เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 19
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-31 22:09:45อีกด้านหนึ่ง บริษัทเลิศชัยทรัพย์ประเสริฐ
หลังจากที่ผมส่งน้ำอิงที่มหาลัยเสร็จผมก็รีบขับรถมาที่บริษัทแบบเร่งรีบเพราะผมก้มมองดูเวลาจากนาฬิกาเรือนหรูที่ข้อมือขวาก็พบว่าตอนนี้ใกล้จะสายแล้ว ถ้าผมไปสายผมต้องโดนพ่อด่าแน่นอนเพราะท่านย้ำกับผมก่อนออกจากบ้านแล้วว่าให้ผมตรงต่อเวลา เพราะบอทบริหารต่างจับจ้องการเข้ามารับตำแหน่งประธานบริษัทของผม และแน่นอนผมต้องทำให้ทุกคนยอมรับความสารถและตัวผมให้ได้แบบไม่มีข้อกังขาใดๆ ส่วนพ่อก็คาดหวังกับผมมากเช่นกัน ผมจะต้องตั้งใจทำหน้าที่ให้ดีที่สุดและผลลัพธ์ที่ได้ต้องดีแน่นอน ผมมั่นใจว่าตัวผมจะทำได้ดีแน่นอน ผมขับรถเข้ามาจอดในที่จอดรถของท่านประธาน จอดเสร็จผมรีบเปิดประตูลงจากรถ ก้าวเท้าไปทางประตูเดินไปหยุดอยู่ตรงลิฟท์ผู้บริหารกดรอจนลิฟท์เปิด ผมกดไปยังชั้นบนสุด เพราะห้องท่านประธานอยู่ชั้นบนสุด ใช้เวลาไม่นานลิฟท์ก็เปิดอกมายังชั้นผู้บริหาร ผมก้าวเท้าออกจากลิฟท์ด้วยท่าทางสขุม เดินไปยังห้องประทานบริษัท เจอกับเลขาวัยกลางคนหน้าประตู
“สวัสดีค่ะท่านประธาน ท่านเพชรกล้ารออยู่ในห้องค่ะ”
“ครับ แล้วคุณชื่ออะไร”
“ดิฉัน ชื่อมาริสาค่ะท่านประธาน”
“ครับคุณมาริสา”
พูดจบผมก็ผลักประตูเข้าห้องทำงานไปก็เจอกับพ่อที่นั่งอยู่ตรงโซฟารับแขกกลางห้องมองมาที่ผม
“ไปไหนมา นี่ฉันมาถึงนานแล้วนะ”
“เปล่าครับรถมันติด”
“อย่ามาโกหกฉัน ฉันเห็นแกออกมาพร้อมๆฉัน”
“แวะไปทำธุระมานิดหน่อยครับ”
“อย่าให้เสียงาน บอกแล้วใช่มั้ยว่าบอทบริหารจับตามองแกอยู่”
“ครับ”
“ไป วันนี้มีประชุมใหญ่และเป็นการรับตำแหน่งของแกอย่างเป็นทางการทำให้ดี”
“ครับ ผมจะทำให้ดีที่สุด ให้สมกับที่พ่อไว้วางใจให้ผมรับช่วงต่อจากนี้ครับ”
“อืม ดี”
หลังจากพูดจบเราทั้งคู่ก็เดินออกจาห้องทำงานไปยังห้องประชุมใหญ่เพื่อที่จะประชุมแผนงานโปรเจคใหญ่และการเข้ารับตำแหน่งอย่างเป็นทางการของผมในวันนี้ด้วย เลขาก็ถือเอกสารเดินตามผมกับพ่อมาทางห้องประชุมใหญ่ พอเข้ามาถึงห้องประชุมใหญ่ผมก็นั่งลงประจำตำแหน่งหัวโต๊ะ เลขาผมก็เดินแจกจ่ายเอกสารให้กับผู้เข้าร่วมประชุมทุกท่าน จากนั้นพ่อก็กล่าวการรับตำแหน่งท่านประธานต่อจากท่าอย่างเป็นทางการ พอท่านกล่าวจบ เราก็เริ่มการประชุมงานโปรเจคใหญ่ของบริษัทเราทันที ใช้เวลาในการประชุมหารือข้อตกลงกันใช้เวลาไปนานถึง 3 ชั่วโมงกว่าจะหาข้อตกลงได้ในที่สุด
“ขอบคุณทุกคนมากครับ เลิกประประชุมได้ครับ”
พูดจบผมก็เดินออกจากห้องประชุมตรงไปยังห้องทำงานของตัวเองเพื่อที่จะได้เคลียร์งานที่มีอยู่ในมือให้แล้วเสร็จ และหันไปบอกกับเลขา
“คุณมาริสาถ้ามีเอกสารเร่งด่วนที่ผมต้องเซ็นรบกวนเอาเข้าไปให้ผมในห้องด้วยครับ”
“ค่ะ ท่านประธาน”
พูดจบผมก็เดินเข้าห้องทำงานไปเพื่อเคลียร์งานเอกสารต่างๆที่มีอยู่ในมือมากมายสมกับตำแหน่งประธานบริษัท เริ่มงานวันแรกงานก็ท่วมหัวผมแล้ว ผมมาหยุดยืนอยู่ที่โต๊ะมองดูเอกสารที่กองอยู่เต็มโต๊ะ ในใจก็ได้แต่คิดว่าเซ็นจนข้อมือเคล็ดแน่
บทล่าสุด
คนที่ไม่คู่ควร(รัก) ตอนที่ 46
“พอเรียนจบเธอก็จะไปจากที่นี่อย่างงั้นเหรอ น้ำอิง แล้วฉันล่ะ สิ่งที่ฉันบอกที่ฉันพูดกับเธอไปไม่มีความหมายเลยงั้นสิ” “เรื่องของเราไม่มีทางเป็นไปได้หรอกค่ะไม่มีอะไรที่อิงเหมาะสมกับคุณเลยสักอย่าง ตอนนี้คุณก็แค่นึกชอบนึกสนุกแต่ถ้าคุณเจอคนที่เพียบพร้อมและเหมาะสมกับคุณทั้งหน้าตา ฐานะ ชาติตระกูล คุณก็จะไม่สนใจคนไม่มีค่าเด็กกำพร้าแบบอิงหรอกค่ะ” “ฉันบอกเธอแล้วไงว่าฉันไม่เคยสนใจเรื่องพวกนั้น ฉันสนใจแค่เธอ” “เราหยุดพูดเรื่องนี้เถอะนะคะ เดี๋ยวคุณก็เจอคนที่เขาคู่ควรกับคุณทุกด้าน ช่วยจอดรถให้อิงลงด้านหน้าด้วยค่ะ” ผมไม่พูดตอบโต้อะไรเธอออกไปแล้วตบไฟเลี้ยวหมุนพวงมาลัยให้รถจอดข้างฟุตบาทแล้วเหยียบเบรกด้วยความแรงจนเกิดเสียงดัง เอี๊ยด แล้วนั่งนิ่งๆจนเธอหันมาเอ่ยพูดกับผม “ขอบคุณนะคะ ที่ทำตามที่อิงขอ” ฉันยกมือขึ้นไหว้เขาแล้วเอ่ยขอบคุณที่เขาทำตามที่ฉันขอ แต่หน้าเขาไม่แม้แต่จะหันมามองฉันด้วยซ้ำ ความรู้สึกของฉันตอนนี้คือเหมือนมีอะไรมาบีบที่ทรวงอกข้างซ้าย การที่เขาเมินขนาดหน้าเขายังไม่หันมามอง ต่างจากก่อนหน้านี้ที่เขาเอาแต่มองฉันด
คนที่ไม่คู่ควร(รัก) ตอนที่ 45
“คุณแพกซ์ อิงทำแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะ” “เร็วๆน้ำอิง จะกลับมั้ยบ้านอะ” “แต่ว่า......” “งั้นก็นั่งกันอยู่แบบนี้นี่แหละ” ฉันได้แต่คิดว่าทำไมเขาถึงเป็นคนแบบนี้เอาแต่ใจตัวเองได้ถึงขนาดนี้ ดูท่าทีแล้วถ้าขืนฉันไม่ทำตามที่เขาบอกเขาคงไม่พาฉันกลับบ้านจริงๆ ฉันจึงตัดสินใจยื่นหน้ากดจมูกเข้าที่แก้มสากของเขาเสี้ยววิแล้วผละออกมา “อิงไปอาบน้ำได้หรือยังคะ” “ยัง หอมใหม่แล้วทำให้มันดีๆหน่อยน้ำอิง” ฉันหน้ามุ่ยด้วยความไม่ชอบใจหอมก็หอมแล้วเขายังจะเอายังไงอีก ฉันเลยยื่นหน้าเพื่อที่จะหอมเขาอีกครั้งจะได้จบๆสักที จะได้ไปอาบน้ำกลับบ้านแต่ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้น เมื่อเขาหันหน้ามาในจังหวะที่ฉันจะหอมแก้มเขาทำให้ตอนนี้ฉันดันไปจุ๊บปากเขาแทน “จุ๊บ” “โอเค ครั้งนี้ผ่านไปอาบน้ำได้แล้วแล้วออกไปเอาเสื้อผ้าที่ห้องรับแขกด้วย” หลังจากที่พูดจบผมก็ลุกลงจากเตียงแล้วก้าวเท้ายาวๆเปิดประตูออกจากห้องเธอไป จนตอนนี้เขาออกจากนอกไปแล้วฉันยังนั่งเหม่อกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้อยู่เลย แล้วเขา
คนที่ไม่คู่ควร(รัก) ตอนที่ 44 ขอโทษค่ะ
ฉันนอนมองจ้องเขาอยู่นานจนได้สติว่าวันนี้เขาต้องไปทำงานส่วนฉันสอบเสร็จหมดแล้ว ก็เหลือแค่เพียงหาที่ฝึกงานคิดได้ดังนั้นฉันจึงค่อยๆจับแขนของเขายกออกจากการโอบกอดของฉัน แล้วค่อยๆขยับตัวออกห่างจากเขาเพื่อที่จะลุกไปอาบน้ำรอเขาตื่นจะได้กลับบ้าน แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ออกห่างจากเขา มือหนาก็รั้งเอวคอดกิ่วของฉันเข้าไปอยู่ที่เดิมและโอบกอดฉันไว้ “จะไปไหน” ผมตื่นมามองเธอนอนหลับก่อนหน้านี้แล้ว แต่พอเห็นเธอตื่นผมก็เลยแกล้งทำเป็นนอนหลับต่อจึงรู้ว่าเธอตื่นมามองผมนอนอยู่และพยายามจะหลุดออกจากอ้อมกอดของผม “อิง จะไปอาบน้ำค่ะจะได้กลับบ้าน” “จะรีบทำไมยังเช้าอยู่” “ไปอาบน้ำเถอะค่ะ คุณต้องไปทำงานนะคะ” “ยังไม่อยากลุกเลย” “คุณแพกซ์คะ” ฉันหันไปมองเขาหน้านิ่งจ้องหน้าเขาไม่ละสายตาไปไหน เป็นการใช้สายตาในการกดดันเขา ซึ่งการกระทะเหล่านี้ฉันไม่ควรที่จะกระทำกับเขาด้วยซ้ำ แต่ฉันก็ลืมตัวเผลอแสดงกิริยาเช่นนี้ออกมา กว่าจะรู้ตัวก็ไม่ทันแล้ว “ก็ได้ๆลุกแล้วๆ” ผมยอมจำนนให้แก่เธอยอมปล่อยเธอออกจากอ้อม
คนที่ไม่คู่ควร(รัก) ตอนที่ 43
“พึ่งจะตี 5 น้ำอิงจะกลับยังไง” “เดี๋ยวอิงเรียกรถกลับค่ะ” “ไม่ต้องเดี๋ยวฉันไปส่งเธอเอง” “แล้วถ้าคนอื่นเห็นว่าอิงกลับมาพร้อมกับคุณมันจะดูไม่ดีนะคะอิงกลับเองดีกว่าค่ะ” “ไม่ มานอนได้แล้วกลับพร้อมกัน” “อิงไม่นอนแล้วค่ะ คุณนอนต่อเลยค่ะอิงจะไปอาบน้ำเตรียมตัวรอคุณค่ะ” “มานอน อย่าให้ต้องพูดอีกรอบ ไม่อย่างนั้นจะไม่จบด้วยการนอนเฉยๆนะ” ผมเอื้อมมือดึงเธอเข้ามาหาตัวเองเธอก็โน้มตัวมาตามแรงดึงของผมจนตอนนี้เราอยู่ใกล้กันจนหน้าอกนิ่มๆของเธอเบียดชิดกับตัวของผม จนอยากจะสัมผัสก้อนนุ่มนิ่มนั้นเหลือเกินแต่ก็ต้องห้ามใจไว้ เดี๋ยวเด็กน้อยจะตกใจกลัว “นอนค่ะนอน” ฉันรีบตอบกลับเขาทันทีเพราะกลัวเขาจะทำอะไรแบบที่พูดออกมาจริงๆเพราะคิดว่าถ้าฉันยังดื้อดึงเขาคงทำมากกว่านี้แน่ๆเลยต้องจำยอมนอนกับเขาต่อ จากนั้นผมก็จับเธอล้มลงนอนโดยหันหน้าออกไปทางเดียวกันแล้วซ้อนตัวด้านหลังของเธอแนบชิดลำตัวเข้าหาเธอแบบแนบแน่นแล้วรั้งตัวเธอข้าหาจนแผ่นหลังติดกับแผงอกกว้างของผมแล้วโอบกอดเธอไว้แน่น มือผมลูบที่ท้องน้อยเธอเบาๆอ
คนที่ไม่คู่ควร(รัก) ตอนที่ 42
ผมมองเธอที่เอาแต่หลบสายตาผมของผมคงจะเขินอายที่ผมรู้ว่าเธอแอบชอบผมเหมือนกัน แล้วก็ดูการกระทำของเธอสิจะไม่ให้ผมชอบเธอได้ยังไง ขนาดตอนที่เธอเขินอายยังหน้ารักเลย “ว่ายังไงชอบฉันหรือเปล่า” “ค่ะ อิงชอบคุณจริงๆ แต่เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ คุณเลิกพูดเรื่องนี้เถอะนะคะ ต่อไปอิงจะไม่เข้าใกล้คุณอีกค่ะ” “ไม่ ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ เราต่างคนก็ต่างชอบพอกัน” “อิงไม่มีอะไรที่เหมาะสมคู่ควรกับคุณเลยค่ะ” “ฉันไม่ได้สนใจเรื่องพวกนั้น เธอไม่ต้องคิดมากกับเรื่องพวกนั้น” “ไม่ได้หรอกค่ะ คุณท่านทั้งสองมีพระคุณกับอิงมาก อิงทำให้พวกท่านเสื่อมเสียเพราะอิงไม่ได้หรอกค่ะ” “พ่อแม่ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นพวกท่านมีเหตุผลฉันรักใครชอบใครพวกท่านก็รักด้วยนั่นแหละ” “แต่ท่านก็ต้องอยากได้คนที่เหมาะสมกับชาติตระกูลของพวกท่านอยู่ดีนะคะ คนที่สามารถเชิดหน้าชูตาวงตระกูล ไม่ใช่คนใช้จนๆในบ้านแถมยังเป็นเด็กกำพร้าอีก ไม่มีอะไรให้น่าภูมิใจมีแต่กับอายคนค่ะ” ฉันพูดกับเขาด้วยสัจจริงทุกอย่างที่พูดออกมานั้นคือเรื่องจริงที่ไม่อาจหลีก
คนที่ไม่คู่ควร(รัก) ตอนที่ 41 ความในใจ
ผมค่อยๆเลื่อนหน้าเข้าหาใบหน้าเธอหวังจะสัมผัสปากจิ้มลิ้มตรงหน้าแต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อน้ำอิงเอ่ยพูดขึ้นมาพร้อมกับมือน้อยๆที่ดันหน้าอกผมไว้ “คุณแพกซ์อย่าค่ะ คุณเข้ามานอนในห้องอิงได้ยังไงคะ” “เดินเข้ามา” แล้วดูคำตอบที่ฉันได้จากเขา และตอบแบบหน้านิ่งๆด้วยนะ แล้วดูสิ่งที่เขาทำอยู่ตอนนี้ เขาคิดจะทำอะไรกับฉันกันแน่ “แล้วคุณจะเข้ามาห้องอิงทำไมคะ แล้วยังจะ…..” ฉันไม่พูดประโยคสุดท้ายออกมาแต่ปลายสายตามองที่มือของเขาที่ตอนนี้เขายังวางพาดไว้ที่เอวฉันอยู่เลย “แล้วยังจะอะไร หืมมม” ผมไม่แค่พูดยังเอาจมูกของตัวเองไปปัดป่ายเข้าจมูกของเธอเป็นการหยอกล้อกับเธอเบาๆ “คุณแพกซ์ อย่าทำแบบนี้ค่ะ” “ทำไม” “แล้วคุณจะทำแบบนี้กับอิงทำไมคะ” “แล้วทำไมจะทำไม่ได้ล่ะ หืมม” “ก็เราไม่ได้เป็นอะไรกัน แล้วคุณก็ไม่ได้ชอบอิงคุณจะมาทำแบบนี้กับอิงทำไมคะ หรือว่าเห็นอิงเป็นคนใช้ที่บ้านคุณ หรือเพราะว่าบ้านคุณมีพระคุณกับอิงคุณจะทำอะไรกับอิงก็ได้เหรอคะ” ฉันพูดออกมาด้วยน้
บางทีคุณอาจจะชอบ
