1.2

“ชิงบ้าชิงบออะไรล่ะเจ้...” ซินหยานเอ่ยอย่างอดโมโหไม่ได้ ว่าจะเก็บซิงไว้ใช้กับคนที่เป็นคู่หมั้นในคืนแรกของการแต่งงาน แต่นี่อะไร... เขาดันไปเปิดซิงคนอื่นเสียแล้ว และยายนั่นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนไกล กลับเป็น... เฮ้อ! ไม่อยากนึกถึง!

“ไม่เก็บมันแล้วซิง” วันนี้แหละเธอต้องได้ใช้น้องสาวที่เฝ้าทะนุถนอมมาเป็นอย่างดี ต้องคืนนี้เท่านั้น ไม่รอมันแล้ววันแต่งงาน รักษาซิงอะไรเธอไม่สนใจทั้งนั้น!

“ครั้งแรกมันเจ็บไหม” เธอถามดารินที่มีประสบการณ์มาก่อนอย่างอยากรู้ ที่คนเขาว่าเจ็บ ที่เขาว่ารู้สึกเหมือนเนื้อฉีกขาดมันจริงไหม มันเจ็บขนาดนั้นเลยหรือ ถ้าเจ็บแล้วจะทำไปทำไม แล้วครั้งต่อไปที่ว่าเสียวเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ล่ะมันจะรู้สึกแบบไหน เธอไม่เคยลองเลยสักครั้งจนอายุย่างยี่สิบสองปีแล้ว อยากลองบ้างจัง แต่ไม่รู้จะลองกับใคร

ดวงตาคู่หวานขี้เล่นสดใสราวกับตากวางจดจ้องมองมายังดาริน เล่นเอาคนเคยมีประสบการณ์อย่างเธอยังอดกระดากอายไม่ได้ ไอ้เด็กคนนี้ยิ่งโตก็ยิ่งทะลึ่ง ของแบบนี้ใครเขาเอามาบอกกันล่ะ

“อยากรู้เหรอ...” ดารินถาม ซินหยานรีบพยักหน้า

ครั้งแรกของแต่ละคนเจอมาไม่เหมือนกัน ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ เรี่ยวแรง ลีลา ท่ายาก และขนาดของอีกฝ่ายด้วยว่าเล็กใหญ่แค่ไหน จุกไม่จุก เจ็บไม่เจ็บ มันต้องลุ้นเอง บอกกันไม่ได้

“ก็ลองเองสิ”

“ซินลองได้เหรอ!” ซินหยานถามอย่างตื่นเต้นกว่าเก่า “เจ้จะไม่บอกป๊าใช่ไหม”

“หอยแก จะลองไม่ลองก็แล้วแต่แกเถอะ โตแล้ว ส่วนเรื่องบอกป๊าแกไม่ต้องห่วง พี่ไม่บอกหรอก บอกให้ตัวเองโดนตีด้วยอีกคนรึไง” ดารินว่า

ซินหยานเป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูลมหาเศรษฐีที่พ่อหวงยิ่งกว่าไข่ในหิน หากให้รู้ว่าพาลูกสาวเขามาเสียตัว เธอเองก็ไม่น่ารอดเช่นกัน เพราะฉะนั้นความลับนี้ไม่มีทางแพร่งพราย

“งั้น... ซินลองนะ” เสียงหวานเอ่ยกับญาติสาว ทว่าสายตาเธอกลับมองเลยไปอีกโต๊ะ สบสายตากับผู้ชายหน้าหล่อที่กำลังมองสบตาเธออยู่เช่นเดียวกัน สายตาคู่นั้นช่างลึกล้ำน่าค้นหาจนคนเมาแทบอดใจไม่ไหว

ดารินมองตามสายตาหวานหยดของญาติผู้น้องไปแล้วรีบห้าม “ใจเย็นซิน จะเสียตัวไม่ว่าแต่ก็เลือกด้วย ไม่ใช่ว่าแกจะเอาใครก็ได้”

“ก็นี่ไง เลือกอยู่...” และหนูก็ถูกใจคนนี้! ซินหยานพูดต่อในใจ ดารินมองสองหนุ่มที่กำลังมองซินหยานสลับกัน

“นั่นมัน...”

ทรงโปรด หุ้นส่วนใหญ่ของร้านนี้ และข้าง ๆ นั่นก็.. ไอ้เตชิน! คนที่เธอรู้จักดีว่านิสัยไม่ค่อยดีเหมือนหน้าตาเบ้าหน้าฟ้าประทานสักเท่าไร

ผู้ชายอะไร สันดานกับเบ้าหน้าต่างกันราวฟ้ากับเหว! กิตติศัพท์เรื่องผู้หญิงของแก๊งนี้เลื่องลือจนเข้าหูเธอบ่อยครั้ง ถึงจะไม่ได้รู้จักทรงโปรดเป็นการส่วนตัว ทว่าเป็นเพื่อนกับไอ้เตชินได้สันดานคงไม่ต่างกันมากนัก เพื่อนกันคงศีลเสมอกันด้วยกระมัง ไม่เช่นนั้นจะคบกันได้อย่างไร คิดได้เช่นนั้นดารินจึงรีบปรามซินหยาน

“ยายซิน นั่นน่ะมันตัวอันตรายเลยนะ”

“อะไร เมื่อกี้เจ้ยังบอกให้หนูลองเองอยู่เลยนะ”

“ก็ใช่ แต่พวกนั้นมันหล่ออันตราย ถ้าแกเกิดเอาใจลงไปเล่นด้วยละแย่เลยนะ”

“ซินแค่อยากลอง... One-night ไม่ได้จะสานต่อสักหน่อย” จะต่อได้ยังไงในเมื่อเธอไม่ได้ปักหลักอยู่ไทย

“ก็แค่กลัวไง เป็นไปได้ก็อยากให้แกเลือกพวกที่คุมได้หน่อย แบบไม่ร้ายเท่าไร หรือตั้งใจ One-nightเหมือนกันไรงี้” ดารินอธิบายเพราะเธอเองเป็นห่วงซินหยาน พวกผู้ชายแก๊งนั้นมันหล่อร้าย ขึ้นชื่อว่าตัวอันตรายเสียอย่างก็ไม่อยากให้น้องสาวเข้าไปยุ่ง ผู้ชายมีให้เลือกอีกเพียบ ทว่าอีกคนยอมฟังเสียที่ไหน

“เจ้ว่าคนนี้แซ่บไหม” ดวงตาหวานหยาดเยิ้มละสายตาจากใบหน้าหล่อเลื่อนผ่านลำคอ หน้าอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามผ่านเนื้อผ้าเสื้อเชิ้ต ลงไปหยุดที่กลางเป้าอันเป็นจุดศูนย์รวมความเป็นชาย คนที่กำลังห้ามน้องอยู่เมื่อครู่ก็ดันเผลอมองตามคำชักจูง แล้วตอบตามใจคิดอย่างเผลอไผล

“อืม... ใหญ่”

“ใช่มะ... ซินก็ว่างั้น” สองสาวพยักหน้าหงึก ๆ อย่างเห็นพ้องต้องกัน รูปร่างสูงโปร่งกำยำ เต็มไปด้วยมัดกล้ามขนาดนั้น มันจะไปเล็กได้ยังไง มันต้องสมตัวอยู่แล้ว

“จุกแน่ ๆ ยายหมวยเอ๊ย..” ดารินสูดปากซี้ดซ้าด

“ไม่เป็นไร”

“คิดดี ๆ เชื่อพี่... ลองคิดดูอีกที” นี่คือคำเตือน

“คิดดีแล้วเจ้...” มันจะจุกสักแค่ไหนกันเชียว คนที่เคยลองเห็นมีแต่คนติดใจ ถ้ามันไม่ดีคนส่วนใหญ่จะชอบการมีเซ็กซ์ได้ยังไงล่ะจริงไหม

“นะเจ้นะ... ซินอยากลองคนนี้ ได้ไหม” เธอถามญาติผู้พี่อีกครั้ง ทั้งหล่อ ทั้งแซ่บ และดารินออกความเห็นแล้วว่า น่าจะใหญ่ อยากลองทั้งทีจะไปหวังของเล็กทำไม เธอคิดว่ารับไหว หล่องานดีแบบนี้เธอรับได้!

“เออ ตามใจ แต่อย่ามาร้องไห้ตอนเดินขาถ่างก็แล้วกัน”

เตือนแล้วนะ!