LOGINเพื่อนสนิทของพ่อฉันโรล์ฟ~ เธอครางกับอกฉัน เคลื่อนสะโพกกับฉันด้วยเจตนาพอที่ฉันไม่สามารถโทษลิฟต์ได้ และแม้ว่าตู้จะหยุดสั่น แขนฉันยังรอบเอวเธอขณะที่หลังวางกับอกฉัน และการสัมผัสระหว่างเรากลายเป็นใกล้ชิดมากขึ้นทุกลมหายใจที่เราทั้งคู่ไม่ได้ใช้เพื่อถอยห่าง “อีวา” ฉันพูดใกล้หูเธอ อนุญาตให้คำเตือนภายในชื่อเธอมีอยู่แม้ฉันเข้าใจแล้วว่ามันฟังดูว่างเปล่าแค่ไหนขณะที่ฉันยังกอดเธอต่อไป และคราวนี้ อนุญาตให้ควยฉันเริ่มเสียดสีก้นเธอช้าๆ มือเธอลูบปลายแขนฉัน และเธอพูดโดยไม่มองกลับมาหาฉัน “ท่านสามารถปล่อยฉันเมื่อใดก็ตามที่ท่านต้องการ” เธอถูก เพราะลิฟต์นิ่งพอที่เธอยืนได้โดยไม่ต้องช่วย และไม่มีอะไรเก็บแขนฉันรอบเธอ นอกจากการตัดสินใจของฉันเอง ฉันคลายการกอด ให้เธอมีพื้นที่จากไป แต่เธอยังอยู่ที่เดิม แล้วเธอเคลื่อนกับฉันอีกครั้ง แรงเสียดทานดึงปฏิกิริยาทันทีจากร่างกายฉัน และการหายใจของเธอเปลี่ยนเมื่อเธอค้นพบแน่ๆ ว่าการยับยั้งของฉันต้องการความพยายามมากแค่ไหนตลอดเวลานี้ “ท่านใช้เวลามากขนาดนั้นบอกฉันว่าฉันจินตนาการสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเรา” เธอพึมพำ รักษามือบนแขนฉันขณะโยกควยฉันแรงขึ้น “แต่ฉันจินตนาการส
เพื่อนสนิทของพ่อฉันโรล์ฟ~ โรสแมรี่รออยู่ข้างนอกห้องหลัก และหลังจากมองฉันเพียงครั้งเดียว เธอก็เดินไปยังส่วนหนึ่งของทางเดินที่แขกจะไม่ได้ยินเรา “ฉันเห็นอีวาออกจากงานเลี้ยงเย็นกับเธอ แล้วเปโตรวาก็ตามไป และเธอกลับมาคนเดียวขณะที่เธอยังอยู่ในนั้นกับเขา” เธอพูด “อะไรก็ตามที่กำลังเกิดขึ้นกำลังเริ่มเห็นได้ชัด และฉันต้องรู้ว่าฉันกำลังยืนข้างผู้ชายที่กำลังเตรียมจะแทนที่ฉันด้วยเธอหรือไม่” “ข้อตกลงของเราไม่เคยสัญญากับเราทั้งคู่ถึงความถาวร โรสแมรี่ และถ้าสิ่งที่มีอยู่ระหว่างเราไม่เหมาะกับเธออีกต่อไป เธอก็มีสิทธิ์ทุกอย่างที่จะจบมัน” “นั่นไม่ใช่ปัญหาเดียว เพราะการที่ฉันจากไปส่งผลกระทบมากกว่าแค่เราสองคน” ฉันรู้ว่าบทสนทนากำลังจะไปทางไหนก่อนที่เธอจะอธิบาย แม้ฉันจะปล่อยให้เธอพูดต่อเพราะอยากได้ยินว่าเธอตั้งใจจะผลักดันไปไกลแค่ไหน “ผู้ติดต่อชายฝั่งที่สนับสนุนการเจรจาเหล่านี้มาผ่านฉัน และบ้านค้าบางแห่งทางเหนือตกลงพบกันเพราะฉันเอาชื่อของฉันค้ำหลังบทสนทนาเหล่านั้น ถ้าฉันจากไป ฉันไม่สามารถสัญญาว่ารายสัมพันธ์เหล่านั้นจะยังคงเหมือนเดิม” ความหึงหวงฉันอาจจะเข้าใจได้ แต่การใช้ความสัมพันธ์ทางการเมืองเพ
เพื่อนสนิทของพ่อฉันรอล์ฟ~หมาป่าอันดับสูงสองตัวที่ยืนอยู่ข้างหลังเปโตรวาเป็นปัญหาแรกที่ฉันตั้งใจจะกำจัด เพราะอะไรก็ตามที่เริ่มต้นระหว่างอีวากับฉันไม่ควรแพร่กระจายออกไปข้างนอกเปโตรวาเดินเข้ามาในห้องน้ำโดยเรียกร้องให้ฉันบอกเขาว่าไม่มีอะไรระหว่างลูกสาวของเขากับฉัน แต่ก่อนที่ฉันจะพูดอะไร ฉันมองผ่านเขาไปที่ผู้ชายที่ยืนรออยู่ใกล้ประตู“กลับไปที่ห้องโถงและทำให้มื้อค่ำดำเนินต่อไปโดยไม่มีการขัดจังหวะ การหกไวน์อธิบายได้ว่าทำไมอีวากับฉันถึงเข้ามาที่นี่ และไม่มีอะไรที่พูดคุยหลังจากนั้นออกจากห้องนี้”พวกเขาก็จากไปทันที ในขณะที่เปโตรวายังยืนอยู่ที่เดิมและมองประตูปิดลงข้างหลังพวกเขาก่อนหันกลับมาหาฉันอีกครั้ง“คุณไล่พวกเขาออกไปก่อนที่จะตอบฉัน” เขาพูด และความไม่ไว้ใจในสายตาของเขารบกวนฉัน เพราะฉันใช้เวลามากมายปีอยู่ข้างชายคนนี้จนไม่สามารถแสร้งทำเป็นว่าฉันไม่เข้าใจสิ่งที่เขากำลังคิด “ฉันควรสันนิษฐานว่าคุณกำลังปกป้องอีวา หรือควรสันนิษฐานว่าคุณกำลังปกป้องตัวเอง?”“ฉันกำลังปกป้องพวกเราทุกคนจากเรื่องส่วนตัวที่กลายเป็นข่าวซุบซิบในซัมมิต” ฉันตอบ “คุณเดินเข้ามาด้วยความโกรธ เปโตรวา และฉันเข้าใจว่าทำไม แต่ฉันจ
เพื่อนสนิทของพ่อฉันอีวา~ พ่อพูดชื่อโรล์ฟ และความลับที่ฉันปกป้องอยู่ทันทีอยู่ห่างจากปัญหาของเขาเพียงคำตอบเดียว ดวงตาเขาย้ายไปทางหัวโต๊ะ ที่โรล์ฟกำลังพูดกับอัลฟาอีกคน และฉันเข้าใจว่าถ้าฉันอนุญาตให้เขาออกจากเก้าอี้ตอนนี้ สิ่งใดก็ตามที่เกิดขึ้นต่อไปทั้งห้องจะรู้ “พ่อ ได้โปรดอย่าทำแบบนี้ที่นี่” ฉันอ้อนวอน “ถ้าพ่ออยากได้คำตอบจากฉัน ก็ถามฉัน แต่ไม่ต้องสร้างฉากก่อนที่พ่อจะรู้แม้แต่ว่าเกิดอะไรขึ้น” เขามองฉันอีกครั้ง และความผิดหวังแทนที่ความกังวลที่เขาแสดงก่อนหน้านี้ในการประชุมสุดยอด “งั้นบอกฉันทุกอย่างเพื่อที่ฉันจะไม่ต้องเดินไปที่นั่นแล้วถามเขาเอง” ไม่มีคำตอบใดที่จะทำให้เขาพอใจโดยไม่เปิดเผยมากกว่าที่โรล์ฟเคยยอมรับ “ไม่มีอะไรทางกายภาพเกิดขึ้นระหว่างเรา” ฉันพูด “เขาไม่ได้จูบฉัน เขาไม่ได้ให้คำสัญญา และเขาไม่ได้พยายามเริ่มอะไรหลังพ่อ” พ่อจ้องฉันขณะที่กล้ามเนื้อใกล้แก้มขยับ “เจ้ากำลังพยายามระมัดระวังคำพูด” “เพราะพ่อกำลังขอให้ฉันอธิบายสถานการณ์ที่เราทั้งคู่ยังไม่ได้กำหนด” เขาสูดลมหายใจลึก สีหน้าผ่อนคลายขึ้น “ดังนั้นมีสถานการณ์” ฉันเสียใจที่ให้เขามากขนาดนั้น แต่การถอนกลับจะทำให้การสน
เพื่อนสนิทของพ่อฉันอีวา~แผนผังที่นั่งมื้อค่ำใหม่วางชื่อของฉันห่างจากรอล์ฟสามที่นั่ง และคำสัญญาที่ฉันให้ตัวเองเมื่อคืนก่อนก็ยากขึ้นก่อนที่มื้อค่ำจะเริ่มเสียอีกอัลฟาแห่งเหนือสั่งให้จัดที่นั่งใหม่ทั้งหมดหลังจากเกิดปัญหาด้านความปลอดภัย ทำให้สมาชิกระดับสูงต้องเขียนบัตรที่นั่งใหม่ในช่วงบ่าย ฉันเดินไปที่ห้องโถงด้วยความหวังว่าจะได้นั่งท่ามกลางหมาป่าหนุ่มๆ ในที่ที่ไกลจากรอล์ฟพอที่จะทำให้ฉันไม่ต้องใช้ความพยายามในการเบี่ยงเบนความสนใจจากเขา ชื่อของโรสแมรี่ยังคงอยู่ข้างๆ เขา ในขณะที่ชื่อของฉันตอนนี้อยู่ใกล้พอที่เพียงแค่เหลือบมองก็อาจเปิดเผยมากกว่าที่ฉันอยากให้ใครเห็นฉันยืนอยู่ข้างแผนผังเพียงพอที่จะเข้าใจว่าการเปลี่ยนแปลงนี้หมายถึงอะไร ฉันตัดสินใจหยุดไล่ตามรอล์ฟแล้ว คืนนี้ควรจะต่างออกไป ถ้าเขาต้องการระยะห่าง ฉันก็จะให้เขา และถ้าเขาต้องการอะไรที่มากกว่านั้น การเคลื่อนไหวครั้งต่อไปจะต้องเป็นของเขาการจัดที่นั่งทำให้การตัดสินใจยากขึ้น แต่ไม่ได้เปลี่ยนมันเมื่อฉันกลับไปที่ห้องในภายหลัง ชุดสีแดงรออยู่ในตู้เสื้อผ้า ฉันสวมมันเพราะฉันชอบที่มันพอดีตัว และฉันปฏิเสธที่จะให้รอล์ฟเป็นเหตุผลของการเลือกอีกครั
เพื่อนสนิทของพ่อฉันอีวา~ นิ้วของโรสแมรี่เลื่อนไปตามแขนของโรล์ฟอีกครั้ง ขณะที่ความสนใจของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่ข้อมือของฉัน และความขัดแย้งนั้นท้าทายทุกคำอธิบายที่ฉันสร้างขึ้นมาตั้งแต่เดินออกจากห้องน้ำ ฉันใช้เวลาทั้งบ่ายสงสัยว่าความปรารถนาทำให้ฉันอ่านปฏิกิริยาของเขามากเกินไปหรือเปล่า แต่ตอนนี้ เมื่อมีผู้หญิงอีกคนยืนข้างเขา และครึ่งหนึ่งของผู้เข้าร่วมการประชุมรวมตัวอยู่รอบตัวเรา ความสนใจของเขากลับพุ่งตรงไปยังจุดที่นิ้วของเขาเคยทิ้งรอยไว้ เขายังจำสิ่งที่เกิดขึ้นได้ และความรู้นั้นควรจะปลอบใจฉัน แต่การจำได้ไม่ใช่สิ่งเดียวกับการเลือก โรล์ฟอาจจ้องข้อมือของฉันทั้งเย็น และยังคงเดินออกจากหอประชุมข้างโรสแมรี่ได้เหมือนเดิม เขาอาจจำได้ว่าเราเคยใกล้ชิดกันขนาดไหน จำคำถามที่เขาเกือบจะตอบได้ และยังคงผลักฉันให้ห่างเมื่อมีคนอื่นมองอยู่ โรสแมรี่แตะเขาอีกครั้ง และเมื่อในที่สุดเขาก็หันไปทางผู้พูดด้านหน้า ความเคียดแค้นก็เคลื่อนผ่านฉันก่อนที่ฉันจะหยุดมันได้ เพราะความโกรธนั้นไม่เคยเกี่ยวกับเธอจริง ๆ มันมาจากการได้เห็นเธอยึดครองตำแหน่งข้างเขาที่ฉันไม่มีวันขอได้โดยไม่เสี่ยงมากกว่าความอับอาย เธอสามารถโ







