เข้าสู่ระบบ“เอ่อ……ป้าคะคือว่าหนูจะขออนุญาตไปฉลองกับน้ำฟ้าค่ะ แล้วนอนค้างกับน้ำฟ้าค่ะเดี๋ยวน้ำฟ้าไปส่งหนูพรุ่งนี้ค่ะ”
“อ่อๆ ได้ได้ลูก ดูแลตัวเองกันด้วยนะ อย่ากลับกันดึกมากนะป้าเป็นห่วง”
“ขอบคุณค่ะป้า รักป้าที่สุดเลยเอ่อ……แล้วหนูต้องบอกท่านทั้งสองมั้ยคะ”
“ไม่เป็นไรหรอกลูก เดี๋ยวป้าบอกให้เอง”
“ขอบคุณนะคะป้า แค่นี้ก่อนนะคะ”
“จ้า เที่ยวให้สนุกอย่าลืมดูแลตัวเอง”
“ค่ะ”
ติ๊ด พูดจบฉันก็กดวางสายแล้วหันหน้ามามองน้ำฟ้าที่จ้องมองหน้าฉันอยู่แล้วส่งยิ้มมาให้ ฉันก็ยิ้มตอบกลับให้เพื่อน
“ไปค่ะ”
น้ำฟ้าพูดจบก็เดินควงแขนฉันเดินตรงไปยังลานจอดรถ พอเดินมาถึงรถออดี้สีชมพูพิ้งค์เราทั้งคู่ก็เปิดประตูขึ้นนั่งประจำตำแหน่ง น้ำฟ้าสตาร์ทรถทันทีปรับแอร์แบบเย็นจัดๆแล้วจัดการคาดสายเบลท์เรียบร้อย น้ำฟ้าเปิดเพลงที่สนุกสุดๆและขับรถยนต์คันหรูเคลื่อนออกจากมหาลัยทันทีมุ่งตรงไปยังคอนโดสุดหรูใจกลางเมืองของน้ำฟ้า เราทั้งคู่ต่างฮัมเพลงตามนักร้อง ทั้งยิ้มทั้งหัวเราะด้วยกันอย่างสุขใจ
ผมนั่งเซ็นเอกสารและดูงานโครงการต่างๆตั้งแต่หลังประชุมเสร็จนี่ก็เย็นแล้ว แค่วันแรกก็เล่นผมแย่เลยเหมือนกัน แต่พออะไรเข้าที่เข้าทางและทำความเข้าใจได้ทั้งหมดคงจะดีขึ้น ผมนั่งไล่สายตามองอ่านเอกสาตรงหน้าเพื่อจะเซ็นอนุมัติโครงการเพื่อที่จะได้เริ่มดำเนินโครงการ อยู่ๆเสียงไลน์ก็ดังขึ้นติดๆกันผมต้องละสายตาออกจากเอกสารและหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูออกมาดูว่าใครส่งอะไรมาพอเปิดแอปพิเคชั่นดูจึงเห็นว่าเป็นกลุ่มไลน์ของพวกผมสามคน
Line: (สามมังกรยักษ์)
แล้วไม่ต้องถามว่าใครเป็นคนตั้งชื่อก็เพื่อนคชาคนดีคนเดิม มันให้เหตุผลว่าของมันใหญ่ ผมหมดคำจะพูดกับมันอยากทำอะไรก็ทำตามสบายเอาที่เพื่อนสบายใจ ผมกับไอ้คิมชินแล้วล่ะกับนิสัยของไอ้คชาเพื่อนรัก
คชา : คืนนี้ที่ไหนดีวะอยากผ่อนคลายว่ะ
คิม : ผ่อนคลายหรือไปหาหลีสาวเอาดีดีครับ
คชา : ผ่อนคลายสิครับเพื่อนคิม เห็นเพื่อนเป็นคนแบบไหนกัน
คิม : แบบที่ฟันสาวไปทั่วไงครับเพื่อนคชา
คชา : โห……มึงพูดแบบนี้มาต่อยกับกูดีกว่าครับเพื่อน มึงก็พูดเวอร์ไป
คิม : 55555ครับคุณคชาคนดี
“หึ” ผมขำในลำคอให้กับไอ้เพื่อนสองคนที่มันเถียงกันไม่เลิกและมันสองคนก็เป็นแบบนี้มานานจนผมชินแล้ว
แพกซ์: นัดสถานที่มากูอยากผ่อนคลายว่ะ เริ่มงานวันแรกก็เล่นกูซะแย่เลย
คชา : ไหวนะครับท่านประธาน
แพกซ์ : อย่ากวนตีน นัดสถานที่มา
คิม : River Bar มั้ยเขาว่าดี
คชา : กูเห็นด้วยกับไอ้คิม ไปหาของสวยๆงามๆดูเพื่อผ่อนคลายกันดีกว่า
คิม : ทีแบบนี้ไวเลยนะครับเพื่อนคชา
แพกซ์ : โอเคตามนี้เจอกัน 3ทุ่มตรงอย่าเลทนะจะได้นั่งได้นานๆหน่อยพรุ่งนี้ต้องทำงาน
คิม : โอเค
คชา :โอเคครับท่านประธาน
พอพูดตกลงกับเพื่อนเสร็จผมก็หันมาสนใจงานตรงหน้าต่อนั่งอ่านรายละเอียดแล้วก็เซ็นอนุมัติ กว่างานในมือจะแล้วเสร็จก็ปาไป 6 โมงเย็นแต่ผมบอกให้เลขากลับไปก่อนหน้านี้แล้วไม่ต้องอยู่ทำโอกับผม พอวางมือจากงานที่แล้วเสร็จผมก็ลุกขึ้นยืน หยิบเสื้อสูตรมาถือพาดแขนและมุ่งตรงออกจากห้องทำงานไปยังลิฟท์เพื่อลงไปยังลานจอดรถเพื่อจะกลับบ้านไปอาบน้ำเตรียมตัวไปผ่อนคลายกับเพื่อนคืนนี้
“พอเรียนจบเธอก็จะไปจากที่นี่อย่างงั้นเหรอ น้ำอิง แล้วฉันล่ะ สิ่งที่ฉันบอกที่ฉันพูดกับเธอไปไม่มีความหมายเลยงั้นสิ” “เรื่องของเราไม่มีทางเป็นไปได้หรอกค่ะไม่มีอะไรที่อิงเหมาะสมกับคุณเลยสักอย่าง ตอนนี้คุณก็แค่นึกชอบนึกสนุกแต่ถ้าคุณเจอคนที่เพียบพร้อมและเหมาะสมกับคุณทั้งหน้าตา ฐานะ ชาติตระกูล คุณก็จะไม่สนใจคนไม่มีค่าเด็กกำพร้าแบบอิงหรอกค่ะ” “ฉันบอกเธอแล้วไงว่าฉันไม่เคยสนใจเรื่องพวกนั้น ฉันสนใจแค่เธอ” “เราหยุดพูดเรื่องนี้เถอะนะคะ เดี๋ยวคุณก็เจอคนที่เขาคู่ควรกับคุณทุกด้าน ช่วยจอดรถให้อิงลงด้านหน้าด้วยค่ะ” ผมไม่พูดตอบโต้อะไรเธอออกไปแล้วตบไฟเลี้ยวหมุนพวงมาลัยให้รถจอดข้างฟุตบาทแล้วเหยียบเบรกด้วยความแรงจนเกิดเสียงดัง เอี๊ยด แล้วนั่งนิ่งๆจนเธอหันมาเอ่ยพูดกับผม “ขอบคุณนะคะ ที่ทำตามที่อิงขอ” ฉันยกมือขึ้นไหว้เขาแล้วเอ่ยขอบคุณที่เขาทำตามที่ฉันขอ แต่หน้าเขาไม่แม้แต่จะหันมามองฉันด้วยซ้ำ ความรู้สึกของฉันตอนนี้คือเหมือนมีอะไรมาบีบที่ทรวงอกข้างซ้าย การที่เขาเมินขนาดหน้าเขายังไม่หันมามอง ต่างจากก่อนหน้านี้ที่เขาเอาแต่มองฉันด
“คุณแพกซ์ อิงทำแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะ” “เร็วๆน้ำอิง จะกลับมั้ยบ้านอะ” “แต่ว่า......” “งั้นก็นั่งกันอยู่แบบนี้นี่แหละ” ฉันได้แต่คิดว่าทำไมเขาถึงเป็นคนแบบนี้เอาแต่ใจตัวเองได้ถึงขนาดนี้ ดูท่าทีแล้วถ้าขืนฉันไม่ทำตามที่เขาบอกเขาคงไม่พาฉันกลับบ้านจริงๆ ฉันจึงตัดสินใจยื่นหน้ากดจมูกเข้าที่แก้มสากของเขาเสี้ยววิแล้วผละออกมา “อิงไปอาบน้ำได้หรือยังคะ” “ยัง หอมใหม่แล้วทำให้มันดีๆหน่อยน้ำอิง” ฉันหน้ามุ่ยด้วยความไม่ชอบใจหอมก็หอมแล้วเขายังจะเอายังไงอีก ฉันเลยยื่นหน้าเพื่อที่จะหอมเขาอีกครั้งจะได้จบๆสักที จะได้ไปอาบน้ำกลับบ้านแต่ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้น เมื่อเขาหันหน้ามาในจังหวะที่ฉันจะหอมแก้มเขาทำให้ตอนนี้ฉันดันไปจุ๊บปากเขาแทน “จุ๊บ” “โอเค ครั้งนี้ผ่านไปอาบน้ำได้แล้วแล้วออกไปเอาเสื้อผ้าที่ห้องรับแขกด้วย” หลังจากที่พูดจบผมก็ลุกลงจากเตียงแล้วก้าวเท้ายาวๆเปิดประตูออกจากห้องเธอไป จนตอนนี้เขาออกจากนอกไปแล้วฉันยังนั่งเหม่อกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้อยู่เลย แล้วเขา
ฉันนอนมองจ้องเขาอยู่นานจนได้สติว่าวันนี้เขาต้องไปทำงานส่วนฉันสอบเสร็จหมดแล้ว ก็เหลือแค่เพียงหาที่ฝึกงานคิดได้ดังนั้นฉันจึงค่อยๆจับแขนของเขายกออกจากการโอบกอดของฉัน แล้วค่อยๆขยับตัวออกห่างจากเขาเพื่อที่จะลุกไปอาบน้ำรอเขาตื่นจะได้กลับบ้าน แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ออกห่างจากเขา มือหนาก็รั้งเอวคอดกิ่วของฉันเข้าไปอยู่ที่เดิมและโอบกอดฉันไว้ “จะไปไหน” ผมตื่นมามองเธอนอนหลับก่อนหน้านี้แล้ว แต่พอเห็นเธอตื่นผมก็เลยแกล้งทำเป็นนอนหลับต่อจึงรู้ว่าเธอตื่นมามองผมนอนอยู่และพยายามจะหลุดออกจากอ้อมกอดของผม “อิง จะไปอาบน้ำค่ะจะได้กลับบ้าน” “จะรีบทำไมยังเช้าอยู่” “ไปอาบน้ำเถอะค่ะ คุณต้องไปทำงานนะคะ” “ยังไม่อยากลุกเลย” “คุณแพกซ์คะ” ฉันหันไปมองเขาหน้านิ่งจ้องหน้าเขาไม่ละสายตาไปไหน เป็นการใช้สายตาในการกดดันเขา ซึ่งการกระทะเหล่านี้ฉันไม่ควรที่จะกระทำกับเขาด้วยซ้ำ แต่ฉันก็ลืมตัวเผลอแสดงกิริยาเช่นนี้ออกมา กว่าจะรู้ตัวก็ไม่ทันแล้ว “ก็ได้ๆลุกแล้วๆ” ผมยอมจำนนให้แก่เธอยอมปล่อยเธอออกจากอ้อม
“พึ่งจะตี 5 น้ำอิงจะกลับยังไง” “เดี๋ยวอิงเรียกรถกลับค่ะ” “ไม่ต้องเดี๋ยวฉันไปส่งเธอเอง” “แล้วถ้าคนอื่นเห็นว่าอิงกลับมาพร้อมกับคุณมันจะดูไม่ดีนะคะอิงกลับเองดีกว่าค่ะ” “ไม่ มานอนได้แล้วกลับพร้อมกัน” “อิงไม่นอนแล้วค่ะ คุณนอนต่อเลยค่ะอิงจะไปอาบน้ำเตรียมตัวรอคุณค่ะ” “มานอน อย่าให้ต้องพูดอีกรอบ ไม่อย่างนั้นจะไม่จบด้วยการนอนเฉยๆนะ” ผมเอื้อมมือดึงเธอเข้ามาหาตัวเองเธอก็โน้มตัวมาตามแรงดึงของผมจนตอนนี้เราอยู่ใกล้กันจนหน้าอกนิ่มๆของเธอเบียดชิดกับตัวของผม จนอยากจะสัมผัสก้อนนุ่มนิ่มนั้นเหลือเกินแต่ก็ต้องห้ามใจไว้ เดี๋ยวเด็กน้อยจะตกใจกลัว “นอนค่ะนอน” ฉันรีบตอบกลับเขาทันทีเพราะกลัวเขาจะทำอะไรแบบที่พูดออกมาจริงๆเพราะคิดว่าถ้าฉันยังดื้อดึงเขาคงทำมากกว่านี้แน่ๆเลยต้องจำยอมนอนกับเขาต่อ จากนั้นผมก็จับเธอล้มลงนอนโดยหันหน้าออกไปทางเดียวกันแล้วซ้อนตัวด้านหลังของเธอแนบชิดลำตัวเข้าหาเธอแบบแนบแน่นแล้วรั้งตัวเธอข้าหาจนแผ่นหลังติดกับแผงอกกว้างของผมแล้วโอบกอดเธอไว้แน่น มือผมลูบที่ท้องน้อยเธอเบาๆอ
ผมมองเธอที่เอาแต่หลบสายตาผมของผมคงจะเขินอายที่ผมรู้ว่าเธอแอบชอบผมเหมือนกัน แล้วก็ดูการกระทำของเธอสิจะไม่ให้ผมชอบเธอได้ยังไง ขนาดตอนที่เธอเขินอายยังหน้ารักเลย “ว่ายังไงชอบฉันหรือเปล่า” “ค่ะ อิงชอบคุณจริงๆ แต่เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ คุณเลิกพูดเรื่องนี้เถอะนะคะ ต่อไปอิงจะไม่เข้าใกล้คุณอีกค่ะ” “ไม่ ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ เราต่างคนก็ต่างชอบพอกัน” “อิงไม่มีอะไรที่เหมาะสมคู่ควรกับคุณเลยค่ะ” “ฉันไม่ได้สนใจเรื่องพวกนั้น เธอไม่ต้องคิดมากกับเรื่องพวกนั้น” “ไม่ได้หรอกค่ะ คุณท่านทั้งสองมีพระคุณกับอิงมาก อิงทำให้พวกท่านเสื่อมเสียเพราะอิงไม่ได้หรอกค่ะ” “พ่อแม่ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นพวกท่านมีเหตุผลฉันรักใครชอบใครพวกท่านก็รักด้วยนั่นแหละ” “แต่ท่านก็ต้องอยากได้คนที่เหมาะสมกับชาติตระกูลของพวกท่านอยู่ดีนะคะ คนที่สามารถเชิดหน้าชูตาวงตระกูล ไม่ใช่คนใช้จนๆในบ้านแถมยังเป็นเด็กกำพร้าอีก ไม่มีอะไรให้น่าภูมิใจมีแต่กับอายคนค่ะ” ฉันพูดกับเขาด้วยสัจจริงทุกอย่างที่พูดออกมานั้นคือเรื่องจริงที่ไม่อาจหลีก
ผมค่อยๆเลื่อนหน้าเข้าหาใบหน้าเธอหวังจะสัมผัสปากจิ้มลิ้มตรงหน้าแต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อน้ำอิงเอ่ยพูดขึ้นมาพร้อมกับมือน้อยๆที่ดันหน้าอกผมไว้ “คุณแพกซ์อย่าค่ะ คุณเข้ามานอนในห้องอิงได้ยังไงคะ” “เดินเข้ามา” แล้วดูคำตอบที่ฉันได้จากเขา และตอบแบบหน้านิ่งๆด้วยนะ แล้วดูสิ่งที่เขาทำอยู่ตอนนี้ เขาคิดจะทำอะไรกับฉันกันแน่ “แล้วคุณจะเข้ามาห้องอิงทำไมคะ แล้วยังจะ…..” ฉันไม่พูดประโยคสุดท้ายออกมาแต่ปลายสายตามองที่มือของเขาที่ตอนนี้เขายังวางพาดไว้ที่เอวฉันอยู่เลย “แล้วยังจะอะไร หืมมม” ผมไม่แค่พูดยังเอาจมูกของตัวเองไปปัดป่ายเข้าจมูกของเธอเป็นการหยอกล้อกับเธอเบาๆ “คุณแพกซ์ อย่าทำแบบนี้ค่ะ” “ทำไม” “แล้วคุณจะทำแบบนี้กับอิงทำไมคะ” “แล้วทำไมจะทำไม่ได้ล่ะ หืมม” “ก็เราไม่ได้เป็นอะไรกัน แล้วคุณก็ไม่ได้ชอบอิงคุณจะมาทำแบบนี้กับอิงทำไมคะ หรือว่าเห็นอิงเป็นคนใช้ที่บ้านคุณ หรือเพราะว่าบ้านคุณมีพระคุณกับอิงคุณจะทำอะไรกับอิงก็ได้เหรอคะ” ฉันพูดออกมาด้วยน้







