EPISODE 5

"เมื่อคืนมีความสุขมากไหมครับ"

มือเรียวที่กำลังล้างชามสั่นเทา จนชามหลุดจากมือเกือบแตก แต่ยังทำเป็นใจกล้าเอ่ยตอบโต้ผมเหมือนไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมพูด

"คุณโชเล่นอะไรเสียวๆ แต่เช้าเลยนะคะ พี่ใจสั่นหมดแล้ว มายืนใกล้แบบนี้พี่ก็ใจละลายหมดสิ"

"เสียวตั้งแต่เมื่อคืนแล้วไม่ใช่เหรอ"

"พูดอะไรก็ไม่รู้ ถอยไปค่ะ เดี๋ยวเสื้อนักศึกษาก็เปียกหรอก"

"ผมอยากได้ยินพี่เรียกชื่อผมใกล้ๆ สักครั้งจัง...คุณโชขา! อ๊า! คุณโช! "

ยัยนั่นรีบหันขวับมาจ้องหน้าผมทันที แต่เธอไหวพริบดีพอสมควร เมื่อเธอแสร้งทำเป็นเข้ามาโอบรอบคอผมบดเบียดตัวเข้าหาผมพลางเล่นหูเล่นตาอย่างเย้ายวน เธอคงไม่รู้ตัว ว่าตอนนี้เธอกำลังเล่นอยู่กับไฟ

"แหม! อยากได้ยินแบบนี้ก็ไม่บอก อยากฟังตอนไหนละคะ พี่จะได้เตรียมตัวเตรียมใจ ว่าแต่...คุณโชจะตั้งรับไหวเหรอคะ...พี่ดุนะ"

คำพูดอวดเก่งของเธอช่างน่าขำ งั้นมาดูกันว่าถ้าได้ยินเสียงตัวเองครวญครางจะทำหน้ายังไง ไวเท่าความคิดก็คือการกดเล่นคลิปวิดีโอของผม

~อ๊า! คุณโชขา คุณโช...อ๊า! อื้อ! ~

ใบหน้าสวยเริ่มถอดสีจนหน้าเจือน แขนที่โอบรอบคอผมเลื่อนลงเรื่อยๆ พร้อมร่างบางที่ค่อยๆ ถอยห่างจากตัวผม ผมจึงยกโทรศัพท์ขึ้นมาให้เธอดูเต็มๆ ตา จนเจ้าตัวหน้าแดงไปถึงใบหู

"นี่นาย! นายแอบถ่ายคลิปฉันเหรอ ไอ้เด็กบ้า! คนเฮงซวย! ลบเดี๋ยวนี้นะ"

"เรื่องอะไรเล่า กว่าจะได้ภาพสวยๆ เสียงชัดๆ แบบนี้ ผมต้องนั่งถ่างตาดูทั้งคืนเลยนะ ฮ่าๆ "

"อ๊าย! นี่นายแอบดูฉันเหรอ ลบเดี๋ยวนี้เลยนะ โชกุน...ไอ้เด็กบ้า!"

เธอวิ่งไล่ตามคว้าเอาโทรศัพท์ในมือของผม วิ่งวนจนทั่วทั้งห้องครัว แต่ผมอาศัยความสูงอันชนะเลิศเมื่อเทียบกับเธอ ยกโทรศัพท์ขึ้นสูงจนยัยตัวเล็กกระโดดหย็อยๆ ไล่ตาม กระทั่งนาทีที่เธอก้าวพลาด จนเสียหลักล้มลงมาในอ้อมกอดของผม ด้วยความตกใจ ผมจึงรีบโอบประคองร่างของเธอเอาไว้ เป็นเหตุให้เราล้มลงไปกองที่พื้นทั้งคู่ โดยมีร่างของผมรองรับร่างของเธอเอาไว้ และเราก็เผลอสบสายตากันเข้าโดยบังเอิญ ใบหน้าเธอแดงก่ำด้วยความโมโห จนดวงตากลมโตมีน้ำตารื้นตรงขอบตา เธอคงเจ็บใจที่ตามคว้าเอาโทรศัพท์จากผมไม่ได้ พอมีโอกาสก็รัวกำปั้นน้อยใส่แผงอกของผมปึงปังไม่ยอมหยุด

"ไอ้เด็กบ้า! ลบออกเดี๋ยวนี้เลยนะ ไอ้คนนิสัยไม่ดี ปล่อยฉัน! อุ๊บ! อื้อ..."

ผมทนเห็นริมฝีปากบางที่ก่นด่าตัวเองไม่ไหว จึงกดท้ายทอยของเธอลงมาก่อนจะยื่นใบหน้าเข้าไปประกบจูบกับเรียวปากอิ่มอย่างเผลอไผล ทันทีที่ริมฝีปากของผมแตะสัมผัสไปบนกลีบปากนุ่มของเธอ หัวใจของผมก็เต้นแรงจนผิดจังหวะ ร่างน้อยรีบผละออกจากตัวผม ก่อนจะดีดกายลุกขึ้นทันที

"นะ...นายทำบ้าอะไรของนายอ่ะ"

เธอยกมือขึ้นแตะริมฝีปาก ทั้งยังยืนตัวสั่น ราวกับว่าจูบนั้นเป็นจูบแรกของเธอ ผมลุกขึ้นยืนพลางจ้องใบหน้าหวานอย่างค้างคาใจ แค่เพียงจูบเธอครั้งแรกหัวใจของผมก็เต้นแรงได้ถึงเพียงนี้เชียวเหรอ และเพื่อความแน่ใจในสิ่งที่สงสัย ผมจึงดึงร่างบางเข้ามาในอ้อมกอดอีกครั้ง ก่อนจะบดจูบหนักหน่วงลงบนริมฝีปากบาง จูบครั้งนี้ดูดดื่มร้อนแรง พลางแทรกแซงลิ้นอุ่นเข้าไปในอุ้งปากของเธออย่างรุกล้ำ เธอมีอาการขัดขืนอย่างมาก แต่ก็คงยากที่จะต้านทานแรงของผมได้ ยิ่งเมื่อผมตวัดเกี่ยวเอาลิ้นเล็กที่อยู่ภายในออกมาดูดดึง ร่างนุ่มในอ้อมกอดก็เริ่มต่อต้านมากยิ่งขึ้น มือเรียวทั้งสองข้างตีแขนกำยำของผมรัวๆ เมื่อผมเผลอดูดดื่มเรียวลิ้นชุ่มจนลืมเว้นจังหวะให้เธอได้พักหายใจ

"แฮ่ก! แฮ่ก! แฮ่ก! "

ร่างน้อยถึงกับอ่อนระทวยในอ้อมกอดของผม เธอรีบผลักอกผมออกห่างเมื่อผมทำเหมือนจะก้มลงไปจูบอีกครั้งอย่างติดใจ

"พี่นุ่มนิ่ม..."

ผมเรียกเธอเมื่อเห็นถึงใบหน้าตื่นตกใจของเธอ แต่เมื่อผมขยับเข้าใกล้ เธอก็รีบวิ่งหนีเข้าห้องนอนไปทันที

"ทำยังกับคนไม่เคยโดนจูบ ไหนว่าโชกโชนไงวะ "

ผมบ่นกับตัวเองอย่างเป็นกังวล สีหน้าท่าทางของเธอทำให้ผมค้างคาใจไม่หาย สรุปยัยนี่เป็นคนประเภทไหนกันแน่ กล้าๆ กลัวๆ ผิดวิสัยของคนที่ผ่านผู้ชายมาอย่างโชกโชนจริงๆ