تسجيل الدخولمشاركة
ส่งนางไปหุบเขาลงทัณฑ์ (1)
تاريخ النشر:
2026-11-09 19:00:32ฟิ้ว!
เพล้ง!
เสียงวัตถุสองอย่างกระทบกันอยู่ด้านหลังของไป๋เสวี่ย ทำให้สองเท้าเล็กต้อ
أحدث فصل
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด อย่าได้เรียกตนว่าเป็นบิดา (3)
จะมีก็เพียงสิ่งเดียวเท่านั้นที่เพิ่มพูนขึ้นมาได้ในทุก ๆ วัน นั่นก็คือบรรดาอนุน้อยใหญ่ของอี้เฉวียนนั่นเอง“ท่านเจ้าสำนัก!” ร่างท้วมเข่าแทบทรุดลงเมื่อได้ยินคำพูดของซางซุ่นหวางหากสำนักเฟิ่งเยี่ยนประกาศออกไปว่าจะไม่ยอมรับสายเลือดสกุลอี้เป็นศิษย์ของสำนักอีกนับจากนี้ไป แล้วเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ใดกัน!“ร้องเรียกข้าไปก็คงจะไร้ประโยชน์ ไม่ใช่ว่าเป็นเจ้าเองหรือที่ทำให้ท่านหม่าเซียวหรานขุ่นเคือง” ซางซุ่นหวางไม่อยากแม้จะชายตาแลอี้เฉวียนสกุลอี้คงจะไม่เดือดร้อนไปด้วย หากเขาไม่เอ่ยเรื่องที่ไม่สมควรออกมาผู้ใดบ้างที่ไม่รู้ว่าหม่าเซียวหรานรักมั่นคงต่อฮูหยินของเขามากเพียงใด แต่อี้เฉวียนกลับพูดจากล่าวหาว่าหม่าเซียวหรานจะยกไป๋เสวี่ยให้เป็นฮูหยินคนใหม่ของสกุลหม่า นี่ไม่เท่ากับว่าดูถูกความรักของหม่าเซียวหรานหรือ เมื่อเป็นเช่นนี้แล้วจะไม่ให้คนผู้นั้นมีโทสะได้อย่างไรกัน“ไม่ใช่ข้า แต่เป็นบุตรสาวไม่ได้ความของข้าต่างหาก พวกท่านอยากจะลงโทษนางเช่นไรก็เชิญเราสกุลอี้จะไม่ยุ่ง หากพวกท่านรับปากว่าจะไม่ทำตามคำกล่าวของท่านหม่าเซียวหราน” อี้เฉวียนส่ายหน้าปฏิเสธความผิดของตน แ
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด อย่าได้เรียกตนว่าเป็นบิดา (2)
“หนิงเอ๋อร์ แม่ขอโทษ แต่เจ้าต้องทำเพื่อน้อง ทำเพื่อแม่ ทำเพื่อสกุลอี้นะลูก” จบสิ้นคำกล่าวของผู้เป็นมารดาอี้หนิงก็ร่ำไห้ออกมาเสียงดังแต่ครานี้เป็นการร่ำไห้ด้วยความเจ็บปวดอย่างแท้จริง นางไม่คิดว่าบิดามารดาจะทอดทิ้งนางได้ลงคอ“ไม่! หากพี่ใหญ่รู้จะต้องไม่ยินยอมแน่! ท่านเจ้าครองเมือง พี่สาวของข้าเป็นภรรยาของท่าน ได้โปรดท่านช่วยเหลือข้าด้วยเถิดเจ้าค่ะ!”เมื่อไม่อาจพึ่งพาบิดามารดาได้ อี้หนิงก็หันหน้าไปพึ่งพาซุนซูเย่แทน แต่ซุนซูเย่หรือจะเห็นใจ อี้หลิงฟางเขายังไม่สนใจ แล้วเหตุใดเขาจะต้องสนใจอี้หนิงด้วย“เรื่องภายในสำนักเฟิ่งเยี่ยน ข้าไม่อาจเข้าไปเกี่ยวข้องได้” ซุนซูเย่ตอบอี้หนิงด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย และไร้ท่าทีสนใจแต่เดิมเขาก็รู้สึกแย่กับคนสกุลอี้ที่ร่วมมือกันวางแผนจนทำให้เขาพลาดท่าให้กับอี้หลิงฟาง ในคืนนั้นเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดสิ่งใดขึ้น องครักษ์ต่างก็ถูกวางยา หากไม่ใช่เพราะวางใจสกุลอี้ที่เป็นญาติกัน เขาคงไม่ต้องแต่งอี้หลิงฟางเพื่อรับผิดชอบนางทั้ง ๆ ที่ความเป็นจริงแล้ว ผู้ที่ล่วงเกินเป็นนางต่างหากหาใช่บุรุษเช่นเขาไม่ซุนซูเย่หลังจากแต่งอี
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด อย่าได้เรียกตนว่าเป็นบิดา (1)
แม้จะไม่ใช่คำสั่งแต่ก็เหมือนเป็นคำสั่ง...ถึงแม้ว่าหม่าเซียวหรานจะยกทุกสิ่งอย่างในสำนักเฟิ่งเยี่ยนให้อยู่ภายใต้การปกครองดูแลของตระกูลซางมานานหลายร้อยปีแล้วก็จริงแต่ทุกคนที่สำนักเฟิ่งเยี่ยนก็ยังให้การเคารพหม่าเซียวหรานและเปรียบเขาเป็นดั่งเทพเซียนประจำสำนักอยู่ดีการที่หม่าเซียวหรานเอ่ยปากเช่นนี้ มีหรือที่ผู้อาวุโสทั้งหลายที่มีสิทธิ์มีเสียงในการตัดสินให้ศิษย์ที่กระทำความผิดได้เข้าไปรับโทษในหุบเขาลงทัณฑ์ทั้งหลายจะปฏิเสธและไม่ทำตามยิ่งความผิดของอี้หนิงก็ได้ปรากฏชัดถึงเพียงนี้แล้วด้วยอีกทั้งยามนี้ไม่ใช่เพียงผู้อาวุโสใหญ่เช่นหม่าเซียวหรานเท่านั้นที่มีโทสะ เพราะซางซุ่นหวางที่อยู่ในฐานะเจ้าสำนักก็มีโทสะไม่ต่างกัน เนื่องในความรู้สึกผิดหวังที่มีต่อศิษย์ชั้นในไม่ใช่ผิดหวังที่นางพ่ายแพ้ แต่ผิดหวังที่นางขี้ขลาดและกระทำการโจมตีลับหลังคู่ต่อสู้ต่างหากเพียงทำให้หนึ่งในสองคนนี้โมโหโอกาสรอดก็แทบไม่มีแล้ว แต่นี่อี้หนิงถึงกับทำให้ผู้เป็นใหญ่ทั้งสองคนโมโหได้เช่นนี้ แล้วนางจะมีโอกาสรอดได้อย่างไร ผู้ใดจะกล้าเข้าข้างนางอีกกันแม้แต่ผู้อาวุโสเถาที่ลุ่มหลงใน
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ส่งนางไปหุบเขาลงทัณฑ์ (3)
“หากข้าเป็นผู้นำสกุลอี้ ป่านนี้คงมิรู้ว่าสมควรจะเอาหน้าไปไว้ที่ใดแล้ว เพราะบุตรสาว...ทั้งพี่ทั้งน้องต่างก็ทำตัวน่าขายหน้ายิ่งนัก” ไป๋เสวี่ยกล่าวต่อ นางยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ได้ขยับตัวไปที่ใดแม้ในบรรดาคนที่ยืนอยู่ในลานแสดง นางจะตัวเล็กที่สุด แต่ยามนี้นางกลับดูโดดเด่นมากที่สุดช่างสง่างาม เพียงแค่มองก็รับรู้ได้ถึงอำนาจที่มีมากล้นอยู่ในตัวของนางแล้ว“บังอาจนัก! เจ้ากล้าล่วงเกินตระกูลอี้หรือ!” เป็นอี้เฉวียนที่ทนนิ่งเฉยต่อไปไม่ได้ เพราะไป๋เสวี่ยได้พูดมาถึงตัวของเขาแล้ว“ข้าหาได้ล่วงเกินไม่ เพียงแค่พูดไปตามความจริง เรื่องของคุณหนูใหญ่สกุลอี้ คนดินแดนศักดิ์สิทธิ์ย่อมรู้กันทั่ว แม้แต่ข้าที่เกิดมาภายหลังก็ยังต้องเคยได้ยินเรื่องเล่านี้มาก่อน”“มาถึงตอนนี้ตัวข้าก็ได้ประจักษ์ถึงความร้ายกาจของคุณหนูสี่สกุลอี้กับตัว ข้าจึงได้พูดไปด้วยความเป็นกังวล เพราะหากข้าเป็นคนสกุลอี้ ยิ่งถ้าเป็นบิดามารดาแล้วด้วย คงจะยิ่งรู้สึกอับอายยิ่งนักที่มีบุตรสาวทำตัวเช่นนี้”“เจ้า! สกุลอี้ของข้า ใช่ที่คนเช่นเจ้าจะสอดมือเข้ามายุ่งได้หรือ! เป็นแค่สตรีไร้ที่มาที่ไป หากไม่ใช่เ
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ส่งนางไปหุบเขาลงทัณฑ์ (2)
และมันก็ทำให้ผู้ฟัง แทบจะกระอักเลือดออกมาด้วยความคับแค้นใจ“เจ้า! เจ้า ๆ ไม่มีทาง!” อี้หนิงคิดจะพุ่งเข้ามาทำร้ายไป๋เสวี่ย แต่ก็มีศิษย์คนอื่นมาช่วยกันจับนางเอาไว้ตามคำสั่งของซางเริ่น“ข้าไม่ใช่ว่าตักเตือนเจ้าไปแล้วหรือ เหตุใดจึงคิดทำผิดซ้ำ ๆ เช่นนี้อีก” ซางเริ่นเอ่ยออกมา แม้จะไม่ได้รู้จักอันใดสตรีผู้นี้เป็นการส่วนตัว แต่อย่างไรนางก็เป็นศิษย์ของสำนักเฟิ่งเยี่ยนเป็นศิษย์สำนักเฟิ่งเยี่ยน ก็ถือว่าเป็นคนในปกครองของพวกเขาสกุลซางเช่นกัน เขาจึงไม่คาดหวังให้นางต้องเดินในทางที่ผิดเช่นนี้“คุณชายซาง...ท่านต้องเชื่อหนิงเอ๋อร์นะเจ้าคะ ที่หนิงเอ๋อร์พ่ายแพ้ต้องเป็นเพราะนางอย่างแน่นอน” อี้หนิงกล่าวทั้งน้ำตา“ใช่เจ้าค่ะ หนิงเอ๋อร์ของพวกเราเป็นถึงศิษย์ชั้นในที่มีฝีมือล้ำเลิศ แล้วจะพ่ายแพ้ต่อเด็กคนหนึ่งอย่างง่ายดายเช่นนี้ได้อย่างไร หากไม่ใช่ว่านางเล่นเล่ห์คดโกง”ฮูหยินใหญ่สกุลอี้เอ่ยเข้าข้างบุตรสาวคนเล็กของตนเองเสียงดัง อี้หนิงเป็นบุตรที่นางภาคภูมิใจ ด้วยเพราะพลังยุทธ์ที่สูงส่งถึงระดับจิตวิญญาณอีกทั้งยังเป็นศิษย์ชั้นในของสำนักเฟิ่งเยี่ยนแม้
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ส่งนางไปหุบเขาลงทัณฑ์ (1)
ฟิ้ว!เพล้ง!เสียงวัตถุสองอย่างกระทบกันอยู่ด้านหลังของไป๋เสวี่ย ทำให้สองเท้าเล็กต้องหยุดเดิน ก่อนที่นางจะหันหน้ากลับไปมองภาพที่เห็นคือซางเริ่นกำลังใช้ดาบปัดป้องเข็มนับสิบที่มุ่งตรงมายังนาง ไม่ใช่ว่าไป๋เสวี่ยไม่รู้ตัว เพียงแต่นางรู้ว่ามีคนมากมายจับจ้องอยู่ จึงไม่จำเป็นต้องลงมือเอง อีกทั้งเข็มพิษนี้ก็ไม่ได้ต่างอันใดไปจากของเด็กเล่นสำหรับไป๋เสวี่ยเลยแม้แต่น้อย“มิคิดว่าพี่สาวจะดื้อรั้นถึงเพียงนี้” เมื่อไป๋เสวี่ยหันหน้ากลับมา นางก็เอ่ยพูดและมองอี้หนิงอย่างนิ่งสงบ ไม่คล้ายกับผู้ที่พึ่งถูกลอบโจมตีแม้แต่น้อยส่วนอี้หนิงยามนี้ก็กำลังมองไปยังไป๋เสวี่ยและซางเริ่น นางไม่คิดว่าซางเริ่นจะเข้ามาช่วยปกป้องไป๋เสวี่ยเช่นนี้!เข็มพิษที่อี้หนิงใช้ออกมา เป็นอาวุธลับที่นางได้มาจากอี้หลิงฟาง เพื่อเอาไว้โจมตีใส่คู่ต่อสู้อย่างลับ ๆ ปกติแล้วหากใช้เพียงหนึ่งเข็ม จะทำให้อีกฝ่ายไม่สามารถขยับร่างกายได้ชั่วขณะและไม่อาจใช้พลังยุทธ์ได้พิษนี้คงอยู่ได้ไม่นานก็จะสลายไป ทำให้ตรวจเท่าไรก็จะไม่มีวันพบเจอแต่เพราะความโกรธแค้นที่มีต่อไป๋เสวี่ย ทำให้อี้หนิงตั้งใจปาเ
قد تعجبك أيضًا
แม่หมอหลงยุคมาเป็นหมอดูผู้มีญาณวิเศษ
ต้าซินซิน25.9K وجهات النظرท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่147.5K وجهات النظرทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
หิมะที่ปลิดปลิว97.5K وجهات النظرบุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว82.9K وجهات النظرนางกำนัลสายดอง
Qian Qiu Jui เชียนชิวจุ้ย216 وجهات النظرเส้นทางชีวิตที่แผดเผา ถักทอความฝันดั่งสายรุ้ง
Akasha 18 وجهات النظرองค์หญิงตัวร้าย กับสวามีเย็นชา
Selena52 وجهات النظرท่านแม่ทัพผู้นี้คือสามีผู้เย็นชาของข้าเอง
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน351 وجهات النظر
