7.คนนี้ของแทน(เมา)

ร้านอาหารร้านแรก ที่ลงทุนร่วมกัน ระหว่างเพื่อนสนิทสองคน ก่อนจะมาเกี่ยวดองกัน อีกขึ้น ทำให้ความสัมพันธ์ยิ่งแน่นแฟ้น มากขึ้น ถูกปรับปรุงและเปลี่ยนแปลง หลังจากเปิดให้บริการมานาน และครั้งนี้ หลานชายคนที่สอง ได้รับมอบหมาย ให้เข้ามาดูแลจัดการ

พนักงานในร้าน ออกมาต้อนรับ เจ้าของร้าน ที่มากับสาวสวยที่เกาะแขนเดินเข้ามาในร้าน นี่คือครั้งแรก ที่ได้เห็นภาพนี้ สาวๆในร้านมองหน้ากัน แล้ว ก้มหน้าลง บอสหนุ่มหล่อ ไม่เคยพาใครมาที่นี่ แบบส่วนตัวเลย ถ้าไม่จองโต๊ะให้กับกลุ่มเพื่อน ก็มากันแบบเป็นกลุ่ม แต่การมาตามลำพังสองคน แบบนี้

"ด้านหลัง มีลูกค้าไหม "

"ไม่มีค่ะ คุณแทนจะให้ปิดโซนเลยไหมคะ "

ชายหนุ่มหันมามองคนข้างๆ แล้วส่ายหน้า

" ไม่ต้องหรอก ขอแค่ ส่วนตัวหน่อยก็พอ " การปิดโซนด้านหลัง มันอาจจะดู ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ขอโต๊ะ ข้างในสุด ก็พอ

แสงไฟสลัว และเครื่องดื่ม ที่นำมาเสิร์ฟ พร้อมกับของทานเล่น วางบนโต๊ะกระจกใส

"ถ่ายรูปไหม " เขาถามเธอ แล้ว จัดจานและเครื่องดื่มให้อย่างดี

"ถ่ายรูป ลงรูปแบบนี้ อยากจะให้ จันทร์เจ้าโปรโมทร้านให้หรือเปล่าคะ "

"ถ่ายเอาไว้ ไม่ต้องลงก็ได้ พี่แค่อยากให้จันทร์เจ้า มีรูปสวยๆเท่านั้นเอง "

เธอย่นจมูก แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา กดถ่ายรูปรัวๆ หลายครั้ง แล้วตั้งใจจะลุกขึ้นยืน ถ่ายตรงกลาง เหมือนจังหวะที่จะลุกเซนิดๆ ทำให้คนข้างๆ ที่ระวังอยู่แล้ว ประคองเอวบางเอาไว้

ซุ่มซ่ามอีกแล้ว จันทร์เจ้า เสียงบ่นในใจ แต่มันกลับทำให้เกิดผลอะไรต่อมามากมาย มือที่จับเอวบางเอาไว้ โอบเบาๆ แล้วก็เงยหน้ามองเธอ ที่มองมาที่เขา

"จันทร์เจ้าจะล้ม พี่ก็เลยช่วย "

"ถ้าอย่างนั้น ก็จับเอาไว้ค่ะพี่แทน ถ้าพี่แทนปล่อย จันทร์เจ้าอาจจะล้มจริงๆ "

เธอขาสั่นไปหมดแล้ว ทำไมเขาถึง สุภาพแบบนี้ ถ้าเป็นพี่เจฟ ก็คงจับแขน แต่พี่แทน จับเอว อร้ายยย คุณน้านิ้งขา จันทร์เจ้าอยากเรียกคุณแม่จะแย่แล้ว

เธอกดถ่ายรูปต่อไป แล้วค่อยๆ นั่งลงอย่างช้าๆ เขาคลายมือจากเอวของเธอ แต่เธอ กลับจับมือของเขาเอาไว้

"พี่แทน ปล่อยทำไมล่ะคะ "

ยัยเด็กคนนี้ เอาเรื่องมาก คนถูกอ้อน ค่อยๆ แกะมือเธอออกช้าๆ แล้วหันไปมองใบหน้าสวยหวาน ที่กำลังงอน

"ปล่อยเพราะ จันทร์เจ้าจะได้นั่งสบายๆ ลองพิงดูสิ ว่าพนักโซฟานุ่มไหม "

เขาเลือกให้เธอ นั่งที่โซฟา ขนาดสองที่นั่ง วิวด้านหลัง เป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ ที่ตกแต่งกิ่งก้าน อย่างเป็นระเบียบ มุมส่วนตัวที่ตั้งใจ ให้ลูกค้า พาแฟนมา ใช้เวลาด้วยกัน สองต่อสอง

"อือ นั่งแบบนี้ สบายจริงด้วยค่ะ " เธอขยับตัวไปพิงกับพนักพิงด้านหลัง แล้วเขาก็ขยับเข้าไปใกล้ ส่งแก้วไวน์สีเข้มให้ แล้ว มองเธอ ดื่มเครื่องดื่มช้าๆ

ผลไม้ชิ้นเล็กและชีสสีเข้ม ที่จิ้มใส่ไม้อันเล็ก ถูกหยิบขึ้นมาส่งให้ คนตัวร้าย ไม่ยอมยื่นมือมารับ แต่กลับ อ้าปากรอ

ภาพที่เธอ กำลังอ้าปากของตัวเอง ต่อหน้า ผู้ชายวัยเลขสามอย่างเขา มันทำให้เลือดในร่างกาย ไหลลงไปที่จุดเดียว

"จันทร์เจ้า "

"มือไม่ว่างค่ะ พี่แทนป้อนหน่อย "

เธอบอกกับเขา แล้วขยับเข้าไปใกล้ มากขึ้น ชีสกับผลไม้ ที่ส่งเข้าปากช้าๆ แล้วปลายนิ้ว ก็สัมผัสที่ริมฝีปากอย่างจงใจ

"พี่แทน "

เธอเคี้ยวช้าๆ เพื่อดื่มด่ำกับผลไม้ที่ตัดกับชีส รสชาติจัดจ้าน แล้วก็จิบไวน์ ตามลงไป ก่อนที่เขาจะ หยิบอัลมอนด์ป้อนอีกคำ

"อื้อ อร่อยมากเลยค่ะ จันทร์เจ้า เคยทานแบบนี้ หลายครั้ง แต่ครั้งนี้ อร่อยมาก "

"อร่อยเพราะชีส ไวน์ หรือผลไม้ "

"อร่อยเพราะพี่แทนค่ะ "

ยัยน้องตัวร้าย ที่เริ่มจะกล้าหาญมากขึ้น อ้อนเขาต่อ ใบหน้าแดงนิดๆ ค่อยๆขยับเข้ามาใกล้กับ ร่างกายของเขามากขึ้น

"มีลิมิตไหม ว่าดื่มได้กี่แก้ว "

"ไม่ค่ะ จันทร์เจ้าดื่มได้ สบายๆ ทุกยี่ห้อ ทุกดีกรี " เธอไม่ได้อวด แต่แค่บอก

"อย่าเมานะ เวลาเมา สติจะไม่มั่นคง การตัดสินใจก็จะไม่ค่อยดี ดังนั้น จันทร์เจ้าอย่าเมา "

"แล้วถ้าเมาล่ะคะ พี่แทนจะดุไหม "

"ไม่ดุ แต่จะไปรับกลับบ้าน จำไว้นะ ถ้าเมา โทรหาพี่ก่อน พี่จะรับจันทร์เจ้ากลับบ้าน จะไม่ยอมให้ใคร ไปส่งจันทร์เจ้า "

เธอยิ้ม แล้วเอนตัวซบกับอกเขา สูดกลิ่นกายของเขาให้เต็มที่

พี่แทนขา จันทร์เจ้าไม่ไหวแล้ว จันทร์เจ้าหลงพี่แทนจนหาทางออกไม่เจอ