เข้าสู่ระบบแชร์
เสี่ยวฮวนออกมา (1)
วันที่เผยแพร่:
2026-09-10 19:00:54ไป๋เสวี่ยไม่รอช้าและรีบเดินผ่านช่องว่างเข้าไป ซึ่งภาพแรกที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าของนาง ก็คือความชุลมุน
บทล่าสุด
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด จุดอ่อนอยู่ที่ใดกัน (3)
แท่นหินขนาดใหญ่พังทลายลงด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวทำให้พวกของไป๋เสวี่ยทั้งสามคนอึ้งไม่น้อย แต่หากลองสังเกตดี ๆ จะเห็นว่าพิษสีเขียวเข้มจนเกือบดำของตัวประหลาดนั้นกำลังกัดกร่อนแท่นหินให้สลายไปต่างหาก พิษชนิดนี้ไป๋เสวี่ยไม่เคยเห็นมาก่อน ตัวประหลาดตรงหน้าคือสิ่งใดนางเองก็ไม่รู้ ตอนนี้ไป๋เสวี่ยเหมือนกำลังถูกไล่ต้อนให้จนมุมเข้าไปทุกที‘เตี๋ยเอ๋อร์!’‘เจ้าค่ะนายหญิง!’ ไป๋เตี๋ยที่กำลังรอคอยการเรียกของไป๋เสวี่ยรีบตอบกลับไปทันที‘เจ้ารู้หรือไม่ว่าตัวประหลาดตรงหน้าข้า มันคือตัวอะไรกันแน่ แล้วจุดอ่อนมันอยู่ที่ใด’ นางรีบถามเพราะตอนนี้ไม่มีเวลาเหลือแล้ว เมื่อตัวประหลาดสีดำเริ่มโจมตีอีกครั้งและครั้งนี้ก็มุ่งตรงไปยังหวังลู่เจ๋อที่อยู่ใกล้มันที่สุด!เมื่อรู้ว่าตนเองกำลังตกเป็นเป้า หวังลู่เจ๋อก็ใช้ดาบระดับเทวะของตนต้านการโจมตีของตัวประหลาดสีดำ แต่ก็รั้งไม่อยู่จนเขากระเด็นไปติดกำแพงถ้ำ และดาบระดับเทวะก็แตกสลายไปต่อหน้าต่อตา“อั่ก!”ฉึก!ก่อนที่มันจะกลืนกินหวังลู่เจ๋อลงท้อง ไป๋เสวี่ยก็กระโดดเข้าไปและลอบโจมตีตัวประหลาดสีดำจากทางด้
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด จุดอ่อนอยู่ที่ใดกัน (2)
อีกฝ่ายรู้นิสัยของคุณหนูดี แม้จะไม่ได้เข้าใจทั้งหมด แต่เขาก็เป็นคนที่ปรับตัวเข้าหานางได้ดีที่สุดเช่นเดียวกันนั้นไป๋เสวี่ยเอง ก็ต้องรู้จักนิสัยของจื่อซู่ดีที่สุดเช่นกัน นางย่อมรู้ว่าจื่อซู่จะสู้จนตัวตายหากทำให้นางปลอดภัยได้ และไป๋เสวี่ยไม่ต้องการให้มันเป็นเช่นนั้นจะต้องไม่มีผู้ใด ต้องมาตายเพราะนาง!“ข้าจะทิ้งคุณหนูใหญ่เพื่อเอาชีวิตรอดได้อย่างไรขอรับ” จื่อซู่ตอบกลับไป และก็เป็นอย่างเช่นที่ไป๋เสวี่ยคาดคิดจริง ๆ สำหรับจื่อซู่แล้วต่อให้ตัวเองต้องตาย แต่ถ้าทำให้นางมีชีวิตรอดได้เขาก็ยินดีชีวิตที่เคยไร้ค่า มีทุกวันนี้ได้ก็เพราะคุณหนู เขาเคยตั้งมั่นเอาไว้แล้ว หากต้องตายไปเพื่อให้ได้ปกป้องไป๋เสวี่ย จื่อซู่ก็จะไม่มีวันเสียดายชีวิต และยอมตายแต่โดยดี“เจ้าไม่ได้ทิ้งข้า แต่นี่เป็นคำสั่งของข้า เข้าใจหรือไม่?” ไป๋เสวี่ยแย้งกลับไปด้วยน้ำเสียงที่จริงจังที่สุด“แต่ว่าข้าน้อย”“จื่อซู่ ถ้าหากเจ้าคิดจะติดตามข้า จำเอาไว้ว่าคำสั่งของข้าถูกต้องเสมอและเจ้าต้องทำตามที่ข้าสั่งโดยไร้ข้อโต้แย้งใด ๆ แต่ถ้าหากว่าเจ้าทำไม่ได้ เช่นนั้นเจ้าก็ไม่มีสิทธิ์ที่
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด จุดอ่อนอยู่ที่ใดกัน (1)
“เหตุใดท่านยังไม่ไป” ไป๋เสวี่ยมองหน้าหวังลู่เจ๋อด้วยความสงสัยตลอดเวลาที่คุยกับพี่ชายทั้งสอง หย่งคังเล่อและคนอื่น ๆ หวังลู่เจ๋อก็ยืนเงียบมาตลอด ไป๋เสวี่ยนึกว่าอีกฝ่ายน่าจะเข้าใจแล้ว เพราะเขาฉลาดที่สุด แต่มาถึงตอนนี้ร่างสูงกลับยืนนิ่งไม่ยอมขยับเขยื้อน“ตระกูลหวังไม่ขาดแคลนทายาท” ชายหนุ่มตอบกลับมาสั้น ๆ และเรียกอาวุธระดับเทวะของเขาออกมาจากแหวนมิติเพียงเท่านี้ก็ชัดเจนแล้วว่าหวังลู่เจ๋อไม่ยอมไปไหน และจะอยู่สู้กับตัวประหลาดสีดำพร้อมกับนาง“มันอันตราย” ไป๋เสวี่ยกล่าวเตือน“ข้าย่อมรู้ดี แม้ข้าจะไม่ได้มีระดับพลังยุทธ์ที่สูงเทียบเท่ากับเจ้า แต่ข้าก็ไม่เกรงกลัว”สีหน้าของเขาตอนนี้ไม่ได้หวั่นเกรงต่อสิ่งใด ไป๋เสวี่ยอยากจะด่าเขาว่าโง่เขลา แต่นางก็พูดไม่ออก เพราะตนเองก็กำลังทำเรื่องโง่เขลาอยู่เช่นกันทั้ง ๆ ที่รู้ว่าสู้ไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งกว่ามาก แต่นางก็ไม่เลือกที่จะหนีไป แม้ว่าที่ตรงนี้จะไม่มีใครให้ต้องปกป้องแล้ว เพราะบางสิ่งบางอย่างกำลังร้องบอกกับนางว่าจะต้องกำจัดสัตว์ประหลาดตัวสีดำตรงหน้าให้จงได้‘ต้องกำจัดเท่าน
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ตัวประหลาดของจริง (3)
“ไม่ต้องห่วงข้า ข้ายังมีสัตว์วิญญาณระดับเทวะคอยปกป้องคุ้มครอง หากพวกเจ้าอยู่ต่อไปก็ช่วยอันใดไม่ได้”รู้ว่าทุกคนกำลังคิดสิ่งใดอยู่ นางจึงเอ่ยออกมาตรง ๆ และจี้จุดพวกเขาทั้งหมดทุกคนย่อมรู้ตัวดีว่าไป๋เสวี่ยมีพลังอยู่ในระดับที่สูงกว่า ถ้าหากพวกเขาอยู่ต่อก็รังแต่จะเป็นภาระของนาง เพราะไป๋เสวี่ยจะต้องห่วงหน้าพะวงหลังเป็นแน่“ขอรับคุณหนู!”แม้ว่าจะเจ็บปวดใจแต่ในที่สุดองครักษ์ตระกูลไป๋ก็ยอมแต่โดยดี และตั้งมั่นว่าภายภาคหน้าจะต้องแข็งแกร่งให้มากกว่านี้ จะต้องไม่ปล่อยให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง!“คุณหนู ข้าเป็นองครักษ์ประจำกายท่าน ไม่ว่าท่านอยู่ที่ใด ข้าก็จะอยู่ด้วยขอรับ!” จื่อซู่พูดแทรกด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่จริงจัง ไป๋เสวี่ยนิ่งและมองหน้าองครักษ์ตนตรง ๆนางย่อมรู้นิสัยของอีกฝ่ายดี และหากปฏิเสธไปก็คงจะเสียเวลาเปล่า“หากรู้ว่าสู้ไม่ได้ เจ้าต้องถอยทันที” ไป๋เสวี่ยบอกจื่อซู่สั้น ๆ เพียงเท่านี้ก็รู้แล้วว่านางยินยอม“ขอรับ!” จื่อซู่รับคำและพยักหน้าให้องครักษ์ที่เหลือ ตอนนี้เขาเป็นตัวแทนขององครักษ์ทั้งสิบในการปกป้องคุณหนูใหญ่แล้ว
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ตัวประหลาดของจริง (2)
“ตอนนี้มีเพียงข้า ผู้อาวุโสหย่ง หัวหน้าองครักษ์สกุลเมิ่ง และจื่อจ้งเท่านั้นที่อยู่ในระดับเซียน ให้ผู้อาวุโสหย่งนำทางพาทุกคนหนีไปจื่อจ้งกับหัวหน้าองครักษ์ปิดท้ายขบวน ส่วนข้าจะต้านมันเอาไว้เอง ทางนี้ดีที่สุดแล้ว ไม่เช่นนั้นพวกเราได้ตายกันหมดแน่!”เมื่อเห็นว่าไป๋ซานคงจะไม่ยอมง่าย ๆ ไป๋เสวี่ยก็หันไปโน้มน้าวผู้อื่นแทนคนที่ยืนอยู่เมื่อได้รู้ว่าจริง ๆ แล้วไป๋เสวี่ยมีพลังอยู่ในระดับใดต่างก็ตกตะลึงเพราะไป๋เสวี่ยอายุยังน้อย แต่กลับมีระดับพลังยุทธ์ที่สูงส่งถึงเพียงนี้ แต่เพราะว่าเวลาในตอนนี้ทุกคนไม่สามารถสนใจเรื่องอื่นได้ จึงไม่มีใครกล้ากล่าวคำพูดใดออกมา“เจ้าไม่ไป ข้าก็ไม่ไป!”น้ำเสียงดื้อดึงของบุรุษอีกคนดังขึ้นมา และคนผู้นั้นก็คือเมิ่งหลาน แม้ว่าเมิ่งหลานจะรู้ว่าตนแข็งแกร่งสู้ไป๋เสวี่ยไม่ได้ แต่จะให้เขาทิ้งนางไว้ได้อย่างไรกันไป๋เสวี่ยย่อมรู้อยู่แล้วว่าเมิ่งหลานเองก็ต้องไม่ยอมเช่นกัน ยังดีที่นางได้เตรียมคำพูดเอาไว้เกลี้ยกล่อมเมิ่งหลานแล้ว“ท่านยิ่งต้องรีบไปให้เร็วที่สุด อย่าลืมว่าตระกูลเมิ่งตอนนี้ ท่านสำคัญที่สุด หากท่านเป็นอันใดไป แล้วตระกูลเ
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ตัวประหลาดของจริง (1)
ปัง!เสียงระเบิดออกของพลังดังมาพร้อม ๆ กับจังหวะที่ไข่ลึกลับแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ หานเซิ่งที่อยู่ใกล้กับไข่ใบนั้นมากที่สุดได้รับผลกระทบเต็ม ๆ ร่างกายของเขาถูกซัดจนติดกำแพงถ้ำ และเลือดก็ไหลอาบไปทั่วทั้งร่างกลิ่นอายพลังที่รุนแรงแผ่กระจายออกมาจากบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ภายในไข่ มันน่ากลัวเสียยิ่งกว่าพลังระดับเทวะของสัตว์วิญญาณทั้งสองตัว ไป๋เสวี่ยรู้ทันทีว่าการจะกำจัดสิ่งนี้คงไม่ใช่เรื่องที่ง่ายดายเป็นแน่เปรี๊ยะเปลือกไข่สีดำสนิทค่อย ๆ สลายหายไปกับสายลม และในที่สุดอะไรบางอย่างที่อยู่ภายในไข่ก็ปรากฏรูปร่างออกมาช้า ๆไป๋เสวี่ยกล้าพูดได้เลยว่านี่ต่างหากที่สมควรถูกเรียกว่าตัวประหลาด!เพราะมันราวกับเป็นของเหลวสีดำที่ก่อรูปร่างเป็นมนุษย์มีดวงตาสีแดงฉาน แม้จะเป็นสีเดียวกับดวงตาของเสี่ยวฮวน แต่ดวงตาคู่นี้กลับดูน่ากลัวกว่ามาก อีกทั้งมันยังมีปากที่มีฟันซึ่งดูแหลมคมมากอยู่ในนั้นไป๋เสวี่ยบอกไม่ถูกว่าตัวประหลาดตรงหน้ามีฟันมากมายเพียงใด อาจจะเป็นร้อย ๆ ซี่ก็ได้ เพราะฟันที่แหลมคมของมันนั้นมีอยู่เต็มปาก! เต็มปากจริง ๆ เพราะไป๋เสวี่ยมองไม่เ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย259.2K viewsสาวน้อยผู้นำพาครอบครัวสู่ความมั่งคั่ง
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์24.0K viewsหลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก
จิ้งซิง630.6K viewsซื่อจื่อรับอนุข้าขอลา บ้านนี้ก็พังไปหมด
ยอดคนแปดทิศ48.3K viewsเมื่อตำราวสันต์ของข้า ดันไปปลุกมังกรที่หลับไหลของซื่อจื่อ
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า95 viewsม่านรัก ม่านทระนง
ม่านอวี้166 viewsเกิดใหม่เป็นแม่หม้ายกับระบบร้านค้าพิศวง
ดอกไม้หนาม67 viewsประกาศิตทรราช
เพลงมีนา210 views
