8

เธอเสียสาวให้เขาแต่ก็พึงพอใจเมื่อมอบให้กับคนที่เธอรู้สึกว่าถูกใจ ในเมื่อมีแฟนก็ต้องเสียเหมือนกันอยู่แล้ว แม้เขาจะไม่ใช่แฟนแต่เป็นคนที่จ้างเธอมาบำเรอกามแต่เขาก็ทำให้เธอประทับใจในแรกพบ เขาเหมือนเทพบุตรในคราบซาตาน เขาหล่อ มีทุกสิ่งที่ผู้หญิงทั่วไปจะหลงใหลตั้งแต่แรกพบ ในตอนแรกเธอทำใจจะพบกับความรุนแรงที่เขาอาจจะทำต่อเธอ เพราะญาดาบอกว่าเธอต้องทำใจยอมรับถ้าหากลูกค้าทำให้เธอเจ็บ คำว่าเจ็บในที่นี้เธอไม่รู้ว่าญาดาหมายถึงอะไรบ้าง เธอไม่อยากเก็บมาคิดมากให้ตัวเองต้องหวาดกลัว เธอบอกตัวเองแค่ว่าต้องอดทนให้มากที่สุด

ความคิดที่ว่าเขาเป็นแค่ลูกค้าส่วนเธอคือผู้หญิงที่ต้องใช้ร่างกายแลกเงินของเขาทำให้ลัลนาคืนสติกลับมา ไม่หลงเพ้อฝันไปอีกว่าเขาและเธอลึกซึ้งเพราะเขาชอบเธอ และเธอรู้สึกกับเขาอย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับผู้ชายคนไหนมาก่อน ความรู้สึกที่เขามอบให้คงเพราะเขาต้องการตักตวงจากเธอด้วยเรื่องเงินที่เขาจ่ายมาให้แล้วมากกว่า ลัลนาร้องครางเสียดเสียวเมื่อเขาฟอนเฟ้นทรวงอกและกลืนกินยอดผลิบานที่ชูชันท้าทาย จนเขาทำอีกเป็นครั้งที่สามในคืนนี้

“เธอสวยมากรู้ไหม” เขาชมจากใจ แล้วพลิกไปนอนหงาย ดันร่างสวยให้ไปนั่งอยู่บนต้นขา ลัลนามองเขาด้วยสายตางุนงงอยู่ครู่ก่อนจะเข้าใจสิ่งที่เขาต้องการ มือหนาของศราวินลูบไล้อาวุธประจำกาย ลัลนากลืนน้ำลายลงคอเข้าใจได้ไม่ยากเธอเห็นเขาส่งสายตาวาววามดิ่งลึกมาที่เธอพร้อมกับพยักหน้าช้าๆ

“กินฉัน”

“มันใหญ่มาก ฉันกลัว”

“เธอทำได้คนสวย เชื่อฉันสิ”

ลัลนาเผยอปากสีแดงสดแล้วจัดท่าทางตัวเองให้ถนัดถนี่ เธอนั่งทับต้นขาแข็งแรงของเขา เบียดตัวแนบเข้าไปหาแล้วสัมผัสได้ว่าตัวเขาร้อนลวกผิวเนื้อเธอมาก รวมทั้งแท่งหินที่ตั้งตระหง่านตรงหน้า ซึ่งเธอต้องดูดกลืนก็แท่งใหญ่โตราวเสาไฟฟ้า เธอค่อยๆ ใช้มือจับและก้มหน้างับแท่งเหล็กร้อนเข้าไปทีละนิด

มันถูกกลืนกินเข้าไปทีละนิด จากแท่งเหล็กกล้าที่ว่าใหญ่โตแล้วมันกลับขยายมากไปอีกเมื่อเข้าไปอยู่ในปากน้อยๆ ของเธอ

“อาห์ เยี่ยมมากสาวน้อย แบบนั้นแหละ”

เขาชมแล้วขยุ้มเส้นผมของเธอ ลัลนารู้สึกว่าของเขาใหญ่คับปากจนเธอแทบหายใจไม่ออก แต่ว่าด้วยสัญชาติญาณก็รู้ว่าเธอต้องขยับปาก ศราวินช่วยสอนเธอด้วยการประคองศีรษะเธอให้ผงกขึ้นลง ดังนั้นปากเล็กจึงรูดขึ้นลง พร้อมกับลูบไล้แท่งเหล็กร้อนที่แสดความเป็นชายของเขาไปพร้อมกัน

“อาห์” เขาครางกระเส่า

เธอรู้แค่ว่าอยากทำให้เขาพอใจเพื่อแลกกับเงินที่เธอจะได้นำไปใช้รักษามารดา แค่เพียงไม่นานทุกอย่างก็จะเรียบร้อยและเธอจะไม่มาที่นี่อีก ไม่เจอหน้าเขาอีก จะดีลีทเรื่องนี้ออกไปจากชีวิต ลัลนาพยายามทำทุกอย่างให้เขาชื่นชอบ และลึกๆ ในใจเธอก็รู้สึกว่าเขาสอนให้เธอรู้จักความสุขจากการใช้ร่างกายปรนเปรอให้กัน เธอคิดว่าเซ็กซ์มันน่ากลัวมาก แต่เขาทำให้เธอไม่รู้สึกกลัว

ลัลนาเห็นเขาร้องครางไม่หยุด ใบหน้าหล่อเหลาเหยเก ขยุ้มเส้นผมเธอไม่หยุด ก็ยิ่งรูดปากขึ้นลงจนเขาร้องคำรามลั่นด้วยความเสียดเสียว เกร็งตัวเป็นระยะ เธอก้มหน้าทำอย่างขะมักเขม้นดูดกลืน กินทุกอย่างที่เป็นของเขาไว้จนหมด ราวกับขนมแท่งโปรด เธอสบตาเขาเห็นแววพึงพอใจฉายชัดในดวงตาคู่คมที่ตอนนี้ดำดิ่งอยู่ในวังวนดำกฤษณา เขาครางเป็นระยะ ลัลนายิ่งฮึกเหิมอยากทำให้เขายิ่งร้องครางเหมือนที่เขาทำให้เธอเสียวจนแทบขาดใจ

ศราวินเสียดเสียวแทบบ้า กระต่ายน้อยหัวไว ทำให้เขาสำลักความสุขจนล้นปรี่ เขาเผลอคิดอะไรแค่นิดเดียว อาวุธประจำกายก็ถูกเธอดูดกินเข้าไปอยู่ในปากน้อยๆ นั่นหมดลำแล้ว ศราวินคำรามช่วยยกสะโพกเข้าไปหาปากจิ้มลิ้มเพื่อให้เธอไม่ต้องเหนื่อย ลัลนาก็เก่งมากดูดกลืนทุกอย่างเข้าไปจนหมด ศราวินพึงพอใจ ปลดปล่อยทุกอย่างออกไปจนหมด ลัลนาไม่ทันตั้งตัวว่าเขาเสร็จปากจิ้มลิ้มจึงเลอะเปรอะไปด้วยคราบน้ำที่เขาปล่อยทะลักออกมาราวเขื่อนแตก

เธอเลียรอบริมฝีปากอย่างช้าๆ ขณะจ้องตาเขา ศราวินดึงร่างเล็กมาพลิกกายให้นอนลงแล้วก็ควบขี่กระต่ายน้อยอีกครั้ง

“แม่กระต่ายน้อยช่างยั่ว” เขากระซิบข้างหูแล้วขบเม้ม เธอทำให้เขาสุขสมมาก จนอยากพาเธอไปยังไคล์แม็กซ์ที่รุนแรงอีกครั้งก่อนทั้งคู่จะผล็อยหลับไปในรุ่งเช้า

ลัลนาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในวันรุ่งขึ้น ดวงตาคู่สวยปรือขึ้น ทบทวนอยู่ครู่จึงจำได้ว่านอนอยู่ที่ไหน ที่นี่ไม่ใช่ห้องนอนในบ้านเช่าของเธอ หากแต่เป็นบ้านที่ศราวินใช้ปาร์ตี้ เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ใบหน้าสวยก็หันไปมองยังข้างๆ เธอเห็นแต่เพียงความว่างเปล่าไร้เงาคนที่อยู่ด้วยกันเมื่อคืนจนถึงรุ่งเช้า

มีเพียงหมอนกับที่นอนฝั่งนั้นที่ยับยุ่งบอกให้รู้ว่าเมื่อคืนเธอและเขาทำอะไรกันถึงพริกถึงขิงกันแค่ไหน ลัลนาหน้าร้อนผ่าวเมื่อภาพเมื่อคืนมันผ่านเข้ามาในหัวอย่างเอาออกไม่ได้ แต่ไม่ใช่เวลาที่เธอจะคิดมากเรื่องศราวิน เขาเป็นแค่คนที่จ่ายเงินซื้อความสุขจากตัวเธอและตอนนี้เขาจากไปแล้ว เหลือเพียงร่องรอยที่ทิ้งไว้บนร่างกายเธอเท่านั้น

ลัลนาลุกขึ้นแต่ว่ารู้สึกเจ็บที่กึ่งกลางกายจนหน้าเบ้

 “อืม...ไม่คิดว่ามันจะทำให้เจ็บขนาดนี้ คนบ้า”

เธอต้องนั่งทำใจครู่หนึ่งจึงลุกขึ้นเดินช้าๆ ไปสำรวจว่ามีใครอยู่ในห้องน้ำหรือไม่ เธอไม่รู้ว่าเขาหายไปไหนและไม่อยากรู้ด้วย สิ่งที่อยากทำมากที่สุดคือกลับบ้าน ลัลนาเปิดประตูห้องน้ำเข้าไปก็ไม่พบเขา ลมหายใจที่กักไว้จึงผ่อนออกมาช้าๆ เขาคงกลับไปแล้ว ลัลนาบอกตัวเอง จากนั้นก็ไปยืนสำรวจร่างกายที่หน้ากระจกแล้วต้องกัดปากแน่น

เนื้อตัวของเธอตั้งแต่ลำคอ หน้าอกลงมาล้วนมีแต่ร่องรอยสีแดงระเรื่อเต็มไปหมด ลัลนาไม่อยากมองตัวเองที่อยู่ในสภาพน่าอายแบบนี้จึงเปิดฝักบัวอาบน้ำแล้วจัดการสวมเสื้อผ้า เดินออกมาเปิดกระเป๋าสำรวจดูว่าเช็คหนึ่งแสนบาทยังอยู่หรือไม่

เช็คใบนั้นยังอยู่ดีในกระเป๋าของเธอ ลัลนามองมันด้วยความรู้สึกหลากหลายทั้งอยากได้และไม่อยากได้ไปพร้อมกันแต่ชีวิตคนจนๆ แบบเธอมีสิทธิ์เลือกได้เหรอ มันไม่มีทางเลือกมากนัก และตอนนี้เธอก็ขายเรือนร่างที่นาผืนน้อยแลกเงินแล้ว จึงไม่อยากเสียเวลาคิดมากอีก ลัลนาปิดกระเป๋าแล้วเดินออกมาจากห้อง

บ้านนี้เป็นบ้านชั้นเดียว พอเดินออกมาก็เจอห้องรับแขก ด้านขวามือเป็นห้องครัว เธอกำลังเดินกลับออกไป ตามทางเดินที่เคยเดินเข้ามาในตอนค่ำเมื่อคืน ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเร็วมาก เมื่อคืนเธอมาที่นี่ด้วยใจของนักสู้ทว่าตอนกลับออกไปกลับพบว่าตัวเองพ่ายแพ้ยับเยิน เธอไม่อยากสนใจอะไรอีกแล้วจึงรีบเดินจ้ำอ้าวออกไป หากแต่ว่าเสียงเรียกเบาๆ ที่ดังขึ้นอย่างระมัดระวังทำให้ลัลนาชะงักเท้าหันไปมอง

“คุณคะ”

“เรียกฉันหรือคะ” ลัลนาชี้นิ้วเข้าหาตัว