Mag-log inตอนนี้ผมยืนอยู่หน้าประตูทางเข้าเรียบร้อย พอมาถึงผมก็ดึงร่างน้องดาเจ้ามากอด พลางทอดสายตาไปมองคนทั้งคู่ที่นั่งอยู่เบื้องหน้า สายตาสองคู่สบกันนิ่ง ไม่มีทีท่าว่าจะลดละหรือหลบสายตากันเลย ผมกระชับอ้อมแขนเพื่อกอดคนข้างกายให้แนบชิดมากขึ้น จนสายตาคู่นั้นที่จ้องผมไม่วางตา หันหน้าหนีอัตโนมัติ เธอมากับไอ้เด็กนั่นได้ ผมก็มากับคนอื่นได้เหมือนกัน เธอคงตกใจมาก ถึงได้จ้องผมและอึ้งอยู่นานสองนาน เธอจองโต๊ะเบอร์7 ผมจองโต๊ะเบอร์8 ระยะใกล้ชิดขนาดนี้ ถ้าไม่เห็นก็ให้มันรู้ไป
"พี่นุ่มนิ่มทานนี่สิครับ อร่อยมากเลยนะครับ"
"ขอบคุณค่ะ คุณชล คุณชลทานบ้างสิคะ เอาแต่ตักให้พี่ แบบนี้พี่ก็อ้วนพอดี"
"ไม่อ้วนหรอกครับ เท่านี้พอดีสวย"
"แหม...ชมกันเกินไปแล้วค่ะ"
คุณชล...คุณชล แหม...เสียงสองสามสี่มาเชียว พอผู้ชายพาเดทนี่แขนขาเป็นง่อยหมด ตักกินเองไม่ได้ ต้องมีคนคอยตักคอยป้อนให้ เห็นแล้วหงุดหงิดลูกตา
"พี่โชกุนคะ...ชิมนี่สิคะอร่อยนะ"
ผมชำเลืองไปมองยัยนั่นที่หันขวับมามองทันที ที่น้องดาคีบอาหารมาป้อนผม น้องดานี่ก็รู้งานดีเหมือนกันแฮะ ผมยิ้มกริ่มที่มุมปากเล็กน้อยอย่างพอใจ ก้อนจะอ้าปากรับเอาซูชิเข้าไปเคี้ยวจนแก้มตุ่ย
"อื้ม! อร่อยมากเลยครับ ไม่ได้กินอะไรอร่อยๆ มานานแล้วนะเนี่ย"
"งั้นทานอีกคำนะคะ"
น้องดาป้อนผมอีกคำ ผมก็กินอีกสะใจที่ได้เห็นสายตาของยัยนั่นมีแววโทสะเล็กๆ ฉายชัดอยู่
"พี่นุ่มนิ่มครับกิ...อ่ะ"
"อุ๊ย!"
"ขอโทษครับ เลอะหมดเลยเดี๋ยวผมเช็ดให้ครับ"
ภาพตรงหน้าทำเอาผมเดือดจัด ไอ้เด็กนั่นกำลังไล้หัวแม่มือกับริมฝีปากของยัยนั่น แถมก้มลงไปอย่างกับกำลังจะจูบกันอยู่แล้ว ผมลุกจากเก้าอี้เดินตรงไปหาไอ้เด็กนั่นทันที คอเสือนักศึกษาของเจ้างั่งนั่นยับติดมือผมมาเต็มกำ พร้อมกับร่างที่ห้อยโหนตามมา
"กรี๊ด! พี่โชกุนอย่าค่ะ"
"อย่านะคุณโช! ปล่อยคุณชลนะ!"
มือที่ผมง้างเตรียมประเคนหมัดให้ไอ้ลูกหมานั่นชะงักค้างกลางอากาศทันที เมื่อเสียงร้องห้ามหวีดดัง ราวกับจะเป็นจะตายแทนคนที่อยู่ในกำมือผม
"ห่วงมันมากนักเหรอ"
"ใช่...พี่เป็นห่วงเขา"
"ไม่ทันไรก็จะเป็นจะตายแทนกันแล้ว ไวไฟเหลือเกิน จุดติดง่ายแบบนี้สินะ มันถึงลามไปทั่วมหาลัยแบบนี้"
"จะด่าอะไรพี่ก็ด่า แต่อย่าทำคนอื่น คุณชลไม่เกี่ยว คุณไม่มีสิทธิ์ทำร้ายเขา"
"ทำมันไม่ได้ ทำพี่ได้สินะ กลับบ้านเดี๋ยวนี้เลย"
ผมผลักไอ้เด็กนั่นออกไป ก่อนจะกระชากแขนยัยนั่นออกมา แต่ไอ้ลูกหมาน้อยดันอยากเป็นฮีโร่ซะงั้น
"ปล่อยพี่นิ่มนิ่มนะโว้...เฮือก!"
คำพูดสุดท้ายถูกกลืนลงคอ เมื่อผมชี้หน้าไอ้เด็กนั่น พลางจ้องเขม็งอย่างเอาจริง จนมันต้องถอยกลับไปยืนหน้าเจือนอยู่ห่าง มองดูผมกระชากร่างบางตามออกไปจนสุดสายตา
"ปล่อยพี่นะคุณโช! ว้าย!"
ผมยัดร่างยัยนั่นขึ้นรถอย่างกระแทกกระทั้น บังคับให้เธอเข้าไปนั่ง ปิดประตูใส่เธอเสียงดัง ก่อนจะอ้อมไปขึ้นฝั่งคนขับ แล้วก็ขับรถออกไป
"อันธพาล! หยาบคาย! สารเลว!"
"เออ! ด่าเข้าไป ด่าเยอะๆ ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้ด่า ห้ามหยุด! ด่าอีกเซ่!"
"ไอ้หมาบ้า! ไอ้ชั่ว! นายจะเอายังไงกับฉันกันแน่ ห๊า! "
"เอายังไงนะเหรอ...เอาให้ตายกันไปข้างหนึ่งเลยดีไหม?"
ผมสวมชุดครุยสีดำแถบคาดสีผ้า แบบฉบับนิสิตคณะบริหารตามระเบียบเป๊ะ หนึ่งปีเต็มที่ผมอดทนกัดฟันเรียนให้จบ เพื่อเตรียมไปเรียนต่อปริญญาโทที่อังกฤษ นับตั้งแต่ผมแต่งงานเข้ามาเป็นลูกเขยท่านเจ้าสัว ชีวิตของผมก็มีคนวางแผนจัดการให้เรียบร้อยเสร็จสรรพ มีตำแหน่งใหญ่ว่างรอรับโดยไม่ต้องดิ้นรนสร้างเอง อันที่จริงพ่อแม่ผมก็รวยในระดับหนึ่ง แต่การได้พ่อตารวยกว่านี่ มันช่างเหนือความคาดหมาย ผมใช้แค่ความสามารถก็เพียงพอ เพราะทุนทรัพย์มีพ่อตาลงทุนรอไว้ให้เรียบร้อยแล้ว ที่เหลือก็อยู่ที่ว่า ผมจะมีน้ำยาพอไหม“จบแล้วโว้ย!!!”ไอ้ตงตะโกนออกมาสุดเสียง เมื่อเรายืนถ่ายรูปด้วยกันที่หน้าคณะ“จบสักที ต่อไปก็ไปต่อเมืองนอก”“เหอะ เชิญมึงเลย กูไม่เอาด้วยหรอก กูขอเรียนรู้จากประสบการณ์และความผิดพลาดของตัวเองนี่แหละ งานบริหารยกให้มึงเลย”“แล้วมึงไม่คิดจะกลับไปช่วยพ่อกับพี่มึงบ้างเหรอ ทุกวันนี้กูกับพี่นุ่มนิ่มวิ่งไปวิ่งมาสองบ้านแทบไม่ได้หยุดพักเลยนะเว้ย! มึงจะเห็นแก่ตัวเกินไปแล้วไอ้ตง”“นี่ด่าในฐานะพี่เขยใช่ไหม เป็นผู้ใหญ่ขึ้นนะมึง”“กูมีเมีย อีกหน่อยก็มีลูก ต้องคิดได้แล้วป่ะ แล้วมึงอ่า...เมื่อไหร่จะคิดได้”“เฮ้อ! ช่างหัวกูเถอะ”“
ชุดลูกไม้สีขาวผ่องตัดกับสีผิวขาวอมชมพูของพี่นุ่มนิ่ม จนดูโดดเด่นและสง่างามเป็นอย่างมาก ก่อนนี้ผมเคยแอบชื่นชมคนรัก ว่าเธอสวยและสง่าสมกับฐานะลูกสาวเจ้าสัวท่าเรือ และสิ่งที่ผมคิดไม่เกินจริงเลย ยิ่งตอนนี้ที่รักของผม ยิ่งสวยและสง่าสมฐานะมาก ค่ำคืนนี้ผมกลายเป็นบุคคลน่าอิจฉาไปโดยปริยาย เพราะเจ้าสาวของผมสวยสง่ามาก ราวเจ้าหญิงในนิยายก็ไม่ปานผมนั่งมองคนรักอยู่ที่หน้าเวทีหลังจากที่ทำพิธีวางสินสอดเสร็จ พิธีกรก็ประกาศให้เจ้าสาวออกมาได้ พี่นุ่มนิ่มเดินเข้ามาในงานช้าๆ โดยมีคุณป๋าของเธอเดินควงมา คุณแม่ถึงกับรีบตบบ่าผมรัวๆ เมื่อกลั้นความปลื้มปีติเอาไว้ไม่ไหว เพราะสะใภ้คนนี้แม่ผมตั้งใจล็อกไว้ให้ผมมาก พอสมปรารถนา แม่ก็ถึงกับน้ำหูน้ำตาไหลเลยทีเดียว"หนูนุ่มนิ่มของแม่สวยมาก"เห่อลูกสะใภ้ที่หนึ่งก็แม่ผมนี่แหละ ตั้งแต่เปิดตัวเป็นลูกสะใภ้ แม่ผมกับพี่นุ่มนิ่มก็เอาอกเอาใจกันเป็นพิเศษ จยผมนี่กลายเป็นหมาหัวเน่าไปเลย"ใจเย็นๆ ครับแม่ ตอนนี้ผมก็ตื่นเต้นไม่ต่างจากแม่หรอกครับ""แม่ดีใจมากเลยโชกุน แม่กล้าพูดตรงนี้เลยว่า สมบัติทั้งหมดที่แม่มี แม่ยกให้ลูกกับหนูนุ่มนิ่มหมดเลย ขอแค่รีบมีหลานให้แม่อุ้มเร็วๆ พอ""วันนี้พึ
แม่เจ้า...ฉันไม่คิดไม่ฝัน ว่าวันนี้จะมาถึง วันที่ฉันจะถูกทะลวงร่องรักพร้อมกันทั้งสองร่อง เคยเห็นแต่ในคลิปหนังเสียวที่เขาใช้ Sex toy เวอร์ชันสอดพร้อมกันสองรู้ และตอนนี้คุณโชก็ดันอยากจะลองมันซะงั้น เขาเอาดิลโด้ค่อยๆ ยัดเข้าไปในร่องหลังของฉัน ความแปลกใหม่ทำให้ฉันสะดุ้งจนหดรัดท่อนซิลิโคนนั้นแน่น แต่สิ่งแปลกปลอมที่ทิ่มแทงอยู่ร่องหลัง กลับคับแน่นจนกดโดนจุดกระสันของฉันอย่างแปลกประหลาดใจ จนนาทีที่คุณโชยัดดุ้นกายของเขาผ่านห่วงซิลิโคนที่เป็นตัวเชื่อมเข้ามาในร่องหน้าของฉัน มันยิ่งทำให้ฉันเสียวซ่านจนเผลอตอดรัดลำเลาเขาแน่น จนคนที่กำลังค่อยๆ ขยับโยกกายแกร่ง คำรามออกมาอย่างสุดจะทนไหว"อาาาา! แน่นโคตรๆ เสียวดีจริงๆ ผมจะขยับแล้วนะครับ ทูนหัว! ""อ๊า! คุณโชขา อ๊า! เสียวค่ะที่รัก อื้อ! อ๊ะอ๊ะอ๊ะ อ๊า! "ร่างฉันเริ่มสั่นคลอนไปทั้งตัว เมื่อเขากระแทกร่างแกร่งเข้ามารัวๆ จนร่องรักที่ถูกแทงควบคู่ของฉันบีบอัดอย่างทนความเสียวซ่านไม่ไหว จนต้องร้องครวญครางเพื่อขอให้เขาหยุด เพราะฉันรับความเสียวสุดๆ พร้อมกันทั้งสองทางไม่ได้"คุณโชขา ฮื่อๆ พี่ไม่ไหวค่ะ คุณโช! อ๊าย! คุณโช! พี่ไม่ไหวจริง ขอร้อง...อ๊า! "เหมือนคุณโชจะเห
ฉันออกแรงขยำลำเลาและเคล้าคลึงอยู่พักใหญ่ จนท่อนกายของเขาแข็งขืนตื่นเต็มที่ ฉันจึงจัดการปลดเปลื้องชุดเดรสสุดเซ็กซี่ออกจากกาย ก่อนจะคลานขึ้นไปนอนหงายบนโซฟา ขาเรียวหนึ่งข้างของฉัน ยกชันและพาดไปกับพนักโซฟา ในขณะที่อีกข้างก็กางอ้าออกกว้าง พลางหย่อนลงด้านข้าง ศีรษะของฉันหนุนราบไปกับหมอนอิง เพื่อพยุงร่างเอาไว้ ในขณะที่ขาเรียวทั้งสองกำลังกางกว้างอวดโชว์ร่องรัญจวนอย่างเชิญชวนคนตรงหน้าฉันแอบเห็นว่าที่สามี กลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ พลางจับจ้องมองมาที่ร่องกายสีชมพูของฉัน ฉันจึงจับของเล่นอันจิ๋วที่กำลังสั่น สอดและยัดมันเข้าไปในร่องชมพูบอบบาง"อ๊าาาา! ฮื่อ! "ฉันกดรีโมทบังคับมันให้โลดแล่นไปมาในโพรงสวาทอย่างซ่านเสียว จนคนที่เหลียวมองเริ่มจะยืนต่อไม่ไหว ร่างกำยำปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากตัวอย่างเร็วไว ก่อนจะย่างกายโทงๆ มาหาฉันที่กำลังนอนสั่นสะท้านอยู่บนโซฟา"คุณโชขา! จูบพี่หน่อยสิที่รัก อ๊า! อ๊า! "คุณโชก้มลงมามองหน้าฉัน ทั้งที่ลมหายใจกำลังติดขัด เขาหายใจแรงมาก จนลมหายใจอุ่นเป่ารดโดนยอดอกของฉัน ยิ่งสร้างความเสียวซ่านจนฉันต้องอ้าขากว้าง เพื่อรับตัวเขาที่ทาบทับลงมา คุณโชป้อนจูบให้ฉัน พลางขยับถูท่อนลำไปกับเนิน
(นุ่มนิ่ม : บันทึกรักของสาวใช้)ฉันตกหลุมรักหนุ่มน้อยรุ่นน้องที่อายุอ่อนกว่าถึง 4ปี ทันทีที่รู้ว่าเขาเป็น 1ในคนที่ฉันต้องเลือกมาเป็นสามี เพียงเห็นประวัติและรูปถ่ายของใบหน้าหล่อเหลา ก็ทำเอาติ่งกระสันของฉันสั่นระริกและเสียวซ่านไปทั่วทั้งภายใน ความเร่าร้อนในกายทำให้ฉันอดทนรอไม่ได้ จึงตัดสินใจขอความร่วมมือกับคุณแม่ของว่าที่สามี จนฉันได้มีโอกาสเข้าไปใกล้ชิดกับเขา ด้วยการปลอมตัวไปเป็นสาวใช้ แต่หนุ่มน้อยก็เล่นตัวซะเหลือเกิน จนฉันต้องงัด 108กลยุทธ์ ฉบับสาวขี้อ่อยออกมายั่วยวน และตอนนี้ฉันก็ได้เขามาครอบครองในฐานะสามีสมใจแล้ววันนี้คือวันจบการศึกษาของฉัน ซึ่งผู้ใหญ่จะให้เราแต่งงานกันทันทีที่ฉันเรียนจบ และฤกษ์ยามก็ถูกกำหนดเอาไว้แล้วอีก 30วันหลังจากนี้ วันนี้เรามีงานปาร์ตี้เล็กๆ ที่บ้านของฉันเพื่อฉลองการเรียนจบของฉัน และหลังจากที่งานเลิกและแขกคนสนิทต่างกลับกันหมดแล้ว ฉันก็แอบเข้ามาร่ำลาอุปกรณ์สร้างความเสียวซ่านในห้องสะสมอย่างอาลัยอาวรณ์"โอ้โห...นี่แอบมีเป็นห้องแบบนี้เลยเหรอครับ ผมชักจะน้อยใจแล้วสิ"เขาคงตามหาฉันทั่วบ้านแล้ว ถึงได้รู้ว่าฉันอยู่ในห้องนี้ ทั้งที่ฉันไม่เคยบอกเขา ตั้งแต่เขาเข้ามาอยู่บ
"เฮียโช"ขณะที่พวกผมกำลังคุยกันเรื่อยเปื่อย ก็มีแขกมาเยือนถึงถิ่น ผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง โดยมีพี่นุ่มนิ่มกอดแขนผมเอาไว้ และคนที่มาเยือนก็ไม่ใช่ใคร ก็คือไอ้คนที่ประเคนส้นตีนใส่ผมนั่นเอง"มึงจะเอาอะไรอีก มึงไม่จบเหรอ""ผมมาขอโทษเฮียครับ"เสียงอ้อแอ้ทำให้ผมใจอ่อนยวบ ไม่ใชเพราะมันเสียทีเดียว แต่เป็นสาวน้อยที่หลบอยู่ด้านหลังมัน คนที่ได้ชื่อว่าเป็นต้นเหตุของเรื่อง ผมนั่งลงที่เดิม พี่นุ่มนิ่มและไอ้ตงก็นั่งตาม"นั่งสิ หรือจะยืนค้ำหัวกูอยู่อย่างนั้น"เด็กนั่นเดินมานั่งลงก่อนจะนิ่วหน้า เพราะอาการก็สาหัสไม่แพ้กัน"ผมขอโทษเฮียนะครับที่เข้าใจผิด ผม...""หูหนวกตาบอดชั่วขณะเพราะแรงหึงหวง" ผมตอบแทนมัน"ครับ" มันยอมรับสั้นๆ แมนๆ"เออ...กูเข้าใจ กูก็เคยเป็นมาก่อน แต่ก็ควรมีสติมากกว่านี้ ไม่ใช่มาถึงก็ซัดแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย""น้องดาขอโทษค่ะ น้องดาเองก็ผิด ที่เข้าใจทุกอย่างผิดไป จนมันเกิดเรื่อง"น้องดาเอ่ยขึ้น ใบหน้าแสดงออกถึงความรู้สึกผิดชัดเจน จนผมเองยังนึกสาสาร เธอคงรักเจ้าเด็กนี่เข้าแล้วเต็มๆ"พี่ถามนะ หึงกันไปมาเนี่ย รู้ใจกันและกันรึยังว่าอีกฝ่ายก็รักไม่แพ้กัน"ทั้งสองส่ายหน้า จนผมต้องเอามือมากุมขมับ







