Masukเมื่อลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้ง เอกพบว่าตนเองยังคงอยู่บนรถยนต์คันเดิมที่กำลังเคลื่อนเข้าสู่ใจกลางกรุงเทพมหานคร ภาพทิวทัศน์ที่พาดผ่านหน้าต่างรถเป็นสิ่งที่ตื่นตาตื่นใจสำหรับเขาเหลือเกิน ตึกระฟ้าสูงตระหง่านสลับไปมาอย่างไม่รู้จบราวกับหลุดออกมาจากโลกแห่งความฝัน ความศิวิไลซ์ที่อยู่ตรงหน้าเป็นสิ่งที่เขาเคยเห็นผ่านเพียงจอโทรทัศน์เก่าๆ ในชุมชนแออัดเท่านั้น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นความยิ่งใหญ่ของเมืองกรุงด้วยตาตัวเอง เด็กน้อยหันมองซ้ายมองขวาอย่างกระตือรือร้นด้วยท่าทางบ้านนอกเข้ากรุงที่ดูน่าเอ็นดู
"คิกๆ... ดูลูกคุณสิคะ เหมือนฉันตอนเข้ากรุงใหม่ๆ ไม่มีผิดเลย เด็กอะไรช่างน่ารักน่าชังนัก" คุณนายศรีนวลหลุดหัวเราะออกมาเมื่อเห็นท่าทางอยากรู้อยากเห็นของเอก เสี่ยใหญ่เองก็ลอบยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะมอบความสุขในวัยเด็กให้เอกอย่างเต็มที่ ก่อนที่โลกแห่งความเป็นจริงจะสอนให้เด็กคนนี้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่แข็งแกร่ง
"เอก... เคยเดินห้างหรือยังลูก?" เสี่ยใหญ่ถามพลางชี้ให้ดูห้างสรรพสินค้าสุดหรูที่มีน้ำตกจำลองขนาดยักษ์ตั้งอยู่ด้านหน้า เอกจ้องมองภาพตรงหน้าตาค้าง ปากอ้ากว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ มันดูสวยงามและวิจิตรบรรจงเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้
"ฮ่าๆ แสดงว่ายังไม่เคยสินะ... คนขับรถ แวะจอดที่ห้างหน่อย ผมจะพาลูกชายไปเที่ยว"
เสี่ยใหญ่และคุณนายพาเอกเดินเที่ยวเล่นจนทั่วห้าง เขาเลือกพาเอกเข้าไปในร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อดังที่ผู้คนเนืองแน่น แสงสีและเสียงหัวเราะอบอวลไปทั่วร้าน เสี่ยใหญ่สั่งอาหารราคาสูงลิ่วมาให้บุตรชายลิ้มลองอย่างไม่เสียดายเงิน เพราะสำหรับเขาแล้ว แค่เห็นเอกมีความสุข ต่อให้ต้องมากินทุกวันเขาก็ยินดี
"เป็นไงลูก รสชาติอร่อยไหม? ร้านนี้ชื่อดังและแพงมากเลยนะ ถ้าลูกชอบ พ่อจะพามาบ่อยๆ เลย"
"ก็พอทานได้ครับพ่อ... แต่สู้ร้านป้าเพ็ญที่สลัมไม่ได้ แกทำกับข้าวอร่อยกว่านี้ตั้งเยอะ วันหลังหนูจะพาพ่อไปลองชิมนะ รับรองว่าพ่อต้องติดใจแน่ๆ"
คำตอบซื่อๆ ของเด็กน้อยทำเอาเสี่ยใหญ่ถึงกับอ้าปากค้าง ร้านอาหารหรูใจกลางกรุงกลับพ่ายแพ้ให้กับร้านข้าวราดแกงในชุมชนแออัดเสียอย่างนั้น "อุ๊บ! ฮ่าๆๆ ลูกคุณนี่ตลกจริงๆ เลยค่ะที่รัก อุตส่าห์พากินของแพง แต่ดันเอาไปเทียบกับข้าวราดแกงซะได้" คุณนายหัวเราะร่วน ขณะที่เสี่ยใหญ่ได้แต่ยิ้มแห้งๆ ด้วยความนึกไม่ถึงในความไร้เดียงสานี้
หลังจากอิ่มท้อง เสี่ยใหญ่พาเอกไปเลือกซื้อเสื้อผ้าใหม่ชุดละหลายพันบาทแทนที่เสื้อผ้าเก่าที่ขาดวิ่น เขาปรนเปรอเอกด้วยเครื่องเล่นมากมายจนได้รับรอยยิ้มกว้างเป็นการตอบแทน เสี่ยใหญ่รู้สึกหัวใจพองโตที่สามารถพิชิตใจเด็กน้อยได้สำเร็จ เขาตั้งมั่นว่าจะทำหน้าที่ทั้งพ่อและแม่ให้ดีที่สุด เพื่อลบเลือนความเศร้าที่เอกเคยประสบมา สิ่งสุดท้ายของวันคือการพาเอกเข้าโรงภาพยนตร์เพื่อชมการ์ตูนฟอร์มยักษ์บนจอมหึมา ซึ่งเป็นความฝันสูงสุดของเด็กชายตัวน้อยๆ
ตลอดทั้งวัน เสี่ยใหญ่สังเกตว่าเอกไม่เคยเอ่ยปากขอสิ่งใดเลย ความเจียมเนื้อเจียมตัวนี้ทำให้เขายิ่งเอ็นดูและรักเด็กคนนี้มากขึ้นไปอีก เขาตั้งใจว่าจะไม่เลี้ยงลูกด้วยเงินเพียงอย่างเดียว แต่จะใช้ความรักและความอบอุ่นเป็นเครื่องนำทาง
"เอก... วันนี้สนุกไหมลูก?" เสี่ยใหญ่ถามขณะรถเคลื่อนกลับในช่วงโพล้เพล้
"สนุกมากครับพ่อ... สนุกจนหนูคิดว่ากำลังฝันไป"
"ลูกไม่ได้ฝันหรอก เพราะนี่คือความจริง ต่อไปนี้ชีวิตของลูกจะมีแต่ความสุขนะ" เสี่ยใหญ่กล่าวอย่างอ่อนโยน
ไม่นานนัก รถก็เลี้ยวเข้าสู่เขตที่พักอาศัยของเหล่ามหาเศรษฐี บ้านแต่ละหลังใหญ่โตโอ่อ่าจนมีภูมิฐาน "เอก... ที่นี่คือบ้านของพวกเรา ต่อไปนี้มันจะเป็นบ้านของลูก และทุกคนที่นี่คือครอบครัวของลูกนะ"
"โห... นั่นบ้านหรือครับ? ทำไมมันใหญ่ขนาดนี้ หนูคิดว่าเป็นพระราชวังเสียอีก!" เอกอุทานตาโต
เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขดังขึ้นทั่วทั้งรถ แม้แต่คนขับรถยังพลอยยิ้มไปกับความซื่อบริสุทธิ์ของนายน้อย คนใหม่ คฤหาสน์หลังงามเบื้องหน้ากำลังจะกลายเป็นสถานที่เริ่มต้นชีวิตใหม่ของเด็กชายผู้เปลี่ยนจากดินสู่ดาวเพียงชั่วข้ามคืน
เพียงผ่านพ้นราตรีอันเร่าร้อนมาได้ข้ามคืน ผลลัพธ์จากการบำบัด โดยหมอนวดมือหนึ่งอย่างเจ๊รินก็เห็นผลทันตา ท่อนเนื้อที่เคยเริ่มอ่อนล้าเสื่อมสภาพ กลับมาแข็งแกร่งและผงาดง้ำยิ่งกว่าเดิม ด้วยอานุภาพจากศาสตร์ลับแห่งการใช้มือและเรียวลิ้นของหญิงรุ่นแม่ที่ช่วยกระตุ้นเส้นประสาทที่เคยหลับใหลให้ตื่นตัวถึงขีดสุดในห้องนอนสุดหรูเวลานี้ สาวใช้คนเดิมกำลังก้มหน้าก้มตาปรนนิบัติเล้าโลมอาวุธคู่กายของเขาอย่างสุดฝีมือ เธอใช้ริมฝีปากดูดดื่มอย่างเร่าร้อนและรุนแรงเพื่อพิสูจน์ความเปลี่ยนแปลง"วันนี้... ของนายท่านแข็งแรงสู้มือดีจังเลยค่ะ"เธอเอ่ยชมด้วยน้ำเสียงหยาดเยิ้มปนหอบพร่า เพราะในยามที่มันแข็งตัวเต็มพิกัดเช่นนี้ ขนาดที่มหึมาของมันทำให้เธอรู้สึกถึงความอัดแน่นจนเกือบจะล้นปาก สัมผัสที่ขยายตัวจนตึงเปรี๊ยะสร้างความกระสันให้ทั้งเจ้านายและลูกจ้างอย่างแสนสาหัส"พร๊วดดด... อ๊าาา..."ในที่สุด เอกก็ปลดปล่อยลาวาร้อนระอุออกมาอย่างทะลักทะลวง เขาเอนหลังพิงพนักเตียงพลางส่งเสียงร้องกระเส่าด้วยความสบายตัวอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมานาน ความมั่นใจในความเป็นชายที่เคยสูญเสียไป บัดนี้ได้รับการเติมเต็มจนเต็มเปี่ยม พร้อมที่จะกลับไปเผชิญหน้
ทันทีที่เสียงสายน้ำจากฝักบัวในห้องน้ำดังขึ้น เป็นสัญญาณว่าไอ้โตกำลังเพลิดเพลินกับการอาบน้ำ เจ๊รินก็ไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอยไป เธอพุ่งเข้าหาเอกด้วยท่าทางหิวกระหายราวกับเสือสาวที่เฝ้ารอขย้ำเหยื่อมาทั้งวัน"ไหน... ขอเจ๊ดูหน่อยซิ"เธอไม่พูดเปล่า แต่มือเรียวรีบจัดการงัดอาวุธลับของเอกออกมาจากกางเกงทันที เมื่อท่อนเนื้ออันเขื่องปรากฏสู่สายตา ดวงตาของแม่เพื่อนรักก็สั่นระริกด้วยความหลงใหลและตัณหาที่ปิดไม่มิด "โอ้โห... แข็งแรงมากเลยนะเรา ขนาดเจ๊แค่สะกิดนิดเดียวยังตั้งลำสู้มือขนาดนี้"มือของเธอเริ่มทำหน้าที่อย่างรู้งาน ชักขึ้นชักลงด้วยจังหวะที่เน้นหนักจนเอกถึงกับครางสั่นด้วยความเสียวกระสันไปทั้งร่าง "เจ๊... เบาหน่อย เดี๋ยวไอ้โตมันออกมาเห็นจะยุ่งนะ!" เอกกระซิบเตือนด้วยเสียงสั่นพร่า หัวใจเต้นโครมครามด้วยความหวาดระแวง เพราะแม่เพื่อนคนนี้ช่างหื่นกระหายจนน่ากลัวเหลือเกินทว่าเจ๊รินกลับหาได้ใส่ใจคำเตือนนั้นไม่ เธอแสยะยิ้มบางๆ ก่อนจะก้มลงใช้ริมฝีปากอุ่นชื้นบรรเลงบทเพลงดูดดื่มอย่างเร่าร้อน เสียงจ๊วบจาบดังคลอไปกับเสียงน้ำในห้องน้ำอย่างน่าหวาดเสียว เอกได้แต่ยืนตัวเกร็ง ขนลุกซูไปทั้งสรรพางค์กาย ทั้งหวาดกล
เจ๊รินไม่ได้ตอบคำถามนั้นด้วยวาจา ทว่าคำตอบของเธอกลับฉายชัดผ่านดวงตาที่วาวโรจน์ด้วยแรงตัณหา เรือนร่างอวบอัดของเธอยังคงชุ่มโชกไปด้วยเม็ดเหงื่อที่สะท้อนแสงไฟรำไร เธอโน้มตัวเข้าหาแล้วใช้ริมฝีปากประกบดูดดื่มกับเด็กหนุ่มรุ่นลูกอย่างโหยหาและหิวกระหาย ราวกับจะสูบวิญญาณของเขาเข้าไปในร่างสัมผัสอันจาบจ้วงนั้นทำให้เอกถึงกับสั่นสะท้านไปทั้งตัว เขาเคยผ่านสมรภูมิรักกับสตรีมาทุกรูปแบบ ทั้งสาวน้อยไร้เดียงสาไปจนถึงคุณหญิงผู้สูงศักดิ์ แต่กลับไม่เคยพบเจอใครที่มีความหื่นกระหายและเร่าร้อนได้เท่ากับแม่ของเพื่อนรักคนนี้เลย"ช่วยทำให้เจ๊หายคิดถึงหน่อยซิ... จัดให้หนักกว่าเมื่อกี้อีกนะ"เธอเอ่ยเสียงพร่าพลางใช้ร่างกายบดเบียดเรียกร้องการเติมเต็มอีกครั้ง เอกเองก็ไร้ซึ่งความคิดที่จะปฏิเสธ เมื่อ ท่อนเนื้อของเขาฟื้นคืนชีพขึ้นมาอย่างเต็มกำลังภายใต้ปลายนิ้วของเธอ เขาจึงโถมกายเข้าใส่เพื่อสานต่อบทเพลงกามที่ดุเดือดกว่าเดิม ในนาทีนั้นความผิดชอบชั่วดีถูกโยนทิ้งไว้เบื้องหลัง เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบที่สั่งการให้เขาตักตวงความสุขจากร่างอวบอัดนี้ให้คุ้มค่ากับเม็ดเงินและอารมณ์ที่พุ่งพล่านเวลาผ่านไปเนิ่นนานจนพายุสวาทมอดดับลง ทั้ง
เวลาล่วงเลยผ่านไปอีกสามเดือน ความเงียบสงบในคฤหาสน์กลับมาพร้อมกับเมฆหมอกแห่งความสับสน เอก เริ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างที่เกิดขึ้นกับร่างกาย เขาเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า ความนิ่งเฉยในกามารมณ์นี้เกิดจากความอิ่มตัว ตามที่เขาเข้าใจ หรือแท้จริงแล้ว พยัคฆ์ร้ายคู่กายของเขากำลังเริ่มเสื่อมสมรรถภาพกันแน่ฉวบ... ฉวบ...เสียงที่เกิดจากความพยายามของสาวใช้คนสนิทดังระงมไปทั่วห้องนอน เธอปรนนิบัติเล้าโลม น้องชายของเขาอย่างเร่าร้อน หวังจะปลุกมังกรที่หลับใหลให้กลับมาผงาดง้ำอีกครั้ง ทว่ามันกลับยังคงนิ่งสงบ ไม่ยอมแข็งขืนท้าทายเหมือนเก่า"หนู... ทำให้นายท่านไม่ถูกใจหรือคะ?" สาวใช้เงยหน้าขึ้นถามด้วยสายตาสั่นไหว กลัวว่าตนเองจะทำหน้าที่บกพร่องเอกทำได้เพียงส่งยิ้มอ่อนแรงให้เธอ มือหนาลูบหัวสาวใช้อย่างปลอบประโลม "ไม่ใช่หรอก... ช่วงนี้ผมคงเหนื่อยกับงานมากไปหน่อย รบกวนเธอช่วยใช้ปากต่ออีกนิด... จนกว่าผมจะเสร็จนะ"สาวใช้รับคำบัญชาอย่างกระตือรือร้น เธอเร่งเร้าบทเพลงกามด้วยริมฝีปากและเรียวลิ้นอย่างสุดฝีมือ เอกหลับตาพริ้ม ความรู้สึกซ่านเสียวเริ่มก่อตัวขึ้นช้าๆ แม้ร่างกายส่วนนั้นจะไม่ได้แข็งขึงเต็มที่ แต่สัมผั
วันเวลาหมุนเวียนผ่านไป เอกกลายเป็นชายหนุ่มผู้เจนจัดในกลวิธีซื้อใจผู้หญิง ไม่ว่าจะเป็นสาวน้อยแรกรุ่นหรือคุณหญิงคุณนายชั้นสูง ต่างก็เคยพ่ายแพ้ต่ออำนาจเงินและรสสวาทของเขามานับไม่ถ้วน ทว่าท่ามกลางความสัมพันธ์ฉาบฉวยเหล่านั้น มีเพียงคุณนายศรีนวลและข้าวหอม เท่านั้นที่ได้รับสิทธิ์ให้อยู่ร่วมชายคาและได้รับความรักจากเขาอย่างเต็มที่ ส่วนคนอื่นๆ เป็นเพียงคู่ซ้อมแก้ขัดที่ผ่านเข้ามาเพื่อดับไฟกามชั่วคราวเท่านั้นมีอยู่วันหนึ่ง เอกแวะนั่งทานอาหาร ณ ร้านข้าวแกงริมทางแห่งหนึ่ง แต่เขากลับไม่ได้สนใจรสชาติของอาหารเลยแม้แต่น้อย สายตาของเขาจับจ้องไปยังแม่ค้าข้าวแกง ผู้มีผิวพรรณขาวสะอาดยวนตาและสรีระอวบอัดที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผ้ากันเปื้อน ท่อนเอ็นของเขาเริ่มแข็งขึงท้าทายด้วยความกระหายอยากทันทีที่เห็นกิริยาที่คล่องแคล่วของเธอ เขาเฝ้ารอจนกระทั่งลูกค้าคนสุดท้ายจากไป เพื่อที่จะหาจังหวะรุกรานเธอเพียงลำพัง"กับข้าวร้านพี่อร่อยดีนะครับ เปิดมานานหรือยัง?" เอกเริ่มต้นบทสนทนาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล"เปิดมานานแล้วจ้ะ น้องเพิ่งเคยมาทานหรือ คราวหน้ามาอุดหนุนใหม่นะ" แม่ค้าตอบด้วยรอยยิ้มอัธยาศัยดี เพราะประทับใจในรูปลักษณ์ที่ดูภูมิฐ
เดิมทีเอกไม่ใช่คนที่ติดโทรศัพท์มือถือ แต่ในยามที่ชีวิตก้าวเข้าสู่ความว่างเปล่าจนน่าเบื่อหน่าย เขาจึงเริ่มมองหากิจกรรมใหม่ๆ เพื่อปลุกเร้าสัญชาตญาณ กระทั่งเขาได้พบกับคลิปลับที่เป็นไวรัลไปทั่วโลกออนไลน์ หญิงสาวสวมหน้ากากแฟนตาซีที่ซ่อนใบหน้าไว้ภายใต้ปริศนา ทว่าร่างกายที่ตั้งครรภ์ได้ 6 เดือนกลับสำแดงบทรักกับตนเองอย่างร่านสวาท ทรวงอกขนาดมหึมาตามธรรมชาติและลีลาที่จัดจ้านของเธอสะกดให้เอกจ้องมองจนลมหายใจหอบถี่ เขาเฝ้าจินตนาการถึงการครอบครองเธอ จนในที่สุดเขาก็ตัดสินใจส่งข้อความไปหาหญิงสาวใจถึงรายนั้น"สวัสดีครับ ผมดูคลิปของคุณแล้วประทับใจมาก... สนใจจะมาพบกันไหม? ผมสัญญาว่าทุกอย่างจะเป็นความลับ"หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป ข้อความตอบกลับก็ปรากฏขึ้น "ขอโทษนะคะ หนูไม่ได้ขายค่ะ หนูแค่ท้องแล้วอารมณ์เปลี่ยว แต่แฟนไม่ค่อยทำการบ้านเลยโพสต์เล่นๆ แก้เหงา หนูไม่อยากนอกใจแฟนค่ะ"แม้จะโดนปฏิเสธ แต่เอกรู้ดีว่ามนุษย์ทุกคนย่อมมีจุดอ่อน เขาจึงส่งรูปถ่ายตนเองคู่กับรถหรูที่มีฟ่อนเงินหนาเตอะวางอยู่อย่างจงใจ "น่าเสียดายจังครับ ผมนึกว่าเราจะได้ทำความรู้จักกันเสียอีก"เพียงไม่กี่นาทีต่อมา กำแพงศีลธรรมที่หญิงสาวพยายามรักษาก็พั







