تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่ 3
تاريخ النشر:
2025-05-18 11:19:22“ผมยอมรับเงื่อนไขในพินัยกรรมทุกอย่าง ไม่มีปัญหาเรื่องอุปการะเลี้ยงดูและให้การศึกษาแก่เด็กสาวคนนี้”
ไรอันกล่าว ก่อนจะเสร็จสิ้นการอ่านพินัยกรรมที่ใช้เวลาเกือบชั่วโมง
“ขอบคุณคุณประภาษที่มาทำหน้าที่สำคัญนี้แทนคุณพ่อ”
ไรอันกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้ม
“เป็นหน้าที่ของผมครับ”
ทนายประภาษยิ้มเล็กๆ ที่มุมปาก
“หากวิญญาณของคุณพ่อรับรู้ ท่านก็คงหมดห่วง”
ไรอันรำพึง
“วันนี้…คงเป็นวันที่ท่านมองลงมาจากสรวงสวรรค์อย่างเป็นสุข”
ทนายประภาษเสริมขึ้นเบาๆ
“อืม...ถ้าคุณประภาษว่าง เย็นนี้ผมอยากจะเชิญคุณประภาษมาทานข้าวเย็นกับผมสักมื้อ เพื่อตอบแทนที่คุณประภาษเป็นธุระจัดการเรื่องพินัยกรรมให้เป็นไปตามเจตจำนงของคุณพ่อ”
ไรอันกล่าวเชื้อเชิญด้วยน้ำใสใจจริง
“เป็นเกียรติกับผมมากกว่าครับ…คุณไรอัน”
“แล้วเจอกันตอนค่ำนะครับ”
ไรอันระบายยิ้มบางๆ ก่อนที่ทนายประภาษจะขอตัวกลับ
ทนายประภาษเป็นคนที่คุณคีรีผู้เป็นพ่อของไรอันไว้เนื้อเชื่อใจตลอดมา
นอกจากจะให้ตำแหน่งที่ปรึกษาในเชิงกฏหมายที่เกี่ยวข้องกับการทำธุรกิจ อีกสถานะหนึ่ง คุณประภาษก็เปรียบเสมือนเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่คุณคีรีให้ความไว้วางใจ คุณประภาษคือเพื่อนที่คอยให้คำปรึกษาซึ่งมากกว่าในเรื่องกฎหมาย ตราบจนถึงวาระสุดท้ายของคุณคีรี
ครู่เดียวทนายประจำตระกูลก็ลากลับ
นมช้อยเดินตามไปส่งถึงหน้าประตูบ้าน ทิ้งร่างสูงใหญ่ของคนเป็นนายที่ยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้
ไรอันจ้องมองดูภาพของพ่อกับแม่ที่ประดับไว้ข้างผนังด้วยแววตาที่มีประกายเศร้าเจือเคล้าเอาไว้ด้วยความคิดถึงที่ผุดพรายขึ้นมาอย่างมิอาจหักห้าม ก่อนที่ในห้วงคิดสุดท้ายจะวกวนไปหยุดอยู่กับคำถามที่ว่า
‘เด็กสาวปริศนาคนนั้นเป็นใคร? หรือมีความลับอะไรเกี่ยวพันกับผู้เป็นบิดา?’
เพราะไรอันเห็นว่าคุณประภาษจะให้ความกระจ่างถึงที่ไปที่มาของเด็กสาวผู้มาพร้อมกับปริศนาคนนี้ให้กับเขาได้ เด็กสาวที่ชื่อของเธอปรากฏอยู่ในพินัยกรรมอย่างไม่มีที่ไปที่มา?
ใกล้ค่ำที่คฤหาสน์
ลำแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ทอดทอนุ่มนวลในยามใกล้ค่ำ อุ่นอวลไปทั่วบริเวณของคฤหาสน์ น้ำพุที่ลานด้านหน้า ฉีดพุ่งขึ้นเป็นสาย ก่อนจะโค้งตัวร่วงหล่นลงกลางสระน้ำที่รายล้อมไปด้วยกอบัวหลากสีสัน
สายน้ำพุที่พวยพุ่งอยู่เป็นประจักษ์ประจำตั้งแต่ไรอันเริ่มจำความได้ ยังคงอยู่คู่คฤหาสน์หลังงามแห่งนี้ ผ่านกาลเวลามานานแค่ไหนนั้น…คราบตะใคร่น้ำสีเขียวที่เกาะจับสลับไปตามลวดลายปูนปั้นที่สลักเสลาเป็นรูปกลีบบัวรอบบริเวณฐานกลมกว้างของแท่นน้ำผุ ก็ช่วยยืนยันถึงอายุขัยและความเก่าแก่ของมันได้เป็นอย่างดี
“คุณไรอันคะ…คุณไรอัน”
สาวใช้เรียกชื่อของคนเป็นนายเบาๆ
“หืม…มีอะไรรึ!”
ไรอันละสายตาจากหนังสือพิมพ์ตรงหน้า หันมาตามเสียงเรียก
“ คุณประภาษมาถึงแล้วค่ะ”
สาวใช้รายงานเพียงสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงนอบน้อม
ถึงเวลานัดรับประทานอาหารเย็นของไรอันกับทนายประภาษ ตามเจตจำนงของไรอัน ซึ่งไม่เพียงอยากตอบแทนที่คุณประภาษทำหน้าที่ทนายของตระกูลได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง
หากไรอันยังประสงค์สิ่งอื่น
‘คือต้องการไขข้อคับข้องใจจากพินัยกรรมที่ผูกเงื่อนปมขึ้นในใจของไรอันตลอดมา นับตั้งแต่ได้ยินเรื่องเด็กสาวผู้เป็นปริศนาคนนั้น?’
“บอกกับคุณทนายให้รอสักครู่ ผมกำลังจะลงไปเดี๋ยวนี้”
ไรอันกล่าวกับสาวใช้ ทอดสายตามองไปที่สวนดอกไม้ข้างเรือนรับแขกหลังเล็ก สวนที่เต็มไปด้วยดอกไม้นานาพรรณ หลากสีสัน ที่ช่วยเพิ่มความสวยงามให้กับคฤหาสน์ กลิ่นหอมของมันรวยรินอยู่ในสายลมระรื่น
วูบหนึ่งในความคิดคำนึง
ชายหนุ่มรู้สึกคิดถึงแม่ขึ้นมาจับใจ เพราะมันคือ ‘สวนดอกไม้ของแม่’ ที่พ่อเป็นคนสร้างเอาไว้ให้กับแม่ แม้วันนี้มันจะเป็นเพียงอนุสรณ์ของความรักของพ่อกับแม่ก็ตาม
ที่เรือนรับแขกหลังเล็ก
อาหารคาวหวานถูกตระเตรียมเอาไว้เพียบพร้อม ที่โต๊ะใกล้ๆ กับสวนดอกไม้ ซึ่งไรอันให้เหตุผลในการเลือกตั้งโต๊ะบริเวณนั้นว่าบรรยากาศยามเย็นของสวนดอกไม้ที่คฤหาสน์แห่งนี้ สวยงามราวกับสวนสวรรค์ที่ถูกเนรมิตขึ้นบนดิน
สวนที่สร้างขึ้นด้วยความรักของพ่อที่มีต่อแม่ มีกุหลาบหลากสีสันหลายสายพันธ์ เป็นสวนที่เปรียบเสมือนบ้านและถิ่นที่อยู่อาศัยของเหล่าผีเสื้อและภู่ผึ้งจำนวนมาก บินวนเวียนมาทายทักทายเกสรอันฉ่ำหวานของมวลดอกไม้มิเว้นวัน
“Heaven on earth” คือคำเปรียบเปรยที่ไรอันใช้เรียกสวนดอกไม้แห่งนี้ ซึ่งนมช้อยมักจะได้ยินบ่อยๆ
“คุณท่านคีรีได้ฝากให้ผมจัดการเรื่องรับตัวเด็กมาอุปการะ เอ่อ...ถ้าคุณไรอันพร้อม ผมจะดำเนินการเรื่องไปรับตัวเด็กมาเลยนะครับ”
คุณประภาษขออนุญาต
“เรื่องนี้เช่นกัน ที่ผมตั้งใจนัดคุณประภาษมาคุยในค่ำนี้”
กล่าวพลางเดินนำไปที่โต๊ะอาหารตรงหน้า
เป็นโต๊ะทรงกลมเล็กที่จัดไว้อย่างจงใจให้ใกล้ชิดและเป็นกันเอง
บรรยากาศรายรอบจึงดูผ่อนคลายลงไปมาก
أحدث فصل
คฤหาสน์ซ่อนสวาท ตอนที่ 87
“อ๊ะ.....” ทอรุ้งร้องพร้อมกับวางฝ่ามือทั้งสองกรีดทุกเล็บลงบนเนื้อตัวของสามี ก่อนจะไปหยุดขยุ้มที่แผงอกรกขน เมื่อเจอที่ยึด ทอรุ้งจึงรั้งสะโพกเข้าหาเขา กระถดไปมาได้ถนัดถนี่ขึ้น จากช้าค่อยๆเพิ่มจังหวะให้รุนแรงรุกเร้าจนไรอันรู้สึกรวดร้าวและปวดหน่วงไปทั้งท่อนลำสิ่งเดียวที่จะรับมือกับแม่เสือสาวกระหายรักอย่างทอรุ้งได้ก็คือยืนหยัดเอาไว้ซึ่งความแข็งแกร่งแห่งท่อนลำความเป็นชายที่โต้ต้านแรงโยกโยนจนโชฟาร์ยวบยาบกับทุกจังหวะขยับขย่มที่ไม่มีหยุดยั้ง…นับตั้งแต่วินาทีแรกที่สะโพกของภรรยาได้หย่อนลงสู่ความเป็นชายของเขา“ดีเหลือเกินเมียจ๋า” ไรอันพึมพำมือใหญ่ทั้งสองข้างของไรอันยังคงขยำ เคล้นคลำปทุมถันอันอวบใหญ่ คลึงจนมันยวบยาบไปตามแรงเหวี่ยงไหวของเรือนร่างที่กำลังโขยกขยับเหมือนปลอกดาบที่กำลังเสียบคืนสู่ฝัก ทอรุ้งเงยหน้า พริ้มตามองเพดาลปานว่าจะขาดใจ ยกสองมือยกขึ้นเสยแพผมอันยาวสยาย สลับไปกับจังหวะส่ายสั่นของบั้นท้าย โชว์นาฎกรรมแห่งเรือนกายไหวพริ้ว…คลอไปกับเสียงครวญครางจากความรู้สึกอันเสียดเสียวที่ส่งมาจากกลึ่งกลางกายของไรอันเพราะสามีไม่ยอมสยบให้ภรรยาง่ายๆ ซึ่งทอรุ้งก็เต็มใจที่จะจัดการกับความผงาดกล้าอันทรน
คฤหาสน์ซ่อนสวาท ตอนที่ 86
ระรวยรินเคล้าไปกับเสียงกระตุกตอดสอดสลับที่ลึกล้ำอยู่กึ่งกลางของร่างกายที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะแยกออกจากกันง่ายๆ“พี่รักรุ้งเหลือเกิน” ไรอันกล่าว พร้อมกับกดจูบหนักๆไปตามลำคอระหงและทรวงอกอวบใหญ่ที่ริมฝีปากยังคงงับงึมงำด้วยความปรารถนาที่ยังไม่ยอมมอดลงง่ายๆ“รุ้งก็รักพี่ไรอันค่ะ” ทอรุ้งจูบไปที่แก้มของไรอันเบาๆ ทว่าก่อนที่ไรอันจะเคลิ้มหลับลงไปนั้น“คืนนี้…รุ้งยังไม่ยอมให้พี่ไรอันหลับลงง่ายๆหรอกค่ะ” ภรรยากล่าว เสี้ยวหน้างามด้านที่เผยสู่แสงสว่างของโคมไฟที่หัวเตียง มีรอยยิ้มยั่วอย่างมีเลศนัย“ห๋า…!!!” สามีทำตาโต อุทานกับประโยคจากปากของภรรยาที่เพิ่งได้ยินเต็มสองหู เหมือนไม่เชื่อหูของตัวเอง“ไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าในชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง…จะต้องการผู้ชายคนหนึ่งมากมายถึงขนาดนี้” ภรรยากล่าว“เอ่อ…ถ้าต้องการพี่ ก็พิสูจน์ให้พี่รู้สิจ๊ะ…ว่าต้องการพี่มากแค่ไหน” สามีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไม่ทีท่าทีว่าจะยอมถอยง่ายๆ…ระบายรอยยิ้มบางๆที่มุมปากอย่างกระหยิ่มใจ กับแววตาและคำพูดท้าทายของภรรยา“ค่ะ!...รุ้งจะพิสูจน์ให้เห็นว่ารุ้งต้องการพี่ไรอันแค่ไหน” พูดจบ ภรรยาก็กระชากร่างกายอันใหญ่โตของสามีเข้าหาร่างน้อยๆของเธอ
คฤหาสน์ซ่อนสวาท ตอนที่ 85
ไรอันกล่าวเบาๆที่ใกล้หู สูดกลิ่นหอมจากเรือนผมและซอกคอของภรรยาอีกครั้ง “พี่ต้องขอบคุณคุณพ่อของพี่ที่ร่างพินัยกรรมแห่งความรักเอาไว้…เหมือนคุณพ่อของพี่รู้ว่าหัวใจอีกดวงของผู้หญิงที่ลูกชายของตนกำลังตามหานั้นอยู่แห่งหนไหน”“เจ้าชู้…ปากหวาน” ทอรุ้งสัพยอกสามีเบาๆ“เรื่องเจ้าชู้พี่ขอเถียงขาดใจว่าไม่จริง…แต่ถ้าเรื่องปากหวาน ถ้ารุ้งอยากรู้ว่าหวานจริงไหม?...รุ้งต้องลองชิมเอาเอง” ไรอันทำเสียงทะเล้น แววตาหวาม อารมณ์ดีกล่าวเสร็จไรอันก็ประทับริมฝีปากหยักลึกของเขาเข้ากับริมฝีปากสีชมพูอิ่มเต็มของเธอ แม้จะเพียงเบาๆ หากมันก็รุนแรงและล้ำลึกลงไปในความรู้สึกเสียวซ่านกร่อนกัดไปถึงขั้วใจ จนไรขนอ่อนๆที่แขนของทอรุ้งลุกเกรียว “พี่ไรอันกำลังจะทำให้ชีวิตของรุ้งขาดพี่ไรอันไม่ได้ รู้ตัวไหมคะ?” ทอรุ้งหันไปส่งสายตาออดอ้อน“นับจากนี้ไป...พี่สัญญาว่าจะไม่แยกจากรุ้งจนลมหายใจสุดท้ายของพี่” พูดจบไรอันก็รวบร่างของภรรยาสาวขึ้นอุ้ม ก้าวยาวๆตรงกลับเข้าไปในคฤหาสน์โดยไม่สนใจว่าสายตาใครจะมองทอรุ้งจำต้องนิ่ง ไม่อยากดิ้นให้ขลุกขลัก เพราะแค่นั้นนมช้อยกับลุงชิตที่ยืนเชียร์อยู่ห่างๆก็หัวเราะลั่น แอบปรบมือเชียร์กันเบาๆที่ได้เห็นกา
คฤหาสน์ซ่อนสวาท ตอนที่ 84
หนึ่งสัปดาห์หลังจากนั้น หลังจากวันที่พอลลีนได้ก่อเรื่องที่ไม่มีใครคาดคิดขึ้นที่บ้านสวนริมคลอง เดชะบุญที่นอกจากทิวที่โดนกระสุนถาก ก็ไม่มีใครถึงกับเลือกตกยางออก ซึ่งวันนั้นพอลลีนเกิดอาการสติหลอนสุดขีดถึงขั้นขับรถไปตกคูน้ำข้างนา ดีที่เป็นเพียงน้ำตื้นๆ และทิวตามไปช่วยเอาไว้ได้ทัน“ทานข้าวอีกนะครับ”ร่างกำยำใหญ่ ถือช้อนและจานข้าวเดินตามพอลลีนในชุดเสื้อสีฟ้าและกางเกงตัวสีเดียวกับเสื้อที่วิ่งไปดมดอกไม้ตรงนั้นทีตรงนี้ทีด้วยสีหน้าระรื่นดูคล้ายกับคนที่กำลังมีความสุขอยู่ในโลกส่วนตัวของเธอเอง โลกที่ไม่ต้องรับรู้อีกต่อไปว่าสิ่งใดจริงสิ่งใดลวง เพราะเวลานี้พอลลีนไม่สามารถแยกแยะมันออกจากกันได้จะมีบ้างก็ในบางขณะจิตที่สวรรค์คืนสติให้กับพอลลีนเพียงชั่วขณะสั้นๆ…เหมือนจงใจจะกลั่นแกล้ง“พอลลีน…ทานข้าวอีกคำนะครับ” ทิวเรียก เดินตามไปป้อนข้าวให้อีกคำพอลลีนอ้าปากรับช้อนอย่างว่าง่ายเหมือนเด็กๆ…เคี้ยวและกลืนเหมือนเด็ก ทว่าสายตาของทิวก็เป็นสุขที่เห็นพอลลีนเริ่มทานข้าวที่เขาพยายามมาป้อนให้กับมือเนื่องจากเป็นโรงพยาบาลจิตเวชของเอกชน จึงไม่เคร่งครัดเรื่องอาหารและเวลาเยี่ยมเหมือนโรงพยาบาลของรัฐบาลที่ต้องมีกฏเด็ดขาด
คฤหาสน์ซ่อนสวาท ตอนที่ 83
ที่เรือนของยายน้อม ค่ำคืนเดียวกันนั้น ขณะที่ทุกคนกำลังจะแยกย้ายกันเข้านอน ลำแสงจาดดวงโคมหน้ารถที่สาดเข้ามาจากประตูทางเข้าบ้านของยายน้อมก็สร้างความประหลาดใจให้กับทุกคนไม่น้อย เพราะนอกจากรถของพิมพ์พรและไรอันก็ไม่น่าจะมีใครรถของใครที่ไหนอีก“รถใครนะ! มาเสียดึกดื่นเชียว” นายน้อมกล่าวขึ้นเบาๆ“เดี๋ยวพิมพ์ลงไปดุเองจ้ะยาย” พิมพ์พรผู้เป็นหลานกล่าว ขณะสายตายังไม่ละจากแสงไฟจ้าที่หน้ารถของผู้มาเยือน“ให้ผมลงไปดูเองจะดีกว่า” ไรอันที่เดินเข้ามาสมทบพร้อมกับทอรุ้ง เอ่ยขึ้นช้าๆ“รุ้งไปด้วยค่ะ” ทอรุ้งเกาะแขนไรอัน ไรอันหันมามองหน้าหญิงสาวด้วยความห่วงใย“รอพี่อยู่ตรงนี้ดีกว่า” ไรอันสั่ง“มีอะไรไม่ชอบมาพากลหรือคะ?” ทอรุ้งเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย เพราะไรอันยังไม่ได้บอกเรื่องที่นมช้อยเพิ่งโทรมาหาตนเมื่อตอนค่ำ บอกว่าเจอขวดยาในถังขยะ ในห้องที่พอลลีนพักที่คฤหาสน์ เป็นยาจากโรงพยาบายซึ่งห้การรักษาด้านจิตเวช และทิวได้แจ้งว่าปืนของทิวหายไปภายหลังจากที่พอลลีนมาหาที่ห้องพัก“ไม่มีอะไรน่าห่วงหรอก” ไรอันพยายามปกปิดความจริงที่อาจสร้างความกังวลใจให้กับทอรุ้งได้“ถ้าไม่มีอะไรน่าห่วง…งั้นรุ้งก็ลงไปกับพี่ได้สิคะ” หญิงสาวด
คฤหาสน์ซ่อนสวาท ตอนที่ 82
ที่ไรอันปล่อยร่างของทอรุ้งให้ปลายเท้าน้อยๆนั้นเลื่อนไหลลงไปสัมผัสกับพื้นโคลนเบื้องล่างนับจากตอนแรกที่รั้งทอรุ้งลงมาในน้ำมือซุกซนของไรอันพยายามดึงกางเกงขาสั้นของทอรุ้งออกอย่างลนลาน ก่อนจะโยนมันขึ้นไปกองอยู่บนแพผักบุ้งพร้อมกับรั้งร่างนั้นเข้าหาอีกครั้ง ทอรุ้งเกี่ยวขาเข้ากับบั้นเอวใหญ่ ทุกอย่างเกิดขึ้นและดำเนินไปอย่างรวดเร็วเร็วเท่าความคิด…!!!ที่กึ่งกลางร่างกายของเธอและเขาก็เบียดแทรกเข้าหากันด้วยความคับแค่นและแน่นสนิท พูเนื้อที่หนีบแน่นของหญิงสาวพยายามรัดรอบและรูดลงจนสุดท่อนลำความเป็นชายของเขา เบียดลงถึงแพขนสีดำที่สยายอยู่ใต้น้ำราวกับพุ่มสาหร่าย“อ๊ะ!...” หญิงสาวอุทานออกมาด้วยความคับแน่นที่แค่นเข้าหาด้วยความล้ำลึกได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ “โฮววว.....” ไม่รู้ว่าเสียงครางหรือเสียงผ่อนลมหายใจหลุดออกมาจากริมฝีปากเผยออ้าของทอรุ้ง ในวินาทีที่รู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในสนามรบ ตรงพูเนื้อที่กลางกายถูกตรึงด้วยศาสตราวุธแห่งความเป็นชายของไรอัน ทุกสรรพางค์เต็มไปด้วยความรู้สึกตึงรั้งจนไม่เหลือช่องว่างให้อากาศแทรกสวน แก่นกายที่รูปร่างเสมือนหอกอันทึ่มทื่อไม่น่าจะมีพิษสงอันใด หากอานุภาพของมันกลับตรงกันข้าม…ม
คฤหาสน์ซ่อนสวาท ตอนที่ 63
“พี่ไรอันเป็นอะไรหรือเปล่าคะ?” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล เอ่ยถามด้วยความห่วงใย“พี่รู้สึกวิงเวียนและปวดศีรษะมาก” ไรอันกล่าวเบาๆ สีหน้านั้นช่วยยืนยันในสิ่งที่กำลังพูดได้ดี“ตายจริง!...สีหน้าพี่ไรอันไม่ดีเลยค่ะ ขับรถไหวไหมคะ” หญิงสาวถามออกมาด้วยแววตาห่วงใย“ไหวครับ…กลับไปนอนพักสักครู่ก็น่าจะดีขึ
آخر تحديث : 2026-03-30คฤหาสน์ซ่อนสวาท ตอนที่ 57
‘จะมีก้างชิ้นโตซึ่งเป็นหญิงสาวหน้าตาสะสวย เปี่ยมเสน่ห์ ที่คอยขวางลำคอเอาไว้จนกลืนกินอะไรได้ลำบาก’ หนึ่งสัปดาห์ผ่านพ้นไปบ่ายของวันหนึ่ง ตรงมุมที่เงียบสงบที่สุดภายในร้านกาแฟเล็กๆที่ตกแต่งประดับประดาได้อย่างน่ารัก อบอุ่นด้วยโทนสีน้ำตาลเข้ม สีเขียวมะกอก และสีครีม กระจกทุกบานรายรอบร้านฉาบสีชาเอาไว้ท
آخر تحديث : 2026-03-29คฤหาสน์ซ่อนสวาท ตอนที่ 54
เช้าที่สายหมอกจางๆยังลอยเรี่ยทิวเขาทะมึนที่แลเห็นอยู่ไกลๆ แสงแดดบางลำสาดลอดลงมากลางพุ่มพฤกษ์ กระทบช่อใบรียาวของต้นสัตบรรณที่ทุกใบวาววับอาบเป็นมันด้วยน้ำฝนหลงฤดูที่หล่นพร่างลงมาตลอดคืน ดอกดวงเป็นกลุ่มสีขาวที่กลางช่อ ล่อหลอกหมู่ภมรให้แวะเวียนมาซอนไซร้มิได้ขาดแลต่ำลงไปที่พื้นหญ้าซึ่งดูราวกับ
آخر تحديث : 2026-03-28คฤหาสน์ซ่อนสวาท ตอนที่ 50
รวบร่างของทอรุ้งเข้ามากอด เรือนร่างรัดรึงในชุดนอนผ้าซาตินนางแนบเนื้อ ถูกกระชากเข้ามาใกล้จนเนื้อตัวของทอรุ้งเบียดแนบไปกับลำตัวหนาที่แกร่งไปด้วยกล้ามเนื้อของเขา“ปล่อย!...พี่ไรอันอย่ามาแสดงความป่าเถื่อนด้วยการใช้กำลังกับผู้หญิงแบบนี้” ทอรุ้งพยายามดิ้นรนทัดทาน ร่างรัดรึงดิ้นขลุกขลักอย่างน่าเวทนาสงสารอ
آخر تحديث : 2026-03-27
قد تعجبك أيضًا
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก186.6K وجهات النظرเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้266.1K وجهات النظرรักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา60.1K وجهات النظرรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง245.6K وجهات النظرเกิดใหม่อีกครั้งขออยู่อย่างสงบแล้วกันนะ
ไอส์'ลิต984 وجهات النظرป๊ะป๋าตัวร้ายกับยัยจุ้นจ้าน
จิรณิกา137 وجهات النظرผูกพันโดยพี่น้องตระกูลเวล
AlterEgo47 وجهات النظرภารกิจรักเฉพาะกิจ (Secret Love Mission)
LUNA PINK80 وجهات النظر
