ตอนที่ 24

            แต่ตอนนี้ผมรู้สึกหงุดหงิดอะไรก็ไม่รู้ ทั้งๆที่ตอนแรกผมยังอารมณ์ดีอยู่เลย ผมไม่ชอบใจกับชุดที่เธอใส่กับสายตาของบรรดาผู้ชายที่จ้องมองเธอ แม่งผมรู้สึกหงุดหงิดฉิบหายอยากตอกหน้าคน ผมก็ไม่รู้ว่าผมเป็นอะไรแค่รู้สึกไม่ชอบใจกับสิ่งที่มองอยู่ คงจะเป็นเพราะเธอเป็นเด็กในบ้านผมละมั้งผมถึงรู้สึกไม่ค่อยชอบใจที่เจอเธอในที่แบบนี้และแต่งตัววาบหวิวแบบนั้นโคตรรู้สึกขัดใจ จนต้องถอนหายใจออกมา จนเพื่อนผมมองมาที่ผมและมองตามสายตาของผมที่ยังคงจ้องมองที่เธอไม่วางตา

            “มองอะไรของมึง แล้วหน้าเป็นส้นตีนอะไรแดกรังแตนมาเหรอวะ เมื่อกี้มึงยังอารมณ์ดีอยู่เลย”

            “เปล่า กูก็มองอะไรไปเรื่อย”

            “แม่งเชื่อมึงกูก็ควายละ มองสาวอยู่น่ะสิ แต่แม่งโคตรสวย”

            พอไอ้คชาพูดจบผมก็หันไปมองมันตาขวางที่มันเอ่ยชมต่อหน้าผม ชมคนอื่นผมไม่ได้ว่าอะไร แต่พอเป็นน้ำอิงผมไม่ชอบใจที่มันพูดชมออกมาแบบนั้นและมองไปที่เธอด้วยสวยตากรุ้มกริ่ม

            “มองกูทำเหี้ยไร เด็กมึงหรือไง”

            “อย่าเสือก”

            “อ้าวไอ้นี่มีอาการว่ะ”

            “ว่าแต่มึงรู้จักน้อง 2 คนนั้นเหรอวะ มึงไปรู้จักตอนไหนอย่าบอกนะตั้งแต่ที่เรียนอังกฤษ ทำไมพวกกูไม่รู้วะ”

            “เปล่ายัยเด็กที่เดินตามหลังนั่นอะเด็กที่บ้านกู”

            “แล้วอีกคนอะ”

            ผมกับไอ้คชาหันไปมองไอ้คิมโดยพร้อมเพียงกันที่อยู่ๆมันก็ถามออกมาแบบนั้น จากที่มันเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจใคร ผมว่ามันแปลกๆไปนะ

            “มึงชอบน้องเค้า”

            “เปล่า”

            ทั้งๆที่มันบอกว่าไม่ชอบแต่มันก็มองน้องเขาไม่เลิกผมว่ามันเริ่มมีอาการแล้วล่ะไอ้เพื่อนคนนี้ของผม มันก็พอๆกับผมนั่นแหละที่ผมก็เอาแต่มองน้ำอิงไม่วางตา ส่วนไอ้คชามันก็มองผมกับไอ้คิมยิ้มๆด้วยท่าทางกวนประสาทเป็นในๆว่ากูไม่เชื่อพวกมึง

            “แม่งพวกมึงสองตัว ออกอาการนะ สวยๆแบบนั้นมีแฟนแล้วแน่นอนหึ”

            แค่ไอ้คชาพูดยังไม่ทันจะจบประโยคดีผมกลับไอ้คิมก็หันกลับไปมองหน้าไอ้คชาแทบจะทันที แม่งมันโคตรพูดจาไม่เข้าหูผมเลย จากตอนแรกที่ผมอยากตอกหน้าไอ้พวกนั้น ตอนนี้ผมอยากตอกหน้ามันแทน ไม่น่าจะใช่ผมแค่คนเดียว ไอ้คิมคงคิดแบบเดียวกับผมจากที่เห็นสีหน้ามันแล้ว หงุดหงิดฉิบหาย