บทนำ

บทนำ

ผมนายหัวมาวิน หรือ มาวิน สินธปกรณ์ อายุ 34 ปี ผิวเข้ม รูปหน้าคม จมูกเป็นสัน รูปร่างใหญ่สูง187ซม.ฉบับหนุ่มเมืองใต้ ลูกชายคนที่สองของ นายหัวมนัส สินธปกรณ์ อายุ 71 ปีแต่ร่างกายยังแข็งแรงกล้ามยังแน่นๆ อยู่เลยเพราะลูกชายทั้งสองพาทำงานบวกออกกำลังกายตลอด ส่วนภรรยาของนายหัวมนัสนั้นคือคุณนายรินนา นางรินลนา สินธปกรณ์ อายุ65ปี ยังไม่แก่เลยหุ่นอวบเต้งตึ่งกระชับผิวขาวต่างจากคนเป็นสามีที่ออกไปทางผิวคล้ำ พี่ชายคนโตคือนายหัวภูมิ นายภูมิ สินธปกรณ์ อายุ 41 ปีแต่งงานกับน้องเกรชที่ต้องเรียกน้องเพราะว่าพี่ชายของผมกินเด็กที่อายุแค่26ปีเท่านั้นเอง มีลูกสาวชื่อน้องก้าดเป็นเหมือนแก้วตาดวงใจของครอบครัวอายุ 4 ขวบ 

นายหัวมาวินนิสัยส่วนตัวเป็นสนุกสนามกับลูกน้องสวนทางกับหน้าตาที่ออกจะโหดๆ ด่าเก่งแต่ถ้าได้ทำงานก็จริงจังขั้นสุดเหมือนกันวางเรื่องแต่ล่ะเรื่องเป็นระบบระเบียบ ฉลาดเฉลียว เก่งและรู้ดีไปซะทุกเรื่อง แต่ตกม้าตายเรื่องรักเพราะไม่เคยเปิดใจให้กับใครด้วยความคิดติดลบผู้หญิงทุกคนล้วนแต่เห็นแก่เงินกันทั้งนั้นจะมายอมกัดก้อนเกลือกินอะไรไม่มีหรอก อย่าถามเรื่องสเปคเป็นแบบไหนไม่มี ไม่คิดจะมีและน่าจะไม่แต่งงานเอามามีแต่จะปวดหัวสู้ซื้อกินคงคอนเซ็ปต์เดิม แตก จ่าย จบ ลัลลาจะตาย (โสดลี้ไผ๋กะได๋) 

นายหัวภูมิจะดูแลในส่วนสวนยางและสวนปาล์มส่วนนายหัวมาวินจะดูแลในส่วนโรงงานผลิตถุงมือแพทย์และโรงงานผลิต น้ำมันปรุงอาหาร ครีมเทียม เนยเทียม เนยขาว เนยโกโก้ และอีกหลายอย่างที่ทำมาจากน้ำมันปาล์มครบวงจรในพื้นรวมกว่า1,000ไร่เรียกได้ว่าเป็นอาณาจักรของสินธปกรณ์คนในพื้นที่จึงไม่มีใครกล้าที่จะมีเรื่องบาดหมานเกรงกลัวอำนาจของสินธปกรณ์

แต่มีที่ดินติดกันด้านหน้าไร่เป็นที่รีสอร์ทที่ออกแนวธรรมชาติบำบัดกางเต๊นท์โดมสีขาวกลางป่าส่วนตัว พื้นที่20ไร่ไม่ใหญ่มากมีเต๊นท์อยู่เพียง 12 หลัง เจ้าของที่ดินคือยายสุดาได้เสียชีวิตแล้วไม่มีใครมาสารต่อลูกสาวคนเดียวก็เสียไปเมื่อสองปีที่แล้วพร้อมกับลูกเขยด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์

ส่วนหลานสาวคนเดียวไปเรียนที่กรุงเทพตั้งแต่จบมัธยมเมื่อเสียพ่อกับแม่ไปก็เป็นยายสุดาที่เป็นคนในครอบครัวคนเดียวคุณยายสุดาปิดบังเรื่องวิกฤติของทางบ้านไม่ให้หลานสาวทราบอยากให้หลานสาวเรียนหนังสือด้วยความสบายใจไม่ต้องกังวนยายสุดารู้ดีว่าถ้าบอกหลานสาวไปแล้วหลาวสาวต้องทิ้งทุกอย่างกลับมาแน่นอน

พะพาย นางสาวดาริกา พงษ์สุขสวัสดิ์ อายุ 22 ปี นักศึกษาชั้นปีที่สี่ สาขา คณะคหกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยเอส สาวหน้าหวาน ปากกระจับ จมูกโด่งเข้ารูปสวย มีดวงตาสวย ผิวขาว น้ำหนัก 42 กก. สูง 154 ซม. ตัวเล็กแต่สัดส่วนได้มาตรฐานทุกอย่างเอวเล็กสะโพกพายหน้าอกคัพซี นิสัยเรียบร้อย สาวหวานน่ารัก รู้จักแต่งตัวทุกอย่างคือสีชมพูมองโลกในแง่บวก แต่สู้ชีวิตถึงทางบ้านจะส่งเงินให้ใช้จ่ายแต่พะพายก็ยังไปทำงานพาร์ทไทม์ ร้านเบเกอรี่อยู่ดีถึงครอบครัวจะบอกว่าไม่ให้ทำแต่พะพายก็ยังทำเงินที่ทางบ้านส่งให้ก็เก็บไว้เวลาจำเป็นเท่านั้น 

พะพายชอบทำอาหารที่สุดเลยตัดสินใจเรียนสาขานี้ทั้งจะได้กลับมาช่วยกิจการที่บ้านได้ด้วย แต่พะพายไม่ได้กลับบ้านตั้งแต่พ่อกับเมียเสียพอพูดเรื่องจะกลับบ้านยายสุดาจะไม่ให้พะพายกลับให้เหตุผลกับพะพายว่าถ้าเห็นหน้าพะพายจะทำให้คิดถึงพ่อกับแม่ของพะพายจนบ้างทีพะพายแอบน้อยใจยายสุดาว่าไม่รักตัวเองและไม่อยากเห็นหน้าตัวเองเลยได้แต่ทำตามคำขอของยายสุดา

พะพายฝึกงานที่โรงแรมดังใจกลางเมืองและได้ถูกทางโรงแรมเสนองานตำแหน่งผู้ช่วยเชฟให้ตลอดเวลาที่ฝึกงานพะพายทำงานเหมือนกับพนักงานคนหนึ่งการจัดจาน การปรุงอาหารที่บังเอิญได้ทำให้ลูกค้าชิมได้รับคำชมหลายต่อหลายครั้งบวกกับการสนับสนุนจากเพื่อนร่วมงานและเฟชไตรค่อยดันช่วยอีกแรง ทุกอย่างต้องหยุดชะงักลงเมื่อทางบ้านโทรมาบอกว่าคุณยายสุดาช็อดเข้ารพ.กระทันหันพะพายต้องขอลาหยุดเพื่อกลับบ้านไปเยี่ยมยายสุดานั้นคือจัดเปลี่ยนของพะพาย

❤️วอนริ๊ดทุกคนเอ็นดีไรต์ตัวเล็กๆ เท่าหมีด้วยนะคะ❤️

กดใจ❤️ กดเข้าเชฟ💾 กดติดตาม🙏ให้พอเป็นบุญหัวไรต์ทีค่ะ จุ๊บปิ๊🥳🫶