LOGINหลังจากไปเที่ยวญี่ปุ่นกลับมา ทั้งสองก็ยุ่งวุ่นวายอยู่กับการรื้อเสื้อผ้าออกมาซัก ไหนจะจัดของฝากไปให้ญาติกับเพื่อนอีก “นายจะเอาของไปฝากแม่วันนี้เลยไหม?” “อื้ม เอาไว้ก่อนก็ได้ เพิ่งมาถึงเอง” “นั่นสินะ พักก่อนดีกว่า” “ฉันเปิดน้ำในอ่างทิ้งไว้ ลงไปแช่ด้วยกันนะ” “หืม?” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมา โดยไม่ได้หันไปมองร่างเล็ก เขาจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกทีละชิ้น ทำเอาอลิซถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ที่ผ่านมาเขาไม่เคยล่วงเกินคนตัวเล็กสักครั้ง อย่างมากก็แค่นอนกอดกับหอมแก้ม หัวใจของอลิซเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ เมื่อนึกถึงคำพูดชวนลงไปแช่อ่างด้วยกัน คนตัวเล็กได้แต่คิดในหัวว่า ต้องลงไปแช่ทั้งชุดไหม หรือต้องถอดเสื้อผ้าออกไปจนหมด แต่แล้วความคิดนั้นก็ต้องโดนสะบัดทิ้ง เมื่อจู่ๆ ฮาชิก็เดินเข้ามาดึงแขนให้เธอเดินตามเข้าไปในห้องน้ำ “อื้ม ฮะ..ฮาชิ” “มีอะไร หืม?” “ตะ..ต้องถอดเสื้อผ้าออกไหม?” เสียงหวานเริ่มตะกุกตะกัก เพราะหัวใจเริ่มสั่นรัว ความรู้สึกวูบวาบแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย เมื่อโดนสายตาคู่คมหันมามองใบหน้า “ก็ต้องถอดสิ” อลิซยืนตัวแข็งทื่อ เธอไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน สายตาคู่สวยเอาแต่จ้อ
“วันนี้เลิกเลิกเรียนแวะไปบ้านใหญ่กันไหม?” ฮาชิถามขึ้นตอนทั้งสองกำลังนั่งกินข้าวกลางวันด้วยกัน “ได้สิ อย่าลืมโทรบอกแม่ก่อนนะว่าจะไป” “บอกไปแล้ว แม่บอกว่าเดี๋ยวให้คนเตรียมกับข้าวไว้ให้” “อื้ม งั้นหรอ” อลิซพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะหันมาสนใจกับข้าวที่กำลังตักข้าวปากพร้อมกับมองใบหน้าหล่อที่หันมายิ้มให้อย่างอบอุ่น อลิซเคยคิดเล่นๆว่า ถ้าไม่มีฮาชิวันนี้เธอจะรู้สึกโดดเดี่ยวมากขนาดไหนนะ มันมีแต่เรื่องเยอะแยะ วุ่นวาย แถมยังโดนเพื่อนสนิทหักหลังจนไม่เหลือใคร แต่พอเจอฮาชิมันเหมือนกับพบแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ “แหมๆ หวานฉ่ำอีกแล้วนะคู่นี้” “นั่นดิ..แต่งกันวันไหน อย่าลืมเชิญพวกเรานะ” กลุ่มของทรายเดินผ่านมาได้ทีก็แซวกันใหญ่ โดยเฉพาะขนมสาวแสบประจำกลุ่ม พออลิซมองหน้าเพื่อนๆก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ อย่างน้อยเธอก็รู้สึกโชคดีที่ได้เจอพวกเขา ยิ่งตอนเข้ามาใหม่ถ้าไม่ได้ทรายกับขนมช่วยติว เธอคงจะตามเพื่อนไม่ทัน “เอาแล้ว..แก้มแดงใหญ่เลยอลิซ” “พอได้แล้วพวกเธอนี่” อลิซพูดพลางหันหน้ามองฮาชิที่เอาแต่นิ่งเงียบ เธอคิดในใจว่าทำไมเขาเก็บอาการได้เก่งขนาดนี้ “หื้ม ก็ฉันโสดอยู่คนเดียวนี่ เหี่ยวเฉาหมดแล้วเนี้ย”
หลังจากโทรนัดกับเจ้าตัวให้ออกมาเจอ รอไม่นานร่างของปลาก็เดินตรงมาหาอลิซพร้อมกับทำหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่ ปลารู้สึกหงุดหงิดทุกครั้งที่อลิซเอาแต่ทำเหมือนกับว่าตัวเองเหนือกว่า เธอต้องคอยข่มอารมณ์โกรธเกลียดและหมั่นไส้เอาไว้ทุกครั้งเวลาอยู่ด้วยกัน ยิ่งตอนเห็นอลิซโดนม่อนทิ้งกลับรู้สึกสะใจจนอยากสมน้ำหน้า แต่ก็ทำได้แค่เสแสร้งทำเป็นปลอบใจ อลิซมองคนตรงหน้านิ่งเงียบ เธอนึกไม่ถึงว่าเพื่อนสนิทของตัวเองจะกล้าไปคบกับแฟนเก่าของเธอ อลิซอยากจะรู้จริงๆว่าปลากำลังคิดอะไรอยู่ “ตั้งแต่ตอนไหนอ่ะปลา” เสียงใสปนเศร้าถามคำถาม มือเล็กกำเข้าหากันแน่นพลางมองหน้าเพื่อนอย่างไม่เข้าใจ “หึ! แล้วมันทำไม มึงก็เลิกกับพี่ม่อนแล้วนี่?” ปลาสบถออกมาเบาๆ เมื่อรู้ว่าฝ่ายตรงข้ามเค้นเอาคำตอบและทำราวกับว่าเธอไปแย่งของอลิซมา “ก็ใช่ แต่กูไม่สบายใจที่เห็นมึงคบกับเขา รู้ทั้งรู้ว่าเขาทำอะไรกับกูไว้บ้าง แล้วทำไมถึง..” “มึงอย่าทำเป็นรู้ดีหน่อยเลย เลิกกันแล้วนี่ กูคบต่อแล้วมันจะทำไม?” เสียงแข็งถาโถมเข้ามาพร้อมกับความโกรธ ปลาเกลียดอลิซมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ถ้าเป็นไปได้ชีวิตอลิซพังลงปลาจะยินดีมากๆ “ป่าว กูแค่ไม่เข้าใจ
ปลายจมูกโด่งฝังลงกับแก้มนุ่ม คลอเคลียไปมาพร้อมกับบดจูบลงไปตามหน้าผากไล่ลงไปจนถึงร่องแก้มแล้วผละออกช้าๆ เขาเชยปลายคางมนให้หันหน้ามารับจูบ ปลายลิ้นหนาค่อยๆดันแทรกเข้าไปหาความหวานภายในโพรงปาก ลิ้นร้อนตวัดดูดเบาๆคล้ายหยอกล้อ และทำแบบนั้นซ้ำจนคนตัวเล็กครางอื้อในลำคอ ก่อนเขาจะค่อยๆถอนจูบออก “อยากไปเจอแม่ฉันไหม?” มือหนานัวเนียอยู่กับแก้มเนียน ถามคนตัวเล็กกำลังนอนข้างๆด้วยสายตาอบอุ่น อลิซตกใจนิดหน่อยเพราะไม่คิดว่าเขาอยากจะพาไปเจอคนที่บ้านเร็วขนาดนี้ พอคิดได้ไม่นานเธอก็ตอบออกไป “ก็ได้นะ” “อื้ม เสาร์-อาทิตย์นี้ดีไหม” ฮาชิพูดพลางฝังริมฝีปากลงบนซอกคอของคนตัวเล็ก เขาติดกลิ่นของเธอจนไม่อยากจากไปไหนไกล “แล้วจะบอกแม่ว่ายังไง? เรื่อง..” อลิซค่อนข้างกังวลเรื่องคู่หมั้นของเขา ซึ่งแม่เป็นคนจับคู่ให้ ในใจกลัวว่าแม่ของฮาชิจะรู้สึกรังเกียจหรือเปล่า เพราะเธอไม่ได้มาจากครอบครัวตระกูลผู้ดี เป็นเพียงเด็กหญิงธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น “ไม่ต้องเป็นห่วง แม่ให้คนตามสืบ น่าจะรู้แล้วแหละว่าฉันอยู่กับเธอ” “หื้อ?” คนตัวเล็กตกใจกับคำพูดของฮาชิมาก เหมือนเขาจะไม่ได้รู้สึกกลัวอะไรเลย ขณะที่อลิซมีเรื่องตี
“อื้อ” แขนแกร่งเข้าสวมกอดจากทางด้านหลัง ขณะคนตัวเล็กกำลังหลับอยู่ ใบหน้าหล่อซุกอยู่กับซอกคอหอมกรุ่น ฮาชิรู้สึกหลงใหลทุกครั้งเวลาได้อยู่ใกล้กับร่างเล็ก เขาพรมจูบตั้งแต่ใบหู ค่อยๆเลื่อนต่ำลงมาถึงซอกคอ แล้วบดจูบแผ่วเบาจนกว่าจะพอใจ ฮาชิทำแบบนั้นซ้ำๆจนทำให้คนตัวเล็กที่หลับอยู่เริ่มประท้วง “อื้อ ขอนอน” “อื้ม” ร่างสูงไม่สนใจต่อมือเรียวที่กำลังดันหน้าเขาออก แต่กลับจับมืออลิซล็อกเอาไว้ แล้วซุกไซร้ลำคอขาวอย่างต่อเนื่อง ตอนนี้ความต้องการอย่างอื่นมันมีมากกว่าการที่อยากจะปลุกให้เธอตื่นซะอีก “อื้ม ตื่นแล้ว” มุมปากหยักแสยะยิ้มออกมาเบาๆ สายตาจ้องคนที่กำลังหันมาทำหน้าบึ้งใส่ เพราะโดนรบกวนเวลานอน มหาลัย ช่วงนี้ทั้งสองตัวติดกันตลอดจนโดนเพื่อนๆแซวหนัก ทว่า อลิซกลับรู้สึกผ่อนคลายมากกว่าตอนแรกที่โดนคนอื่นเกลียด ส่วนลีโอเขาก็ทำตัวปกติและเป็นรุ่นพี่ที่ดีพร้อมให้ความช่วยเหลืออยู่ตลอด ถึงแม้บางครั้งจะเห็นแววตาเศร้าอยู่บ้างก็ตาม “มาโน้นแล้วแม่คนคลั่งรัก” ขนมได้ทีก็เริ่มแซวอลิซใหญ่ เพราะตั้งแต่เห็นเธอคบกับฮาชิมาก็ดูสดใสขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะ “ปล่อยให้เค้าอินเลิฟกันบ้าง” ทรายมองตามแล้วก็ยิ้
วันหยุด..อลิซมีนัดกับเพื่อนสมัยมัธยม สองปีที่ผ่านมาเธอแทบไม่ได้โทรหาหรือคุยแชตกับปลาเลย เพราะมัวแต่ยุ่งกับงานที่มอ กลับมาก็ต้องอยู่กับฮาชิตลอดเวลา ทำให้อลิซไม่ได้นึกถึงใครเลยสักคน หญิงสาวลุกขึ้นไปอาบน้ำและรีบแต่งตัว ก่อนจะเรียกรถให้มารับที่คอนโด และออกไปเจอเพื่อนที่นัดกันไว้ในสวนสาธารณะ โดยทิ้งโน้ตบอกฮาชิที่นอนหลับอยู่อีกห้องว่าออกไปข้างนอก ไม่ต้องทำกับข้าวเผื่อ ระหว่างนั่งรถมาก็ไม่ไกลมากนัก เธอมีหลายเรื่องที่อยากพูดคุยกับเพื่อนเพราะไม่ได้เจอกันนาน นึกไม่ถึงว่าปลาจะมาแถวนี้ ทำให้อลิซรู้สึกตื่นเต้นราวกับได้เจอเพื่อนใหม่ สวนสาธารณะ “นี่อลิซ มึงเห็นรึยัง?” หญิงสาวเลิกคิ้วทำท่าทางสงสัย ก่อนจะถามเพื่อนกลับ “เห็นอะไร?” ปลาเปิดสตอรี่ม่อนให้อลิซดู จึงรู้ว่าตอนนี้เขาโสดเพราะเลิกกับแพมไปแล้ว” สิ่งนั้นมันทำให้อลิซรู้สึกสะใจไม่น้อย คิดว่ามันยังไม่สมกับสิ่งที่เขาทำกับเธอเลย นี่มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ “กูเห็นนะฝ่ายผู้หญิงโพสต์ดราม่าฉ่ำ บอกว่าผู้ชายฟันแล้วทิ้ง” ปลาเล่าให้เพื่อนฟังราวกับว่าตามติดทุกสถานการณ์ ซึ่งเธอก็พลอยรู้สึกสะใจไปด้วย “หึ! สมควรแหละ ตอนอยู่ที่มอก็นางนี่แหละที่ทำใ







