EP1 : ถูกใจตั้งแต่แรกเจอ (2)

10 : 36 น.

“ฝันหวาน ช่วยเอาแฟ้มรายงานนี่ไปให้พี่เลขาของท่านประธานหน่อยนะ พอท่านประธานเซ็นเสร็จแล้วก็เอากลับมาด้วย” เสียงของ ‘พี่น้ำขิง’ สาวแว่นหน้าตาสวยคมที่เป็น จป. หรือก็คือเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงานวิชาชีพ เอ่ยกับพนักงานหน้าใหม่ที่ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของเธอ ซึ่งก็คือ ‘ฝันหวาน’ สาวร่างอวบอิ่มผมสั้นที่มีใบหน้าน่ารักราวกับถอดแบบมาจากตุ๊กตานั่นเอง

“ตึก A ใช่ไหมคะพี่ขิง?” ฝันหวานเอ่ยถามให้แน่ใจอีกครั้ง จะได้ไม่เสียเวลากลัวว่าจะหลงไปผิดชั้นผิดอาคาร เนื่องจากเธอเพิ่งมาทำงานวันแรก

ตอนที่รุ่นพี่ในแผนกช่วยแนะนำเธอให้รู้จักกับพนักงานในบริษัทตำแหน่งต่างๆ ที่ต้องร่วมงานด้วย เธอก็หัวหมุนจะแย่อยู่แล้วเพราะมีหลายคนจนจำแทบไม่หมด

ไหนยังจะมาต้องจำตึกและชั้นที่แต่ละคนประจำอยู่อีก

“ใช่จ้ะ...พี่จอห์นที่เป็นเลขา ฝันหวานน่าจะจำได้ใช่ไหม เห็นบอกว่าเป็นพี่ของเพื่อนสนิทนี่?”

“อ๋อ...ใช่ค่ะๆ จำได้แล้ว ขอบคุณนะคะพี่น้ำขิง เดี๋ยวหนูเอาไปให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ” เธอฉีกยิ้มหวานเมื่อจำได้แล้วว่าเลขาท่านประธานบริษัทก็คือพี่จอห์น พี่ชายของยัยวิเวียนนั่นเอง

นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอะไร เพราะเธอรู้มาก่อนอยู่แล้วจากวิเวียนว่าพี่ชายของเธอทำงานที่นี่ แต่ไม่คิดว่าเขาจะมีตำแหน่งเป็นถึงเลขานุการของท่านประธานบริษัท

สองเท้าเล็กที่อยู่ภายใต้คัดชูสีดำมันเงาเดินเข้าไปในลิฟต์ตึก A กอดแฟ้มที่ต้องนำไปให้ท่านประธานเซ็นอนุมัติ ในใจรู้สึกตื่นเต้นสุดๆ เพราะไม่รู้ว่าหน้าตาของท่านประธานจะหล่อเหลาเหมือนที่พี่ๆ ในแผนกซุบซิบกันหรือเปล่า

แต่เธอคงไม่โชคดีได้เจอท่านประธานหรอกมั้ง...

เขาเป็นถึงประธานบริษัทเชียวนะ...

ตึ๊ง!

เสียงลิฟต์เปิดออกเมื่อถึงชั้นที่เธอต้องไปส่งเอกสารให้พี่จอห์น

ร่างอวบอิ่มเย้ายวนในชุดทำงานสุดแสนเรียบร้อยของฝันหวาน เดินผ่านทางเดินไปยังห้องที่อยู่ริมสุด ระหว่างทางก็มีพนักงานจ้องตาแทบถลน เพราะไม่เคยเจอใครทั้งน่ารักแล้วก็เซ็กซี่ขนาดนี้มาก่อน

ซึ่งบางคนที่ได้ทำความรู้จักผ่านพี่น้ำขิง พอเห็นเธอก็ยิ้มทักทายพนักงานสาวคนใหม่อย่างเป็นกันเองเพราะ ฝันหวานเห็นแบบนั้นก็ผงกหัวยิ้มตอบกลับพวกเขาไป ทำเอาหัวใจชายหนุ่มน้อยใหญ่แถวนั้นแทบหยุดเต้น

“พี่น้ำขิงให้เอามาให้ท่านประธานเซ็นอนุมัติค่ะพี่จอห์น” ฝันหวานยิ้มแล้วยื่นแฟ้มเอกสารไปให้จอห์น เลขาหนุ่มที่นั่งทำงานในชุดสูทสีดำหน้าห้อง

“อ๋อ โอเคๆ รอแป๊บนะฝัน ท่านประธานตอนนี้ไป-...อ้าว นั่นท่านประธานมาพอดีเลย” เขากำลังจะบอกว่าท่านประธานไม่อยู่ แต่ร่างสูงกำยำในชุดสูทสีดำสวมเนกไทสีกรมเข้มหรูหราก็ก้าวเท้าเดินมาทางนี้พอดี

“สวัสดีค่ะท่านประธาน” ฝันหวานรีบค้อมหัวทำความเคารพท่านประธานที่เพิ่งเดินมาถึง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองเขาเลยแม้แต่น้อย

เห็นแค่รองเท้าใจเธอก็เต้นจะแย่แล้ว...

“อืม...”

เสียงของ ‘แดเนียล’ รับคำสั้นๆ สายตาคมลอบมองร่างอวบอิ่มของเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มอย่างพิจารณา

ช่วงเวลาเพียงเสี้ยววินาทีนั้นเขากลับรู้สึกถูกชะตากับเธออย่างแปลกประหลาด ทั้งๆ ที่สาวใสหน้าตาน่ารักไม่ใช่สไตล์ผู้หญิงในอุดมคติเขาเลยสักนิด

ร่างสูงเดินผ่านเด็กสาวไป แล้วหยิบแฟ้มเอกสารกองหนึ่งที่เลขาส่วนตัวยื่นให้เข้าไปในห้องทำงานใหญ่ โดยแอบหันกลับมามองร่างอวบอิ่มที่ยังคงก้มหน้างุดก่อนจะยกยิ้มขึ้นเบาๆ

“ฮู่วววว...ท่านประธานของพี่ทำไมดูโหดจัง หนูไม่กล้าหายใจแรงๆ เลยอะ” ฝันหวานเงยหน้าขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงประตูปิดลงแล้ว

ขนาดเขาพูดแค่คำว่า ‘อืม’ เบาๆ เธอยังรู้สึกกลัวจนขาสั่นเพราะเสียงสุดแสนเย็นชานั่น

แม้ไม่ได้จ้องหน้าเขาตรงๆ แต่เธอก็แอบคิดในใจว่าท่านประธานจะต้องเป็นหนุ่มหล่อเยือกเย็น ที่เข้าหายากที่สุดในโลกแน่ๆ

“ก็คงอย่างนั้นล่ะมั้ง...ที่จริงท่านประธานไม่ได้โหดอะไรหรอก แค่ไม่ค่อยคุยกับผู้หญิงยกเว้นเวลาถึงเรื่องงาน...เมื่อกี๊พี่ยังแอบตกใจนิดๆ นะ ที่ท่านประธานพยักหน้าคุยด้วยกับฝันน่ะ”

ปกติมีพนักงานสาวในบริษัทมากมายเอ่ยทักทายเขาเช้าเย็น ก็ไม่เห็นจะคุยด้วยสักคำ ทำหน้านิ่งแล้วเดินผ่านแบบไม่สนใจราวกับเป็นธาตุอากาศเลยด้วยซ้ำ

“งั้นเหรอคะ...”

แปลกจังแฮะ...