LOGINตอนพิเศษ 1 ไลฟ์สด
สามเดือนต่อมา
งานแต่งงานของนายหัวมาวินกับพะพายได้จัดขึ้นที่โรงแรมอิสตัน กระบี่ ลานสนามหญ้าริมทะเล มองเผินๆ อาจจะนึกว่าเป็นงานที่จัดอยู่ที่เมืองนอกแถบประเทศเมดิเตอเรเนียนภายในงานอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของสวนดอกไม้หลากสีนานาพันธุที่ถูกตกแต่งบริเวณ Wedding
ทางเดินเพื่อเปิดตัวคู่บ่าวสาวระยิบระยับพริ้วไหวล้อกับแสงแดดอ่อนในยามเย็นรื่นรมย์ไปกับวิวท้องฟ้าท้องทะเลแบบ 180 องศาพร้อมชมฟ้าเปลี่ยนสียามอาทิตย์ลับขอบฟ้า บรรยากาศที่สุดแสนจะโรแมนติก กับแขกที่มาร่วมงานที่สนิทเท่านั้นแต่ก็เกือบร้อยคนได้
ภายในห้องแต่งตัวระหว่างที่นั่งรอเจ้าสาวแต่งหน้านายหัวมาวินไม่ได้ห่างเจ้าสาวไปไหนกำลังตั้งหน้าตั้งตาทำอะไรสักอย่างกับเกมส์ที่โดนเรียกมาให้สอนไลฟ์สดในยูเซอร์พะพายแค่ลงคลิปไม่น่าพ่อต้องไลฟ์สดงานแต่งด้วยจะได้เรียวไทม์
“น้องครับโทรศัพท์น้องอยู่ไหนครับ”
“ในกระเป๋าสะพายค่ะพี่มาวินเอาไปทำอะไรค่ะ”
“ฟอด…ไลฟ์สดครับ” คำตอบหน้าตายพร้อมกับหอมลงแก้มบางเบาๆ หอมหนักไม่ได้เครื่องสำอางน้องจะเลอะเอา
“ฮือ…พี่มาวินอ่ะ แต่ว่าเราจ้างออแกนไนแล้วไงค่ะ”
“อันนี้คนล่ะอย่างครับ” นายหัวไม่ได้สนใจหยิบโทรศัพท์พะพายไปแล้วให้เกมส์สอนทันทีไม่นานก็เดินมาหาพะพายที่กำลังแต่งตัวจะเสร็จแล้ว
“น้องครับพี่กำลังไลฟ์นะคนดูกำลังขึ้นเลยครับน้องพันคนแล้วครับ” นายหัวกดเริ่มไลฟ์แล้วตรงไปหาพะพายโดยที่ไม่ให้อีกคนตั้งตัว
“สวัสดีค่าาาา ทุกคนวันนี้เป็นวันที่ดีได้กฤษงามยามดีงานแต่งของพะพายกับพี่มาวินทุกคนช่วยยินดีกับเราสองคนด้วยน่า” พะพายกล่าวทักทายแฟนคลับที่เข้ามาดูโดยที่อีกคนยืนถือกล้องยกสูงให้เห็นตัวเองด้วยคอมเม้นทั้งยินดีมีทั้งตัดพ้อ
“ยินดีกับเราสองคนด้วยนะครับทุกคน” นายหัวเมื่อภารกิจสำเร็จแล้วก็ลงไลฟ์ทันทีแต่ไม่วายต้องย้ำกับออแกนไนท์เรื่องส่งคลิปงานแต่งให้เขาด้วยแต่งครั้งเดียวลงคลิปได้หลายปียิ่งดี ทว่าเวลาต่อมา
เจ้าสาวเดินออกมาพร้อมกับนายหัวมนัสที่เป็นตัวแทนครอบครัวของพะพายภายในลานพิธีด้วยชุดเจ้าสาวเปิดไหล่แขนยาวลูกไม้อวดลำคอระหงดูเซ็กซี่มีเสน่ห์ในทุกท่วงท่า และมีความสวยสง่างามเหมือนนางพญา
เจ้าบ่าวมาในชุดสูทสีครีมด้านในเป็นเสื้อเซิ้ตสีขาวผมถูกเซตทรงผมชายแบบเซิร์ฟ คัท อวดใบหน้าหล่อคมเข้มสไตส์หนุ่มเมืองใต้
ดนตรีที่บรรเทิงภายในงานระหว่างที่เจ้าสาวเดินเข้าไปหาเจ้าบ่าวสองฝั่งอบอวนไปด้วยรอยยิ้มของแขกที่มาร่วมงานคุณนายรินนานั่งมองคู่บ่าวสาวด้วยความปลื้มปริม
“ดูแลน้องให้ดีนะมาวิน”
“ครับคุณพ่อผมจะรักจะดูแลอย่างดีและน้องจะเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดครับคุณพ่อผมรับรอง”
“ดีมากเจ้าลูกชาย” นายหัวมนัสส่งมือเจ้าสาวให้เจ้าบ่าวรอยยิ้มบนใบหน้าของคู่บ่าวสาวบ่งบอกได้ว่ามีความสุขมาก
“น้องสวยมากเลยนะรู้ตัวหรือเปล่าพี่หวงมากรักมากนะครับ” เจ้าบ่าวยกมือแขนขึ้นเพื่อให้เจ้าสาวคล้องไว้พร้อมกับโน้มตัวลงมาหาเจ้าสาวกระซิบข้างหูเบาๆตามความรู้สึก
“พี่มาวินเจ้าบ่าวของพะพายก็หล่อที่สุดเลยค่ะ”
"ตอนนี้ขอเชิญเจ้าบ่าว นายมาวิน สินธปกรณ์ และ เจ้าสาวนางสาวดาริกา พงษ์สุขสวัสดิ์ แลกเปลี่ยนคำสัญญาต่อกัน"บาทหลวงกล่าวบอกคู่บ่าวสาว
“เจ้าบ่าว ข้าพเจ้านายมาวิน สินธปกรณ์ ขอสัญญาต่อหน้าพระเจ้าและทุกคนที่นี่ว่าจะรัก จะดูแล ในทุกช่วงเวลาชีวิตให้เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุด และจะไม่ทำหน้ายักษ์ปากเสียใส่นางสาวดาริกา พงษ์สุขสวัสดิ์ ข้าพเจ้าขอมอบสิทธิ์ขาดทั้งหมดที่ข้าพเจ้ามีให้เป็นนางสาวดาริกา พงษ์สุขสวัสดิ์แต่เพียงผู้เดียวครับ”
แปะ แปะ แปะ
“เจ้าสาว ข้าพเจ้านางสาวดาริกา พงษ์สุขสวัสดิ์ ขอสัญญาต่อหน้าพระเจ้าและทุกคนที่นี่ว่าจะรัก จะดูแล ในทุกช่วงเวลาชีวิตให้เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุด และจะเป็นภรรยาที่ดีเชื่อฟังค่อยอยู่เคียงข้างนายมาวิน สินธปกรณ์ ไม่ว่าจะสุขจะทกข์จะจับมือกันตลอดไปค่ะ”
แปะ แปะ แปะ
“อ้าว! เฮ้ย! เจ้าบ่าวน้ำตาไหลเลยว่ะ” ประธานไม้เห็นหน้าเพื่อนตัวเองที่กำลังสะอึ้งน้ำตาไหลก็อดที่จะแชวเจ้าบ่าวไม่ได้เลยจริงๆ
ฮ่า ฮ่า ฮ่า ทุกคนต่างโฮแชวหัวเราะกัน บรรยากาศชื่นมื่นเต็มไปด้วยความสุข
“ต่อไปของเชิญเจ้าบ่าวเจ้าสาวแลกแหวนกันเป็นสัญลักษณ์ของความรักที่ไม่มีที่สิ้นสุด” บาทหลวงกล่าวบอกคู่บ่าวสาวที่ยังคงสบตากันไม่วาง
นายหัวมาวินรับแหวนเพชรน้ำดีจากอัฐแล้วบรรจงสวมแหวนลงที่นิ้วนางข้างซ้ายของพะพายด้วยมือที่สั้นๆ แต่ก็เป็นการสั้นที่มีแต่ความดีใจและมีความสุข
เมื่อนายหัวมาวินสวมแหวนให้พะพายแล้วก็ถึงคิวพะพายต้องสวมแหวนให้กับเจ้าบ่าวอย่างนายหัวมาวินพะพายรับแหวนจากแอ๋มเพื่อนเจ้าสาวที่พะพายรักมากแหวนเกลี้ยงถูกสวมลงที่นิ้วนางข้างซ้ายของนายหัวมาวิน
แปะ แปะ แปะ
จูบเลย จูบเลย จูบเลย
เจ้าบ่าวที่รอเวลานี้มาตั้งแต่เจ้าสาวเดินออกมาแล้วโน้มตัวลงช้าๆ ริมฝีปากหนาปะกบลงที่ริมฝีปากบางเป็นจูบที่นุ่มนวลอ่อนโยนไม่ได้ลุกล้ำแต่อย่างใดแต่มันนานจนเพื่อนเจ้าบ่าวอย่างอัฐต้องเอ่ยสะกิด
“เจ้าบ่าวพอได้มั่ง ฮึฮึ”
นายหัวมาวินถอดจูบแล้วตวัดสายตาไปหาเพื่อนด้วยความหงุดหงิดที่โดนขัดจังหวะแต่ก็เพียงแป๊บเดียวโดนเจ้าสาวหยิบแขนเบาๆ เพราะเห็นท่าทีเจ้าบ่าวตัวเองทำกับเพื่อน
โอ๊ย!
“น้องหยิกพี่ทำไมครับ”
“ไม่มองเพื่อนแบบนั้นสิค่ะ”
“ก็มันขัดจังหวะนิครับ”
“...” พะพายได้แต่ยิ้มหวานให้เจ้าบ่าวตัวเอง
ตอนพิเศษ 4 หล่อหลอมด้วยความรัก(จบบริบูรณ์)เวลาต่อมา@ โรงงานสินธปกรณ์ภาพที่เห็นเป็นประจำนั้นคือนายหัวมาวินกับภรรยาสาวเดินเคียงคู่กันมาในโรงงานโดยมีคุณเสเดินตามหลังเป็นภาพที่ชินตาของพนักงานทุกคนไปแล้วทั้งสามเดินมาถึงห้องทำงานของนายหัวมาวินที่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรทุกอย่างยังอยู่ที่เดิมโต๊ะทำงานพะพายก็ยังอยู่เหมือน“คุณเสวันนี้ผมมีประชุมอะไรบ้าง”“วันนี้นายหัวมีประชุมกับทีมพัฒนาผลิตภัณฑ์เพื่อนอนุมัติการผลิตครับ แล้วก็มีเอกสารที่อยู่บนโต๊ะที่รอนายหัวมาเซ็นอนุมัติครับ”“งั้นอีกสิบห้านาทีต้องพร้อมประชุม”“ครับนายหัว”คุณเสก้มหัวทำความเคราพเหมือนที่เคยก่อนที่จะเดินออกไปเพื่อเตรียมการประชุม“ฟอด ฟอด ชื่อใจจัง” คุณเสเดินออกจากห้องไปนายหัวมาวินรีบเดินมาหาเมียเด็กสุดที่รักของตัวเองเพื่อเติมกำลังใจก่อนทำงานสักหน่อย“อ๊ะ! ทำอะไรค่ะเนี่ย” พะพายที่กำลังเตรียมเอกสารช่วยนายหัวถึงกับสะดุ้งเมื่อโดนขโมยหอมแก้มแรงๆ สองข้าง“ตอนเย็นคุณแม่ชวนไปทานข้าวที่บ้านฉลองน้องก้าดสอบได้ที่หนึ่งครับน้องว่างหรือเปล่า”“ว่างสิค่ะพะพายเตรียมของขวัญไว้แล้วด้วยค่ะ”“อ้าวน้องรู้แล้วเหรอครับพี่ปล่อยไก่อีกแล้วเนี่ย”“พี่เกรซ
ตอนพิเศษ 3 ไม่เคยลืมบทรักที่แสนหวานบนชุดแต่งงานที่ไม่ได้ถูกถอดออกจบลงไปแต่สนามรบนี้ยังไม่จบสงครามนายหัวอุ้มพะพายขึ้นในท่าเจ้าสาวไปยืนที่หน้าต่างที่มองเห็นวิวทะเลสีครามยามค่ำคืนบัดนี้ชุดเจ้าสาวและชุดเจ้าบ่าวได้ถูกจัดการให้พ้นทางนายหัวมาวินจับพะพายหันหน้าออกไปด้านนอกจับมือสองข้างกลางออกไล่จูบลงที่ลำคอระหงไล่ลงตามแผ่นหลังความสยิวความเสียวพะพายแทบยืนไม่อยู่“อือ..อ๊า..เสียวจัง”“ชอบไหมชอบที่พี่ทำให้ให้ครับน้อง”“ช…ชอบมากค่ะ มันเสียวไปถึงข้างในเลยค่ะพี่จ้า” เสียงออดอ้อนทำให้นายหัวมาวินได้ใจทนไม่ไหวต้องจัดการนายหัวมาวินใช้เท้าแตะขาพะพายให้กว้างขึ้นและได้ระดับแล้วเสียบเจ้าท่อนเอ็นใหญ่เข้าทางด้านหลังจับเอวบางไว้แน่นกระแทกเข้าสุดออกสุดสายตามองลงไปที่จุดเชื่อมกันที่กำลังพุดเข้าพุดออกกระตุ้นอารมณ์ได้เป็นอย่างดี“ท่านี้มัน อือ...จุกมาก อ๊ะ อ๊ะ อ๊า อ๊ะ ผัวจ้าเมียเสียว” สรรพนามใหม่ที่พะพายครางออกมาทำให้นายหัวมาวินพอใจยกยิ้มแรงกายแรงใจมาเต็ม“เมียจ้า อ๊า...หุ่นเอ็กซ์เป็นบ้า ร่องก็ตอดจนจะขาดแล้ว อ๊าส์…”ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!มือหนาจับผมของพะพายไว้แน่นจับให้หันหน้ามาหาตัวเองตอนที่สายตาพะพายมองมามันยั่
ตอนพิเศษ 2 ทั้งชุดเจ้าสาวเมื่อพิธีการเสร็จเรียบร้อยแล้วต่อไปก็เป็นการสร้างสรรค์แขกที่มาร่วมงานก็ทยอยกลับไปบ้างแล้วส่วนบางคนก็ยังสนุกกับวงดนตรีที่ทางเจ้าบ้าวเจ้าสาวเตรียมไว้ให้วันนี้พนักงานทุกคนต่างรู้แล้วว่าผู้ช่วยเลขาที่ไปไหนมาไหนกลับนายหัวมาวินนั้นคือตัวจริงและเป็นภรรยาของเจ้านายตัวเองส่วนคนที่เคยมีเรื่องกับพะพายแทบนั่งไม่ติดแต่เป็นพะพายไงที่ใจดีไม่ถือสาเอาความใดๆภายในโต๊ะที่ของบรรดาเพื่อนๆ และเมียกับลูกๆ ของเพื่อนนายหัวมาวินแตกต่างไปจากเดิมที่เคยมีแค่สี่คนตอนนี้สมาชิกเพิ่มมาถึงสองเท่า“พวกมึงทิ้งกู” อัฐพูดจาง้องอนใส่เพื่อนหลังจากนั่งมองบรรดาเพื่อน ไอ้ประธานไม้ก็อุ้มลูกสาวอย่างน้องนดาที่นั่งเล่นของเล่นบนตักหยอกล้อกับเมียและน้องนทีเหมือนกลับว่าพวกมันมาทริปครอบครัว ไอ้หยางนิไม่ต้องพูดถึงเลยนั่งกอดเมียป้อนข้าวป้อนขนมน้องไอซ์อยากได้อะไรก็ไปเอาให้น้องไอซ์แทบเป็นง่อยทั้งที่น้องไอซ์แค่ท้องเองส่วนเจ้าบ่าวแม่ง! เอ่ย ซุกคอเจ้าสาวไม่พูดไม่จา“กูกลับแล้วนะ”“อ้าวเฮ้ยมึงรีบไปไหนขนาดน้องนดากับนทียังไม่อยากกลับเลย ใช่ไหมครับลูกพ่อ”“ให้กูอยู่เพื่อดูพวกมึงสวีทกับเมียเหรอ ไอ้เกมส์! กลับเว้ย” อั
ตอนพิเศษ 1 ไลฟ์สดสามเดือนต่อมางานแต่งงานของนายหัวมาวินกับพะพายได้จัดขึ้นที่โรงแรมอิสตัน กระบี่ ลานสนามหญ้าริมทะเล มองเผินๆ อาจจะนึกว่าเป็นงานที่จัดอยู่ที่เมืองนอกแถบประเทศเมดิเตอเรเนียนภายในงานอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของสวนดอกไม้หลากสีนานาพันธุที่ถูกตกแต่งบริเวณ Wedding ทางเดินเพื่อเปิดตัวคู่บ่าวสาวระยิบระยับพริ้วไหวล้อกับแสงแดดอ่อนในยามเย็นรื่นรมย์ไปกับวิวท้องฟ้าท้องทะเลแบบ 180 องศาพร้อมชมฟ้าเปลี่ยนสียามอาทิตย์ลับขอบฟ้า บรรยากาศที่สุดแสนจะโรแมนติก กับแขกที่มาร่วมงานที่สนิทเท่านั้นแต่ก็เกือบร้อยคนได้ภายในห้องแต่งตัวระหว่างที่นั่งรอเจ้าสาวแต่งหน้านายหัวมาวินไม่ได้ห่างเจ้าสาวไปไหนกำลังตั้งหน้าตั้งตาทำอะไรสักอย่างกับเกมส์ที่โดนเรียกมาให้สอนไลฟ์สดในยูเซอร์พะพายแค่ลงคลิปไม่น่าพ่อต้องไลฟ์สดงานแต่งด้วยจะได้เรียวไทม์“น้องครับโทรศัพท์น้องอยู่ไหนครับ”“ในกระเป๋าสะพายค่ะพี่มาวินเอาไปทำอะไรค่ะ”“ฟอด…ไลฟ์สดครับ” คำตอบหน้าตายพร้อมกับหอมลงแก้มบางเบาๆ หอมหนักไม่ได้เครื่องสำอางน้องจะเลอะเอา“ฮือ…พี่มาวินอ่ะ แต่ว่าเราจ้างออแกนไนแล้วไงค่ะ”“อันนี้คนล่ะอย่างครับ” นายหัวไม่ได้สนใจหยิบโทรศัพท์พะพายไปแล้วให
EP 35 ตำแหน่งผัวเจ้าของรีสอร์ทEND@ รีสอร์ทเขาพับเช้าวันต่อมาพะพายและนายหัวออกจากบ้านตั้งเช้าตู่เพื่อทำพิธีไหว้เจ้าที่เจ้าทางขอให้รีสอร์ทเจริญรุ่งเรืองอย่าได้มีสิ่งได้มาแผ่วพาลก่อนที่จะตรวจดูความเรียบร้อยภายในรีสอร์ทรีสอร์ทเขาพับที่ถูกตกแต่งขึ้นมาใหม่จากที่เคยเป็นโดมทั้งหมดตอนนี้ได้แบ่งออกเป็นจำนวนหกหลังเท่านั้นแต่ละหลังจะแยกออกจากกันเพื่อความเป็นส่วนตัวมากที่สุดเพื่อลูกค้าที่หนีความวุ่นวายในเมือง มาใช้ชีวิตสโลไลฟ์กลางหุบเขา ดื่มด่ำกับช่วงเวลาแห่งการพักผ่อนที่ใกล้ชิดธรรมชาติมากที่สุดส่วนที่อีกมุกจะเป็นห้องฮันนีมูสวีทออกแบบมาเป็นห้องกระจกบนเนินเขาผนังติดกระจกทั้งสามด้านเปิดให้เห็นแสงธรรมชาติ และวิวภูเขาสวยจำนวนสี่หลังและสุดท้ายคือโซนบ้านบนเนินตัวบ้านที่เปิดด้วยผนังกระจกยื่นออกไป ลานด้านหน้าที่ไว้สำหรับนั่งชมวิวและทำอาหารเหมาะครอบครัวใหญ่หรือกลุ่มเพื่อนกลุ่มใหญ่นายหัวมาวินเดินตามพะพายไปทุกทีโรงงานไม่เข้าไม่ว่าพะพายจะพาทำอะไรนายหัวมาวินจะเป็นลูกมือเองส่วนน้าชัยโดนสั่งไปทำงานอย่างอื่นแทนนายหัวมาวินอาสาเป็นบอดี้การ์ดพวงตำแหน่งผัวเจ้าของรีสอร์ท“ป้านุ้ยตรงฟร้อนด้านห้องรับรองแขกเรียบร้อ
EP 34 ปากหนักปากแข็ง พรึบ!“ไม่หย่า!! แล้วเธอก็ไม่สิทธิ์หย่า” นายหัวมาวันแย่งเอกสารที่พะพายกำลังจะจรดปากกาลงนามในเอกสารส่งสายตาคาดโทษให้พะพายเขาไม่มีวันปล่อยพะพายไปเด็ดขาดถ้าต้องการให้เขาพูดวันนี้เขาก็จะพูดไม่ใช่ว่าเขาลังเลอะไรแต่เขาเตรียมจะสภาพรักกับพะพายหลังจากวันเปิดตัวรีสอร์ทอยู่แล้วเรื่องนี้มีแค่คุณเสเท่านั้นที่รู้และสถานที่จัดก็คือห้องฮันนีมูนสวีทที่รีสอร์ทเขาพับนั้นแหละ“ทำไมพะพายจะไม่มีสิทธิ์ถ้าไม่ได้รู้สึกอะไรกับพะพายก็ควรปล่อยมือจากกันด้วยดีนะคะนายหัว” แม้ว่าข้างในจะบอบซ้ำมากแค่ไหนแต่เพื่อให้นายหัวได้มีอิสระตามที่ต้องการมันย่อมดีที่สุดแล้วตลอดเวลาหนึ่งปีมันดีมากจริงๆพะพายไม่มีวันลืมแน่นอน“ต่อให้เธอพูดอีกสักร้อยประโยคล้านประโยคฉัน! ก็! ไม่! หย่า!” จะเอาให้ได้จะให้พูดให้ได้เลยใช่ไหม“แต่พะ! พาย! จะ! หย่า! เอาเอกสารมาค่ะ” เอาแต่ใจตัวเองเห็นแก่ตัวที่สุดนิสัยนี้ไม่เคยรักษาหายจริงๆ“นี่!! เธอฟังประสาคนไม่รู้เรื่องหรือไงก็บอกว่าไม่หย่าไงว่ะ”นายหัวมาวินเริ่มหมดความอดทนเผลอตะคอกใส่หน้าพะพายเหตุการ์ณเริ่มแรงขึ้นผู้ใหญ่ทั้งสองคนมองอยู่ก็เริ่มใจเสียจนต้องรีบขัดขึ้นเพื่อไม่ให้บานปลาย







