ログイン共有
EP 6 | แฟนเก่าที่น่ารังเกียจ
公開日:
10.08.2026 16:30:0806.30 น. ที่โรงอาหารในมหาลัย
อลิซนั่งรอม่อนตั้งแต่เช้าเพราะเขานัดเจอเธอที่โรงอาหาร ไม่นานนัก..หญิงสาวก็เห็นชายหนุ่มใส่เสื้อช้อปสีแดงเดินตรงเข้ามาหาเธอ “ไง” “อื้ม จะพูดอะไร รีบเล่ามาเลยดีกว่า” อลิซพูดขึ้นเพราะไม่อยากทำให้เรื่องมันยืดยาวไปมากกว่านี้ ขณะนั้นม่อนก็เข้ามานั่งฝั่งตรงข้ามกับอลิซพลางจ้องมองใบหน้าหวานอย่างเขม็ง แต่สาวน้อยก็ไม่ได้หลบสายตาคมคู่นั้นเลยซักนิด เพราะเธอเองก็ไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวอะไรเขาเหมือนกัน “มีเรื่องอยากจะถามน่ะ” เขาเริ่มเข้าเรื่องในขณะที่เข้ามานั่งเรียบร้อยแล้ว ในโรงอาหารเวลานี้แทบจะไม่มีใครเลย มันยิ่งทำให้บรรยากาศตรงนี้ตึงเครียดมากขึ้นไปอีก “ว่ามาสิ” “ทำแบบนี้ทำไม?” “ทำอะไร?” อลิซถามกลับอย่างงวยงงเพราะก็ไม่รู้ว่าเขาหมายถึงเรื่องอะไร “ที่คุยกันกับแพมเมื่อวาน บอกว่าพี่โทรหา” เขาพูดเสียงเข้มสายตาจับจ้องมาที่อลิซอย่างต้องการคำตอบ “เดี๋ยวนะ นี่พี่บ้าป่ะ! คือจะไม่ให้หนูบอกความจริง จะให้หนูกลายเป็นคนผิดว่างั้นเถอะ!” “ก็เออไง แอบคุยกันไม่ได้? ต้องบอกให้แพมรู้เพื่อ?!” “หนูเริ่มงงกับพี่แล้ว สรุปคือยังอยากคุยกับหนู แต่ก็อยากมีเขาอยู่ งี้หรอ?!” “ก็ใช่ไง พี่ยังอยากเก็บหนูไว้อยู่” “หึ! พอเหอะ” “เอาน่า หนูยังรักพี่อยู่ไม่ใช่หรอ?” ในตอนนี้อลิซโมโหมากๆ ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้เห็นแก่ตัวและพูดเอาแต่ได้ขนาดนี้ ทุกคำที่พ่นออกจากปากคือมึงจะเอาดีเข้าตัวตลอดเลย ว่างั้น? “หนูไม่ได้รู้สึกอะไรกับพี่แล้ว รู้สึกอย่างเดียวตอนนี้คือ รู้สึกรังเกียจ ถ้าจะพูดเรื่องแค่นี้หนูขอตัว!!” “อลิซ! ” ขณะที่อลิซทำท่าจะลุก แต่กลับโดนม่อนถามขึ้นมาอีก.. “เดี๋ยว!! รู้จักกับไอ้ฮาชิด้วยหรอ?” “อื้มใช่ รู้ได้ไง?!” ร่างเล็กขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น อลิซรู้สึกตกใจที่เขารู้ เพราะตัวเธอเองไม่ได้บอกใครหรือรู้จักใครแม้แต่คนเดียว “ก็เห็นอยู่ด้วยกันบ่อยๆ วันนั้นก็เห็นที่โรงอาหาร เห็นมันพยายามจูงมือหนูเดินออกไป” “อ่อ” อลิซตอบเขาพลางนึกในใจว่า วันนั้นเองสินะ วันที่ฮาชิทำท่าทางหงุดหงิดและมองไปโต๊ะฝั่งตรงข้าม แล้วหันมาจูงมือเธอพาไปกินข้าวที่อื่น “แล้วมันมีปัญหาอะไรหรอ?” อลิซถามกลับอย่างไม่สบอารมณ์ หรือลึกๆแล้วเขาแค่หวงก้างเพราะไม่อยากจะเห็นอลิซอยู่กับผู้ชายคนอื่น พอคิดแบบนั้นแล้วเธอยิ่งรู้สึกรังเกียจผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้า “เปล่า แค่จะบอกว่ามันชอบเอาเปรียบเพื่อนและคนอื่น หนูรู้ป่ะว่ามันเคยเข้ามาเรียนพร้อมพี่ตอนปีหนึ่งแล้วมันก็ซิ่วออกไป ก่อนจะกลับมาเรียนใหม่พร้อมหนู” อลิซพึ่งรู้จากปากเขาตอนนี้นี่แหละ ว่าพวกเขารู้จักกัน แต่อะไรมันจะบังเอิญขนาดนี้ ผู้ชายที่เธอเข้าไปทักวันนั้น กลับรู้จักกันกับแฟนเก่าของเธอ ที่สำคัญทั้งสองคนดูจะเกลียดกันเอามากๆ “แล้วทำไม หนูก็ไม่เห็นว่ามันจะมีปัญหาอะไรนะ” “พี่แค่จะบอกว่ามันเป็นคนไม่ดี อย่าไปยุ่งกับมันเลยดีกว่า” ม่อนพยายามพูดถึงฮาชิในทางที่ไม่ดี เพราะช่วงปีหนึ่ง ฮาชิเบื่อกับระบบที่พวกรุ่นพี่เป็นคนสร้างขึ้นมาเอง ทั้งๆที่มหาลัยไม่ได้บังคับว่าต้องมีหรือให้เข้าร่วมกิจกรรม ซึ่งตัวม่อนเองเขาอินกับกิจกรรมที่ทำมากแต่ฮาชิไม่ได้เป็นแบบที่เขาต้องการ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมทั้งคู่ถึงเกลียดกันมาก “หนูว่าคนแบบพี่น่ารังเกียจกว่าเขาอีกนะ” “อลิซ!!” ม่อนมองเธอสายตาเกรี้ยวกราดเพราะความโกรธจัด เขาไม่เคยเจอใครที่หยามกันต่อหน้าได้มากขนาดนี้ “ทำไม?! พูดความจริงรับไม่ได้หรอคะ!” อลิซก็ไม่เบา เธอเริ่มต่อปากต่อคำกับเขาโดยไม่มีทีท่าว่าจะยอม เธอเกลียดผู้ชายแบบนี้ที่สุด ตอนนั้นเอง ที่ม่อนถอนหายใจออกมาแรงๆ เขาพยายามควบคุมสติข่มความโกรธเอาไว้เพราะไม่อยากทำอะไรประเจิดประเจ้อ “หึๆ” ชายหนุ่มครางเสียงในลำคอเพื่อระบายอารมณ์โกรธ “ก็คิดดูแล้วกันนะ ว่าถ้ามันรู้ว่าหนูเคยเป็นแฟนกับคนที่มันเกลียด มันจะรู้สึกยังไง” คำพูดนั้นทำเอาอลิซอึ้งอยู่ไม่น้อย เพราะเธอก็ไม่ได้คิดเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับฮาชิตอนนี้ก็เป็นแค่เพื่อน ยังไม่ได้ไปถึงขั้นนั้นสักหน่อย “ก็ไม่เห็นเป็นไรนิ” หญิงสาวยักไหล่บอก เพราะไม่ได้อยากฟังสิ่งที่เขาพูดเยอะ “หึ! แล้วยังจะตามแฟนเก่ามาเรียนที่มอนี้อีกเนี้ยนะ น่าขำสิ้นดี เขาคงคิดว่าหนูวิ่งตามผู้ชายซะมากกว่า” ม่อนพูดแซะความจริงใส่อลิซ พอรู้ว่าเธอไม่อยากมีเขาอีกแล้ว มันเลยทำให้ชายหนุ่มเสียความมั่นใจและเปลี่ยนเป็นจิกกัดเธอแทน “มันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบแหละค่ะ เพราะตอนนี้หนูคิดได้แล้ว ว่าผู้ชายแบบพี่มันเกินเยียวยา เอาเวลาไปดูแลพยาบาลสุดสวยของพี่เถอะ!!” อลิซโมโหจนเลือดขึ้นหน้า เธอกระแทกเสียงประชดประชันม่อนอย่างควบคุมสติไม่ได้ เพราะเขาเอาแต่พูดดูถูกเธอตลอดจนอลิซเหลืออด “หึ! ไม่น่าเชื่อว่าระยะเวลาไม่นาน เธอจะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้” เขาพูดพร้อมกับขบฟันเข้าหากันแน่น สีหน้าดุร้ายราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ “คนเรามันก็ต้องเปลี่ยนไปตลอดอยู่แล้ว ไม่มีใครเดินย่ำอยู่กับที่หรอก” อลิซเองก็เชิ่ดหน้าตอบกลับอย่างถึงน้ำถึงเนื้อเหมือนกัน มาถึงขั้นนี้แล้ว เธอจะไม่ยอมอะไรผู้ชายคนนี้อีกเด็ดขาด “ปากเก่งดีนี่ พอใจรึยังล่ะที่ทำให้พี่กับแพมทะเลาะกันได้” เขาพูดอย่างไร้ยางอาย แววตาแน่วนิ่งจ้องมายังร่างเล็ก..พอรู้ว่าไม่มีทางเถียงชนะเธอได้ พออลิซได้ยินแบบนั้น เธอก็โกรธจัดจนแสดงออกทางสีหน้า “พอซักทีเถอะ!! กับไอ้ที่เอาแต่โทษคนอื่น ตัวเองเหี้ยเอง ก่อปัญหาเอง แล้วยังจะมาโยนความผิดให้คนอื่น เพื่อ?” เธอหลุดปากออกไปอย่างฉุนเฉียวให้กับการแถของผู้ชายตอแหลแบบเขา “พี่ไม่ได้ทำอะไรผิดนะ ใครล่ะที่อยากมีปัญหาเอง” เขาพูดอย่างหน้าตายโดยไม่รู้สึกสะทกสะท้านอะไรเลย คนแบบนี้ต้องถูกสอนมาแบบไหนกัน อลิซได้แต่อึ้งกับสิ่งที่เขาตอบ เธอได้แต่คิดว่าครั้งหนึ่งเคยมองเขาเป็นผู้ชายที่แสนดีไปได้ยังไง “หนูไม่มีอะไรจะพูดกับพี่อีกแล้ว ขอให้เราจบกันแค่นี้” อลิซลุกขึ้นกำลังจะเดินหนี แต่เขากลับเข้ามาดึงกระชากแขนเธอไว้ “เดี๋ยว!! อย่าพึ่งไป” “มีอะไร?!” เธอพยายามสะบัดมือเล็กออกแต่ก็ไม่สามารถหลุดพ้นมือใหญ่ที่ล็อกแขนเธอเอาไว้ได้ จังหวะนั้นเอง ฮาชิกำลังเดินตามหาอลิซอยู่ก็มาเจอเข้าพอดี
最新チャプター
ครั้งแรกของอลิซ ตอนพิเศษ 10 THE END ชั่วนิรันดร์
มือเรียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อตอบแชตของเพื่อนที่อยู่มหาลัย เธอโดนเพื่อนทักมาตามกันใหญ่เพราะช่วงนี้ติดแฟนจนไม่ออกไปข้างนอกเลย อลิซให้เหตุผลว่าที่คอนโดเธอกับเพื่อนอยู่ไกล เปิดเทอมค่อยเจอกันทีเดียวเลยก็ยังได้ คิ้วบางขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เมื่อสายตาเหลือบเห็นแชตไลน์ที่ถูกส่งทิ้งไว้เมื่อหลายวันก่อน อลิซเพิ่งเห็นว่าบุคคลนั้นได้บล็อกเธอไปเรียบร้อยแล้ว ร่างเล็กพ่นลมหายใจออกมาแผ่วเบา เพราะคิดว่าน่าจะมีคนส่งผิดมาจึงไม่ได้สนใจอะไร ไหนๆข้อความทั้งหมดก็ถูกลบไปตั้งแต่ยังไม่ทันอ่าน เธอวางโทรศัพท์เอาไว้บนโต๊ะตามเดิม ก่อนจะหันมาลงมือตั้งใจทำกับข้าวที่ทำค้างเอาไว้เมื่อห้านาทีก่อน “วันนี้ทำอะไรกินครับ” ฮาชิเดินเข้ามาโอบกอดจากด้านหลังขณะอลิซยืนทำกับข้าวอยู่ในครัว ใบหน้าหล่อโน้มลงหอมแก้มฟอดใหญ่ และออดอ้อนเธอเหมือนแมวน้อยที่ขาดเจ้าของไม่ได้ “นายไปนั่งรอตรงโน้นเลย” อลิซพูดพลางทำท่าดุแบบไม่จริงจัง ทว่า สีหน้าของคนร่างสูงกลับเปลี่ยนไป และสัมผัสได้ว่าเขากำลังไม่พอใจมากขนาดไหน “อืม อ้อนหน่อยก็ไม่ได้” “ไม่เอาดิ อย่างอนกันนะ” อลิซพูดเสียงสั่นเพราะดูจากท่าทางของเขาคงจะโกรธกันจริงๆ ร่างเ
ครั้งแรกของอลิซ ตอนพิเศษ 9 ไม่ไหวแล้ว NC20++++
อลิซพูดเสียงสั่น พร้อมกับก้าวขาเรียวลงไปแช่ในอ่างอย่างรวดเร็ว ตามด้วยคนร่างสูงที่ก้าวขาตามมาติดๆ ก่อนจะรั้งเอวบางเข้าหาตัวเอง “ฮะ ฮาชิ” “ซี๊ด~ฉันไม่ไหวแล้ว ขึ้นมา” พูดจบฮาชิก็ดึงขาเรียวแยกออกให้นั่งลงบนท้องแกร่งของเขา ยิ่งทั้งสองอยู่ในน้ำอุ่น มันยิ่งรู้สึกพลุ่งพล่าน “อื้ม” “อ่า นั่งลงมาเลย” ฮาชิออกคำสั่งพร้อมกับมองท่อนเอ็นของตัวเองถูไถบนกลีบสีหวานด้วยมือของคนตัวเล็ก เธอบดเอวถูลงบนแท่งเนื้อของเขาอย่างยั่วยวน ก่อนจะจ่อหัวบานเข้าไปในรูเล็ก แล้วค่อยๆกดลงสะโพกลงกลืนกินแท่งเนื้อเข้าไปจนสุด “อ๊า~มันแน่น” “ซี๊ด~เสียวแม่ง” ร่างสูงสูดปากครางออกมาเบาๆในลำคอ เขาเลื่อนมือแกร่งมาบนสะโพกของคนตัวเล็กและบีบเบาๆเพื่อสั่งให้เธอขยับ ก่อนจะจ้องใบหน้าหวานที่มีสีหน้าทรมานและเปลี่ยนเป็นเคลิ้บเคลิ้มในเวลาต่อมา อลิซควบเอวขึ้นลงแท่งร้อนขณะอยู่ในอ่าง เสียงน้ำกระเพื่อมเป็นจังหวะทุกครั้งที่ถูกกระแทกลงไปหนักๆ ฮาชิก้มมองกลีบสีสดดูดกลืนแท่งเนื้อเข้าออก ก็อดไม่ได้จึงเอื้อมมือมาบีบบี้หัวนมคนตัวเล็กเบาๆ “อ๊ะๆ ซี๊ด” “อ๊า จะเสร็จ” อลิซเร่งจังหวะให้เร็วและแรงขึ้น เมื่อเห็นคนร่างสูงจิก
ครั้งแรกของอลิซ ตอนพิเศษ 8 ลงอ่าง
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา.. ร่างเล็กนั่งอยู่บนตักแกร่ง พร้อมกับมือหนาที่ลูบไล้ไปมาอยู่กับขาอ่อน มันถึงเวลาใกล้เปิดเทอมแล้ว ฮาชิบอกกับอลิซว่าถ้าจบปีสองจะขอหมั้นเธอเอาไว้ก่อน คนอื่นจะได้รู้ว่าเธอมีเจ้าของแล้ว สายตาคู่สวยนั่งดูทีวีจอใหญ่ มันเป็นการ์ตูนที่เธอขอให้ฮาชิเปิดให้ เพราะตอนเด็กๆชอบดูเรื่องนี้มาก พอโตมาได้นั่งดูเรื่องเดิมทำให้ย้อนคิดถึงความทรงจำเก่าๆ ครืด~ เสียงโทรเข้าเรียกให้ร่างเล็กหันไปมอง สายตาคู่สวยเหลือบดูมือถือของฮาชิที่วางอยู่หัวใจก็เต้นรัวอย่างแรง เพราะชื่อที่โชว์ขึ้นบนหน้าจอคือ ‘นะริน’ “นายรับสายก่อนไหม?” “ไม่” เสียงทุ้มต่ำพูดอย่างเฉยชา พร้อมกับบีบสะโพกเล็กอย่างหนักหน่วง เขาอยากให้เธอรู้ว่าไม่ได้สนใจคนอื่นนอกจากคนที่อยู่ตรงหน้า “รับเถอะ ฉันไม่ว่าอะไรหรอก” “อืม” ร่างสูงพ่นลมหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา ฮาชิคว้ามือถือขึ้นมา ก่อนจะเลื่อนกดรับและเปิดลำโพงให้คนตัวเล็กที่นั่งบนตักได้ยินด้วย “ฮัลโหล” (พี่ชิว่างไหมคะวันนี้ รินอยากชวนไปเลือกของขวัญวันเกิดให้คุณแม่) “ไม่ว่าง..อยู่กับแฟน” (อ่อค่ะ แล้ววันหลัง..) “แค่นี้นะ พี่ยุ่งอยู่” ร่างสูงพ่นลมห
ครั้งแรกของอลิซ ตอนพิเศษ 7 ใช้ของเธอถูบน…ฉัน NC20++++
ทั้งสองร่างกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันมาตั้งแต่หน้าประตู ยังดีที่มันไม่ไกลจากคอนโดมากนัก ไม่งั้นเขาคงได้จัดเธอคาโรงหนัง ฮาชิบดจูบลงบนริมฝีปากเล็กอย่างรุนแรงจนแผ่นหลังของเธอชนติดผนังเย็นเฉียบ เสียงครางอื้ออึงดังในลำคอ อลิซพยายามป้อนจูบกลับอย่างกระหายอยาก เธอหอบโกยเอาอากาศเข้าในปอดเพราะเริ่มจูบตามคนร่างสูงไม่ทัน “อื้ม” เขาผละจูบออกอย่างรวดเร็ว แขนแกร่งอุ้มร่างเล็กลอยเหนือพื้น ก่อนจะสาวเท้าเดินมายังโซฟา พร้อมกับวางร่างเล็กลงอย่างเร่งรีบก่อนจะประกบปากดูดเลียลิ้นเล็กภายในโพรงฉ่ำ ทั้งสองกระแทกจูบสาดใส่ความเร่าร้อนใส่กันจนริมฝีปากบางขึ้นสีแดงก่ำ ฮาชิดูดปากร่างเล็กแรงๆ เขาฝังเขี้ยวลงไปตามริมฝีปากจนมันบวมเจ่อ ก่อนจะค่อยๆถอนจูบออกจ้องมองใบหน้าหวานที่ชื้นไปด้วยเหงื่อ เขากดริมฝีปากจุมพิตที่ข้างขมับ ก่อนจะเม้มจูบไปเรื่อยๆจนถึงใบหูเล็กแล้วตวัดเลียจนมันชื้นแฉะ ก่อนจะผละออกจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอและของตัวเองออกจนหมดในพริบตาเดียว “สวย..สวยมาก” อลิซขนลุกซู่เมื่อไม่มีอะไรห่อหุ้มร่างกาย ไฟในห้องเปิดสว่างกว่าทุกครั้ง มันจึงทำให้ทั้งสองเห็นร่างกายกันอย่างชัดเจนทุกซอกทุกมุม อลิซงับเขี้ยวลงบนริม
ครั้งแรกของอลิซ ตอนพิเศษ 6 กลับห้องกันไหม NC++
“ไอ้ม่อน..” ฮาชิตวัดมองอย่างไม่สบอารมณ์ เขาพ่นหายใจออกมาหนักๆเพื่อความคุมตัวเอง ตอนนี้ เขาไม่อยากให้ใครมาขวางความสุข มือหนาจึงกุมมือเรียวเอาไว้แน่นจะเดินเลี่ยงไปอีกฝั่ง แต่ม่อนก็ยืนขว้างไว้เหมือนเดิม ม่อนตวัดมองมือของฮาชิที่ประสานกับมือของอลิซแน่นก็แสยะยิ้มออกมาอย่างหัวเสีย ทั้งที่ข้างกายของเขายังมีปลายืนมองมายังร่างของอลิซอย่างไม่วางตา “หึ! ยังจำกูได้นี่หว่า” “ไม่คิดว่าจะเจอ” ปลาพูดขึ้นหลังจากทั้งสองไม่ได้เจอกันมานาน ตั้งแต่อลิซรู้ว่าปลาพยายามทำลายเธอมาตลอด ก็ตัดขาดกันทุกอย่าง “ขอตัวก่อนนะ..พอดีเรารีบ” อลิซเอ่ยขึ้น สายตาคู่สวยจ้องเพื่อนสนิทและอดีตคนรักนิ่งเงียบ ตอนนี้ ต่อให้จะเผชิญหน้ากันอีกกี่ครั้ง อลิซก็ไม่รู้สึกอะไรอีกต่อไปเพราะเธอมูฟออนจากทุกเรื่องมานานแล้ว “มึงจะรีบไปไหนวะ ไอ้ชิ!” “หลบไป” ม่อนกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะหลีกทางหลบให้ ฮาชิและอลิซยังสับสนกับการกระทำของฝ่ายตรงข้าม เพราะทุกทีเขาต้องเข้ามาหาเรื่องจนถึงที่สุดแบบที่เคยทำ “ดูซิพวกมึงสองคนจะมีปัญญาไหม!” เขาพูดทิ้งท้ายพร้อมกับยืนอยู่เคาท์เตอร์ข้างๆ ไม่ว่าฮาชิจะพูดอะไรกับพนักงาน ม่อนก็ได้ยินมั
ครั้งแรกของอลิซ ตอนพิเศษ 5 โลกมันกลม
อลิซตื่นขึ้นมาภายใต้แขนแกร่งที่กอดเอาไว้แน่นอย่างเช่นทุกวัน เปลือกตาสีสวยค่อยๆปรือขึ้นรับแสงยามเช้า เธอไม่รู้เลยว่ากิจกรรมเมื่อคืนมันจบลงเมื่อไหร่ จบลงตอนไหน รู้เพียงแค่ว่าตัวเองหลับไปพร้อมกับแท่งเอ็นที่ยังเสียบคารู อลิซค่อยๆพลิกตัวอย่างเชื่องช้า เธอจับมือของเขาออกให้เบาที่สุดเพราะกลัวคนที่หลับสนิทจะตื่น มือเรียวกุมท้องตัวเองเบาๆ มันยังรู้สึกหน่วงๆเพราะขนาดของเขากับเธอมันต่างกันมาก ความปวดเมื่อยแล่นเข้าสู่ร่างกายอย่างหนัก เธอกะว่าจะลุกไปทำกับข้าวให้ฮาชิตอนเช้า แต่ดูเหมือนว่าจะลุกไม่ไหวเอาซะเลย “อื้ม” ฮาชิลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะคนตัวเล็กขยับดิ้น สายตาคู่คมมองใบหน้าสวยที่แก้มขึ้นเลือดฝาดสีจางๆ ต่อให้ไม่แต่งหน้าก็ยังสวยสำหรับเขาอยู่ดี “จะรีบลุกไปไหน หืม?” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม พร้อมกับคว้าคนตัวเล็กมาจูบที่หน้าผากหนักๆ “ว่าจะลุกไปทำกับข้าว” คิ้วหนาขมวดเข้ากันอย่างไม่พอใจ เข้าไม่เข้าใจว่าอลิซดูเพลียจนไม่มีแรงจะเดินแล้ว ยังจะฝืนอีกทำไม “ไม่ต้องเลย ขาสั่นขนาดนี้จะทำยังไงไหว” “ก็โดนนาย..เอาหนัก” ฮาชิหลุดขำออกมาเบาๆ เธอดูแข็งแกร่งในบางเวลา แต่ก็ยังมีมุมใสซื่อดูเป็นธ
あなたも気に入るかもしれません
secret love ความรักหรือแค่ความลับ
เรนเดียร์ B-52271.6K ビューหลงกลรัก รุ่นพี่วิศวะข้างห้อง
ชาไทยเย็น21.0K ビューBAD ENGINEER วิศวะ (เลว) หวงรัก
Badstyle_39.4K ビューSEX FRIEND เพื่อนไม่สนิท
Ballamira30.0K ビューCODE GUY กับดักร้ายนายพี่รหัส
B.crazy’178 ビューเพื่อนสนิทติดเตียง
Re-match I รีแมทช์1.5K ビューทนหน่อยทูลหัว มีผัวติดเกม
เธียรนรา281 ビューเกียร์รักปักใจ Heart engineer
Goldberry719 ビュー
