงโมโหจนหน้าแดงก่ำ “พวกเขาทำกับท่านขนาดนั้น”“ใช่” เจียวมิ่งพยักหน้ากล่าวเสริม “เขาได้มีโอกาสหาภรรยาคนใหม่ที่พึงใจอย่างแท้จริง ในขณะที่ท่าน...เฮ้อ!”พูดไปพูดมาก็พากันร้องไห้ตามประสาบ่าวผู้ภักดีที่ต้องทนเห็นนายหญิงของตนไม่ได้รับความเป็นธรรมจากเหตุหย่าร้างติงยวี่ถิงถอนหายใจและไว้อาลัยให้กับสังคมโบราณ ในยุคสมัยนี้สตรีของที่นี่ใช้ชีวิตลำบากกว่ายุคสมัยที่จากมา ประเพณีต้าเจิ้งแห่งนี้บุรุษสามารถแต่งงานได้หลายครั้ง ในขณะที่สตรีหม้ายหมดโอกาสแต่งสามีใหม่หากไม่ผูกคอตายเพื่อล้างอายให้ครอบครัวบ้านเดิมย่อมต้องโกนหัวบวชชี หรือไม่ก็เร้นกายหายไปตลอดชีวิตนี่แหละที่นางรู้สึกเสียดายเอามากๆ ชาติก่อนตายโดยที่ยังไม่ทันมีแฟน พอมาชาตินี้กลับหมดสิทธิ์หาแฟน เฮ้อ! คิดดูเถ
Read More
ตอนที่ 3 คู่ชู้ชูชื่น 2
ช่วงนี้โรงยาเจี้ยนคังต้องเร่งผลิตสินค้าเติมคลังตามคำสั่งซื้อที่รับมาจากงานเลี้ยงในวังติงยวี่ถิงจึงต้องรับคนงานเข้ามาเพิ่มอีกหลายสิบคน พวกเขาขยันแข็งยิ่งถึงขั้นทำงานหามรุ่งหามค่ำไม่ยอมพัก นางจึงต้องดูแลเรื่องอาหารการกินอย่างดีเยี่ยม ถึงขั้นลงมือเข้าครัวทำอาหารด้วยตัวเองเสียเลยหญิงสาวมีเสน่ห์ปลายจวักติดมาจากชาติภพที่แล้ว จึงมีลักษณะของความแปลกประหลาดของอาหารอยู่มาก ทำเอาสาวใช้ทั้งสองสนเท่ห์ยกใหญ่ พวกนางตั้งหน้าตั้งตารอกินอาหารฝีมือนางเหมือนเด็กๆ ทุกวัน“ข้าสั่งคนงานที่ตลาดเข็นผักและแล่เนื้อมาส่งแล้ว ข้าจะไปหาซื้อเพิ่มแค่เล็กน้อย พวกเจ้าทำงานอยู่ที่นี่แหละ ไม่ต้องตามมา”“เจ้าค่ะ” เสี่ยวจิงกับเจียวมิ่งรับคำขณะทำงานมือเป็นระวิง แม้ไม่รู้และไม่คาดคิดว่าเจ้านายของตนจะทำร้านยาได้ก็ตามติงยวี่ถิงมองสาวใช้อย่างพึงพอใจ พวกนางสมองไว สามารถจดจำและเรียนรู้สิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อนได้รวดเร็ว เจ้าของร่างเก่าผู้นั้นได้ครอบครองอัญมณีล้ำค่าโดยแท้ เพียงแต่ใช้งานผิดประเภทมาหลายปี ช่างน่าเสียดายเพราะนางรู้ซึ้งเช่นนี้จึงพยายามเก็บเงินให้มากที่สุดและใช้ไปกับการไถ่ตัวทั้งสองกลับมาดูแลกันและกัน เพื่อชดเชยความ
Read More
ตอนที่ 4 เซียวหงเย่ 1
โรงเตี๊ยมยู๋อี้บุรุษหนุ่มหล่อเหลาพาร่างสูงที่อาภรณ์เปื้อนเลือดไก่เดินเข้ามาในห้องพักชั่วคราว เพื่ออาบน้ำชำระล้างร่างกาย โดยมีหญิงงามเดินตามเข้ามาไม่ห่าง แววตานางจับจ้องที่เสื้อผ้าแนบกายจนเผยมัดกล้ามเล็กๆอันงามสง่าสมเป็นบุรุษเพศน่าหลงใหลบุรุษเปี่ยมเสน่ห์ผู้นี้นางปรารถนาชิดใกล้ตลอดเวลา“ท่านพี่หงเย่ อดีตภรรยาของท่านผู้นั้นไฉนยังทำตัวเลวร้ายเช่นนี้ ข้าได้ข่าวว่านางตกอับกระทั่งร้านค้าของสกุลที่ร่ำรวยในจินโจวยังรักษาไว้มิได้สักร้าน ต้องระหกหระเหินขอทานไปทั่ว ยังทำตัวเป็นหมอยาหลอกขายสมุนไพรประทังชีวิต พอหลอกคนในเมืองจินโจวไม่ได้ก็มาเมืองหลวง ที่นี่มีผู้คนมากหน้าหลายตาถูกนางหลอกก็แล้วไปเถิด แต่ท่านอย่าเข้าใกล้นางอีกเชียว นางอาจจะใช้เล่ห์เหลี่ยมเข้าหาท่านเอาได้ อันตรายอย่างยิ่งเจ้าค่ะ ท่านเคยพลาดมาแล้วครั้งหนึ่งนะเจ้าคะ ข้าเป็นห่วงเหลือเกิน” เหวินฟางกล่าววาจายาวเหยียดอย่างเป็นกังวลแต่เซียวหงเย่ไม่เอ่ยต่อคำใดเพียงหันมาเอ่ยเสียงต่ำ “คุณหนูเหวิน ห้องพักของเจ้าอยู่ทางนั้น” ว่าพลางปรายตามองไปทางห้องฝั่งตรงข้าม นับเป็นการไล่อย่างเย็นชา ทว่าเหวินฟางกะพริบตามองเขาอย่างใสซื่อ ไม่เข้าใจ “ท่านพี่หง
Read More
ตอนที่ 4 เซียวหงเย่ 2
นางหรือก็เห็นว่าเขาหย่าแล้ว พวกเรากำลังจะได้แต่งงานกันในไม่ช้า ตั้งใจจะทอดกายให้คืนนี้เลยเพราะเขาบังเอิญเจออดีตภรรยาสินะ!หญิงสาวกระทืบเท้าขัดใจ สะบัดหน้าเดินออกจากห้องของเซียวหงเย่ไปอย่างหงุดหงิด คิดแล้วก็ได้แต่เกลียดนังติงยวี่ถิงยิ่งนัก!อีกฝั่งของห้องพัก เซียวหงเย่ไม่สนใจเหวินฟางอีก เพียงเดินเข้าห้องอาบน้ำ เปลื้องผ้าออก ค่อยเดินโทงเทงไปนั่งลงถังไม้ที่มีน้ำอุ่นเติมไว้จนเต็มระหว่างแช่น้ำอย่างต้องการสงบสติอารมณ์ขุ่นมัว เขายังไม่ลืมสำรวจเรือนร่างอันสง่างามสมบูรณ์แบบของตน ความทรงจำของร่างเก่ายังคงพร่างพรูไม่หยุดชายหนุ่มพอจำได้เลือนรางว่าครั้งหนึ่งเคยถูกสาดน้ำจากบนชั้นสองของโรงน้ำชาเช่นกันและยังคงเป็นฝีมือของอดีตภรรยาผู้นั้นเหมือนเดิม เพียงแต่เรื่องราวกลับแตกต่างไป วันนี้นางไม่ได้มานอนข้างกายเขาเหมือนเก่าตอนนั้นชาวบ้านคนหนึ่งบังเอิญเดินมาเห็นเขาที่เปียกปอนจึงแสดงน้ำใจพาเขาเข้าไปเปลี่ยนผ้าที่โรงเตี๊ยม ขณะผลัดผ้าคนเดียวในห้องจู่ๆ รู้สึกง่วง แล้วเขาก็สลบไป ตื่นมาอีกทีพลันพบว่านอนเปลือยเปล่าอยู่กับติงยวี่ถิง แล้วพวกเราก็จำต้องแต่งงานกันเซียวหงเย่หลับตาอิงแผ่นหลังกว้างกับถังอาบน้ำน
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status