LOGINShare
ตอนที่ 2 ชีวิตที่เลือกเอง
publish date:
2026-09-28 12:19:16หลังทานอาหารอลิดาก็รับหน้าที่เก็บจานชามไปล้างส่วนอารัญก็ไปนั่งคุยกับคุณมงคลอยู่ในห้องรับแขก
“งานที่ลุงส่งให้อารัญพอจะเข้าใจมั้ย”
“พอเข้าใจอยู่ครับ พรุ่งนี้ผมว่าจะเข้าไปดูคนงานในไร่สักหน่อย”
“เพิ่งมาถึงเหนื่อยๆ จะเริ่มงานเลยเหรอพักก่อนดีไหม”
“ผมพักมานานแล้ว อยากเริ่มงานแล้วล่ะครับลุง”
“อย่างงั้นก็ได้ พรุ่งนี้ลุงจะเอากับข้าวมาให้ตอนเช้านะ”
“ไม่เป็นไรครับลุงปกติตอนเช้าผมกินแค่กาแฟแล้วผมก็เตรียมมาแล้ว เรื่องอาหารลุงไม่ต้องห่วง”
“ถ้าขาดเหลืออะไรก็บอกลุงหรือไม่ก็บอกส้มโอนะพรุ่งนี้ซักแปดโมงลุงจะมารับอารัญที่นี่แล้วเข้าไปในไร่ ด้วยกัน ส่วนงานในออฟฟิศค่อยกลับมาทำตอนบ่ายก็ได้” เขากลัวชายหนุ่มที่ไม่เคยทำงานหนักจะเป็นลมแดดไปเสียก่อน
“ได้ครับลุง ผมเห็นมีกระบะเก่าๆ อยู่ในโรงรถ มันใช้ได้ไหมครับ”
“ได้สิ ลุงให้ส้มโอมาเติมน้ำมันและลองขับเมื่อวันก่อน อารัญเอาไว้ขับในไร่นะ”
“ขอบคุณนะครับลุง”
“ส่วนเรื่องทำความสะอาดบ้านไม่ต้องห่วงนะ ลุงให้แม่บ้านมาทำความสะอาดที่นี่วันเว้นวัน ห้องนอนก็ใช้ห้องนอนใหญ่ได้เลยคุณอิทธิสั่งให้ลุงปรับปรุงใหม่ทั้งหมด แต่ถ้ายังขาดเหลืออะไรตรงไหนก็บอกลุงนะ”
“ไม่เป็นไรครับขอบคุณมากครับคุณลุงผมว่าที่เหลือเดี๋ยวผมจัดการเองดีกว่าผมรบกวนคุณมากเกินไปแล้ว”
“ไม่ได้รบกวนอะไรเลย คุณอิทธิมีบุญคุณกับครอบครัวของลุงมาก การได้ดูแลอารัญมันก็เป็นหน้าที่ของลุงด้วยเหมือนกัน คืนนี้ลุงรบกวนเวลาอารัญมากแล้วคงต้องกลับบ้านก่อน ส้มโอน่าจะล้างจานเสร็จพอดี”
“ค่ะพ่อ หนูล้างจานเสร็จแล้วเรากลับกันเลยมั้ยพี่เขาจะได้พักผ่อน” หญิงสาวล้างจานเสร็จนานแล้วแต่เธอก็ยังนั่งอยู่ในห้องครัวเพราะไม่อยากมากวนเวลาที่บิดาคุยงาน
“ขอบใจนะส้มโอ”
“ไม่เป็นไรค่ะ หนูไปก่อนนะคะ”
“ลุงไปก่อนนะ ถ้ามีอะไร ก็โทรหาหาลุงได้ตลอด ส้มโอหนูเอาเบอร์ของหนูให้พี่เขาไว้ด้วยสิ”
“ค่ะพ่อ”
อารัญส่งโทรศัพท์ให้หญิงสาวจัดการบันทึกเบอร์โทรศัพท์พร้อมทั้งแอดไลน์ของเธอไว้อย่างครบถ้วน
“ขอบคุณนะส้มโอ” อารัญรับโทรศัพท์ของตนเองคืนด้วยสีหน้าเรียบเฉย
แล้วชายหนุ่มก็เดินตามสองพ่อลูกมายังหน้าบ้าน เขารอจนกระทั่งรถจักรยานยนต์สองคันขับออกจากบริเวณบ้าน
หลังจากอาบน้ำเสร็จก็โทรศัพท์ไปคุยกับบิดาว่าทุกอย่างที่นี่เรียบร้อยดีจากนั้นก็โทรไปหามารดาที่พิษณุโลก
“แม่ครับตอนนี้ผมอยู่ที่ปากช่องแล้วนะครับ อากาศที่นี่ดีมากๆ ผมว่าแม่มาอยู่กับผมที่นี่ดีไหม” แม้เธอจะไม่ใช่มารดาแท้ๆ และเป็นคนพรากเขาไปจากครอบครัวแต่อารัญก็ยังคงห่วงใยไม่ต่างจากเดิม
“ไม่เป็นไรหรอกลูก แม่กลับมาอยู่ที่บ้านน่ะดีแล้วตอนนี้แม่กับพี่ก็กำลังสนุกกันเลย เราได้ทำเลร้านแล้วนะกำลังจะเริ่มให้ช่างเข้าไปปรับปรุง”
“นี่แม่กับพี่ดาวจะเอาจริงๆ ใช่ไหมครับ ทำร้านกาแฟมันเหนื่อยนะกว่าจะได้กำไรกว่าจะคืนทุนก็อีกตั้งนาน”
“แม่สนใจเรื่องนั้นที่ไหนกันล่ะ เงินลงทุนก็ได้มาจากพ่อของลูกนั่นแหละ การเปิดร้านกาแฟเล็กๆ มันเป็นความฝันของพี่ดาวเขานะ แม่อยากให้เขาทำให้เต็มที่ แม่เองก็ไม่รู้จะทำอะไรจะกลับเข้าไปทำงานที่บริษัทก็อายุมากเกินกว่าเขาจะรับทำงานแล้ว”
“ผมว่าถึงเวลาที่แม่จะพักนะครับ ค่าใช้จ่ายทุกอย่างของแม่ผมจะยังให้แม่เหมือนเดิม”
“อารัญลูกไม่ต้องรับผิดชอบอะไรแม่แล้วนะลูกใช้ชีวิตของลูกให้มีความสุขเถอะนะ”
“ผมจะมีความสุขก็ต่อเมื่อแม่มีความสุขนะครับ”
“ตอนนี้แม่ก็มีความสุขดีนะลูก แม่กดดันชีวิตลูกมานานถึงสามสิบปี แม่ทำให้ลูกจมอยู่กับคำโกหกของแม่ ความรู้สึกที่ตัวเองถูกทิ้งแค่นี้แม่ก็รู้สึกผิดมากแล้วต่อไปนี้แม่อยากให้ลูกทำในสิ่งที่ตัวเองอยากจะทำนะ”
“แม่ครับ แม่อย่าพูดยังนั้นสิครับ ผมไม่เคยรู้สึกแบบนั้นเลยผมก็บอกแม่ไปแล้วนี่ว่าที่ผ่านมาสามสิบปีผมมีความสุข”
“เอาล่ะ แม่ว่าเราจะไม่พูดกันถึงเรื่องนี้อีกแล้วนะลูก ตอนนี้เป็นยังไงบ้างล่ะคิดว่าจะอยู่ที่นั่นได้ไหม ศึกษาข้อมูลมาเยอะพอหรือยัง”
“คิดว่าได้ครับแม่ ผมมีลุงมงคลคอยช่วยอยู่”
“แต่ถ้างานมันเหนื่อยหรือไม่ไหวก็กลับมาหาแม่นะ”
“ครับแม่ ผมว่าถ้าช่วงไหนพอมีเวลาผมจะไปหาแม่นะ”
“อย่าเพิ่งมานะ รอวันที่เปิดร้านแล้วค่อยมาก็ได้ตอนนี้แม่กับพี่ดาวก็ยุ่งๆ กันอยู่ แล้วคอมพิวเตอร์ของลูกล่ะ จะเอายังไงต่อ ไหนๆ ลูกก็เก็บใส่กล่องไว้แล้วให้แม่ส่งไปให้ไหมล่ะ”
เพราะก่อนหน้านี้อารัญเก็บของทุกอย่างลงกล่องเพราะคิดว่าจะเอาไปใช่ที่กรุงเทพแต่ทุกอย่างผิดแผนของใช้บางอย่างจึงยังอยู่ที่เดิม
“ผมจะรบกวนแม่เกินไปหรือเปล่าครับ”
“ไม่หรอกลูก อารัญส่งที่อยู่ให้แม่ด้วยนะพรุ่งนี้แม่จะให้พี่เขาไปส่งให้”
“ขอบคุณครับแม่ เดี๋ยวผมส่งที่อยู่ให้นะครับ แม่พักผ่อนนะครับ”
“อารัญก็เหมือนกันนะลูก อย่าทำงานหนักจนลืมพักนะ”
“ครับแม่”
วางสายแล้วอารัญก็เดินสำรวจไปรอบๆ บ้านซึ่งบิดาของเขาสั่งให้ลุงมงคลให้ช่างมาปรับปรุงบ้านทั้งหมด
ห้องตรงข้ามห้องนอนเขาจะทำเป็นห้องทำงานเล็กๆ แต่ก็คงต้องรอคอมพิวเตอร์ที่มารดาจะส่งมา อันที่จริงของพวกนั้นก็ซื้อใหม่ได้ แต่ที่สำคัญมันคือข้อมูลต่างๆ ที่เขาเก็บไว้มากกว่า พรุ่งนี้เช้าคงต้องขอที่อยู่จากลุงมงคลเพราะจะโทรไปถามเวลานี้มันก็ดูจะรบกวนจนเกินไป
Latest chapter
คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ ตอนที่ 44 คลั่งรักเมียเด็ก (ตอนจบ)
อารัญมองแววตาของหญิงสาวที่ตอนนี้มันชัดเจนแล้วว่าเธอเองก็คิดถึงและมีความต้องการไม่ต่างจากเขาชายหนุ่มก้มลงจูบเร่าร้อนดูดดื่ม แล้วถอดชุดของหญิงสาวออกอย่างรวดเร็ว“เมียพี่สวยมาก สวยทั้งตัว ยิ่งชุดที่ใส่วันนี้เซ็กซี่มาก ในงานมีหนุ่มๆ มองเมียของพี่ไหม”“มีสิคะแต่หนูไม่สนใจมองคนอื่นหนูมองแค่พี่อารัญคนเดียว”“ตอบได้น่ารักมากครับ พี่ก็มองแค่ส้มโอคนเดียว พี่คิดถึงส้มโอที่สุด คืนนี้พี่ขอทั้งคืนนะครับ”“ถ้าพี่ไหวหนูก็ไหว” หญิงสาวตอบอย่างท้าทายแล้วเขาก็กระตุกปมผ้าเช็ดตัวออก ดึงมือของหญิงสาวมาจับแท่งร้อนที่มันขยายตัวอย่างรวดเร็ว“พี่อารัญ....” เธออยากจะดึงมือกลับแต่เขาก็จับไว้ให้เธอค่อยๆ รูดขึ้นลงช้าๆ“อื้ม....มือส้มโอนิ่มที่สุด” อารัญกระซิบริมฝีปากของชายหนุ่มเริ่มขบเม้มก็ไปตามเนื้อตัวขาวเนียนไล่ลงมาตามซอกคอและเนินอกอิ่ม ปลายลิ้นลากไปตามฐานสีสวยจนยอดถันแข็งชูชัน ก่อนจะสะบัดบนเม็ดเชอร์รี่ปลุกเร้าอารมณ์ของหญิงสาว“อื้อ....” อลิดาปล่อยมือจากท่อนเอ็นร้อนมาจิกผ้าปูที่นอนไว้แน่น เธอจนรู้สึกเสียวซ่าน หน้าท้องแบนราบกระเพื่อมไปตามจังหวะการหายใจที่ถี่ขึ้น ริมฝีปากลากมาต่ำลงมาเนินเนื้อสูดกลิ่นหอมของกุหลาบท
คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ ตอนที่ 43 มาตามเด็กดื้อ
ผ่านเกือบหนึ่งสัปดาห์แล้วที่ทุกคนในบ้านรู้ว่าอารัญกับอลิดาคบกันอยู่ ส่วนคนอื่นในไร่ก็ได้แต่สงสัยแต่ไม่มีใครกล้าถามอะไรออกมา“ส้มโอเย็นนี้เข้าไปหาข้าวกินในเมืองกันดีไหม” อารัญเอ่ยปากชวนเพราะเขาไม่มีโอกาสได้อยู่กับเธอตามลำพังเลย ทุกเย็นหลังเลิกงานหญิงสาวก็จะกลับบ้าน แม้บางวันจะเอาอาหารค่ำมาที่แต่พอทานเสร็จก็รีบกลับ“เย็นนี้หนูต้องทำขนมค่ะ”“ส้มโอเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมพี่รู้สึกว่าส้มโอไม่อยากอยู่ตามลำพังกับพี่เลย พี่ทำอะไรให้ส้มโอไม่พอใจใช่ไหมหรือโกรธที่พี่บอกทุกคนเรื่องของเรา”“เปล่าหรอกค่ะ แต่หนูต้องทำขนมจริงๆ”“ถ้าอย่างนั้นวันเสาร์เราไปดูหนังกันไหม”“ได้ค่ะ” อลิดายิ้มแต่แฝงรอยเจ้าเล่ห์ไว้ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติจนกระทั่งถึงวันศุกร์ อารัญก็ออกไปดูคนงานในไร่ตามปกติ แม้เขาจะเป็นเจ้าของไร่และไม่จำเป็นจะต้องลงไปดูคนงานเองแต่ชายหนุ่มก็อยากจะเรียนรู้ทุกอย่างในแต่ละช่วงเวลาให้ได้มากที่สุดอารัญกลับเข้ามาที่ออฟฟิศเพื่อชวนอลิดาไปทานอาหารกลางวันอย่างเคย แต่พอมาถึงก็ไม่เจอกับหญิงสาว เขาจึงรีบเดินไปที่ร้านอาหารและมองไปรอบๆ ร้านแต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของคนรัก“ชมพู่เห็นส้มโอไหมครับ”“ส้มโอออกไปแล้วค่ะ
คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ ตอนที่ 42 สัญญาจะไม่มีความลับอีก
“ทำไมทุกคนใจร้อนกันจัง ไม่มีใครถามความคิดเห็นของหนูเลยเหรอคะ” หญิงสาวดีใจที่อารัญจริงจังแต่ก็น้อยใจที่เขาไม่ถามความคิดเห็นของเธอก่อน“ก็พี่รักส้มโอมาก พี่อยากใช้ชีวิตกับส้มโอ อยากสร้างครอบครัวกับส้มโอ แต่พี่ก็ไม่ได้บังคับให้ส้มโอต้องแต่งงานกับพี่เดี๋ยวนี้สักหน่อย พี่แค่อยากให้ผู้ใหญ่รับรู้ไว้ว่าพี่จริงจังกับส้มโอจริงๆ”“แบบนี้เขาเรียกมัดมือชกหรือเปล่า แล้วพี่บอกพ่อไปไหม ว่าความสัมพันธ์ของเรามันถึงขั้นไหนแล้ว”“ไม่ได้บอกครับ พี่บอกแค่ว่าเรากำลังคบกัน พ่อของพี่ดีใจมากๆ ส่วนพ่อของส้มโอก็อนุญาตให้เราคบกัน”“ตกลงเรื่องนี้ทุกคนรู้เรื่องหมดแล้วยกเว้นหนูคนเดียวใช่ไหม ทุกคนเห็นหนูเป็นตัวตลกเหรอ”“ไม่ใช่แบบนั้นนะส้มโอ พี่ยอมรับว่าพี่ผิดที่ไม่บอกส้มโอก่อน แล้วก็ผิดที่ไม่ยอมห้ามพ่อ แต่ถ้าทุกคนรู้ว่าเราคบกันมันก็ดีไม่ใช่เหรอ เวลาออกไปเที่ยวไหนด้วยกันผู้ใหญ่จะได้ไม่เป็นห่วง ส้มโออย่าโกรธเลยนะครับเด็กดีของพี่”“หนูก็เป็นเด็กดีของพี่ตลอดนั่นแหละ มีแต่พี่ที่เป็นผู้ใหญ่ดื้อไม่ยอมฟังกันบ้างเลย” หญิงสาวถอนหายใจเพราะไม่คิดว่าเรื่องทุกอย่างมันจะเร็วขนาดนี้“พี่รักส้มโอมากนะครับ ส้มโออย่าโกรธพี่เลย พี่สัญญา
คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ ตอนที่ 41 ควรจะโกรธดีไหม
เมื่อเข้ามาในบ้านอลิดาก็เดินไปในครัวเปิดตู้เย็นหยิบน้ำและผลไม้ออกมาวางที่ห้องรับแขกขณะที่เจ้าของบ้านก็เดินตามมาคว้าตัวให้เธอนั่งลงบนตัก“คิดถึงจัง” อารัญทั้งกอดและหอมด้วยความคิดถึง“หนูก็คิดถึงค่ะ แต่อยากรู้มากกว่าว่าพี่อารัญเป็นอะไร เล่าให้หนูฟังนะคะ อย่าเก็บไว้คนเดียวเลยค่ะ หนูเคยบอกพี่แล้วว่าหนูจะรับฟังพี่ทุกเรื่องและจะช่วยเก็บเป็นความลับค่ะ”อารัญถอนหายใจก่อนจะเล่าว่าเขาได้ยินมารดากับพี่สาวคงเขาพูดเรื่องอะไรบ้าง อลิดารู้สึกเห็นใจเขามากๆหญิงสาวประคองใบหน้าเขาแล้วยิ้มก่อนจะหอมแก้มทั้งสองข้างอย่างให้กำลังใจ“เรื่องมันผ่านมาแล้วค่ะพี่อรัญอย่าคิดมากเลยนะคะ ลืมมันไปเถอะ ตอนนี้พี่อารัญครอบครัวที่ดีแล้วนะคะ แล้วก็ยังมีหนูที่คอยอยู่ข้างพี่ตลอด อย่าคิดถึงผู้หญิงสาวคนนั้นอีกเลย หนูขอโทษนะที่พูดแบบนี้ แต่หนูคิดว่าพี่ควรจะถอยออกมาจากเรื่องที่มันทำให้พี่ทุกข์ใจได้แล้วนะคะ”“พี่จะผิดไหมส้มโอ ถ้าจากนี้พี่จะให้แค่เงินแต่พี่จะไม่ไปเจอเขาอีก”“ไม่ผิดเลยอันที่จริงพี่ไม่จำเป็นต้องให้เงินเขาด้วยซ้ำเพราะพี่ไม่ได้เป็นคนขอร้องให้เขาพาพี่ไปเลี้ยงแต่เขาขโมยพี่ไป ถ้าเรื่องนี้ลุงอิทธิจะแจ้งความเอาผิดก็ยังได้เ
คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ ตอนที่ 40 เติมเต็มส่วนที่ขาด
อารัญตื่นนอนแต่เช้าและวิ่งในไร่ตามปกติก่อนจะกลับมาอาบน้ำชงกาแฟดื่มและไปรออลิดาที่ออฟฟิศ“พี่อารัญ ทำไมมาเช้าจัง” อลิดาดีใจที่มาถึงออฟฟิศชายหนุ่มก็มารออยู่ก่อนแล้ว“ก็พี่คิดถึงส้มโอนี่ อย่าลืมสัญญาเมื่อคืนนะ”“นี่มาทวงสัญญาเหรอคะ”“ครับ” อารัญรีบดันให้หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องทำงานแล้วล็อกประตูอย่างรวดเร็วพอล็อกประตูเสร็จแล้วชายหนุ่มก็ดึงหญิงสาวเขามากอดไว้แน่น อลิดาก็กอดตอบเพราะเธอเองก็คิดถึงเขามากเหมือนกันทั้งสองยืนกอดกันอยู่ในห้องทำงานพักใหญ่ก่อนที่ชายหนุ่มจะคลายอ้อมกอดออก“ยังปวดท้องอยู่ไหม” อารัญพาเธอมานั่งที่โซฟาแล้วถามด้วยความเป็นห่วง เขามีทั้งมารดาและพี่สาวจึงรู้ว่าช่วงที่เป็นประจำเดือนจะปวดท้องและหงุดหงิดมากแค่ไหน“ปวดค่ะ แต่หนูกินยามาแล้ว”“พี่ว่าหน้าส้มโอซีดมาก กลับไปนอนพักดีไหมครับ”“ช่วงเป็นเมนส์หนูก็ซีดแบบนี้ล่ะคะ พี่อารัญจะเข้าไปในไร่ไหมคะ”“เข้าครับ แต่แวะมากอดให้หายคิดถึงก่อน”“ถ้าหายคิดถึงแล้วก็เข้าไร่เถอะค่ะ”“กอดอย่างเดียวจะหายคิดถึงยังไง”“แล้วต้องทำยังไงถึงจะหายคิดถึงล่ะ”“มันต้องมากกว่านั้น แต่พี่รู้ว่าส้มโอยังไม่พร้อม” เขาพูดแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ จมูกคลอเคลียอยู่ที่พ
คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ ตอนที่ 39 วิธีแก้ปวดท้องของพี่สาว
หลังจากทานอาหารกับครอบครัวเสร็จแล้วอลิดาก็เข้าห้องนอนและกลับออกมาอีกครั้งในเวลาไม่นาน“ส้มโอ แม่นึกว่าหนูนอนไปแล้วนะ นั่นหนูจะไปไหนล่ะลูก”“หนูจะไปขอยาแก้ปวดท้องเมนส์ที่บ้านพี่ชมพูค่ะ”“ถามพี่เขาหรือยังว่ามีไหม”“หนูไลน์ไปถามแล้วค่ะแม่ หนูขอตัวไปเอายาก่อนนะคะ ว่าจะนั่งคุยกับพี่ชมพู่สักพักแล้วค่อยกลับมาค่ะ” หญิงสาวบอกบิดามารดาก่อนจะเดินไปยังบ้านของพี่สาวที่อยู่บริเวณใกล้ๆ กัน เธอเคาะประตูแล้วเดินเข้าไปซึ่งตอนนี้พี่สาวกำลังนั่งดูทีวีอยู่ส่วนพี่เขยของเธอก็เข้านอนไปแล้ว“รีบกินเลย” อลิษาส่งยาและน้ำกับน้องสาว“ขอบคุณค่ะ หนูนึกว่ายายังเหลืออยู่แต่พอดึงออกมาจากกล่องไม่เหลือเลยสักเม็ด ดีนะที่พี่มียาถ้า ทำไมผู้หญิงอย่างเราถึงต้องเป็นเมนส์ด้วยก็ไม่รู้ หนูล่ะอิจฉาคนที่เขาไม่ปวดท้องจัง”“พี่เห็นส้มโอปวดท้องทุกเดือนแบบนี้ลองไปหาหมอดีมั้ย”“จะไปหาทำไมล่ะคะพี่ปวดท้องกินยาก็หายแล้วค่ะ พี่ชมพู่ก็ปวดเหมือนหนูนี่คะ”“ตอนนี้พี่ไม่ค่อยปวดแล้วนะ กินยาแก้ปวดท้องแค่วันแรกวันเดียว”“ดีจัง พี่ทำยังไงบอกหน่อยสิ” อลิดาขยับเข้ามาใกล้ สายตาเต็มไปด้วยความอยากรู้“ลองซื้อยาคุมมากินดูสิมันช่วยได้นะ”“จริงเหรอ”“อือ ก
You May Also Like
สลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์74.6K views(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก191.4K viewsรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา81.4K viewsHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.9K viewsแต่งงานกันไหม? ยัยเพื่อนซี้
บ้านนิยายบายโซ101 viewsAvenge แผนแค้นทวงคืน
SUNISAYOK224 viewsกาลครั้งหนึ่ง เคยเป็นเธอ
พิรุณทมิฬ101 viewsเล่ห์หัสดิน (ซีรีส์บ้านไร่ / หัสดิน VS ธารธารา)
MOONY MAY51 views
