All Chapters of คลั่งรักนางบำเรอ: Chapter 1 - Chapter 10

ในบ้านหลังนี้เป็นบ้านชั้นเดียว มีห้องน้ำใหญ่ที่เธอใช้แต่งตัวเมื่อครู่ และพอเดินออกมาก็มีห้องครัว มีบาร์เครื่องดื่ม ลัลนาไม่สนใจสิ่งต่างๆ รอบตัว เธออยากจะรีบทำงานนี้ให้จบ เท้าเรียวยาวจึงรีบเดินให้เร็วขึ้น เมื่อเดินออกมาจากตัวบ้าน ผ่านสระว่ายน้ำไปยังส่วนที่ใช้ดื่มกิน เสียงผู้ชายที่คุยสนุกสนานดังเข้าหู ลัลนาเห็นพวกเขาชนแก้วกันอยู่ ทว่าพอเห็นเธอพวกเขาก็ต่างมองตรงมาที่เธอเป็นตาเดียวลัลนาสูดลมหายใจเข้าลึก เธอรู้อยู่แล้วว่าจะเจอกับอะไรบ้าง พริตตี้สายเอ็น คือสิ่งที่เธอเลือกมาทำ และต่อด้วยการบริการให้กับเจ้าของวันเกิด แลกกับค่าตอบแทนเป็นจำนวนเงินหนึ่งแสนบาท เมื่อเธอทำงานนี้เสร็จเธอก็จะนำเงินนี้ไปจ่ายเป็นค่ามัดจำให้กับทางโรงพยาบาลทันทีเสียงเพลงกระหึ่มดังเรียกสติลัลนาอีกครั้ง งานนี้เป็นปาร์ตี้วันเกิดของเจ้าของคฤหาสน์ เขาชื่อศราวิน กิตติรักษ์ เขาใช้พื้นที่ส่วนหนึ่งของบ้านจัดทำเป็นโซนปาร์ตี้โดยเฉพาะ ซึ่งแยกจากส่วนที่เป็นบ้านพักไว้อย่างชัดเจน ในส่วนนี้จะมีกำแพงต้นไม้กั้นกลางแบ่งไว้ มีบ้านชั้นเดียวหนึ่งหลัง มีสระว่ายน้ำ และติดไฟสลัวไว้รอบ ทำให้เป็นสวรรค์น้อยๆ ของเจ้าของบ้านและกลุ่มเพื่อนที่ชอบสังส

ลัลนามองเขา เธอจะบอกเขาได้หรือว่าเพื่อนเขาคิดจะรวบหัวรวบหางเธอก่อนแล้วค่อยส่งต่อให้เขา ซึ่งถ้าเธอพูดไปแล้วเขามองว่าไม่ผิดเธอก็จะยิ่งอาย เพราะยังไงเขาก็เพื่อนกัน ความคิดนี้ทำให้ลัลนาเลือกที่จะไม่ตอบ“ฉันทำแผลให้ก่อน แล้วค่อยบอกว่าเกิดอะไรขึ้น”ศราวินลุกจากโซฟา ย่อตัวลงตรงหน้ากระต่ายน้อย เขาจับขาเธอขึ้นมาอย่างเบามือจนลัลนาไม่ทันตั้งตัว ได้แต่มองตาปริบๆ ให้เขาเช็ดแผลให้อย่าเบามือ ศราวินทำความสะอาดแล้วนำยารักษาแผลสดแตะลงไป เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยก็วางเท้าเรียวลงกับพื้น“เสร็จแล้ว ฉันขอโทษแทนเพื่อนฉันด้วยที่ทำให้เธอบาดเจ็บ”ลัลนากัดปากแล้วถามเขา“คุณทราบหรอคะว่าเกิดอะไรขึ้น”“ฉันรู้จักนิสัยเพื่อนฉันดี” เขาตอบยิ้มๆ ดวงตาคู่คมมีแววน่าหลงใหลจนลัลนาต้องพยายามไม่เพ่งมองนาน “และอีกอย่างท่าทางเงอะงะของเธอก็คงไม่ใช่คนที่ไปหาเรื่องใครก่อนหรอกจริงไหม”“...”“เธอชื่ออะไร” จู่ๆ ก็ถูกเขาเปลี่ยนเรื่องทำเอาคนถูกว่าเงอะงะ ต้องตั้งสติอยู่ครู่ถึงจะตอบเขาได้“ฉันชื่อลัลนาค่ะ”“อืม แล้วรู้ไหมว่าที่มาวันนี้ต้องเจออะไรบ้าง” เขาถามต่อหลังจากกลับมานั่งบนโซฟาตามเดิม ใช้สายตาพิจารณาดวงหน้าสวยของสาวน้อยที่นั่งตัวลี

ศราวินถอนจูบออกแล้วมอง เขาเห็นแววตาของเธอฉายแววครุ่นคิดก่อนจะจูบตอบเขา ทำตามที่เขาต้องการอย่างว่านอนสอนง่าย เธอคงลังเลเขารู้ และเขาก็ไม่อยากให้เธอลังเลอีก ในเมื่อเธอต้องการเงินก็ควรทำงานนี้ให้จบ ส่วนเขาก็ต้องการปลดปล่อยจนแทบคลั่ง“อื้อ”“นุ่มมาก”เขาครางกระเส่าจากการฉกชิงความหวานจากกลีบปากอิ่มเต็ม เนื้อตัวของลัลนานุ่มนิ่ม ยิ่งเธอเพิ่งอาบน้ำมาด้วย เขาได้กลิ่นครีมอาบน้ำที่เขาใช้จากกายของเธอ มันทำให้เขายิ่งอยากสูดดมไปทั้งตัว“ลัลนา” เขาคราง“ใช้ครีมอาบน้ำของฉันเหรอ”“ฉันไม่รู้”ศราวินหัวเราะเบาๆ ก่อนถอนจูบมามองเธอ ในตู้สี่เหลี่ยมเล็กๆ นั่นเป็นของใช้ส่วนตัวเขา ส่วนของผู้หญิงที่เขาพามาสนุกด้วย จะวางของใช้ไว้บนเคาน์เตอร์อยู่แล้ว ที่ผ่านมาไม่มีใครหยิบผิดเลย“อืม” เขาตอบแล้วสำรวจผิวกายนุ่มหอมของเธอต่อ เขาขบเม้มติ่งหูแล้วงับเบาๆ ก่อนจะลากลมหายใจร้อนผ่าวลงมาตามไหปลาร้า แล้วหยุดอ้อยอิ่งที่ซอกคออีกครั้ง มือหนาของเขาเริ่มทำการสำรวจบราที่เธอสวมแล้วปลดออกอย่างง่ายดายลัลนารีบยกมือปิดบังทรวงอก ศราวินรีบตามมาคร่อมทับแล้วมอบจุมพิตหวานล้ำให้เป็นรางวัล เขาดูดดึงเรียวปากอิ่ม แล้วสอดแทรกปลายลิ้นลงไปเกี่ยวก

เธอเสียสาวให้เขาแต่ก็พึงพอใจเมื่อมอบให้กับคนที่เธอรู้สึกว่าถูกใจ ในเมื่อมีแฟนก็ต้องเสียเหมือนกันอยู่แล้ว แม้เขาจะไม่ใช่แฟนแต่เป็นคนที่จ้างเธอมาบำเรอกามแต่เขาก็ทำให้เธอประทับใจในแรกพบ เขาเหมือนเทพบุตรในคราบซาตาน เขาหล่อ มีทุกสิ่งที่ผู้หญิงทั่วไปจะหลงใหลตั้งแต่แรกพบ ในตอนแรกเธอทำใจจะพบกับความรุนแรงที่เขาอาจจะทำต่อเธอ เพราะญาดาบอกว่าเธอต้องทำใจยอมรับถ้าหากลูกค้าทำให้เธอเจ็บ คำว่าเจ็บในที่นี้เธอไม่รู้ว่าญาดาหมายถึงอะไรบ้าง เธอไม่อยากเก็บมาคิดมากให้ตัวเองต้องหวาดกลัว เธอบอกตัวเองแค่ว่าต้องอดทนให้มากที่สุดความคิดที่ว่าเขาเป็นแค่ลูกค้าส่วนเธอคือผู้หญิงที่ต้องใช้ร่างกายแลกเงินของเขาทำให้ลัลนาคืนสติกลับมา ไม่หลงเพ้อฝันไปอีกว่าเขาและเธอลึกซึ้งเพราะเขาชอบเธอ และเธอรู้สึกกับเขาอย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับผู้ชายคนไหนมาก่อน ความรู้สึกที่เขามอบให้คงเพราะเขาต้องการตักตวงจากเธอด้วยเรื่องเงินที่เขาจ่ายมาให้แล้วมากกว่า ลัลนาร้องครางเสียดเสียวเมื่อเขาฟอนเฟ้นทรวงอกและกลืนกินยอดผลิบานที่ชูชันท้าทาย จนเขาทำอีกเป็นครั้งที่สามในคืนนี้“เธอสวยมากรู้ไหม” เขาชมจากใจ แล้วพลิกไปนอนหงาย ดันร่างสวยให้ไปนั่งอยู่บนต้นขา ล

“วินน้องคนสวยลีลาเป็นไงวะ ดีไหม เด็ดไหมวะ ฉันสนใจ” เสียงของไอ้แพทเพื่อนสนิทถามขึ้นกลางวง ทำให้ศราวินที่เพิ่งมาถึงหลังจากทำงานเสร็จแล้วรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ“ไม่ดี ไม่น่าสนใจ ไม่เด็ด ไม่ได้เรื่อง เหมือนนอนกับท่อนไม้เลย” ศราวินตอบติดจะเสียงแข็งจนเพื่อนในวงเหล้าต่างมองแลกเปลี่ยนสายตากัน หากแต่ไม่มีใครรู้เหตุผลที่อยู่ดีๆ เพื่อนก็ดูหัวเสีย“หุ้นตกหรือไงมึง ดูหัวเสีย”ศราวินหัวเราะหึในลำคอ ยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ“มีแต่ราคาจะดีดขึ้นจนกูไม่รู้จะเก็บเงินไว้ที่ไหนดี”“โวะ ไอ้หล่อ ไอ้รวย ไอ้คนเลือกได้”ศราวินไหวไหล่ไม่สนใจแล้วกวาดมอง วันนี้เพื่อนๆ เขามีสาวมานั่งคลอเคลียเหมือนเคย ยกเว้นไอ้แพทแต่เขายังไม่ได้เรียกใครมาบริการ และไม่มีอารมณ์นั้นด้วย มือหนายกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม แพทจึงถามขึ้นอีกครั้ง“น้องลัลนาเขาไม่น่าสนใจจริงหรือวะ ไม่เด็ดจริงเหรอ แต่กูสนใจ สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น สิบตาเห็นไม่เท่าลงมือคลำเอง กูจะติดต่อเขาเองดีกว่า ไม่เด็ดของมึง แต่อาจเด็ดสำหรับกู”“กูบอกแล้วไงว่าไม่เด็ด มึงจะเซ้าซี้หาไร” เสียงเริ่มเข้มขึ้นกว่าเดิมเพราะแพทไม่ยอมจบง่ายๆ ทำให้เพื่อนในวงเหล้าที่นั่งข้างกันและได้ย