Inicio / รักโบราณ / ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด / เมิ่งลี่ตื่นตะลึง (5)

Compartir

เมิ่งลี่ตื่นตะลึง (5)

last update Fecha de publicación: 2026-08-01 19:04:20

เขาไม่รู้ว่าหากสัตว์ให้การยอมรับแล้ว ต่อให้ไม่มีพันธะผูกพัน มันก็จะเชื่อฟังผู้ที่มันยอมรับอยู่ดี<

Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App
Capítulo bloqueado

Último capítulo

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   เหล่ยหมิง (3)

    แม้ว่าไป๋เสวี่ยจะไม่เคยพบเจอกับปีศาจทั่ว ๆ ไป แต่นางคิดว่าอย่างไรนางก็จะต้องแยกแยะได้อย่างแน่นอน ไป๋เสวี่ยจึงเลือกตอบคำถามของเหล่ยหมิงไปอย่างอวดดีเช่นนั้นและคำตอบของนางก็ทำให้เหล่ยหมิงหัวเราะออกมาเสียงดัง ส่วนเด็กน้อยแมงมุมดอกบัวก็ทำหน้ายู่ใส่ไป๋เสวี่ยด้วยความไม่พอใจ“อืม...เจ้าก็เก่งจริง ๆ แต่เหตุใดคนเก่งเช่นเจ้าจึงไปเดินเล่นอยู่ในค่ายกลเหนือลิขิตของอาจารย์ข้าเป็นสิบวันได้เล่า เพราะหากเจ้านำป้ายไม้อันนี้ออกมาใช้ตั้งแต่แรก เจ้าก็สามารถออกมาจากค่ายกลได้ตั้งแต่วันแรกแล้ว”คำพูดของเหล่ยหมิงทำให้ร่างบางชะงัก ก่อนที่นางจะหันไปมองหน้าเขาทันที“เป็นสิบวัน? ท่านหมายความว่าอย่างไร” ไป๋เสวี่ยเอ่ยถาม แม้ว่านางพอจะคาดเดาได้บ้างแล้ว แต่ก็ต้องการคำอธิบายที่ชัดเจนมากกว่านี้“ภายในค่ายกลเวลาจะเดินไปอย่างรวดเร็ว เจ้าคงจะไม่รู้สึกตัว แต่หากเจ้ารู้สึกว่าอยู่ภายในนั้นหนึ่งวันก็เท่ากับว่าเจ้าอยู่ภายในนั้นหนึ่งเดือน ร่างกายที่ไม่ได้รับพลังงานอะไรเลยเป็นเวลาหนึ่งเดือนจะค่อย ๆ ทรุดโทรมลงเรื่อย ๆ เวลายิ่งเดินผ่านไปเท่าใดเจ้าก็จะยิ่งย่ำแย่ลงเท่านั้น”“ข้าเพียงอยู่ใน

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   เหล่ยหมิง (2)

    “ข้าเคยอ่านเจอในตำราเจ้าค่ะ” ไป๋เสวี่ยอธิบายไปตามตรง ซึ่งเหล่ยหมิงก็ไม่ได้ไล่เลียงถามไถ่ให้มากความ เขากระโดดขึ้นไปยืนบนหลังของ “ซือซือ” อย่างมั่นคง ก่อนจะกวักมือเรียกให้ไป๋เสวี่ยตามขึ้นไป“ขอรบกวนด้วย ซือซือ”พูดจบไป๋เสวี่ยก็กระโดดขึ้นไปยืนบนหลังของวิหคราตรีทันที หลังจากนั้นวิหคที่มีปีกสีดำเงางามก็บินทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า ก่อนจะพาไป๋เสวี่ยและเหล่ยหมิงไปยังกระท่อมที่ตั้งอยู่ในจุดที่สูงที่สุดของหุบเขาลงทัณฑ์พรึ่บ!ซือซือพาทั้งสองคนมาจนถึงกระท่อมของผู้เป็นนาย ไป๋เสวี่ยกับเหล่ยหมิงก็กระโดดลงจากหลังของซือซือทันทีความจริงจะให้นางเรียกว่ากระท่อม มันก็รู้สึกไม่ค่อยจะสมเหตุสมผลเท่าใดนัก เพราะที่พักของเหล่ยหมิงนั้น มีอาณาบริเวณที่กว้างขวาง กินพื้นที่ด้านบนหุบเขาเกือบจะทั้งหมดทั้งยังมีเรือนขนาดใหญ่ตั้งอยู่ตรงกลาง และขนาดของเรือนก็เทียบเท่ากับจวนของคนชนชั้นกลางเลยทีเดียว นี่ไม่สมควรเรียกว่ากระท่อมเลยจริง ๆ“ท่านไม่ควรเรียกที่นี่ว่ากระท่อมนะเจ้าคะ” ไป๋เสวี่ยกล่าวขึ้นมาหลังจากมองสำรวจไปโดยรอบแล้ว“ข้าเรียกตามอาจารย์ข้า”“อ้อ..

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   เหล่ยหมิง (1)

    “ตอนนี้โอวหยางฉีพักอยู่ที่จวนตระกูลไป๋ของข้า ก่อนหน้าที่ข้าจะจากมา เขาได้มอบป้ายไม้ให้กับข้า กล่าวว่าหากข้ามีปัญหาเมื่อใด ก็ให้นำป้ายไม้อันนี้ออกมา แล้วสหายของเขาจะช่วยเหลือข้าเอง”เมื่อพูดจบแล้วไป๋เสวี่ยก็เรียกป้ายไม้ที่ได้รับมาจากโอวหยางฉีออกมาจากแหวนมิติป้ายไม้ที่ดูเก่าและมีร่องรอยของการผุกร่อนอีกทั้งยังขนาดเล็กพอดู ปรากฏอยู่บนฝ่ามือของไป๋เสวี่ย ชายแปลกหน้ามองป้ายไม้อันนั้น ก่อนจะพยักหน้าลงเล็กน้อยแล้วตอบกลับมา“นี่เป็นป้ายไม้ที่อาจารย์ของข้ามอบให้ข้า และข้าก็มอบให้กับอาฉี ไม่คิดว่าเจ้านั่นจะมอบมันให้แก่เจ้า”“เขาเพียงแค่ให้ยืมเท่านั้น”ดูจากสีหน้าของชายคนนี้ ไป๋เสวี่ยคิดว่าป้ายไม้ที่โอวหยางฉีมอบให้นางจะต้องมีค่ามากอย่างแน่นอนไม่แน่ว่าอาจจะเป็นของสำคัญ เช่นนั้นแล้วไป๋เสวี่ยก็คงจะไม่กล้ารับเอาไว้“ข้าก็ไม่ได้ว่าอันใด เพียงแค่ไม่คิดว่าโอวหยางฉีที่ข้ารู้จักจะมอบของให้แก่ผู้อื่นได้ เจ้านั่นเป็นคนหวงของของตนที่สุดโดยเฉพาะป้ายไม้ที่อาจารย์ของข้าเป็นผู้มอบให้ อีกทั้งยังตะกละและรักสันโดษเป็นที่หนึ่ง การที่เจ้าบอกว่าเขาไปพักอยู่ที่จ

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ปะทะกับคนรู้จักที่คาดไม่ถึง (2)

    “อาจารย์ของท่าน?”“ใช่”“เขาเป็นผู้สร้างค่ายกลเช่นนั้นหรือ” หลังจากไร้สาระมานาน ในที่สุดก็ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์เสียที นางจึงเอ่ยถามขึ้น“ใช่ นั่นเป็นฝีมือของอาจารย์ของข้าเอง” เสียงตอบรับเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ“เช่นนั้นแสดงว่าท่านก็อยู่ที่นี่มานานแล้ว” ไป๋เสวี่ยถามต่อหากอยู่มานานแล้ว ย่อมต้องรู้ว่าต้นน้ำที่ก่อกำเนิดบ่อน้ำลงทัณฑ์ภายในสำนักเฟิ่งเยี่ยนอยู่ที่ใด เพราะไป๋เสวี่ยรู้สึกว่าตัวต้นเหตุของพลังปริศนาที่พานางมายังที่แห่งนี้ จะต้องอยู่ที่ต้นน้ำอย่างแน่นอน“แน่นอน ข้าอยู่มาก่อนสำนักเล็ก ๆ นั่นเสียอีก”“สำนักเล็ก ๆ ท่านหมายถึงสำนักเฟิ่งเยี่ยนหรือ?”“ข้าไม่รู้จักชื่อ”เมื่อได้ยินคำตอบ ไป๋เสวี่ยก็มองชายแปลกหน้าด้วยแววตาพินิจคำกล่าวนี้ไม่ได้โกหก ดูเหมือนว่าเขาจะไม่รู้จักชื่อของสำนักเฟิ่งเยี่ยนจริง ๆ อีกทั้งยังดูไม่สนใจเลยด้วยซ้ำว่าสำนักเล็ก ๆ ในความคิดของเขานั้นมีชื่อเสียงเรียงนามว่าอันใด“นั่นคือสำนักเฟิ่งเยี่ยน ข้ามาจากที่แห่งนั้น”“แสดงว่าเจ้าโง่นั่นที่กล้าเสนอตัวจะเป็นอาจารย์ของเจ้า

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ปะทะกับคนรู้จักที่คาดไม่ถึง (1)

    ปัง!ร่างเล็กกระโดดหลบเมื่ออีกฝ่ายซัดพลังเข้าใส่นาง ไม่ต้องพูดพร่ำคำใด คนทั้งสองก็หันหน้าเข้าปะทะกันอย่างรุนแรง ชายแปลกหน้าระบายยิ้มกว้าง ราวกับว่ากำลังรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้ต่อสู้กับไป๋เสวี่ยส่วนไป๋เสวี่ยเองก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งกว่าตนเป็นอย่างมาก อาจจะแข็งแกร่งกว่าโอวหยางฉีที่มีพลังอยู่ในระดับเทวะเลยก็ได้ยิ่งยามนี้ที่พลังยุทธ์ของไป๋เสวี่ยมีเหลืออยู่เพียงน้อยนิด การต่อสู้ครั้งนี้จึงทำให้นางเสียเปรียบมากกว่าที่ควรจะเป็นปัง!พรึ่บ!ไป๋เสวี่ยกระโดดหลบ ก่อนที่พลังสีแดงจะซัดต้นไม้ที่อยู่ด้านหลังของนางจนลุกเป็นไฟ ยิ่งคนตัวเล็กหลบได้สีหน้าและแววตาของบุรุษตรงหน้าก็ยิ่งฉายชัดว่ากำลังสนุกสนาน“พลังยุทธ์เหลือเพียงเท่านี้ เจ้ายังสามารถหลบการโจมตีของข้าได้ เด็กน้อยเจ้าน่าสนใจจริง ๆ!” บุรุษแปลกหน้าหัวเราะเสียงดังลั่นและวิ่งไล่โจมตีใส่ไป๋เสวี่ย ราวกับพยัคฆ์ร้ายไล่จับลูกกวางน้อยแต่ไป๋เสวี่ยก็ไม่ใช่ลูกกวางน้อยที่ไร้พิษสง เพราะนางยังมีอาวุธประจำกายและสัตว์ในพันธสัญญาที่แข็งแกร่ง!“ทวนอัสนีคำราม!” กายบางร้องเรียกอาวุธต้องห

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ชายผู้มีจิตสังหารที่รุนแรง (3)

    “ไปทางนั้น! วิ่งให้เร็วที่สุด!”คนทั้งหมดวิ่งอย่างสุดกำลัง เฟิ่งจิ่วมีธาตุลมนางว่องไวที่สุด ไป๋เสวี่ยจึงบอกให้เฟิ่งจิ่วช่วยพาจื่อถิงไปด้วย เพราะในบรรดาคนทั้งหมด จื่อถิงมีพลังยุทธ์น้อยที่สุด อีกทั้งนางก็ไม่ได้ถือครองธาตุลมเช่นเฟิ่งจิ่วพวกเขารีบกระโดดออกมาจากม่านพลัง ฝูจิ้นพาจื่อซู่ออกมา ด้านเฟิ่งจิ่วก็พาจื่อถิงออกมา ตามมาด้วยซางเริ่นและปิดท้ายด้วยไป๋เสวี่ยที่วิ่งรั้งท้าย เพราะนางคอยระวังหลังให้กับทุกคนแต่เมื่อไป๋เสวี่ยกระโดดออกมา นางกลับรับรู้ได้ถึงขุมพลังบางอย่างที่กำลังดึงรั้งตัวของนางเอาไว้ซึ่งนั่นก็คือพลังที่นางสัมผัสได้ในตอนที่นางไปสำรวจบ่อน้ำลงทัณฑ์กับหม่าซูเหยา พลังปริศนาที่ทำให้ปิ่นปลิดวิญญาณของไป๋เสวี่ยเกิดปฏิกิริยาขึ้นมาได้!เมื่อรับรู้ได้และยังไม่ทันได้ทำสิ่งใด พลังปริศนาก็ดึงรั้งไป๋เสวี่ยให้เข้าไปหาและนางก็ไม่อาจจะต้านทานได้ตามที่ใจต้องการ นั่นจึงทำให้ร่างเล็ก ๆ ของไป๋เสวี่ยหายวับไปกับตาของทุกคน!“คุณหนู!”ไป๋เสวี่ยได้ยินเสียงร้องเรียกจากคนของนาง ก่อนที่เสียงทั้งหมดจะหายไป เมื่อนางปรากฏตัวอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่ง&nbs

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status