7

ใบหน้าของลัลนาแดงก่ำ รีบหนีบขาเข้าหากันในทันที หากแต่ถูกศราวินยึดมือไว้แล้วจ้องมอง

“เธอจะหยุดแค่นี้?”

ลัลนาขอบตาร้อนผ่าว เธอกลัวแต่ก็พยายามไม่ให้ความอ่อนแอพวยพุ่งขึ้นมา เมื่อคิดถึงมารดาที่นอนรอการผ่าตัดอยู่ แค่ทำให้มันจบๆ ไป

ใบหน้าสวยส่ายไปมา แล้วยิ้มตอบเขาแสดงให้เขารู้ว่าเธอพร้อม มือบางสอดแทรกไปตามเส้นผมดกหนาของเขา เชิญชวนให้เขาค้นหาสิ่งที่ล้ำค่า ศราวินไม่ได้สนใจเรื่องที่อยู่ในหัวของเธอแต่เขาไม่ชอบบังคับใคร เมื่อเธอตอบรับเขาอย่างอ่อนหวานแบบนี้ เขาถึงชอบและอยากตักตวงต่อ

ศราวินมองเนินเนื้อสวยหวาน เธอเวอร์จิ้นความคิดนี้จึงทำให้เขาสำราญใจกับการค่อยๆ ละเลียดกินเธอทีละน้อย ความหวานหอมของกายสาวเรียกให้เขาฝังใบหน้าลงไป แล้วเริ่มทำการสำรวจแอ่งน้ำหวาน ปุ่มเนื้อสีแดงที่ซ่อนตัวอยู่คือจุดหมายของเขาเมื่อเขาห่อปลายลิ้นแล้วขยี้ลงไปร่างสวยของลัลนาก็สั่นระริก

ลัลนาเสียดเสียวอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน ขยุ้มเส้นผมเขาไว้เพื่อระบาย ขณะที่ศราวินไล้เลียปุ่มเนื้อนั่นอย่างชำนาญ กระแทกปลายลิ้นเข้าไปทั้งดูดดึงทั้งกวาดชิมน้ำหวานที่ไหลเอ่อออกมาไม่หยุด เธอสวยหวานไปทั้งตัว แล้วเขาก็เป็นคนเปิดทางช่องทางนี้ให้เธอเรียนรู้

เขาพอใจกับความคิดนี้ยิ่งเห็นลัลนาบิดกายไปมาอย่างน่าสงสารเขาก็ยิ่งเร่งจังหวะขยับปลายลิ้น เพียงแค่อึดใจเดียวลัลนาก็กระตุกเกร็ง

“อื้อ” ลัลนาครางกระเส่า ยิ่งถูกเขาเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นแรงขึ้นเธอก็เหมือนลอยเคว้งกลางอากาศ ทรมานแต่ก็วาบหวามไปพร้อมกัน ศราวินขยี้ปุ่มเนื้อด้วยความเจนจัดไม่นานเขาก็ได้ยินเสียงครางยาวๆ ร่างน้อยสั่นสะท้านก่อนทุกอย่างจะเงียบสงบ

ลัลนาปรือตามองเขา เมื่อครู่เธอเสียดเสียวไปทั้งตัว และตอนนี้เขากำลังทำให้เธอหวาดหวั่นเพราะเมื่อมองต่ำลงไปยังช่วงล่างของเขาเธอเห็นอาวุธประจำกายชิ้นใหญ่ที่กำลังจดจ่ออยู่ตรงกลางกายของเธอ

“ฉันจะค่อยๆ ทำไม่ต้องกลัว” เขาบอกแล้วเริ่มประคองความใหญ่โตให้เข้าไปในช่องทางรักของเธอช้าๆ แค่เริ่มต้นเขาก็ส่งเสียงครางเมื่อถูกบีบรัดจนแน่น “เธอแน่นมาก”

“เจ็บ”

“อดทนหน่อยคนดี” เขาปลอบโยน

ลัลนากัดฟันแน่น เธอรู้สึกว่าเขาไม่รุนแรงแต่ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ และเขาก็เป็นคนจ่ายเงินซื้อเธอมาเป็นของขวัญดังนั้นแค่ที่เขาไม่รุกเร้าจนเธอเจ็บไปมากกว่านี้ก็ดีแล้ว

เขาสอดใส่เข้าไปทีละน้อยจนสุดแล้วขยับตัวช้าๆ เพื่อให้ร่างเล็กคุ้นชิน จากนั้นจึงส่ายสะโพกไปมาให้ช่องทางรักขยายตัวออก เขาสัมผัสได้ว่ามีเส้นใยบางๆ ขาดผึง แต่ว่าเขาหยุดไม่ได้เมื่อความต้องการมาถึงขีดสุด หากไม่ไปต่อเขาต้องตายตอนนี้

ศราวินก้มลงจูบกลีบปากอิ่มแล้วนวดเฟ้นสองเต้า ทุกสิ่งที่เขาทำวันนี้มันแตกต่างจากตัวตนยามปกติเป็นอย่างมาก เขาไม่เคยจูบปากคู่นอนมาก่อนและไม่เคยรีรอพวกเธอ แต่สำหรับลัลนา เขามีความรู้สึกสงสารเกิดขึ้นและไม่อยากทำให้เธอเจ็บ คงเป็นเพราะเธอยังสดใหม่ไม่เคยผ่านมือใครมาก่อนกระมัง เขาเลยไม่รุนแรง และไม่ทำตามใจตัวเองมากนัก

ศราวินขยับตัวตนเข้าไปช่องทางกำมะหยี่อ่อนนุ่มจนสุด เขาค้นพบว่าเธอสด ใหม่ ซิงๆ ทุกครั้งที่ขยับเธอจะบีบรัดเขาแน่นจนหายใจไม่ออก เขาต้องผ่อนลมหายใจแล้วค่อยๆ ขยับจังหวะไม่ให้เร็วเกินไป

เมื่อทุกอย่างปรับตัวเข้าหากันได้ ศราวินก็ขยับตัวเข้าออก โจนจ้วงเร็วขึ้น แต่เธอก็ยังรัดเขาแน่นจนในที่สุดเขาเป็นฝ่ายผละออก ทำให้ลัลนาเบิกตาขึ้นมอง และต้องตกใจเมื่อเขาพลิกกายมานอนข้าง แล้วจับตัวเธอให้ขึ้นไปอยู่ข้างบน

“ควบขี่ฉัน”

“ฉันทำไม่เป็น”

“เธอทำได้ นั่งลงสวมทับฉัน”

ลัลนาครางเบาๆ เมื่อถูกเขาประคองสะโพกให้สวมทับแก่นกายหนาใหญ่ มันแข็งและค่อยๆ ถูกเธอกลืนกินลงไปทีละนิด เมื่อสวมทับจนหมด แล้วรับรู้ถึงความอึดอัดคับแน่น เธอก็ได้ยินเสียงศราวินคำรามเบาๆ

เธอเห็นเขาตกเป็นฝ่ายอยู่ใต้อำนาจ จากนั้นจึงลองขยับสะโพกขึ้นลงช้าๆ เขาก็ยิ่งส่งเสียงครางดังขึ้น ลัลนาจึงพบว่าเขาชอบให้เธอทำแบบนี้ คนหัวไวจึงขยับขึ้นลงรัวเร็วขึ้น จนเขาครางกระเส่า

“พอก่อน ใจเย็นหน่อยที่รัก”

“คุณไม่ชอบเหรอคะ”

“ชอบ เธอหัวไวมาก ฉลาดมากสาวน้อย” เขาบอกแล้วประคองหน้าสวยให้ก้มลงมารับจุมพิตเป็นรางวัล แม้ในห้องจะเปิดแอร์แรงแค่ไหนแต่ศราวินก็พบว่าเขาและเธอต่างมีเหงื่อชื้นไปทั้งตัวเพราะกิจกรรมบนเตียงที่สอดประสานเข้ากันได้อย่างดี

เขาพลิกเธอลงและเป็นฝ่ายคุมเกมบ้าง ลัลนาครางเสียงเบาเมื่อถูกเขาคร่อมทับ

“อาห์” เธอร้องเมื่อความแข็งขึงดุจหินผาสอดใส่เข้ามาและครั้งนี้เธอชื้นแฉะพอที่จะให้เขาขยับโจนจ้วง ศราวินเร่งจังหวะเร็วขึ้นเพราะรู้ว่าลัลนาพร้อมมากและเขาเองก็ทนไม่ไหวแล้วอยากปลดปล่อยจนจะเป็นบ้า

เขาคำรามต่ำแหงนเงยใบหน้าไปด้านหลังเมื่อปลดปล่อยความต้องการลงไปในตัวเธอทั้งหมดและสิ่งสำคัญที่เขาลืมไปคือเขาไม่ได้ป้องกัน แต่ว่าก่อนที่ลัลนาจะมาทำงานเขาได้ใบตรวจสุขภาพของเธอแล้วจึงมั่นใจว่าเธอสะอาดพอและเขาก็อยากกินเธอแบบเนื้อแนบเนื้อไม่อยากให้มีอุปกรณ์ป้องกันมาปิดกั้นความสุขสุดขีดนี้ด้วย

ทุกอย่างเป็นไปตามสัญชาติญาณดิบเถื่อนที่พอทั้งคู่ต่างถูกไฟราคะในกายลุกโหมเข้าใส่ก็ต่างไม่ยอมผละออกจากกัน ลัลนาอับอายที่ตัวเองเหมือนสาวร้อนรัก ทั้งที่ตัวตนจริงๆ เธอไม่ใช่คนแบบนี้สักนิด แต่เขาราวกับไฟที่จุดน้ำมันอย่างเธอ ไม่อยากเชื่อว่าตนเองจะไร้ยางอายขึ้นควบขี่เขาได้อย่างง่ายดาย ในค่ำวันนี้เธอได้เรียนรู้อะไรจากเขามากพอๆ กับที่สูญเสียไปเช่นกัน