Share

บทที่ 20 รักต้องห้าม

Penulis: นครแสงจันทร์
ฮาธาเวย์ กรุ๊ปคือ องค์กรขนาดใหญ่พร้อมด้วย 321 สาขาภายใต้การดูแล มันยังเป็นตำนานบทหนึ่งในโลกของธุรกิจของรอธเซย์

ซีอีโอของฮาธาเวย์ กรุ๊ปคือ แซคคารี คอนเนอร์

ตึกสำนักใหญ่ 100 ชั้นของกรุ๊ปตั้งอยู่ที่ใจกลางของเมืองรอธเซย์

ชาร์ล็อตถูกหยุดไว้โดยพนักงานรักษาความปลอดภัยทันทีที่เธอมาประตู “ได้โปรดแสดงบัตรผ่านของคุณด้วยครับ”

ชาร์ล็อตเงยหน้าขึ้น “ฉันเป็นเพื่อนของแซคคารีค่ะ ถ้าคุณไม่อยากมีปัญหา ก็อย่าหยุดฉันไว้จะดีกว่านะ”

ชาร์ล็อตทำให้พนักงานรักษาความปลอดภัยกลัวจนตัวสั่น

ผู้หญิงคนนี้กล้าเรียกคุณคอนเนอร์ด้วยชื่อต้น ดังนั้นพื้นเพของหล่อนคงจะไม่ธรรมดา

แม้ว่าคุณคอนเนอร์มักจะเย็นชาและไม่สนใจผู้หญิง หญิงคนนี้ทั้งมีเสน่ห์และงดงาม เธออาจจะเป็นคนรักที่คุณคอนเนอร์เจออย่างลับ ๆ เขาจะมีปัญหาไหมถ้าหากเผลอไปขัดใจเธอเข้า?

พนักงานรักษาความปลอดภัยลังเลที่จะปล่อยเธอเข้าไป

ในตอนนั้น พนักงานรักษาความปลอดภัยอีกคนก็พูดว่า “ผมก็สงสัยอยู่ว่าใครกัน ที่ไหนได้คุณชาร์ล็อต ซิมม่อนส์นี่เอง”

ชาร์ล็อตรู้สึกเขินอายเล็กน้อย “คุณรู้จักฉันงั้นเหรอ?”

“ใช่ครับ แน่นอนอยู่แล้วว่าผมรู้จัก คุณซิมม่อนส์ คุณเป็นที่รู้จักทั่วทั้งฮาธาเวย์ กรุ๊ป ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว คุณคอนเนอร์ได้มีคำสั่งลงมาว่าอย่าให้มีสาขาใดของบริษัทที่อนุญาตให้คุณเข้าไปได้”

จิตใจของชาร์ล็อตจ่มดิ่ง

ฉายาของแซคคารี คอนเนอร์ในการเป็นคน “เด็ดเดี่ยว” ไม่ได้กุขึ้น เขาได้ตัดสินใจที่จะขีดระหว่างเขาทั้งสอง ดังนั้นเขาได้ขัดขวางเธออย่างสมบูรณ์โดยไม่ให้โอกาสเธอได้เจออีกแล้ว

ชาร์ล็อตรู้สึกโดดเดี่ยวเมื่อหล่อนรู้ตัวในเรื่องนั้น

“เพราะงั้น อย่าพูดว่าคุณเป็นเพื่อนของคุณคอนเนอร์อีกนะ คุณซิมม่อนส์ แม้ว่าคุณจะอ้างว่าคุณเป็นภรรยาหรือแม่ของคุณคอนเนอร์ คุณก็ไม่มีทางผ่านประตูนี้ไปได้ ได้โปรดไปซะ!” พนักงานรักษาความปลอดภัยมองไปที่เธออย่างเย้ยหยัน

ชาร์ล็อตรู้ว่าเธอไม่สามารถหาวิธิโกหกเพื่อเข้าไปในตึก แต่หล่อนปฏิเสธที่จะออกไป เธอจะยืนอยู่ด้านนอกประตูจนกว่าแซคคารีจะออกมา

เมื่อเวลาผ่านไป แดดค่อย ๆ แรงขึ้น

ผิวหนังของชาร์ล็อตบอบบางเหมือนกับดอกไม้ โดยเฉพาะใบหน้าของเธอ ที่สวยและนุ่มนวลราวกับหยกขาวชิ้นหนึ่ง

ผิวหนังที่บอบบางและอ่อนโยนของชาร์ล็อตเปลี่ยนเป็นสีแดงหลังจากไม่กี่นาทีภายใต้แสงอาทิตย์ แต่ยังโชคดี แซคคารีได้ให้ร่มคันหนึ่งกับเธอ

ชาร์ล็อตคาดไม่ถึงว่าร่มที่แซคคารีใช้เพื่อล้อเลียนเธอนั้นจะกลายเป็นกลายเป็นบาเรียที่ปกป้องเธอได้จริง

คนที่กำลังเดินผ่านประตูมองไปที่เธอด้วยสายตาแปลก ๆ

ชาร์ล็อตมองเหม่อขณะที่ยืนอย่างโดดเดี่ยวต่อหน้าหน้าต่างเต็มบานด้านนอกตึกพร้อมกับร่ม

“ไม่นะ! ฉันไม่อยากจากคุณคอนเนอร์ไป อย่าผลักไสฉันไปเลยนะ!”

เสียงร้องไห้หนักอย่างหนักหน่วงดึงดูดความสนใจของชาร์ล็อต ขณะที่เธอมองตามเสียงไป เธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งในชุดแต่งกายทางธุรกิจกำลังถูกดึงอย่างใช้กำลังจากประตูโดยพนักงานรักษาความปลอดภัยชุดดำสองคน

ผู้หญิงคนนั้นมีรูปร่างที่น่าทึ่งและใบหน้าที่สระสวย หล่อนกำลังร้องไห้ ดังนั้นมีน้ำตาพร่างพรูเต็มหน้าของหล่อน “อย่าผลักไสฉันไปเลย ฉันรักคุณคอนเนอร์มาตลอด ชีวิตนี้จะมีความหมายอะไรถ้าฉันไม่ได้อยู่กับเขาไปตลอดชีวิต? ฮือ...ไม่...”

“ฉันไม่อยากไปจากเขา…”

“ฮือ...”

ขณะที่ร้องไห้ หล่อนถูกบังคับให้เข้าไปในรถคันสีดำโดยพนักงานรักษาาความปลอดภัยสองคน

เมื่อประตูรถถูกปิด ชาร์ล็อตจึงไม่ได้ยินเสียงร้องไห้ของผู้หญิงคนนั้นอีกต่อไป แต่เธอได้ยินเสียงผู้หญิงคนนั้นกำลังทุบประตูรถอย่างรุนแรงภายในตัวรถ

ทันใดนั้น รถก็แล่นออกไปพร้อมผู้หญิงคนนั้น

เธอได้ยินขณะที่พนักงานรักษาความปลอดภัยสองคนพูดคุยกันขณะที่เดินกลับมา “ในฐานะเลขาส่วนตัวของคุณคอนเนอร์ คุณแฮดด็อกซ์ผู้มีอนาคตที่สดใส ใครกันจะรู้ว่าเธอจะตกหลุมรักกับคุณคอนเนอร์และสารภาพความรู้สึกกับเขาไประหว่างการประชุมในวันนี้? เธอฉวยโอกาสชัด ๆ!

“ใช่แล้ว ใครบ้างที่ไม่รู้ว่าคุณไม่ยอมให้มีเรื่องความรักใคร่ ๆ ? บริษัทของเราเคยมีเหตุการณ์ที่พนักงานหญิงถูกไล่ออกเนื่องจากได้สารภาพรักกับท่านประธานของเราในอดีต ทำไมคุณแฮดด็อกซ์ถึงไม่เรียนรู้อะไรจากเรื่องพวกนั้นบ้างนะ?

“เฮ้อ! คุณแฮดด็อกซ์ตกหลุมรักกับคุณคอนเนอร์อย่างมากจนเป็นบ้า ใช่ไหม? มันคงจะดีถ้าเธอฝังความรักที่มีต่อคุณคอนเนอร์ไว้ในใจ อย่างน้อย เธอก็ได้อยู่กับคุณคอนเนอร์ทุก ๆ วัน ตอนนี้ ไม่ใช่แค่เธอจะถูกไล่ออกจากบริษัทเท่านั้น แต่เธอยังต้องออกจากรอธเซย์ภายในสามวันอีกด้วย ถ้าเธออยากเจอคุณคอนเนอร์อีก เธอคงเจอเขาได้แค่ในฝันเท่านั้น…”

ตายจริง!

เกิดอะไรขึ้นกับผู้หญิงที่น่าสงสารที่ได้ตกหลุมรักกับแซคคารี คอนเนอร์งั้นเหรอ?

หล่อนถูกแซคคารีไล่ออกอย่างไร้ความปราณีแถมยังต้องออกจากรอธเซย์แค่เพราะว่าหล่อนได้สารภาพรักกับเขางั้นเหรอ?!

แซคคารี คอนเนอร์ช่างเป็นคนเลือดเย็นจริง ๆ!

เมื่อชาร์ล็อตคิดว่าอีกสักพักเธออาจจะทำอะไรที่ผิดแปลกมากไปกว่าเดิมกับแซคคารี หัวใจของเธอเริ่มเต้นอย่างรุนแรง

ในตอนนั้น ลิฟท์ส่วนตัวในล็อบบี้ที่ถูกจองไว้เพื่อท่านประธานก็เปิดออก

เมื่อแซคคารีก้าวขาออกจากลิฟท์ พนักงานทั้งหลายในโถงพากันโค้งคำนับตามกัน แม้แต่พนักงานรักษาความปลอดภัยที่ประตูก็โค้งคำนับ

ชาร์ล็อตใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาในตอนที่พนักงานรักษาความปลอดภัยโค้งคำนับให้กับแซคคารีเพื่อที่วิ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว

“เฮ้ คุณเข้าไปไม่ได้นะ…”

ในตอนที่พนักงานรักษาความปลอดภัยสังเกตเห็นเธอ เธอได้วิ่งเข้าไปหาแซคคารีเรียบร้อยแล้ว

ทุกคนอึ้ง

แม้แต่ใบหน้าอันหล่อเหลาของแซคคารีก็แสดงนัยของความตกตะลึง เขาคือชายที่ผ่านความท้าทายมากมายมาแล้วในชีวิต แม้ว่า แค่ไม่กี่วินาทีต่อมา ท่าทีของเขาเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นและเขาพูดว่า “ทำไมเธอถึงตามตื้อฉันไม่จบไม่สิ้น?”
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • คลั่งรักสุดใจของนายCEO   บทที่ 300 คำเชิญของแอนนาลิต้า

    "บาดแผลทางอารมณ์ของนายท่านรองในวันนี้ค่อนข้างแย่ การดื่มน้ำอุ่นเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอที่จะบรรเทาอาการของเขาได้ เขาต้องการความสงบและเงียบ"ชาร์ล็อตดูเหมือนจะคิดได้ในทันที "ฉันไม่คิดว่าเขาจะเจ็บปวดขนาดนั้น เพียงเพราะเขาได้เจอกับแกริสันในวันนี้และทำให้นึกถึงลอร์เรน วันนี้เขาได้เจอกับลอร์เรนแล้วหรือยัง?""ลอร์เรน? ฮ่า!" ลูคัสยิ้มอย่างมีเลศนัย"นายหญิง ถ้าคุณสนุกกับการแต่งเติมความคิดแบบนี้ ทำไมไม่ลองขยายจินตนาการของคุณดูล่ะ?"ชาร์ล็อตเกือบจะสติหลุด"นายกำลังพูดอะไร?"ลูคัสหันกลับมา ส่งยิ้ม และขยิบตาให้เธอ "เอาล่ะ มีหลายคนเคยได้ยินข่าวลือว่านายท่านรองเป็นเกย์จริง ๆ ทำไมคุณไม่พิจารณาถึงความเป็นไปได้ที่แกริสันจะมีความรักที่แท้จริงกับนายท่านรองล่ะ? บางทีบาดแผลของเขาอาจจะถูกรบกวนอย่างมากเพราะเขารู้ว่าแกริสันหลงใหลในตัวคุณแค่ไหน?""นั่น... เป็นไปได้ยังไงกัน!?" ดวงตาของชาร์ล็อตเต็มไปด้วยความตกใจลูคัสยิ้มอย่างลึกลับ "ผมไม่รู้ คุณสามารถถามนายท่านรองได้เสมอ บางทีเขาอาจจะให้คำตอบกับคุณได้... โอ้!"เขาตะโกนขณะที่ชาร์ล็อตตบเข้าที่หัวของเขาเวลาไม่นานนัก ชาร์ล็อตก็กลับมาถึงเขตวิหารศักดิ์

  • คลั่งรักสุดใจของนายCEO   บทที่ 299 ชาร์ล็อต เธอนี่มันหมอดูชัด ๆ

    ชาร์ล็อตตกตะลึง "ไม่ใช่ว่าฉันจะมีพลังวิเศษนะ ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอีกสี่ปีข้างหน้า?" เธอและแกริสันมีสัญญาสิบปีระหว่างกัน ตอนนี้ก็หกปีแล้ว สัญญาจะครบกำหนดในอีกสี่ปี เธอจะแต่งงานกับเขาอย่างที่เธอพูดไว้หรือเปล่า?" แซคคารีถามด้วยสีหน้าจริงจังมาก"เฮอะ!" ชาร์ล็อตหัวเราะออกมาราวกับว่าเธอได้ยินเรื่องที่ตลกที่ใหญ่ที่สุดในโลก"ถ้านายกำลังจะพยายามเล่นตลก ก็ไม่จำเป็นต้องดูจริงจังขนาดนั้นก็ได้ จริง ๆ แล้วนายดูดีมากเลยนะเวลายิ้ม มาเถอะ ยิ้มหน่อย!"แซคคารีดูบูดบึ้งยิ่งกว่าที่เคย รูม่านตาน้ำแข็งของเขาที่จ้องมาที่เธอดูน่ากลัวยิ่งกว่าเดิมชาร์ล็อตเข้าใจทันทีว่าแซคคารีไม่ได้พูดเล่น ๆ กับเธอเลย!'พอได้แล้ว! เราแต่งงานกันมาเกือบสามเดือนแล้ว และฉันไม่เคยได้ยินแซคคารีพูดเรื่องตลกมาก่อน ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่าก้อนน้ำแข็งที่อยู่ในร่างกายของเขาเริ่มหลอมละลายตอนไหนกัน!'เธอส่ายศีรษะอย่างงุ่มง่าม"ถึงแม้ว่าแกริสันจะโง่เขลาพอที่จะรออยู่ที่สะพานนั้นเป็นเวลาสิบปี ฉันก็ไม่มีวันแต่งงานกับเขา ฉันบอกเรื่องนี้กับเขานับครั้งไม่ถ้วนตลอดหกปีที่ผ่านมา รวมทั้งวันนี้ด้วย แต่เขาก็ปฏิเสธที่จะฟัง มันเป็นเรื่อ

  • คลั่งรักสุดใจของนายCEO   บทที่ 298 ความฝันหรือว่าเป็นบ้า

    เป็นเวลาหนึ่งปีแล้วที่แซคคารีไม่เคยพบหรือติดต่อกับเขาเลย เขาคิดว่าความเย่อหยิ่งและถือตัวของแซคคารีนั้น จะทำให้แซคคารีไม่มีวันที่จะติดต่อกับเขาอีกเว้นแต่เขาจะเป็นคนเริ่มทำเช่นนั้นเอง มันทำให้เขาประหลาดใจที่แซคคารีเป็นคนทำลายกำแพงระหว่างพวกเขาเพราะเห็นแก่ชาร์ล็อต!แซคคารีช่วยพยุงแกริสันออกจากสะพานชาร์ล็อตรู้ดีถึงความสัมพันธ์ของแกริสันและแซคคารี ดังนั้นเธอจึงไม่แปลกใจที่พวกเขารู้จักกัน แต่สิ่งที่น่าแปลกใจนั้นก็คือ ในช่วงห้านาทีที่ผ่านมาตั้งแต่ที่แซคคารีช่วยพยุงแกริสันลงมาจากสะพานแล้วเดินไปยังรถของเจมส์สัน พวกเขาไม่พูดอะไรกันเลย แท้ที่จริงแล้วพวกเขาไม่แม้แต่จะมองหน้ากันด้วยซ้ำ...ดังนั้นพวกเขาจริงเดินไปด้วยกันด้วยใบหน้าที่เย็นชาในลักษณะที่แปลกประหลาดไปตลอดทาง ราวกับภูเขาน้ำแข็งสองลูกที่มาบรรจบกันที่ด้านหนึ่งชาร์ล็อตที่ยืนอยู่ข้างพวกเขา รู้สึกราวกับว่าเธอเสี่ยงที่จะถูกแช่แข็งตายเพราะพวกเขา ดังนั้น เมื่อพวกเขาลงมาจากสะพานแล้ว เธอจึงไม่เดินไปกับพวกเขาต่อ เธอหันหลังและมุ่งหน้าไปที่รถจองแซคคารีแทน"อ่า! คุณคอนเนอร์ ผมคิดว่าคุณจะไม่มาเจอคุณลาร์สันอีกแล้ว ช่างน่าประหลาดใจเสียนี่กระไร..." เ

  • คลั่งรักสุดใจของนายCEO   บทที่ 297 ความใจดีของแซคคารี

    ชาร์ล็อตหันกลับมาและเห็นแกริสันนั่งคุกเข่าบนสะพานโดยมีมือทั้งสองข้างของเขาพยุงตัวเองไว้กับพื้น ใบหน้าของเขาซีดเผือดและหน้าผากเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ แขนและขาของเขากำลังสั่น"ดูฉันตอนนี้สิ แค่เจ็บป่วยเล็กน้อยยังทำให้ฉันดูไร้ประโยชน์ขนาดนี้เลย ฉันยังเดินตรงไม่ได้ด้วยซ้ำ อย่าช่วยฉันนะ ฉันลุกขึ้นเองได้"เขาบังคับตัวเองให้ยืนขึ้น แต่เพราะเขาเจ็บป่วยและอ่อนแอมาก เขาจึงไม่สามารถยืนขึ้นได้เลยชาร์ล็อตเม้มริมฝีปากของเธอแกริสันคือความภาคภูมิใจของโรงเรียนมัธยมของพวกเขาในอดีต ไม่เพียงแต่เขาจะเป็นนักปราชญ์ที่ไม่มีใครกล้าแตะต้องเท่านั้น แต่เขายังเป็นความภาคภูมิใจและความสุขของคุณครูสอนพละอีกด้วย และเขาเคยทำลายสถิติการวิ่งระยะไกลอีกสองสามรายงานไม่น่าแปลกใจเลยที่เจมส์สันมาขอร้องเธอให้ช่วยพูดกับเขา แกริสัน แชมป์นักวิ่งที่ตอนนี้ป่วยจนแทบจะเดินไม่ได้!"หยุดฝืนตัวเองได้แล้ว มาเถอะ"ชาร์ล็อตเดิยมาอยู่เคียงข้างเขาและยื่นมือออกมาหาเขาแกริสันประหลาดใจกับการแสดงความรู้สึกที่กระทันหันจนน่าสับสนนี้ จากนั้นเขาก็คว้ามือของชาร์ล็อตไว้อย่างรวดเร็ว"ขอบคุณ!"แกริสันที่สุขภาพดีและแข็งแรงในตอนนี้ดูเหมือนชายชรา

  • คลั่งรักสุดใจของนายCEO   บทที่ 296 สะพานสายรุ้ง

    เนื่องจากเขาไม่ได้รับการตอบรับใด ๆ จากแซคคารี ลูคัสจึงดึงโทรศัพท์ออกมา เปิดข้อมูลมี่เขาพบ และยื่นให้แซคคารีดู"ฟังนะครับ แกริสันมอบช่อดอกไม้ให้นายหญิงคอนเนอร์ 237 ช่อ เขียนจดหมายรัก 698 ฉบับ และสารภาพความรักที่เขามีต่อเธอ 1,966 ครั้งในช่วงหนึ่งภาคการศึกษา และอาจจะมากกว่านั้นหากเราพิจารณาถึงช่วงเวลาที่ไม่มีใครรู้หรือช่วงเวลาที่ไม่สามารถติดตามได้"แซคคารียังคงอยู่ในภาวะตึงเครียด ดวงตาของเขามืดลงจนน่ากลัวลูคัสทำได้เพียงพยายามปลอบเขา"แต่ถึงอย่างนั้น นายหญิงคอนเนอร์ก็ยังไม่ไปไหน เธอเคยล้อเล่นกับเขาด้วย... โดยการขอให้เขารอเธออยู่ที่สะพาน นั่นหมายความว่าแกริสันเป็นเพียงของเล่นที่ขาดไม่ได้สำหรับเธอ" "นายพูดอะไร?" ในที่สุดแซคคารีก็พูดขึ้นลูคัสจดจ่ออยู่กับข้อมูลในโทรศัพท์ของเขาอย่างเต็มที่ เขาไม่ได้สังเกตว่าการจ้องมองของแซคคารีนั้นลดลงกลายเป็นแสงสะท้อนสันทรายที่เยือกเย็น เขายังคงอธิบายต่อไป "เอ่อ พูดตามตรงนะครับ สำหรับนายหญิงคอนเนอร์แล้ว แกริสันเป็นเหมือนพี่ชายที่คอยดูแลเธอที่มีสถานะเดียวกับทิฟฟานี่ มิลเลอร์นายหญิงคอนเนอร์ไม่สนใจเขาเลยจริง ๆ เมื่อเธอเล่นกับเขาเสร็จแล้ว เธอจะ... แอ๊ะ!"

  • คลั่งรักสุดใจของนายCEO   บทที่ 295 แซคคารีอยู่ที่นี่

    ดังที่กล่าวไว้ ไม่ว่าชาร์ล็อตจะปฏิเสธแกริสันอย่างโหดร้ายสักกี่ครั้ง เขาก็ไม่เคยยอมแพ้และยังคงไล่ตามเธอด้วยความมุ่งมั่นเมื่อหกปีที่แล้ว โรงเรียนของพวกเขาได้จัดทัศนศึกษามาที่ "สะพานสายรุ้ง" แกริสันได้สารภาพและมอบจดมายรักให้กับชาร์ล็อตที่สะพานสายรุ้งแห่งนี้ต่อหน้านักเรียนจำนวนมากเนื่องจากไม่มีทางเลือกอื่น ชาร์ล็อตจึงชี้ไปที่ "สะพานสายรุ้ง" และพูดว่า "เอาล่ะ แกริสัน คุณบอกว่าคุณจะไม่ยอมแพ้ใช่ไหม? ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณจะต้องมาที่สะพานแห่งนี้ทุกวันและรอฉันสองชั่วโมง ไม่ว่าฝนจะตกหรือแดดออก ถ้าคุณสามารถรักษามันไว้ได้เป็นเวลาสิบปีโดยที่ไม่ล้มเหลว หลังจากผ่านไปสิบปี ฉันจะแต่งงานกับคุณและเป็นภรรยาของคุณ"ชาร์ล็อตเดินจากไปทันทีหลังจากนั้น และเธอก็โยนจดหมายรักที่แกริสันมอบให้เธอลงไปในแม่น้ำด้วยชาร์ล็อตรู้สึกโล่งอกที่แกริสันจะต้องยอมแพ้เมื่อได้ยินสิ่งที่เธอพูดไป เพียงเพราะว่าเธอไม่เคยคาดหวังตั้งแต่แรก แต่แกริสันโดดเรียนทุกวันและมารอเธอที่สะพานสายรุ้ง โดยไม่คำนึงถึงสภาพอากาศ เขาทำแบบนี้มาหกปีแล้ว..."ที่นี่อากาศหนาวและชื้น และเธอค่อนข้างอ่อนแอ แค๊ก... ดังนั้นเธอควรกลับไปเดี๋ยวนี้" เสียงท

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status