LOGIN'ศราวิน' คือเพลย์บอยนักธุรกิจที่ใช้ชีวิตอยู่กับงานและปาร์ตี้ในวันหยุด ทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของเขา จนกระทั่งในวันเกิดครบรอบที่สามสิบสามปีทุกอย่างเปลี่ยนไปเมื่อเพื่อนสนิทได้จัดของขวัญดิ้นได้มาเป็นของกำนัล
View More“คุณวิน” ลัลนาไล่หยิกแขนกำยำ ที่กอดเธอไม่ห่างขณะที่ศราวินโอบกอดร่างเมียรักไม่ปล่อย จากนั้นสองร่างสวมกอดกันแน่นจนแทบจะหลอมละลายเป็นคนคนเดียวกันแสงตะวันยามเช้าตรู่ส่องผ่านหน้าต่างกระท่อมไม้ไผ่กระทบร่างของลัลนาที่ยังคงหลับใหล เปลือกตาบางสั่นกระพริบ แต่ยังไม่ทันปลุกเธอให้ตื่นได้เต็มตา เพราะเงาร่างของศราวินที่โน้มขึ้นมาบดบังแสงแดดไว้ได้ก่อน มือหนาไล้ไปตามไรผมที่บดบังใบหน้าสวย นัยน์ตาสีเข้มเป็นประกายเปี่ยมไปด้วยความรักใคร่มองเมียรักที่ยังคงนอนหลับตาพริ้ม เดิมทีความน่ารักสดใสสมวัยของลัลนาก็ทำให้ศราวินทั้งรักทั้งหลงมากพออยู่แล้ว ตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ ยิ่งทำให้ใบหน้าสวยนั้นเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลน่าหลงใหลมากกว่าเท่าตัว ลัลนาปรือตาคู่สวยขึ้นมองเต็มสองตา เพราะรู้สึกได้ว่าถูกเขาจับจ้องมาได้สักพักหนึ่งแล้วศราวินกระตุกยิ้มเบาๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรัก ความอบอุ่น ขณะที่สองมืออบอุ่นมั่นคงดึงมือบางมากุมเอาไว้ แล้วทอดมองคนที่นอนหลับสบายด้วยแววตาอบอุ่น“ความรักของฉัน มันไม่ได้ต้องการคนที่พร้อมทุกอย่าง แต่ต้องการคนที่พร้อมจะเดินเคียงข้างฉันไปตลอด ทั้งยามเศร้ายามสุข”เสียงทุ้มต่ำกระซิบถ้อยคำอ่อนห
“ไม่อยากอาบน้ำ แต่ขอน้ำกินหน่อย”“น้ำเหรอคะ เดี๋ยวแป้งเอามาให้นะคะ” ลัลนาเข้าใจว่าเขาอาจยังไม่ได้สำรวจภายในบ้านเลยไม่รู้ว่ามีตู้เย็นเล็กๆ อยู่ในห้องรับแขก ลัลนาผุดลุกขึ้นมานั่ง กำลังจะก้าวขาลงจากเตียง แต่ก็ถูกแขนกำยำกดเบาๆ ให้แผ่นหลังของเธอแนบลงบนฟูกนุ่มๆ เช่นเคย“แป้งจะไปเอาน้ำให้คุณวิน ก็คุณวินบ่นว่าหิวน้ำ”ศราวินมองสีหน้าใสซื่อของเมียแล้วยิ้มเต็มใบหน้าหล่อเหลาที่เห็นว่าเมียไม่ทันเกม เขาเอื้อมมือไปจับชายกระโปรงสวยของลัลนาเลิกขึ้น เท่านั้นมือบางก็ยื่นมาปัดมือเขาออกเป็นพัลวัน“คุณวินจะทำอะไรคะ”“กินน้ำ”คำพูดสั้นห้วนของเขา แต่ทำให้ลัลนาหน้าแดงไปถึงใบหู ยิ่งเงยหน้าขึ้นมาเห็นสายตาหื่นกระหายคู่นั้น ร่างบางกระถดหนีเป็นพัลวัน“คนบ้า ทะลึ่ง”ศราวินก้าวขึ้นมาบนเตียงแล้วคร่อมร่างเล็กที่เมื่อคืนเขานอนกอดทั้งคืน“ก็ผมอยากกิน...”“พอค่ะ” ลัลนายื่นมือนุ่มไปปิดปากเขาไว้ แต่สายตาคู่คมแพรวพราวนั้นก็ยังจ้องแสดงความต้องการอยากออกมาให้เห็น“แป้งไม่ไหวแล้วนะคะ”“แป้งไม่เห็นใจคนแพ้ท้องแทนเมียเลย” ศราวินออดอ้อน แล้วกอดร่างนุ่มนิ่มคลอเคลียแม้ไม่อยากปล่อยลัลนาออกจากอ้อมแขน เพราะอยากจะกอดเมียรักแน่นๆ ให้หายค
“ฉันเข้าใจว่าแป้งท้องอ่อนๆ อาจจะหิวบ่อยขึ้น งั้นกินก่อน ก็ได้”ลัลนาเผยยิ้มน้อยๆ ออกมา ที่จู่ๆ เขาก็หยุดการกระทำที่อาจจะทำให้เธอแพ้พ่ายแล้วใจอ่อนกับเขา เธอกำลังเดินออกไปแต่ถูกเขาใช้มือขวากันเอาไว้ ไม่ให้เดินผ่านไป“อะไรกันคะ แป้งจะไปกินยำ...”แล้วความคิดทุกอย่างก็หยุดลงเมื่อเขามองเธออย่างเจ้าเล่ห์“ของอร่อยอยู่หน้าแป้ง ก็ฉันไง กินฉันสิแป้ง”คราวนี้ลัลนาเห็นสายตาเจ้าเล่ห์ ก็มองเขาอย่างระแวดระวังแต่ เขาตรึงเธอไว้ด้วยดวงตาคู่คม มือผ่าวร้อนลูบไปที่เส้นผมอ่อนนุ่มยาวสลวยจากนั้นกดร่างเล็กๆ เบาๆ“กินฉันสิแป้ง”ลัลนาพูดอะไรไม่ออก ตอบไม่ถูก เวลานี้เธอกำลังถูกกดลงไปให้คุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขา ที่เปลือยเปล่าทั้งเนื้อทั้งตัวฝ่ามือหนากำลังโอบล้อมความใหญ่โตเอาไว้ในอุ้งมือก่อนจะผลักดันมันเข้าไปจดจ่อที่ริมฝีปากนุ่มเธอรู้ดีว่าเขาเป็นคนมีความต้องการสูงและชอบให้ทำรักด้วยริมฝีปากอ่อนนุ่มของเธอ เขาจะชอบมากและมีความสุขที่สุด ลัลนามองเห็นแววตาขอร้อง มองเธออย่างโหยหา ทุกอย่างที่รวมเป็นศราวินคือสิ่งที่เธอรักและเทิดทูน เธอไม่ได้รักเงินเขาแต่รักเขาเมือสบตากันอีกครั้งลัลนารับเอาความใหญ่โตนั้นเข้ามาไว้เต็มปากจิ้มลิ
“เจ้าชู้ หลายใจ สุดท้ายผู้ชายก็แพ้ทางความสวยอยู่ดี” เธอเกือบจะใจอ่อนให้เขาแล้ว ลัลนาค่อยๆ ปล่อยร่างหนาลงบนที่นอน ทั้งที่เป็นคนคิดจะลองใจเขาเอง แต่พอเห็นศราวินไปกับสาวๆ ที่เธอส่งมาอ่อยเขา คนเจ็บปวดคือเธอเองลัลนานิ่งงัน ที่ผ่านมาเขาแค่พอใจในรูปร่าง หน้าตาของเธอเท่านั้นเอง ไหนว่ารักเธอต่างๆ นานา สุดท้ายผู้ชายทุกคนก็ใจอ่อนต่อกิเลสทั้งนั้น หมุดน้ำตาไหลเป็นสายไม่หยุดลัลนาปล่อยน้ำตาให้ไหลพรากอาบแก้ม ภาพใบหน้าศราวินที่ยิ้มพูดคุยเดินตามสองสาวนั้นออกไป กำลังลอยอยู่ในหัวเต็มไปหมด มือบางเลื่อนไปลูบที่หน้าท้อง“ดีแล้ว ที่หม่ามี้ ยังไม่เชื่อคำลวงพ่อของหนู”ทว่าร่างสูงกำยำที่ลุกขึ้นเพราะมีสาวสวยสองคนมาคุยด้วยแล้วชวนไปที่บาร์ใกล้ๆนี้ทำให้เขายอมตามพวกหล่อนออกไปด้วยเหตุผลที่เขาหิ้วเอากลับมาด้วยหวังว่าเมียจะพอใจศราวินกระตุกยิ้มมุมปาก เมื่อบิดประตูแล้วพบว่าลัลนาล็อกห้อง ดีนะที่เขาตีสนิทกับสามีเจ้าของรีสอร์ทเก่ง พลางคิดว่าลูกบิดแค่นี้ขวางความรัก ความคิดถึงที่เขามีต่อเมียไม่ได้หรอก ลัลนาคิดผิดเสียแล้ว ต่อให้ประตูทำด้วยเหล็กหนาทั้งบาน ถ้าใจเขามันอยากเข้าไป ก็หาทางเข้าไปจนได้ศราวินหยิบกุญแจสำรองที่ขอมาจา