ตอนที่ 29 รสชาติใหม่ในคฤหาสน์หรู

ทันทีที่เอกเดินทางกลับถึงคฤหาสน์ เขาก็ต้องรับศึกหนักจากคุณนายศรีนวลและข้าวหอมที่โหยหาในรสสวาทมาหลายวัน ทั้งสองนางต่างรุมเร้าสูบฉีดความแข็งแกร่งของชายหนุ่มจนเขาแทบหมดสิ้นเรี่ยวแรง ชีวิตของเอกในยามนี้ช่างเป็นที่อิจฉาของชายหนุ่มทั่วไป ฐานะการเงินของเขาพุ่งทะยานจนมหาศาลหลังจากยกเค้าทรัพย์สมบัติทั้งหมดของมิสเตอร์หยางมาครอง เขาสามารถใช้ชีวิตอย่างฟุ่มเฟือยไปได้อีกหลายสิบปีโดยไม่ต้องกังวลสิ่งใด

ในแง่ธุรกิจ เอกเริ่มถอยฉากออกมาอยู่หลังม่าน เขาปล่อยให้ลูกน้องรุ่นใหม่ขึ้นมาบริหารงานแทนโดยรับส่วนแบ่งกำไรครึ่งหนึ่ง แม้รายได้จะลดลงบ้างแต่สิ่งที่เขาได้กลับมาคือ เวลาและอิสระเขาเริ่มลบร่องรอยตนเองออกจากโลกใต้ดินจนแทบไร้ตัวตน ทว่ากลับปรากฏตัวในฐานะเศรษฐีผู้ใจบุญที่ช่วยเหลือสังคม จนมีผู้มีอิทธิพลมากมายชักชวนให้เขาลงเล่นการเมือง แต่เอกก็ปฏิเสธไปทุกครั้งเพราะรักในความสันโดษและกามารมณ์ที่เย้ายวนใจภายในรั้วบ้านมากกว่า

"พวกคุณไม่ได้ออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอกนานแล้วนะ ไม่คิดจะไปหาซื้อเครื่องประดับสวยๆ บ้างหรือ?" เอกเปรยขึ้นเมื่อเห็นสองสาวเอาแต่เก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน

คุณนายศรีนวลและข้าวหอมมองหน้ากันด้วยความสนใจ "อืม... ฉันเองก็เริ่มเบื่อเหมือนกัน ไปหาดูหนังและ     ช้อปปิ้งกันหน่อยก็ดีนะ" ข้าวหอมตอบรับ ขณะที่ศรีนวลเองก็อยากจะไปเสริมสวยเพื่อมัดใจนายน้อยของเธอ

"พวกคุณไปกันเถอะ ผมอยากนอนพักผ่อนอยู่ที่บ้านมากกว่า" เอกออกปากส่งแขก ทั้งที่ตัวเองเป็นคนชวนแท้ๆ สองสาวมองเอกด้วยสายตาจับผิดแต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไร

"ก็ได้ค่ะ... งั้นเราสองคนไปกันเองนะ ค่ำๆ ถึงจะกลับมา"

เมื่อรถยนต์เคลื่อนตัวออกจากคฤหาสน์ ข้าวหอมก็เปรยกับศรีนวล "แปลกนะคะที่วันนี้เอกไม่ยอมไปกับเราด้วย"

"คิกๆ... สงสัยเอกคงอยากจะเปลี่ยนบรรยากาศกับสาวใช้ ในบ้านบ้างละมั้ง ฉันเห็นเขาจ้องพวกเธอตาเป็นมันเชียว" ศรีนวลหัวเราะอย่างอารมณ์ดี เธอไม่ได้รู้สึกหึงหวงแม้แต่น้อย เพราะสำหรับเธอแล้ว ความสุขของเอกคือสิ่งสำคัญที่สุด

"แหม... ก็สาวใช้แต่ละคนที่คุณนายคัดมา มีแต่ทรงโตๆ ทั้งนั้นนี่คะ ใครจะอดใจไหว" ข้าวหอมเสริมอย่างขบขัน

ทว่าภายในคฤหาสน์ที่เงียบสงบ เอกไม่ได้ปล่อยเวลาให้เสียเปล่า เขาเรียกสาวใช้ที่สวยโดดเด่นที่สุดขึ้นมาที่ห้องนอน เธอคือคนที่แอบติดตั้งกล้องและเฝ้าดูบทรักของเขากับสองคุณนายมาโดยตลอด เอกรู้ดีว่าเธอหิวกระหายในตัวเขาไม่ต่างจากคนอื่นๆ เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ทันทีที่เธอเข้ามาก้าวเท้าเข้ามาในห้อง เอกก็รวบตัวเธอกดลงบนเตียงหนานุ่มทันที

สาวใช้ไม่ได้ขัดขืนแม้แต่น้อย เธอเฝ้ารอโอกาสที่จะได้สัมผัสกับอาวุธร้ายของนายน้อยมานานแสนนาน เธอโผเข้าประกบจูบเอกอย่างหิวกระหาย "วันนี้คุณนายไม่อยู่หรือคะ?" เธอถามด้วยเสียงสั่นเครือด้วยความกลัวผสมความเสียว

"คุณนายไม่อยู่... ค่ำๆ นู่นแหละถึงจะกลับ ตอนนี้มีแค่เราสองคน"

เอกไม่รอช้า เขาบรรจงใช้ลิ้นเลียไล้ร่องสวาทที่เปียกชื้นของเธออย่างหนักหน่วง สาวใช้บิดกายไปมาด้วยความซ่านสยิว น้ำหวานของเธอไหลเยิ้มจนเอกดูดซับไปจนสิ้น ก่อนที่เขาจะรูดซิปกางเกงเผยให้เห็นท่อนเอ็นที่แข็งขึงชูชันท้าทายสายตา สาวใช้ปรี่เข้าหาแก่นกายนั้นราวกับคนขาดสติ เธอปรนนิบัติเขาด้วยลีลาที่จัดจ้านและเร่าร้อนเกินกว่าที่เอกจะคาดคิด

"อ๊า... ผมไม่ไหวแล้ว..."

น้ำรักอุ่นๆ พุ่งทะลักเข้าสู่ปากของสาวใช้ในทันที เธอจ้องมองเอกด้วยดวงตายั่วยวนพลางกลืนกินน้ำรักทุกหยดลงคอไปจนเกลี้ยง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อน "หนูทำเสียวไหมคะ?"

"เสียว... เสียวมากจริงๆ" เอกครางต่ำ ก่อนจะพุ่งทะยานเข้าสู่รอบที่สองด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน สัญญาณแห่งความสำราญครั้งใหม่ในคฤหาสน์ต้องห้ามเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง โดยมีเสียงครางแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากห้องนอนที่มืดสลัว