LOGINShare
บทที่ 6/1 คุมอารมณ์
publish date:
2026-07-24 12:08:12ชิงพลบจูบซับไปตามแนวฟัน บางครั้งใช้ฟันขบกัดพวงปาก เพื่อระบายอารมณ์ร้อนรุ่มที่เกินจะควบคุม
ร่างบางสั่นสะท้าน เธอสะอื้น น้ำตาหยดโตไหลลงมาอาบแก้ม ชิงพลบรับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนทางอารมณ์ เขาถอนจูบออกแต่ยังคงแนบชิด ลมหายใจผ่าวร้อนรินรดอยู่บริเวณผิวแก้มนุ่ม เขากำมือแน่น พยายามควบคุมอารมณ์ตัวเอง “อย่าร้อง...” เขาไม่พูดเปล่า แต่ยังจูบซับน้ำตาให้ทุกหยาดหยด ละพอเอียงตัวหนีเท่าที่จะทำได้ แต่ไม่สำเร็จ ชิงพลบกลืนน้ำลายลงคอ กลิ่นกายหอมฟุ้งของเธอปั่นป่วนจิตใจ เขาอยากจะจูบเธอ อยากขยี้เธอให้แหลกคามือ ทว่าสามัญสำนึกอันน้อยนิดฉุดรั้งเขาเอาไว้ได้ ชิงพลบผลักละพอออกก่อนที่จะควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วทำเรื่องระยำกับเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ “พรุ่งนี้ฉันจะส่งเธอกลับบ้านเอง!” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงกระชาก ก่อนจะเดินออกไปจากห้องน้ำด้วยอารมณ์คุกรุ่น ‘อึก…ฮือ…’ ละพอทรุดกายนั่งลงกับพื้นในท่าชันเข่าขึ้นมากอด แนบใบหน้าลงกับหัวเข่าแล้วร้องไห้โฮ เธอกลัวเขา… เธออยากกลับบ้าน คืนนั้นละพอนอนไม่หลับ พอใกล้จะข่มตาหลับได้ เรื่องน่ารังเกียจที่ชิงพลบกระทำต่อเธอมักผุดขึ้นมาในหัว เธอขดตัวแน่น รู้สึกปวดหน่วงท้องขึ้นมาอีกแล้ว… ละพอร้องไห้ จนหมอนหนุนเปียกชื้น ครั้นร้องไห้จนเหนื่อย เธอจึงหลับไปอย่างเป็นทุกข์ รุ่งเช้ามาเยือนในที่สุด ละพอสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย เธอฝันว่าชิงพลบกำลังตามไล่ล่าเธอเพื่อเอาชีวิต ละพอพาตัวเองไปล้างหน้าแปรงฟัน สภาพของเธอเหมือนกระดาษที่ถูกขย้ำขยี้จนยับเยิน ผมเผ้ายุ่งเหยิง หน้าบวม ตาช้ำ ละพอพยายามฮึบ กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ยอมให้ไหลลงมา วันนี้เธอจะได้กลับบ้าน เขาพูดเองว่าวันนี้จะส่งเธอกลับบ้าน ละพอใช้เวลาทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำไม่นาน ก่อนจะออกมาในชุดเดิมเหมือนวันที่เข้ามา สองเท้าก้าวออกไปยืนบนระเบียง รับอากาศยามเช้าเพื่อผ่อนคลายอารมณ์ อากาศยามเช้าที่ปางไม้ปลอดโปร่ง เสียงนกร้องขับขานไพเราะจับใจ ละพอยื่นมือไปลูบกลีบดอกซัลเวียสีแดงที่ปลูกไว้บนขอบระเบียง เธอพอจะมีความรู้เรื่องดอกไม้เพราะคอยช่วยงานพ่อดินอยู่บ่อยๆ ครั้นคิดถึงบุพการีที่คอยให้ที่พักพิงดูแลเธอเหมือนลูกแท้ๆ น้ำตาละพอก็พานจะไหลลงมาอีกแล้ว เธอกำมือ พร่ำบอกตัวเองให้เข้มแข็ง ไม่งั้นจะถูกคนชั่วรังแกแบบนี้ไปเรื่อยๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น ละพอปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุดก่อนจะเดินไปเปิดประตู ทว่าสภาพเธอทรุดโทรมปานนั้น ราตรีเห็นแล้วยังตกใจ “ตายแล้ว! เกิดอะไรขึ้นคะน้องละพอ” ดวงตาละพอบวมช้ำเหมือนผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วง ราตรีไม่อยากคาดเดามั่วๆ แต่ในบ้านหลังใหญ่มีแค่เจ้านายเธอกับละพออยู่ด้วยกัน ต้องเป็นฝีมือเจ้านายแน่ ทำไมกันนะ…เจ้านายถึงชอบรังแกละพอ คนระดับเขาไม่เห็นต้องทำเรื่องเสี่ยงคุกเสี่ยงตะรางให้เหน็ดเหนื่อย แค่กระดิกนิ้วหรือโทรกริ๊งเดียว ผู้หญิงก็แทบจะโยนตัวให้เขาอยู่แล้ว ราตรีสวมกอดร่างสั่นๆ อย่างปลอบขวัญ “โอ๋ๆ ไม่เป็นไรนะจ๊ะ ไม่เป็นไร” ดวงหน้าเปื้อนน้ำตาดูทั้งเศร้าทั้งน่าสงสาร แต่จะทำยังไงได้ล่ะ เธอเป็นแค่ลูกจ้างคนหนึ่ง ไม่กล้าก้าวก่ายเรื่องของเจ้านาย “ไม่เป็นไรนะ วันนี้หนูจะได้กลับบ้านแล้ว” ละพอสูดลมหายใจเรียกพลัง แล้วยกมือไหว้ขอบคุณราตรี “อีกสักครู่พี่จะตาม หนูรอในนี้ไปก่อนนะจ๊ะ” ละพอพยักหน้าตกลง สีหน้าท่าทางดูสดใสร่าเริงขึ้นมาทันตาจนราตรีสะท้อนใจ เด็กน้อยหนอ เธอจะรู้ไหมว่าเจ้านายไม่ใช่คนที่จะปล่อยใครไปง่ายๆ เขาอาจจะพูดว่า ‘ฉันจะไปส่งเธอเอง’ แต่ต่อจากนั้นเล่า เขาวางแผนอะไรไว้ ใครจะรู้ ราตรีเดินออกไปจากห้อง เธอเห็นเจ้านายอยู่หน้าห้องพอดี เขามีสีหน้าปกติ สายตาเรียบๆ พยักพเยิดหน้าให้ราตรีเดินตามไปยังห้องข้างๆ อันเป็นห้องทำงานส่วนตัวของเขา ราตรียืนเงียบๆ รอคอยคำสั่งจากนายเหนือหัวที่อารมณ์ช่วงนี้แปรปรวนบ่อย ทว่าราตรีไม่คิดถาม เขาสั่งแค่ไหนทำแค่ไหน อย่าซักถามหรือคิดตาม จะปวดสมองเปล่าๆ “ฉันมีงานให้เธอทำ” เสียงนั้นราบเรียบ เขาเอื้อมมือลงไปหยิบแฟ้มเอกสารการเดินทางไปพม่าทั้งหมดออกมากองไว้บนโต๊ะ ราตรีมองตาม เธอพยายามปะติดปะต่อว่าเจ้านายเธอกำลังจะทำอะไรอีก “งานอะไรอีกหรือคะนาย ทุกอย่างก็เรียบร้อยแล้วนี่นา…” “ไม่ใช่งานนั้น” ชิงพลบเคาะนิ้วลงบนโต๊ะ คล้ายจะให้เวลาในการคิดวิเคราะห์แก่ราตรี “หรือว่านายจะ...” ชิงพลบพยักหน้า ราตรีเข้าใจในทันที เธอรับแฟ้มมาจากเขา สายตาเธอแน่วแน่มั่นคง “ให้เรียบร้อยก่อนเที่ยง”
Latest chapter
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ ตอนพิเศษ
‘วันนี้มีสัมภาษณ์งาน อาจจะกลับค่ำหน่อยนะคะ’ ชิงพลบอ่านทวนข้อความเธอนับสิบครั้งได้ตั้งแต่ที่เธอส่งมาตอนเย็นๆ ไม่รู้ว่านาฬิกาคนเราไม่เท่ากันหรือเปล่า ทำไมตอนนี้เข็มสั้นเขามันชี้ไปที่เลขสิบสองแล้วแต่ละพอยังไม่กลับมา ครั้นจะโทรไปตามหรือส่งข้อความไป เขาก็กลัวเธอคิดว่าเขาจู้จี้ ดังนั้นจึงได้แต่นั่งรอเงียบๆ ในบ้าน จวบจนเขาได้ยินเสียงเครื่องยนต์แล่นผ่านรั้วบ้านเข้ามา เขารีบไปรอที่บันไดพร้อมกับซ่อนตัวในความมืด ด้วยนัยน์ตาวาววับ ละพอผลักประตูเข้ามาด้วยความระมัดระวัง เธอแต่งตัวด้วยชุดกระโปรงทับเสื้อสูทสีครีม ชิงพลบหรี่ตา เพราะดูเหมือนวันนี้เธอจะสวยน่ารักเป็นพิเศษ ความรู้สึกหึงหวงพุ่งขึ้นมากลางอก เขาค่อยๆ เผยตัวออกมาในความมืด รวบร่างเธอมาไว้ในอ้อมกอด “พี่พลบ! เล่นอะไรคะเนี่ย” ละพอตกใจจึงปล่อยของร่วงหมด “ทำไมกลับดึกขนาดนี้ แน่ใจนะว่าแค่ไปสัมภาษณ์งาน” น้ำเสียงเขาเข้มงวด พลางรัดเธอแรงๆ “ก็ใช่สิ หนูก็บอกแล้วไง แล้วทำไมพี่ยังไม่นอนอีก มันดึกแล้วนะคะ” ชิงพลบเคาะหน้าผากเธอ พอได้กลิ่นน้ำหอมหวานๆ ก็แอบกลืนน้ำลาย “รู้ว่าดึกแล้วทำไมยังกลับดึกขนาดนี้” “หนูนอนดึกได้ไม่เป็นไร แต่พี่นอนดึกไม่ได้ พี่อา
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ 20/4 ดอกกุหลาบยังบานสะพรั่ง
“แล้วยังไงคะ พี่ไปเจอเขาทำไม” ละพอเป็นห่วง กลัวว่าเขาจะเข้าไปเกี่ยวข้องอะไรกับผู้มีอิทธิพลอีก (เรื่องนี้คุยทางโทรศัพท์ไม่สะดวก เอาไว้พรุ่งนี้เราค่อยมาถามได้มั้ย) “โถ ไม่เอาสิ หนูกำลังอยากรู้เลย อ่านกระทู้บนเน็ตอยู่เนี่ย เรื่องของบริษัทของเอริคที่ถูกฟ้องร้อง ดูท่าจะเป็นเรื่องใหญ่มาก” (ทำไมต้องสนใจเขาขนาดนั้นด้วย เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเราหรอกเขาก็แค่มาสะสางเรื่องในอดีต) “แสดงว่าเขาแค่มาและจะไปใช่มั้ยคะ” เธอละเอาไว้ในฐานที่เข้าใจว่าเขามาเพื่อเก็บกวาดอิทธิพลที่หลงเหลือของจางเหลียนโดยเฉพาะแล้วจะไปเอง (ไม่แน่ใจเหมือนกัน เอริคเป็นคนเดายาก) “เขาไม่ได้คิดร้ายอะไรกับพี่ใช่มั้ย?” (ไม่จ้า) แม้จะไม่นับเป็นมิตร แต่ก็ไม่ใช่ศัตรูแน่นอน “ดีแล้วค่ะ ได้ยินแบบนี้หนูก็สบายใจ” (พี่ไม่ทำกายภาพแล้ว เดี๋ยวพี่ไปหา) “พี่มาหาไม่ได้ หนูอยู่หอ” ชิงพลบหัวเราะ (ถ้าพี่ต้องการสะอย่าง ไม่มีอะไรขวางพี่ได้หรอก) ละพอเฝ้ารอการมาเยือนของชิงพลบด้วยใจจดจ่อ เธออาบน้ำแต่งตัว อยู่ในชุดน้อยชิ้นที่เขาชื่นชอบ “สวยขนาดนี้ คิดจะทำให้พี่คลั่งตายเหรอครับ” นัยน์ตาโลมเลียมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า “ค่ะ หนูจะทำให้พี่คลั่งตาย” ละ
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ บทที่ 20/3 ดอกกุหลาบยังบานสะพรั่ง
“ก็ได้ค่ะ สัปดาห์หน้าหนูจะไปหาพี่แน่ๆ สัญญาเลย” ละพอวางสาย เดินกลับเข้าไปหาเพื่อน กลางเดือนกรกฎาคม ละพอมีนัดทานข้าวกับพี่รหัส เธอส่งข้อความไปบอกชิงพลบเพื่อรายงานเขา เขาตอบกลับมาทันที ‘ทานให้อร่อยนะ’ “รอนานมั้ยคะพี่ ขอโทษที่สายนะคะ” ถึงจะรีบมาแค่ไหน แต่ก็สายจนได้ “ไม่เลย มาสิ มานั่งทานกันเถอะ คงจะหิวกันมากแล้ว” เขาผายมือไปเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เพราะข้างๆ มีเจจับจองแล้ว “งั้นไม่เกรงใจแล้วนะคะพี่ เร็วๆ พอนี่ รีบๆ นั่ง ฉันหิวจนแทบจะกินช้างม้าวัวควายได้ทั้งครอกแล้ว” “เจ เธอพึ่งผ่าไส้ติ่งนะ กินอาหารอ่อนๆ ได้อย่างเดียว” ละพอห้ามเมื่อเพื่อนตักน้ำจิ้มสามรสมารอท่า “แต่มาร้านชาบูแล้วไม่กินหมูกับน้ำจิ้มแซ่บๆ ได้ยังไงล่ะพอนี่” เจนจบกระเง้ากระงอด “เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวก็ได้กลับไปนอนหยอดน้ำเกลือเหมือนเดิมหรอก” เธอเปลี่ยนถ้วยน้ำจิ้มให้ทันที “โถพอนี่ ขอสักวันเถอะ เธอไม่รู้หรอกว่าตลอดสัปดาห์มานี่ฉันชอกช้ำแค่ไหน กินแต่ข้าวต้มก็ไม่ไหวปะ ใช่มั้ยคะพี่” คนที่ร้องโอดครวญว่ากำลังจะตายตอนไส้ติ่งแตกน่ะ หายไปแล้ว “เอาแค่พอประมาณแล้วกัน” เธอเลื่อนถ้วยน้ำจิ้มกลับไปให้ เจนจบกระดี๊กระด๊าดีใจยกใหญ่ รถยนต์คันห
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ บทที่ 20/2 ดอกกุหลาบบานสะพรั่ง
เช้าวันถัดมาข่าวการปลิดชีพตัวเองภายในเรือนจำของจางเหลียนติดหน้าหนึ่งทุกสำนักข่าว พัศดีผู้เห็นศพคนแรกให้การว่าช่วงเวลาประมาณตีสามกว่าๆ เห็นความผิดปกติของจางเหลียนจากกล้องวงจรปิด ครั้นพอเร่งรีบไปดูก็พบว่าจางเหลียนเสียชีวิตแล้ว เขาตายเพราะโขกศีรษะกับพื้นแข็งๆ ในห้องขังจนตาย ตำรวจไม่คิดจะสืบสวนหาสาเหตุต่อ สรุปคดีเพียงว่าจางเหลียนเครียดจนฆ่าตัวตาย “พ่อคะ อาหารพร้อมแล้วพี่อาชิให้มาตามค่ะ” ละพอขึ้นมาเรียก บ้านหลังใหญ่ครึกครื้นขึ้นมากเมื่อคนในครอบครัวเดินทางมาเยี่ยมหา “แล้วหนูล่ะ?” “หนูทานทีหลังค่ะ ตอนนี้ต้องป้อนข้าวพี่พลบก่อน” พี่พลบ! ฟังแล้วหัสดินทร์แสลงหูนัก อย่างชิงพลบนะ แก่เกินจะเรียกพี่แล้ว! “ไอ้พลบแขนด้วนเหรอ หนูจะต้องไปปรนนิบัติพัดวีอะไรขนาดนั้น” หัสดินทร์รู้สึกว่าชิงพลบมันแอบปิดบังอะไรบางอย่างอีกแล้ว แต่เขายังไม่มีหลักฐานเลยไม่กระโตกกระตาก “โธ่ ก็พี่พลบยังไม่หายดีนี่ค่ะ ไปก่อนนะคะ” ละพอจับถาดอาหารตรงไปหาชิงพลบ เธอยกมือเคาะสองสามทีให้เขาทราบว่าเธอมาแล้ว ชิงพลบนั่งอยู่ที่โต๊ะอย่างเรียบร้อยด้วยรอยยิ้มกว้าง “ขอบคุณครับ” เขาอ้าปากรับอาหารอย่างสุขใจ กระทั่งละพอป้อนเรียบร้อยแล้วถ
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ บทที่ 20/1 ดอกกุหลาบบานสะพรั่ง
ระยะเวลายี่สิบนาทียาวนานไม่รู้จบสิ้น ละพอลงจากรถแท็กซี่อย่างรีบเร่งก่อนจะวิ่งฉิวเข้าบ้านชิงพลบโดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า ชิงพลบต้องอยู่ในบ้านแน่ๆ พวกจิ๊กซอว์เหล่านั้นพึ่งถูกวางขายไม่นานนี่เอง “มีอะไรกันหนู ทำไมวิ่งหน้าตั้งมาแบบนั้น” พฤกษ์เดินออกมารับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “เขาอยู่ไหนคะ?!” ละพอจับมือคุณอาหมอมากุม “บอกหนูมาเถอะค่ะ เขาอยู่ที่ไหน หนูอยากเจอเขา ให้หนูเจอเขาเถอะนะคะ!” “หนู พลบเขา…” “หนูไม่เชื่อ! เขายังอยู่ หนูรู้สึกได้” คุณอาพฤกษ์มีท่าทีอึกอัก แต่สุดท้ายก็ยิ้มพ่ายแพ้แล้วเอ่ย “ดอกกุหลาบยังบานอยู่ ไปดูสักหน่อยสิ” กลิ่นดอกกุหลาบหอมระริน ละพอก้าวเดินอย่างระมัดระวังไปทางสระ พุ่มดอกสีแดงสดยังคงบานสะพรั่งอย่างงดงาม ชิงพลบนั่งรับลมอยู่บนศาลา เขาสวมชุดสบายๆ ในมือแกร่งมีอาหารเม็ด ครั้นเขาโยนลงไปในน้ำ ฝูงปลาแหวกว่ายกันเข้ามาแย่งชิงอาหารกันจนน้ำสาดกระเซ็น ละพอผ่อนฝีเท้า เพื่อสังเกตการณ์ ก่อนจะพบว่านัยน์ตาชิงพลบไม่มองสิ่งใดเลย เหมือนเขามองไม่เห็น “คุณอาหรือครับ?” ละพอไม่ตอบ เธอยืนร้องไห้มองเขาเหมือนคนโง่ “ปล่อยผมไว้แบบนี้สักครู่เถอะ ผมไม่เซ่อซ่าตกสระหรอก” เพราะไม่มีเสียงตอบกลับ ช
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ บทที่ 19/3 ไม่ได้กลับขึ้นฝั่ง
ละพอได้ยินมาว่าชิงพลบไม่ใช่หลานชายคนโปรด ความดื้อรั้นและหัวแข็งของเขาสร้างความบาดหมางให้เขาและคุณตา สุดท้ายชิงพลบออกจากบ้านไปอยู่เมืองนอกเมืองนาตั้งแต่เด็ก ทว่าด้วยความเป็นคนดื้อรั้น ไม่ยอมคน ทำให้ชิงพลบไปได้สวยในเส้นทางที่เลือกเดิน บางทีหากไม่เกิดเรื่องร้ายขึ้นกับน้องชายของเขา ชิงพลบคงกลายเป็นซีอีโอหนุ่มไฟแรง หรืออภิมหาเศรษฐีไปแล้ว ชิงพลบยอมทิ้งชีวิตที่เขาก่อร่างสร้างตัวมาอย่างอุตสาหะเพื่อกลับมาแก้แค้นให้น้องชาย และเพื่อเธอ ละพอเดินมาหยุดอยู่ตรงห้องนอน ความเป็นชิงพลบยังคงซึมลึกอยู่ในเตียงและข้าวของเครื่องใช้ ราวกับเขาอยู่ที่นี่ และจากไปก่อนเธอจะมาเพียงไม่กี่นาที บนโต๊ะยังมีจิ๊กซอว์ที่เล่นค้างไว้ เขาคงชอบเล่น ในห้องมีงานที่เขาต่อครบถ้วนแล้ววางไว้สองสามภาพ “สวัสดีจ้ะ” ละพอหันไปตามเสียง ชายวัยประมาณห้าสิบปลายๆ แต่ดูอิ่มเอิบและสุขภาพดียืนยิ้มจนเห็นเส้นตีนกาอยู่ตรงกบประตู “สวัสดีค่ะคุณหมอ” ละพอพนมมือไหว้ “เรียกว่าอาก็ได้ อาเป็นอาของพลบกับเพลิง” ศาสตราจารย์พฤกษ์เป็นญาติที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวของชิงพลบ เห็นว่าอีกฝ่ายเป็นจิตแพทย์ชื่อดัง “พลบเล่าเรื่องหนูให้อาฟังบ่อยๆ
You May Also Like
ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่220.8K viewsเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์102.4K viewsคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี111.4K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้205.7K viewsเสิร์ฟรักหมดใจให้เจ้านายสุดคูล
Molin-T196 viewsCHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู
g.ghostflying105 viewsปะป๊าของหลิงหลิงคือท่านประธานเฉิน
มะที81 viewsกลภูริช (ซีรีส์บ้านไร่ / ภูริช VS ปลายพรรษา)
MOONY MAY60 views
