LOGINบันทึกของผู้เขียน / คำเตือนผู้อ่าน: เรื่องนี้มีเนื้อหาอีโรติกอย่างสุดโต่ง ธีมมืด องค์ประกอบที่ไม่สมัครใจ การวางยา การสะกดรอยตาม การลักพาตัว BDSM หนัก การเล่นกับเลือด และการบงการทางจิตวิทยาอย่างเข้มข้น มันมืดมากและไม่เหมาะสำหรับผู้ที่มีหัวใจอ่อนแอ ขอแนะนำให้ผู้อ่านใช้วิจารณญาณอย่างยิ่ง******บทที่ 1ความหมกมุ่นแห่งกำมะหยี่เลดเจอร์¥เธอหลับอีกแล้วอามาริสซา เอลริค นอนแผ่บนเตียงขนาดควีน ไร้สติโดยสมบูรณ์ต่ออสูรร้ายที่ยืนอยู่ในเงามืดของห้องนอน แสงไฟเมืองนอกหน้าต่างวาดลวดลายสีเงินอ่อนๆ บนผิวของเธอ ผมสีเข้มของเธอหล่นพาดหมอนขาวเหมือนจาระบีแดง เสื้อกล้ามสีดำบางเลื่อนขึ้นระหว่างคืน เผยด้านล่างเรียบของหน้าอกเต็มของเธอ กางเกงในลูกไม้สีดำติดกับตัว เยื้องเล็กน้อย ผ้าชื้นระหว่างต้นขาควยของฉันแข็งอย่างรุนแรงแล้ว ตึงกับด้านหน้ากางเกงขณะที่ฉันจ้องอกของเธอขึ้นลงด้วยลมหายใจสงบ ฉันมาที่นี่เป็นเดือนๆ ทุกคืนฉันยืนตรงจุดนี้และชักว่าวขณะที่เธอหลับ ไร้สติโดยสมบูรณ์ต่ออสูรร้ายในห้องของเธอคืนนี้ความหิวโหยทนไม่ไหวฉันดึงซิปกางเกงช้าๆ แล้วปลดความยาวมหึมาออก มันเต้นในมือ ปลายลื่นแล้ว ฉันพันนิ้วรอบลำตัวแล้วเริ่ม
ผูกมัดเจ้าสาวเชลยเคียนน่า~ไฟในเตาผิงใหญ่เผาไหม้จนเหลือแต่ถ่านร้อนแดง สาดแสงสีแดงจางๆ ไปทั่วห้องของลอร์ดราวกับถ่านที่กำลังดับของอาณาจักรที่ถูกพิชิต ฉันนอนบนเตียงมหึมา ขนสัตว์หนานุ่มอุ่นกับผิวเปลือย แต่ความเย็นลึกและไม่ยอมผ่อนคลายได้ฝังเข้าไปในกระดูกที่ไม่มีไฟใดไล่ตามได้ ชุดไหมสีแดงเข้มที่คนรับใช้เคยแต่งให้ฉันก่อนหน้านี้ถูกทิ้งไว้บนพื้น ถูกลืมเหมือนเศษซากสุดท้ายของความภาคภูมิใจและการต่อต้านของฉันฉันอยู่คนเดียวกับความทรมานของตัวเอง เสียงคำสารภาพครั้งสุดท้ายของเขายังหนักแน่นในอก แต่ทางด้านหลังของฉันยังคงปวดตุบๆ ด้วยความเผาไหม้ที่ดื้อรั้น ความทรงจำสดใสและน่าอับอายว่าทาริกได้อ้างสิทธิ์สถานที่ต้องห้ามนั้นในคุกใต้ดิน ขยายฉันเปิดรอบควยมหึมาของเขาจนฉันสะอื้นและพังทลายใต้ตัวเขาความเจ็บปวดเต้นเป็นจังหวะทุกครั้งที่สะโพกขยับเล็กน้อย ส่งการเตือนอันแหลมคมผ่านแกนกลาง อย่างไรก็ตาม แม้ความเจ็บปวดนี้ก็ไม่สามารถปิดเสียงไฟทรยศที่เลียลงในท้องได้ ช่องคลอดของฉันเต้นระรัวอย่างไม่หยุด ลื่นและบวม ปวดด้วยความต้องการรุนแรงจนเกือบถึงขั้นบ้าคลั่งฉันกดต้นขาเข้าหากัน แต่แรงกดเพียงทำให้ความเจ็บปวดลึกขึ้น เสียงคราง
เคียนน่า~คนรับใช้ได้เตรียมฉันด้วยความระมัดระวังสุดขีด ราวกับฉันเป็นเครื่องบูชาแทนที่จะเป็นเชลยพวกเขาอาบน้ำฉันในน้ำร้อนที่หอมด้วยน้ำมันหายากจากดินแดนไกล มือของพวกเขาอ่อนโยนแต่สมบูรณ์แบบขณะขัดล้างสิ่งสกปรกและความอัปยศจากการเดินทาง ผมสีบลอนด์เงินของฉันถูกแปรงจนเปล่งประกายเหมือนแสงจันทร์ หล่นเป็นคลื่นนุ่มลงหลัง พวกเขาแต่งกายฉันด้วยชุดไหมสีแดงเข้มที่ติดแน่นทุกส่วนโค้งของร่างกาย คอเสื้อต่ำพอที่จะเผยเนินหน้าอก ผ้าบางบางจุดจนแทบไม่เหลือจินตนาการ ด้ายทองปักรูนโบราณตามชายเสื้อ สัญลักษณ์แห่งการผูกมัดและการครอบครองตอนนี้ฉันนอนบนเตียงใหญ่ของอัลฟา ล้อมรอบด้วยขนสัตว์หนาและม่านสีแดง ไฟในเตาผิงเต้นเบาๆ สาดแสงอุ่นวับวามไปทั่วผนังหิน ฉันควรรู้สึกทรงพลังในชุดหรูหราเช่นนี้ แต่แทนที่ฉันรู้สึกถูกเปิดเผยและเปราะบาง เหมือนลูกแกะที่ถูกตกแต่งเพื่อการเชือดร่างกายของฉันทรยศฉันทุกทางแม้ตอนนี้ขณะที่ฉันรอเขา ผิวของฉันยังร้อนด้วยความทรงจำ ความเจ็บปวดในทางด้านหลังยังไม่จางหาย ความปวดตุบๆ ลึกที่เตือนฉันทุกครั้งที่ขยับว่าเขาอ้างสิทธิ์สถานที่ต้องห้ามนั้นอย่างโหดร้ายเพียงใด แต่ความเจ็บปวดดูเหมือนจะเติมเชื้อให้ความร้อ
ทาริก~หอคอยแห่งบลัดรีฟเวอร์ผุดขึ้นตรงหน้าเราเมื่อขบวนขึ้นสู่สันเขาสูงสุด กำแพงหินโบราณยืนเฝ้ายามเหนือดินแดนทางเหนืออันกว้างใหญ่ที่ฉันยึดครองมาด้วยเลือดและเหล็ก บ้านของฉัน อาณาจักรของฉัน และตอนนี้คือสถานที่ที่ฉันจะผูกมัดเคียนน่าไว้กับฉันตลอดกาลฉันขี่ผ่านประตูใหญ่พร้อมกับเธอยังนั่งอยู่ข้างหน้า ร่างกายของเธอตึงเครียดและสั่นเทาแนบอก เส้นทางเดินทางทิ้งร่องรอยไว้บนเธอ ฉันรู้สึกถึงความร้อนที่ยังค้างคาอยู่ระหว่างต้นขา ลมหายใจของเธอสะดุดทุกครั้งที่ม้าก้าว มือของฉันไม่เคยปล่อยเธอจากใต้เสื้อคลุมนานนักเมื่อเราลงจากม้าในลานชั้นใน ฉันออกคำสั่งโดยไม่ต้องยกเสียง“พาเธอไป” ฉันบอกคนรับใช้ที่รออยู่ “ล้างเธอให้สะอาด ทาผิวด้วยน้ำมัน แต่งกายด้วยผ้าไหมชั้นดีที่สุด และเตรียมเธอสำหรับเตียงของฉันคืนนี้” ฉันสั่ง “อย่าให้มีรอยใดเหลืออยู่บนตัวเธอ ยกเว้นรอยที่ฉันวางไว้เอง”คนรับใช้ก้มคำนับต่ำแล้วพาเคียนน่าออกไป เธอหันมามองฉันครั้งหนึ่ง ดวงตาสีเทาพายุเต็มไปด้วยพายุแห่งความเกลียดชังและความปรารถนาที่ไม่ได้เอ่ย ฉันจ้องมองจนเธอหายเข้าไปในปราสาท อกของฉันแน่นด้วยความหิวโหยที่ฉันไม่เคยรู้จักมาก่อนไม่มีผู้หญิงคนใดเคยปล
การผูกปมเจ้าสาวนักโทษ เคียนน่า~การเดินทางไปทางเหนือเริ่มต้นใต้ท้องฟ้าสีเทาและไม่ปรานีรุ่งสางแทบไม่ทันขึ้นเมื่อยามดึงฉันขึ้นจากความลึกของคุกใต้ดิน ร่างกายของฉันปวดในแบบที่ไม่เคยรู้มาก่อน ทางเดินที่อ่อนไหวระหว่างแก้มก้นยังคงเผาไหม้จากการอ้างสิทธิ์ที่โหดร้ายที่ทาริกบังคับใส่ฉันเมื่อคืนก่อน ทุกการเคลื่อนไหวส่งระลอกแห่งความเจ็บปวดสดผ่านฉัน เป็นเครื่องเตือนใจที่ลึกและเต้นตุบว่าเขาได้ยืดและเติมเต็มสถานที่ที่ต้องห้ามนั้นด้วยองคชาตมหึมาและเมล็ดร้อนของเขาอย่างไรแต่ใต้ความเจ็บปวด ความร้อนที่ทรยศยังคงเต้นตุบ ส่วนหญิงของฉันเต้นตุบด้วยความต้องการว่างเปล่าที่น่าอับอาย ฉันเกลียดชังที่ร่างกายยังคงโหยหาสัตว์ประหลาดที่ใช้ฉันอย่างโลภ พันธะที่ถูกสาประหว่างเราปฏิเสธที่จะเงียบพวกเขาสวมเสื้อคลุมขนสัตว์รอบร่างเปลือยของฉันแล้วยกฉันขึ้นม้าศึกสีดำใหญ่ ทาริกขึ้นขี่ข้างหลังโดยไม่มีพิธีรีตอง แขนมหึมาของเขาโอบรอบร่างกายฉัน ดึงฉันกลับแน่นกับกำแพงแข็งของอก ความร้อนของเขาห่อหุ้มฉันโดยสิ้นเชิง ต้นขาทรงพลังของเขากั้นขาฉันขณะที่ม้าเริ่มเคลื่อนไหวแถวยาวของนักรบยืดออกไปข้างหน้าเราเหมือนแม่น้ำแห่งเหล็กและความมืด เราขี
การผูกปมเจ้าสาวนักโทษ เคียนน่า~คุกใต้ดินคือสุสานแห่งหินและความมืดมิดเกือบสนิทฉันสูญเสียความรู้สึกเรื่องเวลาในความมืด ข้อมือของฉันปวดจากโซ่เหล็กหนักที่มัดฉันไว้กับผนัง ชุดบางที่ฉันเคยสวมนอนเป็นชิ้นๆ ที่เท้า ทิ้งให้ฉันเปลือยกายและเปิดเผยต่อความเย็นชื้นที่ซึมเข้ากระดูก ร่างกายของฉันยังคงสั่นสะท้านด้วยการปฏิเสธที่โหดร้ายที่เขาทิ้งไว้ ปวด เปียก และเผาไหม้ด้วยความต้องการที่ฉันปฏิเสธที่จะยอมรับประตูเหล็กหนักครางเปิดแสงคบเพลิงหลั่งเข้ามาในห้องขังเหมือนไฟเหลว ทาริกเต็มช่องประตู ร่างมหึมาของเขาบังแสง เขาก้าวเข้ามาโดยไม่พูดอะไร ประตูกระแทกปิดหลังเขาด้วยความน่ากลัว ดวงตาสีทองของเขาพบฉันในความมืด ลุกโชนด้วยความหิวโหยที่ทำให้ลมหายใจฉันสะดุดฉันกดหลังแน่นกับหินเย็น หัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง “ท่านมาทรมานฉันเพิ่มอีกหรือ สัตว์ร้าย?”เขาข้ามระยะทางด้วยการเคลื่อนไหวที่ทรงพลังและคำนวณ ก่อนที่ฉันจะหายใจอีกครั้ง เขายึดฉัน หมุนฉันรอบแล้วกดด้านหน้าของฉันกับผนังโดยไม่ปรานี หินเย็นครูดอกและท้องขณะที่ร่างใหญ่ของเขาครอบคลุมฉันจากด้านหลัง แข็งและไม่ยอมผ่อนปรน ฉันรู้สึกทุกนิ้วของเขา ความร้อนจากอก กล้ามเนื้อแข







