تسجيل الدخول"แลกกับร่างกายของฉัน คุณจะช่วยทำให้พวกมันพังพินาศได้หรือเปล่า" ดีแลน เขาคือประธานสุดร้าย พ่วงด้วยตำแหน่งหัวหน้ามาเฟียตระกูลเดรโก เย็นชามาดเข้ม ไม่เคยรักใคร แต่กลับมีเลขาเป็นเมียในสมรสแทน ปลายฝน เธอคือเลขาสาวใสซื่อ ที่แอบมีมุมมืดที่ใครต่างคาดไม่ถึง สามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อคนที่รักแม้กระทั่งการแลกอิสระที่เหลืออีกครึ่งชีวิตของตัวเอง
عرض المزيد"แม่ไม่สบายเหรอครับ?" เดลตาปรายมองหน้าฉันที่นอนเหงื่อซกข้างกายของเดนิสอีกที จะบอกลูกไปตรง ๆ ก็ไม่ได้ว่าแม่ไม่ใช่ไม่สบายแต่แค่ถูกพ่อของเขารังแกมาสภาพเลยเหมือนซอมบี้ตายซากแบบนี้…"เปล่าครับ แม่ไม่ได้เป็นอะไร แค่ข้างนอกมันร้อนนิดหน่อย""ถ้าแม่อ่านไม่ไหวผมอ่านให้น้องฟังก็ได้นะครับ" โถ่…พ่อเทพบุตรสุดหล่อ
ก็อก ๆ"ปลายเข้าไปนะคะ" ประตูห้องทำงานของดีแลนถูกเปิดออกด้วยร่างของภรรยาสาว เธอเดินยิ้มเข้ามาพร้อมกับถาดที่ถือพายแอปเปิ้ลที่เพิ่งออกมาจากตู้อบร้อน ๆปลายฝนวางมันไว้บนโต๊ะทำงาน ก่อนที่จะหย่อนตัวนั่งลงบนตักแกร่งแล้วโอบรอบคอคนเป็นสามี"ลูกล่ะ?" เรียวปากหนาเอ่ยถามพร้อมกับฝ่ามือหนาที่โอบเอวคอดแล้วกระชับก
ตึก ตึก!เสียงฝีเท้าหนังราคาแพงกระทบกับพื้นห้องให้เกิดเสียงดังทุกท่วงท่าการเดิน พนักงานหลากหลายคนในละแวกพากันถอยหลังชิดขอบแล้วจ้องมองร่างดูดีทั้งสองไม่วางตา หนึ่งในนั้นคือดีแลนสวมสูทสีดำสุขุมส่วนอีกคนก็คือเจ้าของโรงแรมแห่งนี้เด็กชายเดลตาวัยห้าขวบที่วันนี้อยู่ในชุดสูทสีกรมท่าและหูกระต่ายสีดำเดินทางมา
งานแต่งงานริมทะเล D&P"สวยมาก เหมือนตุ๊กตาเลย" เสียงน้ำอิงเอ่ยกับเพื่อนสนิทที่อยู่ในชุดเจ้าสาวแสนสวย เป็นชุดเดรสฟูฟ่องสีขาวยาวเสมอเข่าและรองเท้าผ้าใบสีขาวปล่อยผมยาวถึงแผ่นหลังเป็นการใส่ชุดแต่งงานที่รองรับความปลอดภัยของเจ้าสาวท้องอ่อนเป็นอย่างดีด้วยความเห็นด้วยของดาร์ลินและดีแลนที่ไม่อยากให้เธอเหนื่
"ฉันได้ยินแล้ว" คุณดีแลนยิ้มอ่อน ๆ ฉันอุตส่าห์ทานเบา ๆ แล้ว ยังแอบได้ยินอีก"พ่อฉันเลี้ยงดีสินะ ไม่เหมือนฉัน กินอะไรไม่ลงเพราะคิดถึงเธอ""ฉันทำแบบที่คุณว่าไม่ได้หรอกค่ะ" ช่วงที่ฉันห่างจากเขาฉันก็ตรอมใจไม่ได้ต่างจากเขาเลย แต่เพราะคุณลุงที่เตือนสติฉันเรื่องลูกทำให้ฉันอดข้าวอดอาหารแบบเขาว่าไม่ได้ ฉันต้
"ฉันช่วยค่ะ" คนที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำยิ้มแป้น เขาดีใจมากที่ออกมาแล้วบุคคลที่เฝ้ารอยังไม่หายไปไหนตามสัญญา"เธอไปไหนมา รู้ไหมว่าทั้งออตามหาและคนให้ตามหาเธอทุกวัน แต่ก็ไม่เจอ" ใบหน้าสวยถูกสัมผัสอย่างอ่อนโยน แก้มนุ่ม ๆ ของร่างบางเขาไม่เคยลืมได้สักวัน"ฉันขอโทษนะคะ" ปลายฝนเอื้อมไปสัมผัสกับผ้าปิดตานั
"ปะ ปล่อยฉันกะ…อุ๊บ!" ปลายฝนพูดไม่ทันจบก็รีบปิดปากแล้ววิ่งผ่านหน้าคนตัวโตโดยไม่พูดอะไรต่อ"ปลายฝนเป็นอะไร?" มือหนาคลำไปทั่วทางที่เดิน อาการเมาเลือนหายไปตั้งแต่ที่รู้ว่าคนรักกลับมา ก่อนที่จะเดินคลำไปเรื่อย ๆ จนถึงห้องน้ำที่มีเสียงคนอยู่ด้านใน"เธอเป็นอะไรเหม็นตัวฉันเหรอ?" ดีแลนพยายามจะเข้าไปลูบแผ่นหล
ครืดดดดดดด!เสียงการแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของดาร์ลินดังขึ้น ที่มาของข้อความทำให้คนกลุ้มใจเป็นต้องเผยยิ้มกว้างออกมา(คุณดีแลนสามารถเข้ารับการผ่าตัดได้เลยครับ) เป็นข้อความภาษาอังกฤษจากหมอต่างประเทศที่ส่งเข้ามา ดาร์ลินจัดการเรื่องทุกอย่างจนเรียบร้อย เหลือแต่ยอมให้ลูกชายเดินทางไปผ่าตัดให้เร็วที่สุดก็คงจะเ





