Mag-log inShare
บทที่ 11/2 หนอนบ่อนไส้
Petsa ng paglalathala:
2026-08-03 12:54:04หลังรับประทานอาหารเสร็จ ทั้งเธอและเจช่วยกับล้างถ้วยล้างชามจนเรียบร้อยแล้วคว่ำไว้บนชั้นวาง
ทว่าตลอดเวลามื้อค่ำ เจนจบสังเกตว่าเพื่อนเงียบผิดปกติเลยเอ่ยถาม ละพอไม่อยากเก็บเรื่องนี้ไว้ฟุ้งซ่านคนเดียวจึงบอกเพื่อน “ตอนไปบ้านอาธูป ฉันเห็นเขาคุยอะไรบางอย่างกับชิงพลบ” เธอมั่นใจว่าคู่สนทนาของอาคือชิงพลบ “ช้างเผือกจากปางไม้คนนั้นน่ะเหรอ แล้วมันแปลกยังไงเหรอพอนี่” “แปลกสิ คนจากฟาร์มกับปางไม้ไม่ถูกกัน แทบจะยิงกันตายอยู่แล้ว ดังนั้นเป็นไปไม่ได้เลยที่อาธูปจะไปคุยกับคนคุมที่นั่น นอกจากนี้ เรายังเจออะไรบางอย่างจากบ้านอาธูปด้วย” ละพอล้วงเอาเข็มหลักสูตรสารวัตรออกมาให้เพื่อนดู “บ้า อาธูปแกมีของแบบนี้ได้ไง” เจนจบมองเข็มโลหะในมือด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม “หรือว่าเป็นพวกของปลอม ของเล่น อาแกอาจซื้อมาจากตลาดนัดเพราะแค่ชอบเฉยๆ งี้ไหม” “ไม่ใช่ของปลอมหรือของเล่นหรอก แกรอแป๊บ เราเปิดให้ดู” ละพอเปิดหนังสือกฎหมายที่เคยเห็นเข็มหลักสูตรสารวัตรให้เพื่อนได้พิจารณาด้วยตนเอง “เครื่องหมายประจำหลักสูตรสารวัตร ทำโดยโลหะเงินนูนอยู่ในกรอบพื้นเดียวกัน ภายในกรอบมีรูปตราแผ่นดิน ด้านล่างมีตัวอักษร สว.และ ผบ.กอง อยู่ภายใน แถบริบบิ้นเครื่องหมายเข็มกว้างขนาด สามจุดศูนย์ คูณเจ็ดจุดห้า ซม.” เมื่อพิจารณา พบว่าของในมือเป็นของจริง “คนที่จะมีเข็มแบบนี้ได้ต้องระดับสารวัตรเลยนะ แล้วทำไมอาธูปแกถึงมีของแบบนี้ได้” “ไม่รู้เหมือนกัน” “หรือว่าจะเหมือนในละครที่แบบ อาธูปแกปลอมตัวมาสืบราชการลับอะไรแบบนี้” เจนจบวิเคราะห์ เธอคิดว่ามันเป็นไปได้ทีเดียว อาธูปของละพอมีบุคลิกที่น่าเชื่อถือ ร่างกายกำยำล่ำสัน แถมยังมีหน้าตาฉลาด ไม่แน่หรอก อาธูปของละพออาจจะเป็นตำรวจจริงๆ ก็ได้ “เป็นไปไม่ได้หรอก อาเคยติดคุกแถมยังเป็นคนรับสารภาพเองว่าจุดไฟเผาป่า” “ถ้างั้นก็มีแค่ความเป็นไปอย่างเดียวแล้ว อาแกอาจเป็นคน…” เจนจบเอามือปาดคอ “แล้วเก็บเข็มสารวัตรของตำรวจคนนั้นมาก็ได้” สิ่งที่เจนจบพูดทำให้ละพอตัวชา หลายปีก่อนเคยมีสารวัตรคนใหม่ย้ายมาประจำที่สภ. ทว่าไม่เคยมีใครได้เห็น เพราะสารวัตรคนนั้นประสบอุบัติเหตุรถยนต์ประสานงากับรถสิบล้อขณะเดินทาง บางคนบอกว่านายตำรวจตายคาที่ หรือพิการ หลังจากนั้นตำแหน่งสารวัตรก็ว่างเว้น พร้อมกับคำถามว่า สารวัตรคนนั้นเป็นตายร้ายดีอย่างไรบ้าง ไม่มีใครรู้ชะตากรรมของอีกฝ่ายจวบจนทุกวันนี้ ถ้าหากว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับสารวัตรผู้เคราะห์ร้ายคนนั้นเป็นฝีมืออาธูปกับชิงพลบล่ะ? “คืนนี้เราไปซุ่มดูอาธูปกันดีมั้ย เราอยากรู้ว่าคืนนี้อาธูปคิดจะทำอะไร” “ได้ ไปหาคำตอบกัน” เจนจบไม่ขัด เขามีความข้องใจและอยากรู้มากเช่นกัน ผนังด้านข้างของอาคารมีตัวอักษรสลักไว้ว่า ‘โรงพักเพื่อประชาชน’ ดาบตำรวจฟ้าใสมองแล้วหาวจนน้ำตาไหล ก่อนจะกลับมานั่งจ้องจอโทรศัพท์แล้วไถไปเรื่อยๆ เพื่อแก้ง่วง โรงพักหลังสี่ทุ่มไปแล้วค่อนข้างวังเวง ฟ้าใสเกือบหลับไปหลายครั้งหลายคราแต่ก็พยายามดึงสติ ถางหนังตาเอาไว้ ไม่ไกลจากเธอมีเสียงลมหายใจสม่ำเสมอดัง ครั้นเมื่อเห็นว่าตำรวจผู้เข้าเวรร่วมกันหลับ ฟ้าใสจึงสัปหงก ทว่าหน้าที่ก็สำคัญเช่นกัน “ไม่เอาหนา เราเข้าเวรอยู่นะ จะมาหลับๆ ตื่นๆ แบบนี้ได้ไง” ฟ้าใสตบๆ แก้มตัวเองให้ตื่นและลุกขึ้นมาดูไลฟ์สดของแม่ค้าคนโปรด ระหว่างที่เธอจ้องจะเอฟทุเรียนหมอนทอง เงามืดๆ ก็เคลื่อนมาอยู่ตรงหน้า “อุ๊ย! สารวัตรนี่เอง ดิฉันตกใจหมดเลยค่ะ” ดาบตำรวจฟ้าใสหัวเราะกลบเกลื่อน วันทยหัตถ์ทักทายสารวัตรคนใหม่ที่พึ่งจะมาให้เห็นหน้าแบบเต็มๆ ก็วันนี้ “ท่านมาดึกๆ ดื่นๆ ขนาดนี้ ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไรให้รับใช้หรือเปล่าคะสารวัตร” “ไม่มี ทุกอย่างเรียบร้อยไหม” “เรียบร้อยค่ะสารวัตร” เธอตอบอย่างหนักแน่น ก่อนจะหันไปปลุกเพื่อนร่วมงาน แต่ก็ไม่สำเร็จ สารวัตรพีรพัฒน์เดินไปเอาโทรโข่งว้ากใส่หูร้อยเวรจนอีกฝ่ายสะดุ้งตื่น “ไปล้างหน้าล้างตาเถอะจ่า” “ครับสารวัตร!” หลังจากนั้นสารวัตรลากเก้าอี้มานั่งตรงโต๊ะที่ดาบตำรวจฟ้าใสนั่งอยู่ “ผมพึ่งมาประจำการ ไม่ค่อยรู้เรื่องในพื้นที่เท่าไหร่ ดาบ คุณเล่าเรื่องคนที่นี่ให้ผมฟังหน่อยสิ” “สารวัตรมาหาถูกคนแล้วละคะ รับรองเลยว่าสารวัตรจะได้รู้ทุกอย่างของคนที่นี่แบบคลุกวงใน” เธอยืดอกพูดอย่างภาคภูมิใจ “ผมเชื่อ มีคนแนะนำมาว่าอยากรู้อะไรให้ถามดาบ งั้นไปที่ห้องผมแล้วกัน มีเรื่องจะถามดาบเยอะแยะเลย เอาเรื่องแรกเลยก็แล้วกันนะ คนคุมปางไม้ที่ชื่อชิงพลบน่ะ เขาเป็นคนยังไง?” “โอ๊ย คุณชิงพลบเหรอคะ คนนี้เรื่องอื้อฉาวเยอะค่ะสารวัตร ความเหี้ยมความโหดของเขาเป็นที่กล่าวขาน ไม่ว่าใครก็ตามที่กล้าตั้งตัวเป็นศัตรูกับเขา ต้องตายตกกันไป” “เขาเกี่ยวข้องกับคดีอดีตสารวัตรที่หายตัวไปไหม” ดาบตำรวจฟ้าใส ยื่นหน้ามากระซิบ “มีคนลือกันค่ะสารวัตร บอกว่าคุณชิงพลบนี่แหละเป็นคนทำ” “แต่เขาพึ่งมาปรากฏตัวหลังจากนั้นไม่ใช่เหรอ” ตามที่เขาสืบสวนมา ตอนเกิดเรื่อง ชิงพลบยังไม่ได้มาเยือนที่จังหวัดแห่งนี้ “ตอนนั้นเขายังอยู่ต่างประเทศ” “ข้อมูลอาจจะพูดอย่างนั้น แต่มีชาวบ้านยืนยันกับดิฉันว่าเคยเห็นคุณชิงพลบนะคะ” มนุษย์คนหนึ่งอยู่สองที่ในเวลาเดียวกันไม่ได้ ต้องมีข้อมูลไหนโป้ปดแน่
Pinakabagong kabanata
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ ตอนพิเศษ
‘วันนี้มีสัมภาษณ์งาน อาจจะกลับค่ำหน่อยนะคะ’ ชิงพลบอ่านทวนข้อความเธอนับสิบครั้งได้ตั้งแต่ที่เธอส่งมาตอนเย็นๆ ไม่รู้ว่านาฬิกาคนเราไม่เท่ากันหรือเปล่า ทำไมตอนนี้เข็มสั้นเขามันชี้ไปที่เลขสิบสองแล้วแต่ละพอยังไม่กลับมา ครั้นจะโทรไปตามหรือส่งข้อความไป เขาก็กลัวเธอคิดว่าเขาจู้จี้ ดังนั้นจึงได้แต่นั่งรอเงียบๆ ในบ้าน จวบจนเขาได้ยินเสียงเครื่องยนต์แล่นผ่านรั้วบ้านเข้ามา เขารีบไปรอที่บันไดพร้อมกับซ่อนตัวในความมืด ด้วยนัยน์ตาวาววับ ละพอผลักประตูเข้ามาด้วยความระมัดระวัง เธอแต่งตัวด้วยชุดกระโปรงทับเสื้อสูทสีครีม ชิงพลบหรี่ตา เพราะดูเหมือนวันนี้เธอจะสวยน่ารักเป็นพิเศษ ความรู้สึกหึงหวงพุ่งขึ้นมากลางอก เขาค่อยๆ เผยตัวออกมาในความมืด รวบร่างเธอมาไว้ในอ้อมกอด “พี่พลบ! เล่นอะไรคะเนี่ย” ละพอตกใจจึงปล่อยของร่วงหมด “ทำไมกลับดึกขนาดนี้ แน่ใจนะว่าแค่ไปสัมภาษณ์งาน” น้ำเสียงเขาเข้มงวด พลางรัดเธอแรงๆ “ก็ใช่สิ หนูก็บอกแล้วไง แล้วทำไมพี่ยังไม่นอนอีก มันดึกแล้วนะคะ” ชิงพลบเคาะหน้าผากเธอ พอได้กลิ่นน้ำหอมหวานๆ ก็แอบกลืนน้ำลาย “รู้ว่าดึกแล้วทำไมยังกลับดึกขนาดนี้” “หนูนอนดึกได้ไม่เป็นไร แต่พี่นอนดึกไม่ได้ พี่อา
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ 20/4 ดอกกุหลาบยังบานสะพรั่ง
“แล้วยังไงคะ พี่ไปเจอเขาทำไม” ละพอเป็นห่วง กลัวว่าเขาจะเข้าไปเกี่ยวข้องอะไรกับผู้มีอิทธิพลอีก (เรื่องนี้คุยทางโทรศัพท์ไม่สะดวก เอาไว้พรุ่งนี้เราค่อยมาถามได้มั้ย) “โถ ไม่เอาสิ หนูกำลังอยากรู้เลย อ่านกระทู้บนเน็ตอยู่เนี่ย เรื่องของบริษัทของเอริคที่ถูกฟ้องร้อง ดูท่าจะเป็นเรื่องใหญ่มาก” (ทำไมต้องสนใจเขาขนาดนั้นด้วย เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเราหรอกเขาก็แค่มาสะสางเรื่องในอดีต) “แสดงว่าเขาแค่มาและจะไปใช่มั้ยคะ” เธอละเอาไว้ในฐานที่เข้าใจว่าเขามาเพื่อเก็บกวาดอิทธิพลที่หลงเหลือของจางเหลียนโดยเฉพาะแล้วจะไปเอง (ไม่แน่ใจเหมือนกัน เอริคเป็นคนเดายาก) “เขาไม่ได้คิดร้ายอะไรกับพี่ใช่มั้ย?” (ไม่จ้า) แม้จะไม่นับเป็นมิตร แต่ก็ไม่ใช่ศัตรูแน่นอน “ดีแล้วค่ะ ได้ยินแบบนี้หนูก็สบายใจ” (พี่ไม่ทำกายภาพแล้ว เดี๋ยวพี่ไปหา) “พี่มาหาไม่ได้ หนูอยู่หอ” ชิงพลบหัวเราะ (ถ้าพี่ต้องการสะอย่าง ไม่มีอะไรขวางพี่ได้หรอก) ละพอเฝ้ารอการมาเยือนของชิงพลบด้วยใจจดจ่อ เธออาบน้ำแต่งตัว อยู่ในชุดน้อยชิ้นที่เขาชื่นชอบ “สวยขนาดนี้ คิดจะทำให้พี่คลั่งตายเหรอครับ” นัยน์ตาโลมเลียมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า “ค่ะ หนูจะทำให้พี่คลั่งตาย” ละ
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ บทที่ 20/3 ดอกกุหลาบยังบานสะพรั่ง
“ก็ได้ค่ะ สัปดาห์หน้าหนูจะไปหาพี่แน่ๆ สัญญาเลย” ละพอวางสาย เดินกลับเข้าไปหาเพื่อน กลางเดือนกรกฎาคม ละพอมีนัดทานข้าวกับพี่รหัส เธอส่งข้อความไปบอกชิงพลบเพื่อรายงานเขา เขาตอบกลับมาทันที ‘ทานให้อร่อยนะ’ “รอนานมั้ยคะพี่ ขอโทษที่สายนะคะ” ถึงจะรีบมาแค่ไหน แต่ก็สายจนได้ “ไม่เลย มาสิ มานั่งทานกันเถอะ คงจะหิวกันมากแล้ว” เขาผายมือไปเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เพราะข้างๆ มีเจจับจองแล้ว “งั้นไม่เกรงใจแล้วนะคะพี่ เร็วๆ พอนี่ รีบๆ นั่ง ฉันหิวจนแทบจะกินช้างม้าวัวควายได้ทั้งครอกแล้ว” “เจ เธอพึ่งผ่าไส้ติ่งนะ กินอาหารอ่อนๆ ได้อย่างเดียว” ละพอห้ามเมื่อเพื่อนตักน้ำจิ้มสามรสมารอท่า “แต่มาร้านชาบูแล้วไม่กินหมูกับน้ำจิ้มแซ่บๆ ได้ยังไงล่ะพอนี่” เจนจบกระเง้ากระงอด “เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวก็ได้กลับไปนอนหยอดน้ำเกลือเหมือนเดิมหรอก” เธอเปลี่ยนถ้วยน้ำจิ้มให้ทันที “โถพอนี่ ขอสักวันเถอะ เธอไม่รู้หรอกว่าตลอดสัปดาห์มานี่ฉันชอกช้ำแค่ไหน กินแต่ข้าวต้มก็ไม่ไหวปะ ใช่มั้ยคะพี่” คนที่ร้องโอดครวญว่ากำลังจะตายตอนไส้ติ่งแตกน่ะ หายไปแล้ว “เอาแค่พอประมาณแล้วกัน” เธอเลื่อนถ้วยน้ำจิ้มกลับไปให้ เจนจบกระดี๊กระด๊าดีใจยกใหญ่ รถยนต์คันห
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ บทที่ 20/2 ดอกกุหลาบบานสะพรั่ง
เช้าวันถัดมาข่าวการปลิดชีพตัวเองภายในเรือนจำของจางเหลียนติดหน้าหนึ่งทุกสำนักข่าว พัศดีผู้เห็นศพคนแรกให้การว่าช่วงเวลาประมาณตีสามกว่าๆ เห็นความผิดปกติของจางเหลียนจากกล้องวงจรปิด ครั้นพอเร่งรีบไปดูก็พบว่าจางเหลียนเสียชีวิตแล้ว เขาตายเพราะโขกศีรษะกับพื้นแข็งๆ ในห้องขังจนตาย ตำรวจไม่คิดจะสืบสวนหาสาเหตุต่อ สรุปคดีเพียงว่าจางเหลียนเครียดจนฆ่าตัวตาย “พ่อคะ อาหารพร้อมแล้วพี่อาชิให้มาตามค่ะ” ละพอขึ้นมาเรียก บ้านหลังใหญ่ครึกครื้นขึ้นมากเมื่อคนในครอบครัวเดินทางมาเยี่ยมหา “แล้วหนูล่ะ?” “หนูทานทีหลังค่ะ ตอนนี้ต้องป้อนข้าวพี่พลบก่อน” พี่พลบ! ฟังแล้วหัสดินทร์แสลงหูนัก อย่างชิงพลบนะ แก่เกินจะเรียกพี่แล้ว! “ไอ้พลบแขนด้วนเหรอ หนูจะต้องไปปรนนิบัติพัดวีอะไรขนาดนั้น” หัสดินทร์รู้สึกว่าชิงพลบมันแอบปิดบังอะไรบางอย่างอีกแล้ว แต่เขายังไม่มีหลักฐานเลยไม่กระโตกกระตาก “โธ่ ก็พี่พลบยังไม่หายดีนี่ค่ะ ไปก่อนนะคะ” ละพอจับถาดอาหารตรงไปหาชิงพลบ เธอยกมือเคาะสองสามทีให้เขาทราบว่าเธอมาแล้ว ชิงพลบนั่งอยู่ที่โต๊ะอย่างเรียบร้อยด้วยรอยยิ้มกว้าง “ขอบคุณครับ” เขาอ้าปากรับอาหารอย่างสุขใจ กระทั่งละพอป้อนเรียบร้อยแล้วถ
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ บทที่ 20/1 ดอกกุหลาบบานสะพรั่ง
ระยะเวลายี่สิบนาทียาวนานไม่รู้จบสิ้น ละพอลงจากรถแท็กซี่อย่างรีบเร่งก่อนจะวิ่งฉิวเข้าบ้านชิงพลบโดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า ชิงพลบต้องอยู่ในบ้านแน่ๆ พวกจิ๊กซอว์เหล่านั้นพึ่งถูกวางขายไม่นานนี่เอง “มีอะไรกันหนู ทำไมวิ่งหน้าตั้งมาแบบนั้น” พฤกษ์เดินออกมารับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “เขาอยู่ไหนคะ?!” ละพอจับมือคุณอาหมอมากุม “บอกหนูมาเถอะค่ะ เขาอยู่ที่ไหน หนูอยากเจอเขา ให้หนูเจอเขาเถอะนะคะ!” “หนู พลบเขา…” “หนูไม่เชื่อ! เขายังอยู่ หนูรู้สึกได้” คุณอาพฤกษ์มีท่าทีอึกอัก แต่สุดท้ายก็ยิ้มพ่ายแพ้แล้วเอ่ย “ดอกกุหลาบยังบานอยู่ ไปดูสักหน่อยสิ” กลิ่นดอกกุหลาบหอมระริน ละพอก้าวเดินอย่างระมัดระวังไปทางสระ พุ่มดอกสีแดงสดยังคงบานสะพรั่งอย่างงดงาม ชิงพลบนั่งรับลมอยู่บนศาลา เขาสวมชุดสบายๆ ในมือแกร่งมีอาหารเม็ด ครั้นเขาโยนลงไปในน้ำ ฝูงปลาแหวกว่ายกันเข้ามาแย่งชิงอาหารกันจนน้ำสาดกระเซ็น ละพอผ่อนฝีเท้า เพื่อสังเกตการณ์ ก่อนจะพบว่านัยน์ตาชิงพลบไม่มองสิ่งใดเลย เหมือนเขามองไม่เห็น “คุณอาหรือครับ?” ละพอไม่ตอบ เธอยืนร้องไห้มองเขาเหมือนคนโง่ “ปล่อยผมไว้แบบนี้สักครู่เถอะ ผมไม่เซ่อซ่าตกสระหรอก” เพราะไม่มีเสียงตอบกลับ ช
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ บทที่ 19/3 ไม่ได้กลับขึ้นฝั่ง
ละพอได้ยินมาว่าชิงพลบไม่ใช่หลานชายคนโปรด ความดื้อรั้นและหัวแข็งของเขาสร้างความบาดหมางให้เขาและคุณตา สุดท้ายชิงพลบออกจากบ้านไปอยู่เมืองนอกเมืองนาตั้งแต่เด็ก ทว่าด้วยความเป็นคนดื้อรั้น ไม่ยอมคน ทำให้ชิงพลบไปได้สวยในเส้นทางที่เลือกเดิน บางทีหากไม่เกิดเรื่องร้ายขึ้นกับน้องชายของเขา ชิงพลบคงกลายเป็นซีอีโอหนุ่มไฟแรง หรืออภิมหาเศรษฐีไปแล้ว ชิงพลบยอมทิ้งชีวิตที่เขาก่อร่างสร้างตัวมาอย่างอุตสาหะเพื่อกลับมาแก้แค้นให้น้องชาย และเพื่อเธอ ละพอเดินมาหยุดอยู่ตรงห้องนอน ความเป็นชิงพลบยังคงซึมลึกอยู่ในเตียงและข้าวของเครื่องใช้ ราวกับเขาอยู่ที่นี่ และจากไปก่อนเธอจะมาเพียงไม่กี่นาที บนโต๊ะยังมีจิ๊กซอว์ที่เล่นค้างไว้ เขาคงชอบเล่น ในห้องมีงานที่เขาต่อครบถ้วนแล้ววางไว้สองสามภาพ “สวัสดีจ้ะ” ละพอหันไปตามเสียง ชายวัยประมาณห้าสิบปลายๆ แต่ดูอิ่มเอิบและสุขภาพดียืนยิ้มจนเห็นเส้นตีนกาอยู่ตรงกบประตู “สวัสดีค่ะคุณหมอ” ละพอพนมมือไหว้ “เรียกว่าอาก็ได้ อาเป็นอาของพลบกับเพลิง” ศาสตราจารย์พฤกษ์เป็นญาติที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวของชิงพลบ เห็นว่าอีกฝ่ายเป็นจิตแพทย์ชื่อดัง “พลบเล่าเรื่องหนูให้อาฟังบ่อยๆ
Maaari mong magustuhan
เล่ห์รักพายุร้าย
Re-match I รีแมทช์86.3K viewsแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI80.4K viewsน้องเมียเอามัน
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.3M viewsยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก77.1K viewsคุณลุงนักฆ่าสุดเร่าร้อน
ฮีนารี K155 viewsแฟนเก่าที่เขาไม่คิดจะรัก
Duangkwan58 viewsภรรยาที่ไร้ความโปรดปรานกับฝาแฝดปริศนาของเธอ
อาร์เทมิส ซี.วาย.210 viewsเล่ห์รักคุณหมอข้างบ้าน
มะที2.0K views
